ชื่อที่พ่อตั้งให้ คือภาระที่ลูกแบกรับ

BPO - ทุกคนได้รับชื่อจากพ่อแม่ตั้งแต่เกิด บางชื่อฟังดูแข็งแกร่งและทรงพลัง ในขณะที่บางชื่ออ่อนโยนและนุ่มนวล บางชื่อตั้งตามชื่อดอกไม้ที่แม่ชื่นชอบ บางชื่อตั้งตามบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ และบางชื่อก็เป็นเพียงชื่อที่พ่อแม่รักมากที่สุด ไม่ว่าชื่อนั้นจะยาวหรือสั้น ธรรมดาหรือเฉพาะเจาะจง ชื่อนั้นมักแฝงไปด้วยความปรารถนา ความหวัง และความรู้สึกที่เงียบสงบแต่ศักดิ์สิทธิ์เสมอ

พ่อแม่ตั้งชื่อให้ฉันตั้งแต่ก่อนที่ฉันจะเกิดเสียอีก มันเป็นของขวัญชิ้นแรกอันศักดิ์สิทธิ์ที่พ่อมอบให้แก่ลูกชายตัวน้อยอย่างเงียบๆ ชื่อที่ไม่ใช่แค่สำหรับเรียก แต่สำหรับจดจำ สำหรับทะนุถนอม และสำหรับการเติบโตไปพร้อมกับความหวังและความคาดหวังอันเงียบงันของพวกเขา

พ่อของผมเป็นลูกชายคนโตในครอบครัวที่อาศัยอยู่ชานเมือง ฮานอย มาสามชั่วอายุคน ปู่ของผมเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่บ้านในเรื่องความรู้และความเมตตา ดังนั้นตั้งแต่ยังเด็ก พ่อของผมจึงได้รับการอบรมสั่งสอนให้ใช้ชีวิตอย่างเหมาะสมและเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับน้องๆ ในความคิดของพ่อผม "ลูกชายคนโต" ไม่ใช่แค่ตำแหน่ง แต่เป็นความรับผิดชอบที่จะรักษาประเพณีของครอบครัวและนำเกียรติมาสู่บรรพบุรุษ เมื่อแม่ของผมคลอดผม พ่อของผมก็ภูมิใจมาก เขาไปโอ้อวดกับทุกคนในหมู่บ้านและตั้งชื่อผมว่า เวียด ฮา ตามคำอธิบายของพ่อผม "เวียด" หมายถึงเวียดนาม ลูกหลานของลักและฮ่อง "ฮา" หมายถึงฮานอย – ที่ที่พ่อของผมเกิด ที่ที่ปู่ของผมตั้งรกราก และที่ที่ความทรงจำมากมายตลอดชีวิตถูกเก็บรักษาไว้ พ่อของผมเคยพูดว่า: "พ่อตั้งชื่อลูกว่าเวียดฮา เพราะพ่ออยากให้ลูกจำไว้เสมอว่าลูกเป็นชาวฮานอย เป็นชาวเวียดนาม ไม่ว่าลูกจะไปที่ไหนหรือทำอะไรในอนาคต แค่เอ่ยชื่อนั้นก็จะช่วยเตือนลูกได้ว่าลูกเป็นใครและมาจากไหน"

ตอนเด็กๆ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าชื่อ "เวียดฮา" ของฉันมีความหมายว่าอะไร สำหรับฉันในตอนนั้น ชื่อนี้เป็นเพียงแค่สิ่งที่ครูใช้เรียกชื่อตอนเช็คชื่อ เป็นสิ่งที่เพื่อนๆ เขียนลงในสมุดเช็คชื่อตอนถึงตาพวกเราต้องเข้าเวร ไม่มีอะไรพิเศษเลย บางครั้งฉันยังรู้สึกอายและกระอักกระอ่วนใจด้วยซ้ำ เมื่อครูเรียกชื่อฉันผิดเป็นชื่อของเด็กผู้หญิงคนอื่นในห้อง ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้น ทั้งห้องก็จะหัวเราะคิกคัก และฉันก็จะก้มหน้าลง รู้สึกทั้งอายและโกรธ แต่ไม่รู้ว่าจะโกรธใครดี...

อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไปและฉันโตขึ้น เริ่มเผชิญกับความท้าทายของชีวิต ฉันก็ตระหนักได้ว่าชื่อของฉันมีความหมายหลายอย่างที่ฉันไม่เข้าใจเมื่อตอนเป็นเด็ก ฉันจำได้ว่าตอนเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในวิชาวรรณกรรม ครูสั่งให้เขียนเรียงความสั้นๆ ว่า "คุณคิดอย่างไรกับชื่อของคุณ" ทั้งห้องต่างส่งเสียงฮือฮา บางคนหัวเราะคิกคัก บางคนถอนหายใจ "ชื่อฉันธรรมดาจัง จะเขียนอะไรดี" แต่ฉันนั่งเงียบๆ เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันคิดถึงชื่อของตัวเอง ฉันเริ่มเขียน ราวกับว่าอารมณ์ที่อยู่ข้างในตัวฉันรอที่จะระบายออกมาเป็นเวลานาน ฉันเขียนเกี่ยวกับความหมายของชื่อของฉัน ตามที่พ่อเคยบอกไว้ ว่าทุกครั้งที่ฉันได้ยินพ่อเรียกชื่อเต็มของฉัน ฉันรู้สึกคุ้นเคยและอบอุ่น เหมือนเป็นการระลึกถึงรากเหง้าของฉัน ฉันส่งเรียงความไปเงียบๆ โดยไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก ไม่กี่วันต่อมา ครูคืนกระดาษคำตอบและชมเชยเรียงความบางฉบับของฉัน โดยบอกว่าเขียนด้วยความจริงใจและมาจากใจจริง จากนั้น โดยไม่คาดคิด ครูอ่านเรียงความของฉันให้ทั้งห้องฟัง ฉันนั่งเงียบๆ หัวใจเต้นแรง รู้สึกทั้งเขินอายและแปลกใจที่ได้ยินคนอื่นอ่านความคิดที่ลึกที่สุดของฉัน เมื่อเธออ่านจบ เพื่อนคนหนึ่งหันมากระซิบกับฉันว่า "ฉันไม่รู้เลยว่าชื่อของเธอมีความหมายมากขนาดนี้" คำพูดนั้นทำให้ฉันรู้สึกภูมิใจอย่างเหลือเชื่อ เป็นครั้งแรกที่ฉันเข้าใจคุณค่าของชื่อของฉันอย่างแท้จริง

นับจากนั้นเป็นต้นมา ฉันเริ่มมองเห็นชื่อนั้นว่ามีความงดงามเป็นเอกลักษณ์ ฉันฝึกเซ็นชื่อด้วยความภาคภูมิใจอย่างเงียบๆ ทุกครั้งที่ฉันเขียนชื่อเต็มลงในเอกสารหรือแฟ้ม ฉันจะเขียนตัวอักษรแต่ละตัวอย่างระมัดระวัง ราวกับว่าฉันกำลังสลักส่วนหนึ่งของรากเหง้าและสายสัมพันธ์ในครอบครัวลงบนหน้ากระดาษ เหมือนที่พ่อของฉันเคยทำ

เมื่อผมเข้ามหาวิทยาลัย ผมเริ่มใช้ชีวิตอยู่ห่างจากบ้าน การใช้ชีวิตในเมืองที่แออัดและเสียงดัง ทำให้ผมรู้สึกหลงทางท่ามกลางผู้คนมากมายที่ไม่คุ้นเคยอยู่บ่อยครั้ง บางครั้ง เมื่อผมคิดถึงบ้าน ผมก็จะโทรหาพ่อ แม้ว่าท่านจะยังคงเคร่งขรึมและพูดน้อย แต่เพียงแค่ได้ยินผมพูดว่า "พ่อครับ ผมเวียดฮาเอง!" ผมก็รู้ว่าท่านกำลังยิ้มอยู่ปลายสาย รอยยิ้มที่เงียบๆ แต่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

ตอนนี้ที่ผมได้เป็นพ่อคน ผมเข้าใจความหมายอันศักดิ์สิทธิ์ของการตั้งชื่อลูกมากกว่าที่เคย ผมเลือกชื่อที่เรียบง่ายให้กับลูก ชื่อที่สื่อถึงความรักที่ผมต้องการจะสื่อ เหมือนที่พ่อของผมทำกับผม และถ้าวันหนึ่ง ลูกของผมมานั่งบนตักผมแล้วถามว่า "พ่อครับ ทำไมผมถึงมีชื่อนี้?" หรือ "ชื่อของผมหมายความว่าอย่างไรครับพ่อ?" ผม จะยิ้มและบอกพวกเขาด้วยความรักและความภาคภูมิใจทั้งหมดว่า ชื่อนี้เกิดจากความรัก ความศรัทธา และสิ่งที่ดีที่สุดทั้งหมดที่พ่อแม่ต้องการมอบให้ลูก ผมเชื่อว่าสักวันหนึ่ง ลูกของผมจะเข้าใจ เหมือนที่ผมเคยเข้าใจว่า ชื่อไม่ใช่แค่เสียงที่ใช้เรียก แต่เป็นเครื่องหมายแห่งต้นกำเนิด ความรักที่เงียบงัน และเป็นเพื่อนคู่ใจที่จะอยู่กับพวกเขาไปตลอดชีวิต

สวัสดีค่ะ ท่านผู้ชมที่รัก! ซีซั่นที่ 4 ในธีม "คุณพ่อ" จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 ธันวาคม 2567 ผ่านทางแพลตฟอร์มสื่อและโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลทั้งสี่ของสถานีวิทยุโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์ จังหวัดบิ่ญเฟือก (BPTV) โดยสัญญาว่าจะนำเสนอคุณค่าอันงดงามของความรักอันศักดิ์สิทธิ์และสวยงามของพ่อสู่สาธารณชน
โปรดส่งเรื่องราวซึ้งๆ เกี่ยวกับคุณพ่อมายัง BPTV โดยการเขียนบทความ บันทึกส่วนตัว บทกวี เรียงความ คลิป วิดีโอ เพลง (พร้อมบันทึกเสียง) ฯลฯ ทางอีเมลไปที่ chaonheyeuthuongbptv@gmail.com กองบรรณาธิการ สถานีวิทยุโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์บิ่ญเฟือก 228 ถนนเจิ่นฮุงดาว แขวงตันฟู เมืองดงซอย จังหวัดบิ่ญเฟือก โทรศัพท์: 0271.3870403 กำหนดส่งภายในวันที่ 30 สิงหาคม 2568
บทความคุณภาพสูงจะได้รับการตีพิมพ์และเผยแพร่อย่างกว้างขวาง พร้อมทั้งมีการจ่ายค่าตอบแทน และจะมีการมอบรางวัลเมื่อโครงการเสร็จสมบูรณ์ ซึ่งรวมถึงรางวัลใหญ่ 1 รางวัล และรางวัลดีเด่นอีก 10 รางวัล
มาสานต่อเรื่องราวของเหล่าคุณพ่อในซีซั่น 4 ของ "Hello, My Love" กันเถอะ เพื่อให้เรื่องราวเกี่ยวกับคุณพ่อได้แพร่กระจายและสัมผัสหัวใจของทุกคน!

ที่มา: https://baobinhphuoc.com.vn/news/19/174443/ten-cha-dat-hanh-trang-con-mang