ห้องครัวอันเป็นที่รักในฤดูหนาว

ภายนอก ลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือพัดกระหน่ำ โหมกระหน่ำใส่หลังคาเหล็กและซึมผ่านรอยแตกของประตู ใบไม้ร่วงหล่นลงมาอย่างเงียบๆ พื้นดินและท้องฟ้าที่แห้งแล้งต้อนรับฤดูหนาวใหม่ ฉันและน้องสาวคลานออกมาจากใต้ผ้าห่ม รอให้แม่หาเสื้อผ้าที่อบอุ่นมาให้

พวกเราทุกคนต่างฟันกระทบกัน ลมพัดผ่านบ้านอย่างอิสระ มันหนาวมาก ความหนาวที่เกาะติดเส้นผมที่แห้งกร้านของเรา ความหนาวที่รู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังกรีดเนื้อของเรา พ่อตื่นแต่เช้าและกำลังยุ่งอยู่ในครัว แสงไฟที่ริบหรี่ดูเหมือนจะเร่งให้เรารีบลงไปข้างล่าง

ฟืนแห้งแตกเปาะแปะขณะที่มันติดไฟ เปลวไฟลุกโชนขึ้นสู่ด้านบน โอบล้อมหม้อน้ำที่กำลังเดือดพล่าน ฉันและน้องสาวเบียดกันล้อมรอบพ่อเพื่อความอบอุ่น เราเอาWมือไปอุ่นเหนือไฟเพื่อไล่ความหนาว ใบหน้าที่แห้งกร้านของเราแดงก่ำด้วยเสียงหัวเราะ มันอบอุ่นเหลือเกิน! นั่นคือความรู้สึกที่ฉันจำได้เสมอเกี่ยวกับห้องครัวเก่าของครอบครัวเราทุกฤดูหนาว ห้องครัวเล็กๆ ที่ยังคงเต็มไปด้วยเขม่าควัน สว่างไสวไปด้วยแสงไฟอันอบอุ่นเสมอ มีกองฟืนแห้งกองสูงอยู่ตรงมุมห้อง พร้อมกับกระสอบขี้เลื่อยหลายกระสอบวางซ้อนกันอยู่

ตู้ไม้สีน้ำตาลเข้มถูกวางพิงไว้บนชามน้ำสี่ใบเพื่อไล่มด ตู้สามชั้นนี้ตั้งอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ก่อนที่ฉันจะเกิด ชั้นล่างสุดกว้างขวาง ใช้สำหรับเก็บหม้อและกระทะ ถุงเกลือ และขวดน้ำปลา ซอสถั่วเหลือง และน้ำส้มสายชู ชั้นที่สองซึ่งกั้นด้วยไม้ระแนงแนวตั้ง ใช้เก็บชามและจานต่างๆ โดยมีตะกร้าหวายสำหรับใส่ตะเกียบแขวนอยู่ด้านนอก ชั้นล่างสุดซึ่งปิดมิดชิดเหมือนตู้ ใช้เก็บกระปุกน้ำมันหมูสีทอง กระปุกน้ำตาลดอกบ๊วย เครื่องเทศแห้ง และอาหารที่เหลือ

สิ่งที่ฉันชอบที่สุดคือทุกเช้า หลังจากแปรงฟันและล้างหน้าด้วยน้ำอุ่นเสร็จแล้ว ฉันและพี่สาวน้องสาวจะมารวมตัวกันรอบๆ พ่อเพื่อผัดข้าว พ่อจะโรยน้ำลงบนข้าวที่เหลือจากเมื่อวานเพื่อให้ข้าวนุ่มขึ้น แม่จะเอาหอมแดงแห้งที่เก็บไว้ในตะกร้าแขวนไว้บนชั้นลอยในครัวออกมา ตักไขมันหมูสีขาวที่แข็งตัวแล้วลงไปผัดจนส่งเสียงฉ่าเมื่อติดไฟ กลิ่นหอมของหอมแดงผัดอบอวลไปทั่ว และแคบหมูที่เหลืออยู่สองสามชิ้นก็ส่องประกายสีเหลืองทอง

เมล็ดข้าวถูกคลุกเคล้าและกลิ้งไปมาในกระทะขณะที่พ่อคน พ่อใช้ไฟอ่อนเพื่อให้ข้าวค่อยๆ สุกเป็นเนื้อเดียวกัน เงาวาว และมีสีเหลืองทองเล็กน้อย กลิ่นหอมของข้าว ไฟ และน้ำมันผสมผสานกันอย่างลงตัว ก่อให้เกิดอาหารจานหอมกรอบที่ทำให้ทุกคนน้ำลายไหล พ่อตักข้าวใส่ชามใหญ่สามชามให้ฉันและน้องสาว ส่วนชามของแม่และพ่อมีขนาดเล็กกว่าเล็กน้อย เราทานข้าวอย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่รู้สึกอิ่มเลย แต่ข้าวเหล่านั้นเป็นอาหารเช้าแสนอร่อยและอิ่มท้องในฤดูหนาวที่ช่วยให้เราไม่รู้สึกหิวตลอดห้าคาบเรียนอันยาวนานของเรา

หลังเลิกเรียน สิ่งที่ฉันอยากทำมากที่สุดคือวิ่งกลับบ้านให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในระยะไกล มีควันลอยขึ้นมาจากห้องครัวเล็กๆ แม่กำลังทำอาหารกลางวัน กลิ่นอาหารหอมอบอวลชวนให้ลูกๆ รีบกลับบ้าน มือของแม่คล่องแว่วอยู่กับเตาไฟ ทอดปลาแห้งกรอบๆ สองสามชิ้น คั่วถั่วลิสงโรยเกลือเล็กน้อย หรือทำซอสมะเขือเทศสีแดงเข้ม... อาหารเรียบง่ายเหล่านี้ที่ปรุงด้วยความรักและความเอาใจใส่ สะท้อนให้เห็นถึงความคาดหวังของแม่ที่จะได้เห็นสามีและลูกๆ กลับบ้าน

เมื่อพ่อและพี่น้องของฉันงีบหลับช่วงบ่ายแล้ว แม่ก็เสนอว่าเรามาทำลูกอมขิงกันเถอะ ฉันดีใจมากที่ได้ค่อยๆ หั่นขิงเก่าๆ ข้างกองไฟที่กำลังลุกโชนไปพลางๆ ขณะที่ดูแม่เคี่ยวน้ำตาลจนเป็นคาราเมล น้ำตาลค่อยๆ ละลายและข้นขึ้นกลายเป็นน้ำเชื่อม กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้องครัว แม่นำน้ำเชื่อมมาเกลี่ยให้เนียนและเป็นสีขาว แล้วตัดเป็นลูกอมเล็กๆ น่ารักๆ พอพ่อและพี่น้องของฉันตื่น ลูกอมก็พร้อมแล้ว ทุกคนในครอบครัวต่างเพลิดเพลินกับลูกอมรสเผ็ดที่ละลายในปาก มันเป็นของหวานอุ่นๆ ที่แม่ทำเพื่อช่วยให้เราผ่านพ้นฤดูหนาวไปได้

เมื่อคุณพ่อเกษียณอายุ ท่านได้เรียนรู้ศิลปะการทำเหล้าข้าว ดังนั้นตลอดฤดูหนาว ห้องครัวของเราจึงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอบอุ่นของเหล้าข้าวเสมอ พี่สาวและน้องสาวของฉันชอบนำหนังสือลงไปอ่านในครัวขณะเฝ้ากองไฟ เหล้าชั้นเลิศที่กลั่นจากธัญพืชอันล้ำค่าแต่ละหยดไหลลงมาจากท่อทองแดงเล็กๆ ลงในหม้อดินเผาใบเล็กๆ ที่มีน้ำหยดลงมา กลิ่นของยีสต์และเหล้าผสมผสานกัน สร้างกลิ่นหอมเข้มข้นชวนหลงใหล กลิ่นของมันเทศที่ต้มจนนุ่มผสมกับกลิ่นของมันฝรั่งที่ฝังอยู่ในเถ้าถ่านร้อนๆ ทั้งครอบครัวมารวมตัวกัน แบ่งปันช่วงเวลาแห่งความหวานและเค็ม คุณพ่อเล่าเรื่องราวในสนามรบด้วยความภาคภูมิใจ ท่านและสหายร่วมรบต้องทนทุกข์ทรมานกับความหนาวเย็นยะเยือกภายใต้สายฝนของระเบิดและกระสุน แต่ไม่มีใครบ่น ทุกคนมุ่งมั่นที่จะเอาชนะความยากลำบากทั้งหมด โดยคิดถึงวันแห่งชัยชนะอันรุ่งโรจน์อยู่เสมอ ในเวลาว่าง คุณแม่สอนฉันและน้องสาวถักผ้าพันคอไหมพรมเป็นลวดลายต่างๆ เช่น รูปทรงเพชร เชือกบิด สี่เหลี่ยม และดอกกุหลาบ...

มือเล็กๆ จับเข็มโครเชต์อย่างคล่องแคล่วตามคำแนะนำของแม่ ลูกไหมพรมหลากสีสันเปล่งประกายระยิบระยับในแสงไฟอบอุ่น ผ้าพันคอสีฟ้า ผ้าพันคอสีเหลือง... – ความอบอุ่นและความรักถูกส่งมอบให้แก่ผู้รับ และเงินที่ได้จากการขายผ้าพันคอจะนำไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ เป็นของขวัญส่งท้ายปีจากแม่ให้แก่ลูกๆ ที่เชื่อฟังเป็นอย่างยิ่ง

แต่สิ่งที่ฉันรักมากที่สุดคือวันในเดือนจันทรคติที่สิบสอง เมื่อฉันกลับบ้าน ห้องครัวเต็มไปด้วยความคึกคักและความอบอุ่น ทุกคนยุ่งแต่มีความสุข พ่อมักจะคนไส้กรอกหมูหอมๆ ที่ปรุงด้วยพริกไทย แม่ก็เคี่ยวขนมถั่วลิสง ขนมงา แยมขิง และแยมมะเฟืองอย่างชำนาญ พวกเราเด็กๆ วิ่งเข้าวิ่งออกอย่างตื่นเต้น บีบถั่ว แกะถั่วลิสง เช็ดใบไม้... ช่วยพ่อกับแม่

การได้ลิ้มรสแยมขิงรสหวานอมเผ็ด หรือลูกอมถั่วลิสงกรุบกรอบหอมกรุ่น ทำให้ดวงตาของเด็กๆ เป็นประกายด้วยความสุข จะมีอะไรดีไปกว่านี้อีกเล่า? พวกเขาเต็มไปด้วยความพึงพอใจ ความสุข และความเบิกบานใจ ไม่ว่าอากาศภายนอกจะมืดครึ้มเพียงใด ไม่ว่าฝนจะตกปรอยๆ เย็นยะเยือกแค่ไหน ก็ไม่อาจทำลายครัวของฉันได้ ครัวของฉันเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการสนทนา และความสุขที่หาที่เปรียบมิได้เสมอ

กาลเวลาผ่านไปพร้อมกับความทรงจำ พ่อของฉันจากไปแล้ว และห้องครัวเก่าก็ไม่มีอีกต่อไป ฤดูหนาวกระซิบความกังวลใจมากับสายลมหนาว ในดินแดนต่างแดน ฉันนั่งหวนรำลึกถึงอดีต ช่วงเวลาแห่งความรักอันแสนหวานและอ่อนโยนในห้องครัวอันอบอุ่นในฤดูหนาวนั้น...

(อ้างอิงจาก nguoihanoi.vn)

ที่มา: https://baophutho.vn/than-thuong-can-bep-mua-dong-226458.htm