จากความทรงจำ: รออยู่ใต้ชายคาบ้าน

ใจกลางเมืองที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คน ถนนหนทางทอดยาวไปอย่างไม่สิ้นสุดตามจังหวะชีวิตที่เร่งรีบในยุคปัจจุบัน ยังคงมีมุมเล็กๆ เงียบสงบที่ทำหน้าที่เป็นที่พักพิงสำหรับผู้ที่ต้องการความสงบ มุมเหล่านั้นเป็นเหมือนกันสาดเล็กๆ ที่รอคอยอยู่ เป็นสถานที่ที่พาเราเข้าไปสู่โลกแห่งความรักและความรู้สึกอ่อนโยน

มองเผินๆ แล้ว กันสาดเป็นเพียงองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมเสริมที่ให้ร่มเงาและที่กำบังจากฝนแก่ผู้สัญจรไปมา แต่ในชีวิตเมือง กันสาดกลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำ ด้วยภาพที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง มันเก็บรักษาช่วงเวลาแห่งการรอคอยที่ช้าลง เหมือนการหยุดชั่วคราวเพียงเล็กน้อย ที่เพียงพอที่จะชะลอจังหวะชีวิตที่วุ่นวายของท้องถนนในเมือง เมื่อเดินเล่นไปตามย่านเมืองเก่า ของฮานอย เราจะพบเห็นกันสาดที่ดูเหมือนจะโอบกอดผู้คนที่เดินผ่านไปมา มอบความรู้สึกสงบและใกล้ชิดให้แก่พวกเขา มันเป็นความรู้สึกที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของฮานอย สัมผัสแห่งความอ่อนโยนแผ่ซ่านไปทั่วถนนโบราณ ที่ซึ่งฝนที่ตกกระทันหัน เมื่อสภาพอากาศเปลี่ยนแปลงไป จะปลุกเร้าความรู้สึกโหยหาในหัวใจของผู้ที่ได้พบเห็น

มุมถนนแห่งหนึ่งบนถนนหางงาง (ภาพประกอบ: vietnamnet.vn)

ลองนึกภาพดูสิ ใต้หลังคาเหล่านั้น ทุกคนคงเคยระบายความในใจอย่างน้อยสักครั้งหนึ่งมาแล้ว การนัดหมายที่ล่าช้า บุคคลที่คุ้นเคยท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย ทำให้ความรู้สึกของการรอคอยยาวนานขึ้น และก็ยังมีบางคนที่ไม่ได้รอใคร เพียงแค่นั่งอยู่เงียบๆ สายตาจับจ้องไปที่ผู้คนมากมายที่เดินผ่านไปมาเหมือนสายน้ำ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ฉันก็พลันนึกถึงหญิงชราที่ขายเครื่องดื่มอยู่ตรงหัวมุมถนนลีนามเด เธอเคยนั่งอยู่ใต้กันสาดที่คุ้นเคยมานานหลายปี เป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำของถนนสายนี้ กันสาดยังคงเหมือนเดิม แต่หน้าตาของบ้าน ผู้คนที่เดินผ่านไปมา และจังหวะชีวิตรอบตัวเธอเปลี่ยนไปมาก เธอเล่าว่าเมื่อก่อน เมื่อฝนตกลงมาอย่างกระทันหัน ผู้คนจะหยุดอยู่ตรงนั้นนานๆ พวกเขาจะคุยกันใต้กันสาด แบ่งปันคำพูดเล็กๆ น้อยๆ และเสียงหัวเราะจะช่วยไล่ความชื้นจากข้างนอก แต่ตอนนี้ทุกอย่างเร่งรีบไปหมด ก่อนที่ฝนจะหยุด ผู้คนก็พากันจากไปแล้ว ถนนแออัด ร้านค้าเบียดเสียดกัน ทางเท้าถูกรุกล้ำ เหลือที่ยืนและหลบฝนน้อยมาก เจ้าของร้านใจร้อน ลูกค้าก็ลังเล ดังนั้น กันสาดจึงดู “เปราะบาง” มากขึ้นในใจของผู้คน

แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ที่หลบฝน หรือไม่กี่วินาทีที่พักผ่อนจากแสงแดด กันสาดก็ยังคงเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยช่วงเวลาแห่งความรู้สึกอันลึกซึ้งสำหรับผู้คน คู่สามีภรรยาสูงอายุนั่งเงียบๆ แบ่งปันน้ำกัน แม่ค้าข้างทางวางของลง ไหล่ของเธอรู้สึกเบาลงเล็กน้อยหลังจากตลาดเช้า หรือหญิงสาวคนหนึ่งกำลังโทรศัพท์อย่างประหม่า ขอให้ใครสักคนมารับเธอในช่วงบ่ายแก่ๆ... ใต้กันสาด ระยะห่างระหว่างผู้คนดูเหมือนจะหดเล็กลง บางที บางคนอาจปรารถนาให้เวลาช้าลง เพื่อให้ฝนตกตลอดไป เพื่อให้สายตาคู่นั้นไม่จางหายไป ความทรงจำที่ไม่อาจเอ่ยชื่อได้ ที่ลมและฝนไม่อาจชะล้างไปได้ ดูเหมือนจะยังคงสลักอยู่บนผนังที่ปกคลุมด้วยมอส บนอิฐที่ซีดจาง และบางครั้ง เพียงแค่การเหลือบมอง รอยยิ้มอ่อนโยน หรือการพยักหน้าอย่างเป็นมิตร ขณะหลบฝน ก็เพียงพอที่จะทำให้หัวใจอบอุ่นท่ามกลางถนนที่ไม่คุ้นเคย

ในยุคปัจจุบันที่ทุกอย่างมุ่งเน้นความสะดวกสบาย ผู้คนไม่จำเป็นต้องรอให้ฝนหยุดก่อนจึงจะเดินทางต่อ เพียงไม่กี่ก้าวก็สามารถซื้อร่มหรือเสื้อกันฝนได้ การแวะร้านกาแฟง่ายๆ ก็ช่วยให้ได้หลบฝนและมีโอกาสฆ่าเวลาด้วยการเล่นโทรศัพท์มือถือ...

กันสาดไม่เพียงแต่ให้ร่มเงาจากฝนและแดดเท่านั้น แต่ยังมอบโอกาสให้ผู้คนได้ชะลอชีวิตลง เชื่อมต่อกันด้วยความเมตตา และแบ่งปันอารมณ์ความรู้สึกที่อ่อนโยนแต่ยั่งยืน ช่วงเวลาสั้นๆ ใต้กันสาด แม้จะเล็กน้อยเพียงใด ก็สามารถประทับอยู่ในความทรงจำไปตลอดชีวิต และเมื่อถนนกลับมาคึกคักอีกครั้ง เมื่อผู้คนรีบเร่งผ่านกันไปมา กันสาดเหล่านั้นก็ยังคงยืนนิ่งอยู่อย่างเงียบๆ รอคอยอย่างเงียบๆ คาดหวังการมาถึงและการจากไปของใครบางคน... ราวกับกำลังรอคอยสิ่งอ่อนโยนที่จะผ่านเข้ามาในกระแสชีวิตที่วุ่นวาย

 

ที่มา: https://www.qdnd.vn/van-hoa/van-hoc-nghe-thuat/tu-trong-ky-uc-doi-duoi-mai-hien-1022996