
ช่วงวัยรุ่นในโรงเรียนประจำ
ที่โรงเรียนประจำสำหรับนักเรียนชาติพันธุ์ (เขตหามถัง) พิธีจบการศึกษาและแสดงความขอบคุณสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 12 ในปีนี้ไม่ได้จัดอย่างยิ่งใหญ่หรูหรา แต่ความเรียบง่ายนี้เองที่ทำให้ความรู้สึกต่างๆ ปรากฏชัดเจนมากขึ้นในดวงตา รอยยิ้ม และแม้กระทั่งน้ำตาของนักเรียนจากพื้นที่สูง
แตกต่างจากโรงเรียนมัธยมอื่นๆ หลายแห่ง นักเรียนส่วนใหญ่ที่นี่เป็นเด็กจากชุมชนชาติพันธุ์กลุ่มน้อย มาจากหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลจากใจกลางเมืองหลายสิบกิโลเมตร นักเรียนบางคนจากหมู่บ้านและอ้อมกอดของพ่อแม่เป็นครั้งแรกเพื่อเริ่มต้นชีวิตในโรงเรียนประจำในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 การเรียนสามปีไม่ได้มีเพียงแค่ชั่วโมงเรียนในห้องเรียนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงอาหารมื้อใหญ่ร่วมกัน การอ่านหนังสือดึกดื่น และช่วงเวลาที่คิดถึงบ้านซึ่งครูจะให้กำลังใจและสนับสนุน
เด็กๆ ที่เคยร้องไห้เพราะคิดถึงบ้าน ตอนนี้พวกเขารู้จักวิธีซักผ้าเอง ดูแลตัวเอง เอาใจใส่เพื่อนๆ และใช้ชีวิตอย่างมีความรับผิดชอบมากขึ้น สิ่งที่พวกเขานำติดตัวไปหลังจากสามปี ไม่ใช่แค่ความรู้ แต่ยังรวมถึงวุฒิภาวะด้วย ฮา ถิ ฟอง เดียม นักเรียนชั้น 12.6 เล่าว่า สิ่งที่เธอคิดถึงมากที่สุดไม่ใช่ชั่วโมงเรียนที่เครียด แต่เป็นชีวิตร่วมกันในหอพัก “ที่นี่ เราอยู่ด้วยกันเหมือนครอบครัว เวลาที่ฉันคิดถึงบ้าน ครูและเพื่อนๆ ก็คอยให้กำลังใจฉัน” เดียมกล่าว
ในพิธีสำเร็จการศึกษาและพิธีอำลา ภาพที่คุ้นเคยของหอพัก ห้องเรียน สนามโรงเรียน มื้ออาหารร่วมกัน และค่ำคืนแห่งการเตรียมตัวสอบปลายภาค ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในแต่ละเฟรม นำพาความทรงจำสามปีแห่งวัยเยาว์กลับมาในช่วงเวลาแห่งการจากลานี้ ช่อดอกไม้ถูกมอบให้กับครูประจำชั้น ผู้จัดการหอพัก เจ้าหน้าที่โรงอาหาร เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย และบุคคลอื่นๆ เพื่อแสดงความขอบคุณอย่างจริงใจต่อผู้ที่คอยดูแลนักเรียนอย่างเงียบๆ ตลอดหลายปีที่พวกเขาอยู่ห่างจากบ้าน
คำกล่าวขอบคุณ
บรรยากาศแห่งความรู้สึกนั้นปรากฏให้เห็นอีกครั้งในพิธีจบการศึกษาและแสดงความขอบคุณสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนมัธยมตันหลิง ช่วงเวลาที่ทำให้หลายคนหลั่งน้ำตาคือพิธีการติดดอกไม้เพื่อแสดงความกตัญญูต่อพ่อแม่และครูบาอาจารย์ ท่ามกลางเสียงเพลงเบาๆ นักเรียนแต่ละคนเดินไปที่ที่นั่งของผู้ปกครองและติดดอกไม้เล็กๆ ลงบนปกเสื้อของพ่อแม่เบาๆ มีการกอดแน่น มือสั่น และน้ำตาเงียบๆ ขณะที่นักเรียนแสดงความกตัญญูต่อพ่อแม่เป็นครั้งแรกต่อหน้าผู้คนจำนวนมาก
จากนั้น นักเรียนหลายคนก็ก้มศีรษะลงต่อหน้าครูบาอาจารย์ เพื่อแสดงความกตัญญูต่อผู้ที่คอยชี้นำพวกเขาอย่างเงียบๆ ตลอดช่วงเวลาเรียน คำสั่งสอน คำตักเตือน และแม้แต่ความเข้มงวดในวันเหล่านั้น กลายเป็นความทรงจำที่สวยงามก่อนที่พวกเขาจะกล่าวคำอำลา
พิธีดังกล่าวมีความหมายมากยิ่งขึ้นด้วยการฉลองวันเกิดครบรอบ 18 ปี เค้กก้อนใหญ่ถูกจุดเทียนท่ามกลางเสียงปรบมืออย่างกึกก้อง เป็นการแสดงถึงก้าวสำคัญแห่งวุฒิภาวะของนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาแต่ละคน การอายุครบ 18 ปีนำมาซึ่งอารมณ์มากมาย ทั้งความสุข ความตื่นเต้น และความกังวลเล็กน้อย ขณะที่พวกเขาก้าวเข้าสู่ก้าวต่อไปของอนาคต
แต่ละโรงเรียนจัดพิธีจบการศึกษาและพิธีแสดงความขอบคุณของตนเอง แต่ทุกโรงเรียนต่างมีจุดร่วมทางอารมณ์เดียวกัน นั่นคือการแสดงความกตัญญูต่อพ่อแม่ ครู และโรงเรียนที่ได้อยู่เคียงข้างนักเรียนตลอดช่วงวัยรุ่น ตามที่โรงเรียนกล่าว พิธีเหล่านี้ไม่เพียงแต่แสดงถึงการบอกลาชีวิตในโรงเรียนเท่านั้น แต่ยังช่วย ปลูกฝัง ทักษะชีวิต ความกตัญญู และความรับผิดชอบให้แก่นักเรียนเมื่อก้าวเข้าสู่ความเป็นผู้ใหญ่ด้วย
พิธีจบการศึกษาใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว และสนามโรงเรียนจะปราศจากชุดนักเรียนสีขาวที่คุ้นเคย แต่การกอดที่แสนอบอุ่น คำขอบคุณที่พูดออกมาด้วยความตื้นตันใจ และความทรงจำเกี่ยวกับการก้าวเข้าสู่วัย 18 ปี จะยังคงอยู่ในหัวใจของนักเรียนแต่ละคนไปอีกนาน ขณะที่พวกเขาก้าวเข้าสู่ความเป็นผู้ใหญ่
ที่มา: https://baolamdong.vn/tuoi-18-va-nhung-loi-cam-on-444497.html










การแสดงความคิดเห็น (0)