Acı dayanılmaz...
Üç kuşaktan oluşan bir aile, ancak toplamda sadece üç kişi. 73 yaşındaki Bayan Ly Thi Danh, tıpkı önceki yıllarda olduğu gibi her gün hurda metal toplayarak geçimini sağlıyor. Kızı Ly Thi Nhung ise mahallede bekliyor ve önüne çıkan her işi yapıyor. 16 yaşındaki Nhung, bacaklarındaki deformasyon nedeniyle günlerinin çoğunu evde geçiriyor.
 |
| Thanh Tri ilçesi, Phu Loc kasabası, Xa Mau 2 köyünden Bayan Ly Thi Nhung (en sağda), yeni evindeki mutluluğunu paylaşıyor. |
Ailenin diğer iki erkeği de art arda vefat etti. Nhung'un kocası 2020'de ciddi bir hastalıktan öldü. Üç yıl sonra, en büyük oğlu da bir elektrik kazasında hayatını kaybetti. Ailenin dayanak noktaları birer birer yok olunca, acı üstüne acı eklendi. Zorluklarına ek olarak, Nhung ve çocuklarının harap ve su alan evde yaşamaktan başka çaresi kalmadı.
Nhung gözyaşları içinde şunları anlattı: "Kocamla onlarca yıldır evliyiz, ama hep ödünç aldığımız yerlerde yaşadık. Başlangıçta küçük bir baraka yaptık, sonra yavaş yavaş bir ev inşa etmeyi başardık, ama hepsi tahta ve yapraklardan yapılmış derme çatma barınaklardı. Birkaç kez düzgün bir şekilde yenilemek için para biriktirdik, ama eşim hastalandı ve vefat etti. Borçlarımızı bile ödemeyi bitirmeden oğlumuz aniden öldü."
Yanaklarından süzülen gözyaşlarını silerek şöyle devam etti: “Annem hurda metal topluyor, ben de bulabildiğim her işi yapıyorum, ancak geçinmek için zar zor para kazanıyorum. Yemek yemeye bile zar zor yetecek kadar paramız var, evi tamir etmeyi bırakın. Bu barakayı inşa ettiğimizden beri bütün aile yerdeki lastik paspasların üzerinde uyuyor; yatağımız falan yok. Yaklaşık üç yıldır ev su alıyor. Yağmurlu gecelerde annemle ben paspaslarımızı toplayıp bir yerden bir yere taşınmak zorunda kalıyoruz. Bazı geceler yağmur o kadar şiddetli oluyor ki, çevredeki göletlerden su eve taşıyor. Oturacak yer bile yok, yatacak yer hiç yok. Bu yüzden bütün gece uyanık kalıyoruz…”
Evi sevgiyle doldurmak.
Koşullar göz önüne alındığında, Phu Loc kasabasındaki "geçici ve harap evlerin yıkımı" programının ilk aşamasında, Bayan Ly Thi Nhung'un hanesi ön listeye dahil edildi. Ancak, inşaata devam etmek için gerekli evrakların tamamlanmasının ilk adımı hemen bir engelle karşılaştı. Phu Loc Kasabası Halk Komitesi Başkan Yardımcısı Bayan Ly Thi Anh Dao şunları anlattı: "Evrak işlerini tamamlamak için evine gittiğimizde, Bayan Nhung'un ailesinin daha önce hiç arazi sahibi olmadığını, yaşadıkları evin baldızının arazisi üzerine inşa edildiğini öğrendik. Herkes ne yapacağını bilemez haldeyken, orada bulunan baldızı hemen şöyle dedi: 'Kardeşim vefat ettikten sonra bir süredir sizin ve eşinizin bu arazide yaşamasına izin vermiştim, aynı şey. Bunu size vereceğim, baldızım. Ve bu sefer kalıcı bir hediye. Bugün yetkililerle birlikte önce el yazısıyla bir anlaşma yapalım. Daha sonra herhangi bir evrak veya prosedür gerekirse, hazırım.' Böylece ilk ve en zor engel aşıldı. Herkes rahat bir nefes aldı."
İkinci aşama "ihale süreci"ydi. Seçilen müteahhit de köy sakinlerinden biriydi ve köy halkı için ev inşa etme konusunda uzmanlaşmıştı. "Proje teslimi" toplantısında, yetkililer finansman kaynağını ve bu sefer inşa edilecek evin gereksinimlerini açıkça belirttikten sonra – "üç sağlam duvar, beton direkler, oluklu sac çatı, kiremit zemin…" – Bayan Nhung şunları söyledi: "Biliyorum ki daha fazla birikimim olsaydı evim daha güzel olurdu. Ama dürüst olmak gerekirse, annemle ben geçimimizi zorlukla sağlıyoruz; tek kuruş bile biriktiremedik. Bu yüzden, Sayın Müteahhit, lütfen hükümetin sağladığı 60 milyon dong'u karşılayacak kadar bir ev inşa etmeye çalışın. Ben üzerime düşeni yapacağım; ne zaman boş vaktim olursa ve başkaları için çalışmıyorsam, ne isterseniz yardımcı olurum. Sadece fazladan maliyet çıkarmayın, çünkü aradaki farkı karşılayacak param yok."
Yaklaşık bir aylık inşaatın ardından ev, 2025 Çin Yeni Yılı'ndan hemen önce tamamlandı. Yerel yetkililer ve komşuların şahitliğinde gerçekleşen teslim töreninde, işlemler tamamlandıktan sonra müteahhit 2 milyon dong çıkarıp Bayan Nhung'a vererek, "Evinizin inşaatının toplam maliyeti 58 milyon dongdu. Bu kalan miktar, size geri veriyorum." dedi. Herkes şaşırdı ve Bayan Nhung gözyaşlarına boğuldu…
Evin teslim edildiği gün, yerel yetkililer başka bir yardıma ihtiyaçları olup olmadığını sorduğunda, kadın tereddütle, "Evet, mümkünse yaşlı annemin rahatça uyuyabileceği bir yatak alabilir miyim lütfen? On yıllardır yerdeki hasırların üzerinde uyuyoruz." diye yanıtladı. Birkaç gün sonra, yerel yönetimin çabalarıyla, yerel bir inşaat malzemeleri tedarikçisi aileye bir yatak bağışladı. Bu yılın başlarında, kuraklık ve tuzluluk kontrol programının bir parçası olarak, ailesine 500 litrelik bir su deposu verildi.
“Bu televizyonu da, hurda metal toplarken, mahallemizden Bay Sau beni çağırdı. Birinin 200.000 dong teklif ettiğini, ama kendisinin satmadığını söyledi. Eski görünüyor ama görüntüsü hala çok iyi, biliyorsunuz. Şu an elektrikler kesik, yoksa sizin izlemeniz için açardım,” diye gururla evindeki televizyonu gösterdi Bayan Ly Thi Danh. Sonra şöyle devam etti: “Çocuklarım ve ben şimdi çok sağlıklıyız. Yaşayacak bir evimiz, yatacak bir yatağımız ve izleyecek bir televizyonumuz var. Ayrıca bir su depomuz var, bu yüzden kurak aylardan endişelenmemize gerek yok. Şimdi çok sağlıklıyız, sadece geçimimizi sağlamak için çalışmamız gerekiyor.”
Kariyerim boyunca onlarca yıldır çok seyahat ettim, çok yazdım ve örnek bireylerden zorluklarla boğuşanlara kadar sayısız evi ziyaret ettim. Ama Bayan Nhung'un evinde oturduğum zamanki kadar derinden etkilenmemiştim. Sevinç ve hüzün karışımı, söylediği her kelimeyle iç içe geçmiş bir duygu yumağı. Özellikle o sevgi dolu evdeki taşan "sevgi" duygusu.
ULUSAL DEVRİM
Kaynak: https://baosoctrang.org.vn/xa-hoi/202507/dong-day-chu-tinh-trong-mai-am-9ec2147/
