Masalsı bir yemek

Yedi ya da sekiz yaşlarında, tek başına pazara gitmesine izin verildi. Bunun bir nedeni evinin pazara yakın olması, diğer bir nedeni ise annesinin onu oraya götürüp satıcılarla tanıştırmasıydı; böylece insanlar yavaş yavaş onu tanımaya başlamıştı!

Betel kutusu ve betel fıstığı tepsisi. Fotoğraf: DUY KHÔI

Özellikle Bayan Bac, et pazarının önünde betel fıstığı ve yaprakları satıyor. Dikdörtgen şeklinde ahşap tezgahı, diğer aksesuarlarla birlikte, özenle düzenlenmiş betel fıstığı ve yapraklarıyla dolup taşıyor. Arkasında, çimento zeminde, büyük bir betel fıstığı ve yaprak stoğu bulunduruyor. Tezgahın en küçük alanı kireç, kağıt hamuru ve çiğneme tütünüyle kaplı. Yaklaşık yarım kilogramlık pembe kireç topu, nemi korumak için taze muz yapraklarına sarılmış. Bilinmeyen bir malzemeden yapılan kağıt hamuru, ince preslenmiş kurutulmuş kalamara benziyor ve yaklaşık bir okul defteri büyüklüğünde. İki çeşit çiğneme tütünü var: "ağır hizmet" blok tütünü – ince, siyah, sıkıştırılmış parçalar, küçük bir defter kadar ince; ve "hafif hizmet" (yumuşak) tütünü – daha kalın, altın sarısı teller, dikdörtgen yastık benzeri şekillerde yuvarlanmış, yaklaşık bir yetişkinin eli uzunluğunda.

Dört yöne doğru uzanan tente altında, uzun ve ince yapılı Bayan Bac tam ortada oturuyordu. Tezgahının iki köşesinde, yeşil betel yaprağı demetleriyle dolu iki sığ sepet vardı. "Yeşil betel yaprağı" genel bir terimdi; ayrıca altın sarısı, parlak bir betel yaprağı türü de vardı – "demet" adı verilen yığınlar halinde bir araya getirilmişti. Her demet, sepetin kenarından bir yetişkinin elinin yaklaşık yarısına kadar yükselecek şekilde, eşit aralıklarla katmanlar halinde istiflenmişti. En büyüleyici an, Bayan Bac'ın küçük bir bıçak (katlanır saplı ve sert, keskin çelik bıçaklı olanlardan) kullanarak betel fındığının dış kabuğunu soyduğu andı. Sonra bir daire çizerek, ucunda koyu yeşil boya olan beyaz konik bir şapkaya benzeyen sapı ayırdı. Pürüzsüz beyaz betel fındığı özünün yarısı ortaya çıktı. Keskin bıçak, betel fındığını (tamamen kesmeden) ikiye ayırmaya devam ederken, kadın kendini beğenmiş bir sesle şöyle dedi: "Bakın! Bunlar gevşek etli beyaz betel fındıkları, kıvrılmış etli pembe betel fındıkları değil! Çocuklara da yetişkinlere de satarım, fark etmez!" "Gevşek" veya "sıkı" betel fındığı, içindeki beyaz damarların seyrek veya yoğun olmasına göre ayırt edilir; bu da betel fındığının yemeye hazır mı yoksa olgunlaşmamış mı olduğunu gösterir. İç kısmı gevşek olan bir betel fındığı doğru boyuttadır, çok eski değildir ve daha tatlı bir tada sahiptir. Tersine, iç kısmı gevşek olan bir betel fındığı olgunlaşmamış, buruk ve lezzetsizdir... Aynı şey betel yaprakları için de geçerlidir. Kalın, pürüzlü görünümlü yaprakları olan koyu yeşil çeşidi, çiğnendiğinde çıtır çıtır olur ve kolayca sarhoşluğa neden olabilir. İnce, yumuşak yapraklı, tatlı sarı renkli ve içine biraz kireç eklenerek beyaz betel fındığı sarılıp ağza atılıp çıtırdatarak çiğnenen çeşidi çok lezzetlidir... Bazı insanlar sadece kabuğu soyulmamış betel fındığı posasıyla çiğnemeyi tercih eder. Ya da bunun yerine, soyulmuş betel fındığı kabuğu gibi küçük parçalar, yaklaşık sekizde bir betel fındığına bölünmüş "kağıt artıkları" kullanırlar.

Okul saatleri dışında veya evde, sık sık annesine ev işlerinde yardım ederdi. Bu, düzenli olarak gelen misafirler için büyükannesine betel yaprağı çiğnemeyi hazırlamayı da içeriyordu. Bazen birinin isteğine göre betel yaprağı çiğnemek hazırlamak zorunda kalırdı. Bunu o kadar sık ​​yapardı ki, herkesin betel yaprağı çiğnemesinde neyi sevip neyi sevmediğini ezbere biliyordu… Belki de bu yüzden büyükannesinin “masal yemeği”nden çok etkilenmiş ve onu hatırlıyordu. Öğrendiği betel yaprağı çiğneme masalını hala hatırlıyordu. Ayrıca büyükannesinin kardeşliğin anlamı, kardeşler arasındaki bağ, karı koca arasındaki sarsılmaz sevgi ve karı koca arasındaki bağlılık hakkında konuştuğu her seferinde bunu sık sık dile getirdiğini duyardı…

Bunlar da ilginizi çekebilir

Vatanlarını terk edenlerin yolculuğundan sonra.2000'li yıllara geri dönersek, An Giang nehri bölgesinden yoksul balıkçılar iş bulmak için Orta Yaylalara göç ettiler. Bu zorlu yolculuklar sırasında, beklenmedik bir şekilde Se San 4 hidroelektrik barajının rezervuarını keşfettiler. Suyun engin ve sakin yüzeyi, Hau Nehri'nden doğanların doğuştan gelen nehircilik içgüdülerini uyandırmış gibiydi.

Bazı aşklar vardır ki, onlara tutunmaya gerek yoktur."Tutunulmaya Gerek Olmayan Aşklar Vardır", yazar Tran Thai'nin (şu anda Lam Dong eyaletinde yaşıyor ve çalışıyor) ilk deneme derlemesidir ve Gioi Yayınevi ile Nam Anh Delta tarafından ortaklaşa yayınlanmıştır. Yaklaşık 50 denemeden oluşan eser, üç bölüme ayrılmıştır: Aşk Sebepsiz Geldiğinde, Beklemek Hafif Bir Acıya Dönüştüğünde, Bırakmak Sevmenin En İyi Yolu Olduğunda ve sonuç bölümü olan epilog.

Vietnam dilini ve kültürünü yurt dışında korumak.Yurtdışındaki Vietnam Dili ve Kültürünü Koruma Forumu, 5. yıl dönümünü kutlamak amacıyla Mart-Haziran 2026 tarihleri ​​arasında Paris'te (Fransa) bir dizi önemli etkinlik düzenliyor. Bu etkinlik, ana dili koruma ve bağlantı kurma yolculuğunun yanı sıra, Vietnam diasporasının duygusal ve entelektüel açıdan zenginleştirici bir buluşmasını da hedefliyor.

Tıpkı çocukluğundan kalma sayısız ayak izini taşıyan pazarı hatırlamaya devam etmesi gibi...

Ancak yerel pazar o kadar çok değişti ki, eski cazibesini kaybetti. "Zamanın milyoneri" haline gelmiş olsa da, memleketlerindeki eski pazar günlerinin anılarını arayan gezginler için hala yeterince cömert değil!

Geriye kalan tek şey bir anı. Sıcaklık. Tarifsiz...

(6.26)

Nguyen Thi Thanh Ngoc'un Denemeleri

Bunlar da ilginizi çekebilir

Okulu, öğretmenleri ve kitapları onurlandırmak için bir yarışma başlatıyoruz.9 Haziran'da Vietnam Eğitim Yayınevi (NXBGDVN), Vietnam Yazarlar Birliği ile işbirliği yaparak "Kitaplar ve Okullar" temalı bir yazı yarışması düzenledi.

Annemin memleketinde, kış öğleden sonrasında şömine başında yanan ateş....Kış öğleden sonrası çok nazikçe gelir. Yaz yağmuru kadar gürültülü değil, altın sarısı sonbahar güneşi kadar göz kamaştırıcı değil; annemin memleketinde kış öğleden sonrası genellikle dar sokaklardan esen keskin rüzgarla, sazdan çatılardan yükselen duman kokusuyla, gün batmaya başlarken uyuyacak yer arayan tavukların telaşlı sesleriyle gelir. Ve hafızamda, kış öğleden sonrası her zaman ocakla ilişkilendirilir – tüm yoksul bir evin sıcaklığını koruyan sıcak, sabırlı ve sessiz bir ocak.

Her kış gününü daha sıcak kılmak için.Soğuk hava her günü daha yavaş hissettiriyor. Günün ilk nefesinden, nadir görülen güneş ışığına, basit yemeklere kadar, bu makale her günü daha sıcak hale getirmenin yollarını sunuyor.

Kaynak: https://baocantho.com.vn/mon-an-co-tich-a206522.html