"Pirinç tarlaları karideslerle dolu" ve "el becerisi gerektiriyor"

Vietnam dili kralı yarışmacıdan boşluğu doldurmasını istedi: "Mangrov ağaçlarıyla çevrili bir pirinç tarlası, eldeki bir beceri kadar iyi değildir." Yarışmacı boşluğu dolduramadığı için "atladı" ve programın cevabı "Mangrov ağaçlarıyla çevrili bir pirinç tarlası, eldeki bir beceri kadar iyi değildir" oldu.

Bu sırada LM danışmanı bir konferans verdi:

“Gözden kaçırdığınız ve biraz aceleci bulduğum bazı cümleler var. [...]. Örneğin, “Geniş bir pirinç tarlası, eldeki beceri kadar değerli değildir.” Burada atalarımız insanların çalışkanlığını ve gayretini vurgulamak istemişlerdir. Gözlemlersek, özellikle Hanoi çevresindeki çoğu el sanatları köyünün genellikle çok az pirinç tarlasına sahip olduğunu, ancak bu sayede küçük ölçekli el sanatlarını çok başarılı bir şekilde geliştirdiklerini görüyoruz. Tebrikler.”

Eğer yukarıdaki öğreti doğruysa, bu, yalnızca "az ekilebilir araziye" ve "küçük ölçekli el sanatlarına" sahip bölgelerdeki insanların "çalışkan" olduğu, "bol tarlalara" sahip kırsal bölgelerdeki insanların ise "çalışkan" olmadığı anlamına mı gelir?

Aslında, bol miktarda su ürünleri çiftliğinin bulunduğu bölgelerde bile küçük ölçekli el sanatları hâlâ gelişmeye devam ediyor. Örneğin:

- Ey yeşil kuşaklı kız/ Benimle Ke Buoi'ye gelmek istiyorsan gel/ Köyümün her tarafı pirinç tarlalarıyla çevrili/ Serin bir göl ve ipek dokumacılığı var (Halk şarkısı).

- An Phu'nun her tarafı pirinç tarlalarıyla çevrili / Serin bir yüzme havuzu ve şekerleme ticareti var / Perakende ve toptan şekerleme yapılıyor / Hanoi'nin her yerine ve hatta Hai Phong'a kadar satılıyor... (Halk şiiri).

Peki, "Eldeki beceri, sahadaki beceriden daha değerli değildir" sözünü nasıl anlamalıyız?

Söz konusu atasözünün birçok varyasyonu vardır: Bolca servet, eldeki beceri kadar değerli değildir; Bolca servet, eldeki beceri kadar değerli değildir; Bol tarlalar, eldeki beceri kadar değerli değildir; On bin dönüm verimli toprak, yanınızda taşıyabileceğiniz bir beceri kadar değerli değildir; On bin dönüm verimli toprak, yanınızda taşıyabileceğiniz bir beceri kadar değerli değildir.

Burada "sahip olunan şeyler" hem gizli hem de görünür varlıkları kapsar. Gizli varlıklar para, altın, gümüş ve mücevherlerdir (gizlenebilen ve görünmeyen şeyler); görünür varlıklar ise evler, tarlalar, sığırlar, domuzlar, tavuklar vb. gibi herkesin görebileceği şeylerdir.

Geçmişte, evler ve paranın yanı sıra, insanlar zenginliği iyi tarım arazilerinin (luong dien, thuc dien) sayısıyla ölçerdi. Ekili arazi, tıpkı para gibi alınıp satılabilen bir varlık türü olan zenginliğe dönüştürülürdü (Bir arazi parçası binlerce veya on binlerce sahibin elinden geçebilirdi). Bu nedenle, atasözündeki "her yerde zenginlik" veya "her yerde çiftlik" (dört tarafı; üç tarafı, dört tarafı) ve "on bin dönüm iyi tarım arazisi" ifadelerinin tümü genel olarak zenginlik ve parayı ifade eder.

Gerçekte, birçok insan atalarından büyük miktarda mülk ve arazi miras alıyor. Ama sonra rehavete kapılıyorlar! Çalışmazlarsa ve sadece oturup para harcarlarsa, sonunda iflas ediyorlar.

Geçmişte kumar ve savurganlık için toprak satma uygulaması o kadar yaygındı ki, "Balıkçıl, Leylek, Güvercin ve Fare'nin Çığlığının Kökeni" adlı halk masalında bile tasvir edilmiştir. Bu masalda, bu hayvanların hepsi başlangıçta geniş tarlalara ve bahçelere sahipti. Birlikte kumar oynadıkları, borç aldıkları ve (sahte anlaşmalar imzalayarak) dolandırıldıkları için tüm topraklarını Leyleğe kaptırdılar. Her şeyini kaybeden Balıkçıl, Leylek uyumak için evine gittiğinde geceyi beklemek zorunda kaldı ve Leylek'in arazisinden karides ve küçük balıklar çalmak için gizlice dışarı çıktı ("Balıkçıl topraklarını Leyleğe sattı / Bu yüzden Balıkçıl bütün gece yiyecek aramak zorunda; Balıkçıl neden endişelenmeyi bilmiyor? / Topraklarını Leyleğe sattı ve şimdi gece yemek yemek zorunda" - Halk şarkısı).

"Tarlalar peygamberdevesi karidesleriyle kaplı," "peygamberdevesi karideslerinin bereketi"—anlamı bu.

Peki, "el becerisi" (veya "el becerisinin az olması" - "el becerisi" demenin abartılı bir yolu) nasıl anlaşılmalıdır? Bu ifade, LM danışmanının anladığı gibi "küçük ölçekli zanaatlar" veya "zanaat köyleri" değil, genel olarak meslekleri ifade eder. El becerisine sahip olmak, yoksulluktan korkmamak anlamına gelir: "Mal satmak ve dokumak geçim sağlamanın yollarıdır, / El becerisine sahip olmak gerekir / Şimdi başaramazsanız geride kalırsınız / Daha sonra, yoksul olduğunuzda, geçimini sağlamak için bir beceriniz olmaz" (Halk şiiri).

Dolayısıyla, burada "tarla" kelimesi zenginlik ve para ile eş anlamlıdır. Para, zenginlik ve toprak, ne kadar çok olursa olsun ("geniş tarlalar", "büyük zenginlik", "on bin dönüm tarım arazisi", "on bin dönüm tarım arazisi"), yalnızca dışsal varlıklardır; harcanır ve sonra giderler; gelirler ve giderler. Sadece "kişinin elindeki bir beceri" (küçük bir beceri bile olsa), kişinin kendisine ait olan, asla kaybolmayan, gerçekten paha biçilmez bir öz-yapılmış zenginlik biçimidir; aksine, maddi zenginlik yaratabilir, bu zenginliğin büyümesini sağlayabilir ve istikrarlı ve sürdürülebilir bir yaşam sağlayabilir (Bir beceride ustalaşmak şeref ve refah getirir - Atasözü).

Hoang Tuan Cong

Referans: Bazıları, "geniş bir tarla, eldeki beceri kadar iyi değildir" atasözünün, çok fazla arazi ve tarım olsa bile, pirinç ve patatesin ekonomik değerinin bir zanaatkarın veya farklı bir tarım mesleğinde çalışan birinin değeriyle kıyaslanamayacağı anlamına geldiğini savunabilir. Ancak, durum böyleyse, bu sadece modern bir yorumdur, atasözünün orijinal anlamı değildir. Geçmişte, "Tarım temeldir, tarım gerilediğinde diğer tüm meslekler çöker", "Önce bilgin, sonra çiftçi; pirinç bittiğinde insan amaçsızca dolaşır", "Önce çiftçi, sonra bilgin", "Özenli bakım, küçük bir tarla kadar iyi değildir" gibi ifadeler yaygındı. Çok sayıda tarlaya sahip olmak her zaman bolluk ve refah anlamına geliyordu.

Kaynak: https://baothanhhoa.vn/ruong-be-be-nbsp-va-nghe-trong-tay-279107.htm