Κάτοικοι του χωριού Chung Son, στην κοινότητα Son Thuy, συμβάλλουν στην κατασκευή μιας προσωρινής γέφυρας στον ποταμό Luong. Φωτογραφία: Bui Dong
Στο τέλος του έτους, τα καλάμια ανθίζουν άφθονα, ξεχειλίζοντας από συστάδες από παρθένα λευκά άνθη, προσθέτοντας μια ποιητική και παρθένα ομορφιά στα βουνά και τα δάση των συνόρων. Το χωριό Chung Son βρίσκεται εκεί, στο κέντρο της παραμεθόριας κοινότητας Son Thuy, όπου σχεδόν 150 σπίτια της ταϊλανδέζικης εθνικής μειονότητας είναι τακτοποιημένα στους πρόποδες της μαγευτικής οροσειράς Pha Dua, απέναντι από τον ποταμό Luong, ο οποίος μόλις έφυγε από το Λάος για να εισέλθει σε βιετναμέζικο έδαφος.
Κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου, το απαλό ποτάμι αντανακλά το βαθύ πράσινο δάσος, φέρνοντας στους χωρικούς ψάρια, γαρίδες και νερό για το πότισμα των καλλιεργειών τους. Αλλά κατά τη διάρκεια της βροχερής περιόδου, το νερό κοκκινίζει σαν τα πρόσωπα των χωρικών μετά την κατανάλωση αλκοόλ, βρυχώμενο και ορμητικό, καθιστώντας αδύνατο για οποιονδήποτε να τολμήσει να ψαρέψει ανάντη ή κατάντη του ποταμού.
Το σπίτι του Lo Van Muon (γεννημένος το 1985), Γραμματέα του Κόμματος και Επικεφαλής του χωριού Chung Son, βρίσκεται σε έναν ψηλό λόφο, μέσα σε ένα μικρό σοκάκι. Ο ίδιος αφηγήθηκε: «Κάποιες χρονιές χάνουμε λιγότερα, κάποιες άλλες περισσότερα. Αλλά δεν υπάρχει ούτε μια περίοδος πλημμυρών που οι κάτοικοι του χωριού Chung Son να μην υποφέρουν από τα ορμητικά νερά των πλημμυρών που κατεβαίνουν από τα ανάντη. Η δυσκολία έγκειται στο ότι όλα τα περισσότερα από 400 εκτάρια δασικής γης παραγωγής και τα 20 εκτάρια ορυζώνων που ανήκουν στους χωρικούς βρίσκονται στην άλλη πλευρά του ποταμού. Ενώ δεν υπάρχει γέφυρα ή συμπαγής τσιμεντένιος δρόμος, οι χωρικοί συνήθιζαν να διασχίζουν το ποτάμι για να πάνε στη δουλειά. Ήταν πολύ επικίνδυνο!»
Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι του χωριού Chung Son καθώς διασχίζουν το ποτάμι για να βγάλουν τα προς το ζην κατά την περίοδο των πλημμυρών. Εδώ, εργάζονται σκληρά, ανάλογα με την εποχή, αλλά η περίοδος της συγκομιδής είναι απίστευτα δύσκολη. Οι άνθρωποι κουβαλούν το ρύζι τους στις πλάτες τους, περπατώντας μέσα από το ποτάμι, και σχεδόν ούτε ένας κόκκος ρυζιού δεν βρέχεται στο δρόμο για το σπίτι. Μερικοί άνθρωποι, αφού συσκευάσουν το ρύζι σε σάκους και τους μεταφέρουν στην άλλη πλευρά του ποταμού, σκοντάφτουν και πέφτουν, βρέχοντας τόσο τους εαυτούς τους όσο και το ρύζι. Δυνατοί άντρες κρέμονται από πέτρες και σηκώνονται για να μαζέψουν τους σάκους τους με το ρύζι. Αλλά οι γυναίκες και οι ηλικιωμένοι αντιμετωπίζουν μια διαφορετική κατάσταση.
Πριν από λίγα χρόνια, κατά τη διάρκεια της κρύας εποχής, πριν κατασκευαστεί η γέφυρα, η κυρία Λου Τι Φουόνγκ (63 ετών) κουβαλούσε ένα καλάθι στην πλάτη της και διέσχιζε το ποτάμι για να μαζέψει χειμερινά λαχανικά για να τα πουλήσει. Αλλά πριν προλάβει να περάσει πίσω στην άλλη πλευρά, σκόνταψε και έπεσε, και ολόκληρο το καλάθι της με λάχανο, μαρούλι, κόλιανδρο, σκόρδο κ.λπ. παρασύρθηκε από το νερό. Έκλαψε τότε, θρηνώντας ότι όλη η σκληρή δουλειά της των τελευταίων μηνών είχε αφαιρεθεί από το ποτάμι ακριβώς τη στιγμή που επρόκειτο να την απολαύσει.
«Δεν μπορούμε να αποφύγουμε να διασχίσουμε το ποτάμι για να πάμε στη δουλειά. Δεν έχουν πολλοί άνθρωποι στο χωριό κάποια δευτερεύουσα απασχόληση. Όλα τα τρόφιμα, τα ρούχα και τα σχολικά είδη για τα παιδιά μας εξαρτώνται από την άλλη πλευρά του ποταμού. Αλλά η κατασκευή μιας προσωρινής γέφυρας απαιτεί πολλή σκέψη, αποφάσεις, ακόμη και παραβίαση των κανόνων, όλα για χάρη της ζωής των ανθρώπων», υποστήριξε ο Γραμματέας Μιούον.
Η «παραβίαση των κανόνων», όπως είπε ο Υπουργός Μιούον, αναφέρεται στο γεγονός ότι η κατασκευή της γέφυρας θα μπορούσε να εμποδίσει τη ροή του ποταμού, ειδικά κατά την περίοδο των βροχών. Ακόμη και η κατασκευή μιας προσωρινής γέφυρας απαιτεί άδεια από τις αρμόδιες αρχές...
«Όσο περισσότερο το σκεφτόμαστε, τόσο περισσότερο μπερδεμένοι γινόμαστε. Η γέφυρα υπάρχει μόνο κατά την περίοδο της ξηρασίας, όταν η στάθμη του νερού είναι χαμηλή, όχι για προσωπικό κέρδος ή όφελος, αλλά αποκλειστικά για την επιβίωση 137 νοικοκυριών με 688 άτομα. Στην αρχή της επόμενης περιόδου των βροχών, οι χωρικοί μπορούν να την αποσυναρμολογήσουν, ώστε να μην εμποδίζει τη ροή του νερού. Εν τω μεταξύ, η αναμονή για την επένδυση της κυβέρνησης στην κατασκευή μιας γέφυρας και ενός δρόμου θα απαιτούσε χρόνο και θα ήταν πολύ δαπανηρή», εξήγησε ο Υπουργός Muon.
Η ιστορία της κατασκευής της πρώτης προσωρινής γέφυρας από το παράρτημα του Κόμματος, το διοικητικό συμβούλιο, την επιτροπή εργασίας του Πατριωτικού Μετώπου και άτομα με επιρροή στο χωριό Τσουνγκ Σον πριν από περισσότερα από 10 χρόνια είναι κάπως έτσι. Κάθε μικρή λεπτομέρεια εξετάζεται σχολαστικά, όπως αντικατοπτρίζεται στο αποφασιστικό βλέμμα και τα σταθερά λόγια του νεαρού γραμματέα του κόμματος.
Χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το σωστό ή το λάθος του θέματος, για πολύ καιρό στις ορεινές περιοχές, οι άνθρωποι έπρεπε να κατασκευάζουν οι ίδιοι τους υδροτροχούς, τοποθετώντας τους κατά μήκος ποταμών και ρεμάτων, βασιζόμενοι στην ενέργεια του νερού για να φέρουν νερό στα διάσπαρτα, ψηλά χωράφια τους για να ποτίσουν τις καλλιέργειές τους. Στην αρχή της περιόδου των πλημμυρών, τους αποσυναρμολογούν οικειοθελώς για να μην εμποδίζουν τη ροή του νερού. Αλλά χωρίς αυτούς τους υδροτροχούς, θα απαιτούνταν τεράστιος όγκος πόρων για την επένδυση σε ένα σύστημα άρδευσης. Η προσωρινή γέφυρα στο χωριό Chung Son αποτελεί επίσης μια ζωτική πηγή βιοπορισμού για τους ανθρώπους.
Χάρη σε πρακτικές και φιλικές προς τον άνθρωπο πολιτικές, από την πρώτη γέφυρα μέχρι σήμερα, οι κάτοικοι του χωριού Chung Son συμμετείχαν με ενθουσιασμό συνεισφέροντας την εργασία και τους πόρους τους. Δεν υπήρχε λόγος το παράρτημα του Κόμματος, το διοικητικό συμβούλιο ή η επιτροπή του Πατριωτικού Μετώπου του χωριού να πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα για να διαδώσουν το μήνυμα. Η απλή ανακοίνωσή του μέσω του συστήματος μεγαφώνων ήταν αρκετή για να πείσει τους χωρικούς να συνεισφέρουν πρόθυμα μπαμπού, μεγάλα και μικρά, με κάθε νοικοκυριό να συνεισφέρει 11 κομμάτια, τα οποία έφεραν στην προβλήτα Ta Phay για να βοηθήσουν στην κατασκευή της γέφυρας. Το διοικητικό συμβούλιο του χωριού έδινε δημόσια και διαφανή λογαριασμό για κάθε κομμάτι μπαμπού και κλωστή υλικού που συνεισέφερε. Κάθε φορά που χτιζόταν μια γέφυρα, συνεισφέρονταν περισσότερα από 1.000 κομμάτια μπαμπού.
Πρόσφατα, στα μέσα Δεκεμβρίου του 2025, καθώς έφτασε η περίοδος της ξηρασίας, οι κάτοικοι του χωριού Chung Son συγκεντρώθηκαν με ενθουσιασμό στην αποβάθρα Ta Phay. Κάποιοι έκοβαν, κάποιοι πριόνιζαν και άλλοι μπήκαν στο ποτάμι για να καρφώσουν πασσάλους, να δημιουργήσουν βάθρα και να χτίσουν μια γέφυρα με πασσάλους πάνω από τον ποταμό. Μέλη του διοικητικού συμβουλίου του χωριού ήταν υπεύθυνα για τις «τεχνικές» πτυχές, σημειώνοντας τις θέσεις για τα βάθρα της γέφυρας, ενώ οι χωρικοί, αρκετά δυνατοί, μετέφεραν πέτρες και τις πασσάλους στη μέση του ποταμού, και οι γυναίκες πριόνιζαν τις πασσάλους στην όχθη... Κανένα νοικοκυριό δεν έμεινε χωρίς δουλειά, και η όχθη του ποταμού γέμισε με ήχους γέλιου και φλυαρίας.
Εκείνη η μέρα ήταν Σαββατοκύριακο και τοπικοί αξιωματούχοι και δάσκαλοι από κοντινά σχολεία ήρθαν επίσης για να βοηθήσουν. Οι ηγέτες της κοινότητας Son Thuy ήρθαν επίσης για να παρακολουθήσουν από πρώτο χέρι τις εργασίες και να ενθαρρύνουν τους χωρικούς να χτίσουν τη γέφυρα.
Ο κ. Χα Βαν Λουόνγκ (69 ετών) χαμογέλασε πλατιά: «Εκτός από το Φεστιβάλ Μουόνγκ Σια και την Σεληνιακή Πρωτοχρονιά, το χωριό μου δεν ήταν ποτέ πιο ζωντανό από αυτό. Είμαστε χαρούμενοι επειδή όλο το χωριό είναι ενωμένο, αυτοδύναμο, χτίζοντας μια προσωρινή γέφυρα για την ανάπτυξη της οικονομίας , την αποφυγή της φτώχειας και όχι για να βασίζεται ή να εξαρτάται από την κρατική υποστήριξη».
Μέσα σε μόλις δύο ημέρες, χτίστηκε μια γέφυρα μήκους άνω των 100 μέτρων πάνω από τον ποταμό Λουόνγκ κατά τη διάρκεια της περιόδου ξηρασίας. Πάνω στη γέφυρα, το μονοπάτι είναι αρκετά φαρδύ για να περνούν άνθρωποι και μοτοσικλέτες, και οι κάτοικοι του Τσουνγκ Σον είναι πολύβουοι, φροντίζοντας τα καταπράσινα χωράφια τους.
Σύμφωνα με τον Mac Van Toi, Πρόεδρο της Λαϊκής Επιτροπής της Κοινότητας Son Thuy: «Προηγουμένως, όταν βρισκόταν ακόμη υπό περιφερειακή διοίκηση, η Λαϊκή Επιτροπή της Περιφέρειας Quan Son ζήτησε από τις αρμόδιες αρχές να εξετάσουν και να αποφασίσουν την επένδυση σε έναν δρόμο από την Εθνική Οδό 16 προς το χωριό Thuy Thanh στην άλλη πλευρά του ποταμού, δημιουργώντας ευνοϊκές συνθήκες για τους κατοίκους του χωριού Chung Son να αναπτύξουν την οικονομία τους. Ωστόσο, ο δρόμος δεν έχει ακόμη επενδυθεί. Η κατασκευή της προσωρινής γέφυρας προκύπτει από μια πρακτική ανάγκη, οπότε μετά την έναρξη της πρωτοβουλίας από το χωριό, οι κάτοικοι συμμετείχαν με ενθουσιασμό. Πριν από την επόμενη περίοδο των βροχών, η κοινότητα θα ζητήσει από το χωριό να οργανώσει μια δύναμη για την αποσυναρμολόγηση της γέφυρας, ώστε να αποφευχθεί η παρεμπόδιση της ροής του ποταμού Luong και να διασφαλιστούν οι συνθήκες πρόληψης και ελέγχου των καταστροφών».
Άποψη του χωριού Chung Son, στην παραμεθόρια κοινότητα Son Thuy.
Χτισμένη με μπαμπού, καλάμια, χαλίκι, χειρωνακτική εργασία και τις απαιτήσεις ασφαλείας, η διάρκεια ζωής της γέφυρας μετριέται μόνο με τον χρόνο μεταξύ δύο βροχερών περιόδων. Αλλά στην αποβάθρα του φέρι Ta Phay, για πολλά χρόνια, οι κάτοικοι του χωριού Chung Son ένωσαν τα χέρια τους για να γράψουν μια όμορφη ιστορία κοινοτικής αλληλεγγύης, αυτοδυναμίας και προσπάθειας για την υπέρβαση της φτώχειας. Αυτή η γέφυρα όχι μόνο συνδέει τις δύο όχθες των ορυζώνων, συνδέοντας ζωές, αλλά και καρδιές, ενισχύοντας τους δεσμούς της αγάπης για τη γειτονία και μαζί οδεύοντας προς ένα λαμπρότερο μέλλον...
Αλλά δεν ήταν μόνο η προσωρινή γέφυρα που χρειαζόταν κατασκευή. Πριν από αυτό, μετά από ημέρες ισχυρών ρευμάτων που προκλήθηκαν από τα υπολείμματα του τυφώνα Νο. 10, η γέφυρα Son Thuy στην Εθνική Οδό 16, που εκτείνεται στον ποταμό Luong περίπου ένα χιλιόμετρο από τον τερματικό σταθμό των φέρι Ta Phay, υπέστη σοβαρές ζημιές. Ο δρόμος προσέγγισης κατέρρευσε και παρασύρθηκε, αφήνοντας τη γέφυρα επικίνδυνα ασταθή, με την κάτω πλευρά της εκτεθειμένη, καθιστώντας αδύνατη τη διέλευση ανθρώπων και οχημάτων.
Ακολουθώντας την οδηγία της κοινότητας, οι κάτοικοι του χωριού Chung Son συνεισέφεραν μπαμπού, εργατικά χέρια και, μαζί με την τοπική πολιτοφυλακή, τους συνοριοφύλακες και την αστυνομία της κοινότητας, ενίσχυσαν τη γέφυρα για να δημιουργήσουν μια προσωρινή διαδρομή πρόσβασης. Παρόλο που η γέφυρα επισκευάστηκε λίγο περισσότερο από ένα μήνα αργότερα, το γεγονός ότι η κυκλοφορία στην Εθνική Οδό 16 αποκαταστάθηκε εκείνη την περίοδο ήταν ανεκτίμητο.
Αυτό δείχνει ότι η συνεισφορά πόρων και προσπάθειας για την κατασκευή μιας προσωρινής γέφυρας, όταν το Κράτος δεν είχε τα κεφάλαια για να επενδύσει σε ένα έργο αντικατάστασης, ήταν μια πρακτική πράξη, επιβεβαιώνοντας την αποφασιστικότητα του κομματικού κλάδου και του λαού του χωριού Chung Son να ξεφύγουν από τη φτώχεια και να εξαλείψουν τη νοοτροπία της αναμονής και της εξάρτησης από τους άλλους. Ίσως λόγω αυτής της αποφασιστικότητας, μέχρι σήμερα, το Chung Son παραμένει ένα από τα λίγα χωριά στην παραμεθόρια περιοχή της επαρχίας που έχει επιτύχει το καθεστώς ενός Νέου Αγροτικού Χωριού και βρίσκεται στο ταξίδι του για την οικοδόμηση ενός πρότυπου Νέου Αγροτικού Χωριού.
Αλλά μακροπρόθεσμα, εξακολουθούν να ελπίζουν ότι το Κράτος θα επενδύσει στην κατασκευή ενός δρόμου στην άλλη πλευρά του ποταμού Λουόνγκ που θα συνδέεται με την Εθνική Οδό 16, για να διευκολύνει τα προς το ζην...
Σημειώσεις από τον Do Duc
Πηγή: https://baothanhhoa.vn/chuyen-tren-ben-ta-phay-274361.htm
![[Ηλεκτρονικό Περιοδικό]: Ένα Χαμόγελο στην Ομίχλη](https://vphoto.vietnam.vn/thumb/402x226/vietnam/resource/IMAGE/2026/01/09/1767966303539_e-magazine-nu-c-w1200t0-di2601d199d5141507t11920l1-nctsm-155.webp)
Σχόλιο (0)