Υφαντώντας χρυσές κλωστές: «Χρειαζόμαστε βιβλία και εφημερίδες περισσότερο από λουκάνικα και ρολά κανέλας»

Οι λάτρεις των βιβλίων εκτιμούν τα βιβλία όσο και το φαγητό ή τα ρούχα. Επομένως, ακόμη και στη φυλακή, η ανάγκη για βιβλία δεν μειώνεται, και μπορεί ακόμη και να γίνει πιο έντονη.

Για τον Χούου «μπήκε στη ζωή» μέσα από βιβλία και εφημερίδες.

Μέσα από τα απομνημονεύματα του To Huu, «Recalling a Time », οι αναγνώστες μαθαίνουν ότι ο επαναστάτης ποιητής, όταν ήταν στην πρώτη δημοτικού με το όνομα Nguyen Kim Thanh, ήταν αρκετά άριστος στα γαλλικά και ήρθε σε επαφή με τη γαλλική λογοτεχνία μέσα από έργα όπως το «Homeless» του Hector Malot και διηγήματα του Alphonse Daudet. Ο νεαρός Thanh περνούσε πολύ χρόνο στη σχολική βιβλιοθήκη για να χτίσει μια βασική βάση γνώσεων. «Τέλος πάντων, η γνώση γαλλικών μου έδωσε τη δυνατότητα να διαβάζω πρωτότυπα γαλλικά έργα ή ξένα βιβλία από τη Δύση που είχαν μεταφραστεί στα γαλλικά. Το σχολείο είχε βιβλιοθήκη, οπότε κατάφερα να διαβάσω πολλά καλά βιβλία, εκτός από κομμουνιστικά βιβλία», έγραψε ο To Huu.

Το βιβλίο του Τζον Ριντ, «Δέκα Μέρες που Συγκλόνισαν τον Κόσμο» (έκδοση 1960), είναι ένα από τα έργα που διάβασε ο Το Χούου ως φοιτητής.

Από τα βιβλία που συνάντησε στο σχολείο, ο To Huu αργότερα μπήκε στη ζωή μέσα από πολλά άλλα θεωρητικά και ιδεολογικά έργα στο βιβλιοπωλείο Huong Giang του Hai Trieu και στο βιβλιοπωλείο Thuan Hoa του Le Duan. Τα απομνημονεύματά του, " Recalling a Time", αποκαλύπτουν ότι χάρη στην εισαγωγή του Hai Trieu, ο Kim Thanh διάβασε έργα σοβιετικής λογοτεχνίας όπως "Η Μητέρα" (M. Gorki), "How the Steel Was Tempered" (Ostrovski) και "Ten Days That Shook the World" (John Reed, η τρέχουσα βιετναμέζικη έκδοση έχει τον τίτλο "Ten Days That Shook the World "). Εν τω μεταξύ, έργα όπως " Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο" και "Το Κεφάλαιο " παρουσιάστηκαν από τον Le Duan, τον ιδιοκτήτη του βιβλιοπωλείου Thuan Hoa. Διαβάζοντας βιβλία και αλληλεπιδρώντας με επαναστάτες όπως οι Le Duan, Hai Trieu, Phan Dang Luu και Nguyen Chi Dieu, " σταδιακά άρχισα να φωτίζομαι για τον κομμουνισμό ", μοιράστηκε ο To Huu για την πορεία του προς την επανάσταση.

Ο συνθέτης Ντο Νχουάν, συγγραφέας του τραγουδιού «Βιετνάμ, η Πατρίδα μου», εξασκούσε μια σπάνια δεξιότητα από νεαρή ηλικία: τη βιβλιοδεσία. Και τι γίνεται με την ανάγνωση; Ο Ντο Νχουάν «διάβαζε συχνά την ποίηση των Σουάν Ντιέου και Δε Λου. Απόλαυσα πολύ την ανάγνωση συναρπαστικών μυθιστορημάτων των Δε Λου, όπως τα «Χρυσός και Αίμα», «Στον Δρόμο των Χιλίων Μιλίων», «Ο Λε Φονγκ ο Ρεπόρτερ», ακόμη και αστυνομικές ιστορίες που είχε αναθέσει ο εκδοτικός οίκος Λι Νγκοκ Χουνγκ σε συγγραφείς», σύμφωνα με τα απομνημονεύματά του , «Ήχοι της Ζωής ».

Απομνημονεύματα από τον Τιεν Τζιανγκ (εκδόθηκε το 1986) από τον Νγκουγιέν Τι Ταπ και Χωρίς Άλλο Δρόμο (εκδόθηκε το 1969) από τον Νγκουγιέν Τι Ντιν

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΤΡΑΝ ΝΤΙΝ ΜΠΑ

Στο Con Dao, διαβάζοντας και σχολιάζοντας το βιβλίο «Η ψυχή της πεταλούδας ονειρεύεται την αθανασία»

Όσοι θεωρούν τα βιβλία εμπιστευτικούς τους ανθρώπους, λαχταρούν τη συντροφιά σε κάθε περίσταση, ακόμη και στη φυλακή, μια επιθυμία για απόκτηση γνώσης που δεν διαφέρει από αυτήν ενός πεινασμένου ατόμου που χρειάζεται φαγητό. Ως εκ τούτου, στο βιβλίο του *Γράμματα από τον Κον Λον* (εκδ. Nguyen Duc Kinh, 1937), ο επαναστάτης Nguyen Duc Chinh, σε πολλές επιστολές προς τον μικρότερο αδελφό του και τους φίλους του, ζήτησε θερμά, εκτός από χρήματα και επιστολές, να του σταλούν μαζί βιβλία και εφημερίδες. Για παράδειγμα, σε μια επιστολή με ημερομηνία 13 Απριλίου 1935, ζήτησε από τον Nguyen Cong Hoan να του στείλει πρόσφατα δημοσιευμένα μυθιστορήματα. Σε μια επιστολή με ημερομηνία 28 Δεκεμβρίου 1935, ζήτησε από τον αδελφό του να του στείλει νερό, κρεμμύδια και να μην ξεχνά βιβλία και εφημερίδες. Συγκεκριμένα, η επιστολή με ημερομηνία 1 Μαρτίου 1936 εξέφραζε την ένθερμη επιθυμία: «Εδώ έξω, χρειαζόμαστε βιβλία και εφημερίδες περισσότερο από λουκάνικα ή ρολά κανέλας. Θα πάω να παραλάβω τα κουτιά και οι αδελφοί στο σπίτι απλώς περιμένουν να τα φέρουν πίσω... τι;... Ιδεαλιστικά ή υλιστικά βιβλία , ή εφημερίδες όπως Tiến Bộ (Πρόοδος) ή Kiến Văn (Γνώση )... Πείτε στον Anh Liệu [Trần Huy Liệu] να τα στείλει για να τα διαβάσουμε».

Το μυθιστόρημα «Η ψυχή της πεταλούδας που ονειρεύεται την αθανασία » (έκδοση 1933) επικρίθηκε από τον Nguyen Duc Chinh.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

Αλλά δεν ήταν μόνο το διάβασμα. Ως άνθρωπος με ισχυρή συλλογιστική και υψηλό επίπεδο κριτικής σκέψης, ο Nguyen Duc Chinh ασχολήθηκε επίσης με τη λογοτεχνική κριτική. Το *Το Όνειρο της Πεταλούδας* του Khai Hung επικρίθηκε για υπερβολικά ονειρικό χαρακτήρα. Το διήγημα *Άρωμα που Προκαλεί Αναμνήσεις* θεωρήθηκε ότι εξακολουθεί να είναι έργο αστού συγγραφέα (επιστολή προς τους Nguyen Duc Kinh και Tran Huy Lieu με ημερομηνία 27 Μαΐου 1935). Εν τω μεταξύ, το * Χωρισμός* του Nhat Linh επαινέθηκε ως «Αρκετά καλό! Από μια άποψη, καλλιτεχνικά», αλλά αβέβαιο από κοινωνική άποψη, προσφέροντας μια μισοκαρδιακή λύση αντίστασης και απελευθέρωσης για τον χαρακτήρα της δεσποινίδας Loan (επιστολή με ημερομηνία 28 Αυγούστου 1936).

Υπήρχαν γυναίκες επαναστάτριες που διατήρησαν επίσης μια ειλικρινή αγάπη για τα βιβλία από νεαρή ηλικία. Η στρατηγός Νγκουγιέν Τι Ντιν αποκάλυψε στα απομνημονεύματά της, «Δεν υπάρχει άλλος τρόπος», ότι ως παιδί άκουσε και διάβασε την ιστορία του Λυκ Βαν Τιεν , οπότε από μικρή ηλικία μισούσε τους κακούς ανθρώπους και αγαπούσε τις όμορφες εικόνες του Λυκ Βαν Τιεν και του Κιέου Νγκουγιέτ Νγκα. Η επαναστάτρια Νγκουγιέν Τι Θαπ είχε μια παθιασμένη αγάπη για τα βιβλία: «Ήμουν πολύ παθιασμένη με το διάβασμα. Κάθε φορά που κουβαλούσα μπανάνες ή καρύδια μπετέλ στην αγορά για να πουλήσω, δεν τολμούσα να φάω κανένα σνακ, μαζεύοντας χρήματα για να αγοράσω βιβλία για να διαβάσω. Μικρά, λεπτά βιβλία όπως το Βο Ντονγκ Σο, το Μπαχ Του Χα, το Επειδή πέφτει το λουλούδι, η σταγόνα αίματος της κοινής αγάπης ... Τα διάβαζα ξανά και ξανά και ποτέ δεν κουραζόμουν», καταγράφει το απομνημονεύμα της, « Από τη χώρα των Τιεν Τζιανγκ ».

Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα «Από τη Γη της Τιεν Τζιανγκ », εκτός από τα προαναφερθέντα λογοτεχνικά βιβλία, μεταγενέστερα βιβλία για τη ζωή και τα πατριωτικά γραπτά των Φαν Τσάου Τριν και Φαν Μπόι Τσάου πυροδότησαν την ευαισθητοποίηση της νεαρής γυναίκας σε ζητήματα ισότητας των φύλων, ξεπερασμένων εθίμων και παραδόσεων... Επιπλέον, «αναζήτησε και διάβασε μυστικά επαναστατικά βιβλία και εφημερίδες» και αργότερα, με την καθοδήγηση ανώτερων επαναστατικών συντρόφων, η νεαρή Νγκουγιέν Τι Ταπ ξεκίνησε το μονοπάτι της επαναστατικής δράσης για να σώσει τη χώρα. ( συνέχεια )

Πηγή: https://thanhnien.vn/det-nhung-soi-vang-can-sach-bao-hon-lap-suong-banh-que-185250423215339019.htm