Ντονγκ Νάι: Γνωρίστε την ήσυχη γυναίκα τεχνίτρια που διατηρεί την ψυχή του εθνοτικού μπροκάρ M'nong.

Στην ηλικία των 76 ετών, η κυρία Thi Y Ro, μια γυναίκα από την εθνικότητα M'nong, εξακολουθεί να διδάσκει επιμελώς στη νεότερη γενιά τις περίπλοκες λεπτομέρειες και τα χρώματα της εθνικής της κουλτούρας μέσα από κάθε ύφασμα από μπροκάρ, ελπίζοντας να διατηρήσει την παραδοσιακή τέχνη της ύφανσης.

Στα σύνορα στην κοινότητα Bu Gia Map (πόλη Dong Nai ), η κυρία Thi Y Ro (76 ετών, εθνική μειονότητα M'nong) εξακολουθεί να «κρατά ήσυχα τη φλόγα» της παραδοσιακής τέχνης ύφανσης μπροκάρ του λαού M'nong ζωντανή μέρα και νύχτα.

Στην καθημερινότητά του, ο τεχνίτης δεν σταματά ποτέ το ταξίδι του να μεταδίδει τις γραμμές και τα χρώματα της εθνικής κουλτούρας μέσα από κάθε κομμάτι μπροκάρ στις μελλοντικές γενιές.

Εμπνευσμένες παραδοσιακές χειροτεχνίες

Η παραμεθόρια κοινότητα Bu Gia Map φιλοξενεί έναν μεγάλο πληθυσμό εθνοτικών μειονοτήτων S'tieng και M'nong. Οι άνθρωποι εδώ βασίζονται κυρίως στην καλλιέργεια κάσιους και καουτσουκόδεντρων ή στην κτηνοτροφία για τα προς το ζην. Η ζωή έχει αλλάξει προς το καλύτερο προς μια πιο σύγχρονη κατεύθυνση, αλλά το ρυθμικό κροτάλισμα του αργαλειού εξακολουθεί να αντηχεί τακτικά στο σπίτι της κυρίας Thi Y Ro.

Για την κυρία Y Rơ, το ύφασμα από μπροκάρ δεν είναι απλώς ένα πουκάμισο ή μια κουβέρτα, αλλά η ίδια η ψυχή και η ταυτότητα των κληρονομημένων ριζών της. Αναπολώντας τις μακρινές αναμνήσεις της, η κυρία Y Rơ μοιράστηκε: «Έμαθα να υφαίνω όταν ήμουν μικρή, με δίδαξε η γιαγιά και η μητέρα μου. Παλιά, εκτός από την εργασία στα χωράφια, οι γιαγιάδες και οι μητέρες μας μας δίδαξαν πώς να υφαίνουμε ακόμα και όταν δουλεύαμε. Επιπλέον, μετά την περίοδο της συγκομιδής, όποτε είχαμε ελεύθερο χρόνο, όλοι μαζεύονταν γύρω από τον αργαλειό για να υφάνουν».

Η Artisan Thi Y Ro ράβει σχολαστικά κάθε κλωστή για να δημιουργήσει ένα ύφασμα μπροκάρ υψηλής ποιότητας. (Φωτογραφία: K GỬIH/TTXVN)

Σύμφωνα με την κα. Y Rơ, το ταξίδι της διατήρησης της τέχνης δεν ήταν ποτέ εύκολο. Τα χρόνια του πολέμου εναντίον των ΗΠΑ για τη διάσωση της χώρας διέκοψαν τη μάθηση και την υφαντική. Μέσα στον καπνό και τη φωτιά του πολέμου, οι άνθρωποι έπρεπε να εκκενώνουν συνεχώς, σπάνια έχοντας την ευκαιρία να καθίσουν στον αργαλειό. Τα υλικά για την ύφανση ήταν επίσης εξαιρετικά σπάνια εκείνη την εποχή.

Τα υφάσματα από μπροκάρ παράγονται κυρίως για οικογενειακή χρήση ή για χρήση σε παραδοσιακές τελετές M'nong, όπως γάμους, φεστιβάλ και θρησκευτικές τελετές.

Όταν η χώρα πέτυχε ειρήνη, ορκίστηκε να διατηρήσει την παραδοσιακή τέχνη του λαού της. «Η προηγούμενη γενιά μας την κληροδότησε, οπότε πρέπει να συνεχίσουμε να την μεταδίδουμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας, ώστε η τέχνη να μην ξεθωριάσει», εμπιστεύτηκε η Y Rơ.

Με τα χρόνια, έχει μεταδώσει αθόρυβα τις δεξιότητές της σε πολλές γυναίκες του χωριού. Η «φλόγα της τέχνης» διατηρείται ζωντανή μέσα στην οικογένειά της, καθώς τόσο οι κόρες της όσο και η νύφη της είναι επιδέξιες υφάντριες.

Παρακολουθώντας τα παιδιά της να δουλεύουν σχολαστικά με κάθε χρωματιστή κλωστή, υφαίνοντας επιδέξια περίπλοκα παραδοσιακά σχέδια, τα μάτια της ηλικιωμένης τεχνίτισσας δεν μπορούσαν να κρύψουν την υπερηφάνειά της. «Τώρα που ξέρουν πώς να υφαίνουν, και όλα υφαίνουν όμορφα, είμαι τόσο χαρούμενη. Ακόμα και όταν είμαι γριά και αδύναμη, τα παραδοσιακά σχέδια του λαού M'nong σίγουρα θα διατηρηθούν σε αυτή την παραμεθόρια περιοχή», μοιράστηκε με χαρά η κυρία Y Rơ.