Αυτός που κρατάει την ποιητική ουσία στα όνειρά του.

Παρά τα πάνω από 40 χρόνια γραφής ποίησης και την δημοσίευση εκατοντάδων ποιημάτων σε εφημερίδες και περιοδικά, ο Nguyen Xuan Tu είναι πολύ «τσιγκούνης» όσον αφορά την έκδοση ποίησης. Η ποιητική του συλλογή, «Πίστη, Αγάπη» - που εκδόθηκε από την Ένωση Συγγραφέων του Βιετνάμ το 2025 - είναι μόλις η τέταρτη δημοσιευμένη συλλογή του.

Όσοι αγαπούν την ποίησή του σίγουρα θα συμμερίζονταν την άποψή μου: τα ποιήματα του Nguyen Xuan Tu διατηρούν την γνήσια, απλή και εγκάρδια ουσία τους. Στα ποιήματά του, η αγάπη για την πατρίδα του, τους ανθρώπους της και την ίδια τη ζωή είναι πάντα συνυφασμένες. Οι στίχοι του προκαλούν το άρωμα της υπαίθρου ή ένα απέραντο, εκτεταμένο συναίσθημα. ένα ευωδιαστό λουλούδι ανθίζει σε μια στιγμή τη νύχτα. Στον ανατέλλοντα πρωινό ήλιο, το λουλούδι απελευθερώνει σιωπηλά το άρωμά του και επιδεικνύει την ομορφιά του. Μια αδελφή ψυχή επισκέπτεται, στο κατώφλι, απολαμβάνοντας το τσάι, θαυμάζοντας τα λουλούδια, και η καρδιά αντηχεί με ποιητικούς στίχους...

Η ποιητική συλλογή «Πίστη, Αγάπη» αποτελείται κυρίως από στίχους έξι-οκτασύλλαβους και πέντε-σύλλαβους. Οι στίχοι έξι-οκτασύλλαβους είναι απαλοί και απλοί. Οι πεντασύλλαβοι στίχοι είναι συνοπτικοί, μεταφέροντας τόσο νόημα όσο και συναίσθημα. Όπως η γη και ο ουρανός με τις τέσσερις εποχές τους, οι πρώτες σελίδες είναι γεμάτες με τα χρώματα της άνοιξης. Ο ποιητής ανοίγει την καρδιά του για να καλωσορίσει την άνοιξη, στην αρμονία του ουρανού και της γης σε αυτή τη νέα στιγμή: «Ανοίγω την πόρτα / Για να καλωσορίσω τη νέα άνοιξη στο σπίτι» (Η Άνοιξη Χτυπάει την Πόρτα).

Στην ποίηση του Nguyen Xuan Tu, η ευτυχία της άνοιξης είναι γεμάτη χαρά και προθυμία να μοιραστεί με την ανθρωπότητα. Ωστόσο, για να επιτευχθεί αυτή η ευτυχία, πρέπει να υπομείνει κανείς πολλά χρόνια δυσκολιών: «Ευχαριστώ τον ουρανό και τη γη / Για τα πολλά αρωματικά λουλούδια και τους γλυκούς καρπούς / Λατρεμένα για γενιές / Μέσα από σκαμπανεβάσματα, πίκρες και βάσανα» (Καλή Άνοιξη).

Η ποίηση είναι ο άνθρωπος· η ποίηση συνοδεύει τον Nguyen Xuan Tu σε όλη του τη ζωή. Αλλά η ποίησή του δεν είναι επιδεικτική ή φανταχτερή· μερικές φορές είναι κρυφή, ανεπαίσθητη και λανθάνουσα. Η ποίηση μεταμορφώνεται στο υποσυνείδητο και στη συνέχεια γεννά και απελευθερώνει. Οι στίχοι του των πέντε λέξεων, φαινομενικά ανάλαφροι, είναι στην πραγματικότητα γεμάτοι συναίσθημα και δημιουργική εικονοποιία:

« Η ποίηση συνοδεύει τα χρόνια/Βυθίζεται σε μια ανθρώπινη ζωή/Η ποίηση βυθίζεται μόνο για να αναστηθεί ξανά/Η άνοιξη έρχεται, αγαπητή μου» (Βυθίσου).

Ο Νγκουγιέν Σουάν Του ανέκαθεν γοητευόταν από την ποίηση. Βρίσκει ευτυχία στην υπέροχη ποιητική έμπνευση που πλημμυρίζει τα όνειρά του, σαν να την έχει βρει και να τη διαφυλάξει. Ακόμα και αφού ξυπνήσει, νιώθει σαν να ονειρεύεται. Αυτή είναι επίσης μια τυχερή συνάντηση μέσα από τους στίχους του ποιητή: «Χθες βράδυ ονειρεύτηκα / Βρήκα υπέροχη και ασυνήθιστη ποιητική έμπνευση / Χαρούμενος με την ανακάλυψη / Ξύπνησα αλλά ακόμα ένιωθα σαν να ονειρευόμουν» (Picking Poetry).

Μέσα από αυτή την ποιητική συλλογή, η Nguyen Xuan Tu αντιλαμβάνεται με σαφήνεια τη ζωή, αναγνωρίζοντας τις αληθινές και αιώνιες αξίες της ύπαρξης. Το ποίημα που αποτελεί το κύριο θέμα της συλλογής δείχνει δύο πράγματα: Πίστη και Αγάπη. Όλα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Οι πρόγονοί μας είχαν απόλυτο δίκιο όταν χρησιμοποίησαν τις λέξεις πίστη και αγάπη. Μπορεί να υπάρξει αγάπη χωρίς πίστη. Το αντίθετο ισχύει χωρίς πίστη. Και η επίτευξη και των δύο δεν είναι εύκολη. Πρέπει να κατανοήσει κανείς την αλήθεια της ζωής: κανείς δεν τα έχει όλα και κανείς δεν τα χάνει όλα. Η κατανόηση αυτού θα ελαφρύνει την καρδιά, απελευθερώνοντας κάποιον από την απληστία, τον θυμό και την αυταπάτη. Πρέπει να φτάσει κανείς σε ένα ορισμένο επίπεδο για να μπορέσει να πιστεύει και να αγαπάει πραγματικά. Όταν κάποιος έχει αρκετά, η καρδιά γαληνεύει και η ζωή θα είναι γαλήνια και ελεύθερη.

« Ο παράδεισος δεν τα δίνει όλα σε όλους/ Δεν τα παίρνει όλα από όλους/ Έρχεται η άνοιξη, η γη και ο ουρανός είναι τόσο όμορφα/ Ηρεμώ την καρδιά μου με Πίστη και Αγάπη» (Πίστη και Αγάπη).

Μια αξιοσημείωτη πτυχή της ποίησης του Nguyen Xuan Tu είναι οι λυρικοί και βαθυστόχαστοι στίχοι που άφησε πίσω του στις χώρες που ταξίδεψε, αντανακλώντας μια ευαίσθητη ψυχή. Αυτά τα ποιήματα είναι συνοπτικά, μεταφέροντας ποιητικό συναίσθημα ή ένα μήνυμα για τη ζωή. Για παράδειγμα, σχετικά με τον Da Lat, έγραψε: «Η ψυχή μου είναι σαν να ξύπνια, σαν να ονειρεύεται / Ποιανού η σκιά έρχεται και φεύγει φευγαλέα στην ομίχλη;» Ωστόσο, σχετικά με τον Yen Tu, ο ποιητής εκφράζει τον θαυμασμό και το σεβασμό του για τον Αυτοκράτορα Tran Nhan Tong: «Ψηλά βουνά τυλιγμένα στην ομίχλη / Οι αρετές της Καρδιάς και της Αρετής λάμπουν έντονα για την αιωνιότητα / Διδάσκοντας στον λαό να αγαπά τον Δρόμο και να αγαπά τη ζωή / 'Ειρήνη για τον λαό, διακυβέρνηση για το έθνος' λάμπει έντονα και σταθερά».

Όντας στρατιώτης, όταν πήγε στο Τρουόνγκ Σα, ο ποιητής συγκινήθηκε από τον ήχο των καμπανών του ναού:

« Εναρμονιζόμενος με τα σιωπηλά κύματα της θάλασσας / Ο ήχος της καμπάνας μοιάζει να μεταφέρει ένα μήνυμα, να διεγείρει συναισθήματα / Η ανοιξιάτικη βροχή φέρνει γαλήνη στα νησιά / Τα μακρινά νησιά φαίνονται πιο κοντά, κάνοντας τις καμπάνες του ναού ακόμα πιο αγαπημένες» (Καμπάνες του Ναού στο Τρουόνγκ Σα).

Αυτό που είναι αξιοθαύμαστο είναι ότι στις ποιητικές του συλλογές, ο Nguyen Xuan Tu έχει πάντα όμορφα ποιήματα για την πατρίδα του. Αγαπά πάντα την πόλη του, βαθιά συνδεδεμένος με την Quang Tri : «Οι άνθρωποι της πατρίδας μου είναι ευγενικοί και ανεκτικοί / Αγαπώ την πατρίδα μου, την αγαπώ απεριόριστα / Ακόμα κι αν πάω στα πέρατα της γης / Η αγάπη μου για την πατρίδα μου θα παραμείνει πάντα παθιασμένη μέσα μου» (Επισκεπτόμενος την Πατρίδα μου).

Η ποίηση του Nguyen Xuan Tu δεν είναι μόνο γεμάτη συναίσθημα, αλλά περιέχει και πολλά ποιήματα με βαθύ νόημα και λαμπρή εικονοποιία. Το να πίνεις καφέ με φίλους είναι συνηθισμένο και οι ποιητές έχουν γράψει πολλά ποιήματα για τον καφέ, αλλά το να δημιουργήσεις ένα τόσο όμορφο ποίημα σε μόλις τέσσερις στίχους είναι πραγματικά αξιοσημείωτο. Είτε γλυκό είτε πικρό, ζωντανή συζήτηση είτε ήσυχη σιωπή, όλα είναι ένας τρόπος να εκφράσεις το νόημα ενός φλιτζανιού καφέ:

« Ο καφές είναι απλώς μια δικαιολογία/Ένα μέρος για εγκάρδιες συζητήσεις/Πικρές σταγόνες που η ζωή θα είναι πάντα γλυκιά/Καθόμαστε μαζί σιωπηλοί για λίγες στιγμές...» (Καφές με έναν φίλο).

Η εμπιστοσύνη και η αγάπη, σαν τις ψιθυριστές συζητήσεις ενός ποιητή, οδηγούν τον αναγνώστη σε διαφορετικές χώρες και ανθρώπους, γεφυρώνοντας αποστάσεις και φέρνοντας χαρά και ενσυναίσθηση. Αυτή είναι και η ευτυχία της ζωής, η ευτυχία της ποίησης, όταν ο συγγραφέας ζωγραφίζει επιδέξια ένα αυτοπορτρέτο μέσα από την ποίηση, με ένα μείγμα αυτοσαρκασμού και υπερηφάνειας, ικανοποιημένος με όσα έχει καταφέρει στη ζωή.

« Καμία προσπάθεια, ζώντας μια ξέγνοιαστη ζωή / Φωτογραφία - Ποίηση - Η δημοσιογραφία κάνει τη ζωή πιο φωτεινή / Κοιτάζοντας ψηλά, δεν είμαι τόσο καλός όσο οι άλλοι / Ικανοποιημένος με τη ζωή που έχω ζήσει / Αισιόδοξος, τα συναισθήματα ανεβαίνουν στα ύψη / Στα εβδομήντα, είμαι ακόμα σαν... άνοιξη» (Ποίημα έξι στίχων στα εβδομήντα).

Συγχαρητήρια στον ποιητή που έφτασε σε μια τόσο σπάνια ηλικία, κι όμως εξακολουθεί να νιώθει σαν να βιώνει την άνοιξη και την ευτυχία της ζωής, με στιγμές υπέρβασης που του επιτρέπουν να χαρίζει στον κόσμο όμορφους στίχους.

Μπούι Παν Θάο

Πηγή: https://baoquangtri.vn/nguoi-giu-duoc-tu-tho-trong-mo-193351.htm