Πεθερός και πεθερά

Ίσως το χειρόγραφο Dictionarium Anamitico-Latinum (1772) του PJ Pigneaux να ήταν ένα από τα πρώτα λεξικά που κατέγραψε αυτές τις δύο σύνθετες λέξεις μαζί με τους κινεζικούς χαρακτήρες: nhạc phụ (岳父), nhạc mẫu (岳母). Όσον αφορά τη σημασία, στο Đại Nam Quấc âm tự vị (1895), ο Huình-Tịnh Paulus Của εξηγεί: nhạc phụ είναι ο πεθερός, nhạc mẫu είναι η πεθερά. Τώρα, ας προσπαθήσουμε να βρούμε την ετυμολογία αυτών των δύο όρων.

Ο όρος «πεθερός» (岳父) προέρχεται από την ιστορία του Zhang Shuo (667-731) κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Xuanzong της Δυναστείας Τανγκ. Μια μέρα, αφού ο αυτοκράτορας πρόσφερε θυσίες στους θεούς στο Όρος Τάι (το πρώτο από τα Πέντε Ιερά Βουνά), ο Πρωθυπουργός Zhang Shuo (ορισμένες πηγές τον μεταφράζουν ως Zhang Yue) προήγαγε τον γαμπρό του, Zheng Yi, στην πέμπτη τάξη και του απένειμε κόκκινες ρόμπες. Ωστόσο, σύμφωνα με τους κανονισμούς της Δυναστείας Τανγκ εκείνη την εποχή, μετά την τελετή θυσίας, όλοι οι αξιωματούχοι κάτω από την τάξη των Τριών Δουκών υποβιβάζονταν κατά μία τάξη. Ο Αυτοκράτορας Xuanzong έμεινε έκπληκτος και ρώτησε τον Zheng Yi, αλλά ο Zheng Yi δεν τόλμησε να απαντήσει. Ο Huang Panchuo, που στεκόταν κοντά, είπε στον αυτοκράτορα: «Αυτή είναι η δύναμη του Όρους Τάι» ( Thử Thái Sơn lực dã ). Η δήλωση του Huang Panchuo είχε δύο έννοιες: η μία ήταν χάρη στην τελετή Fengshan στο Όρος Τάι. Το άλλο οφειλόταν στη δύναμη του πεθερού. Από τότε και στο εξής, στην Κίνα, οι γαμπροί άρχισαν να αποκαλούν τους πεθερούς τους « Ορεινό Τάι» . Επειδή το Όρος Τάι είναι επίσης γνωστό ως Ντονγκγιουέ, ο Τζανγκ Σούο αποκαλείται επίσης πεθερός ή πεθερός του.

Στον τόμο 16 του Tu Feng Lu, ενός λεξικού 18 τόμων που συνέταξε ο Gu Zhang Si κατά τη διάρκεια της δυναστείας Qing, υπάρχει μια πρόταση: « Ο πατέρας της συζύγου ονομάζεται επίσης πεθερός ή αναφέρεται ως Όρος Τάι», που σημαίνει «ο πεθερός ονομάζεται πεθερός ή Όρος Τάι».

Στο Όρος Τάι, υπάρχει ένα βουνό που ονομάζεται Ζανγκ Ρεν Φενγκ (επειδή το σχήμα του μοιάζει με γέρο), επομένως ο πεθερός ονομάζεται επίσης Γιούε Ζανγκ ή Ζανγκ Ρεν Φενγκ . Ο όρος Γιούε Ζανγκ (岳丈) προέρχεται από τον τίτλο του ποιήματος "Ντα Σόου Γιούε Ζανγκ" του Δρ. Χουάνγκ Γκονγκφου, ο οποίος συνέθεσε αυτό το ποίημα επτά λέξεων κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ για να τιμήσει τα γενέθλια του πεθερού του.

Ο όρος «πεθερά » (岳母) προέρχεται από τη φράση « ακανόνιστη συμπεριφορά της πεθεράς» στο έργο *Gao Zhai Man Lu* του Zeng Cao κατά τη διάρκεια της Δυναστείας Song. Επιπλέον, υπάρχει ένας άλλος όρος, *Tai Shui* (泰水), ένα παρατσούκλι για την πεθερά, που προέρχεται από το * Ji Le Bian * που συνέταξε ο Zhuang Chuo στο τέλος της Βόρειας Δυναστείας Song. Σε αυτή τη μελέτη κειμένου, ο Zhuang Chuo εξηγεί: « Tai Shui σημαίνει πεθερά ».

Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, οι σύνθετες λέξεις «πεθερός » και «πεθερά» έχουν χρησιμοποιηθεί συχνά σε επίσημες καταστάσεις, ειδικά σε γραπτά κείμενα, όπως: «Επισκέπτομαι με σεβασμό τον πεθερό και την πεθερά μου» (σελ. 125) ή «πεθερά» (σελ. 608) στο Dictionarium latino-anamiticum (1838) του Jean Louis Taberd.

Σε λιγότερο επίσημες περιπτώσεις, οι όροι «πεθερός» και «πεθερά» χρησιμοποιούνται συχνά αντί για « πεθερός » και «πεθερά ». Αυτό σημειώνεται στο Dictionnaire annamite-franççais (επίσημη και κοινή γλώσσα) του Jean Bonet, που εκδόθηκε το 1899: «πεθερός », «beau-père (père de l'épouse)» - πεθερός· «mother- in-law» , «belle-mère (mère de l'épouse)» - πεθερά (σελ. 50).

Τέλος, σύμφωνα με το Dai Nam Quoc Am Tu Vi (που αναφέρεται παραπάνω), οι αρχαίοι Βιετναμέζοι χρησιμοποιούσαν τη λέξη «nhac » (岳) με τη γενική έννοια του «πεθερού και της πεθεράς» ή αποκαλούσαν τον πεθερό «nhac phu», «nhac truong», «nhac gia» ή «ong nhac » και αποκαλούσαν την πεθερά « nhac mau» ή «ba nhac ».

Πηγή: https://thanhnien.vn/lat-leo-chu-nghia-nhac-phu-va-nhac-mau-185250214212910849.htm