Ανάβοντας τη φλόγα του πολιτισμού μέσα από την παραδοσιακή μαγειρική με ρύζι.

Η φυλή S'tieng είναι μια από τις εθνοτικές μειονότητες που ζουν εδώ και πολύ καιρό στις περιοχές Truong Son - Κεντρικά Υψίπεδα και Νοτιοανατολικά του Βιετνάμ, διαθέτοντας πλούσια πολιτιστική κληρονομιά με μοναδική ταυτότητα. Η επαρχία Dong Nai θεωρείται σημαντική κατοικημένη περιοχή για τη φυλή S'tieng, χρησιμεύοντας ως «λίκνο» για τη διατήρηση των πολύτιμων παραδοσιακών αξιών της.

Ο τεχνίτης Điểu Sroi και η κυρία Thị Ố ερμηνεύουν μουσική γκονγκ και διδάσκουν στα παιδιά πώς να την παίζουν.

Μέσα στη φασαρία της σύγχρονης ζωής, στον Άμλετ 6, στην κοινότητα Tho Son, στην επαρχία Dong Nai, η οικογένεια του τεχνίτη Dieu Sroi έχει γίνει ένα όμορφο σύμβολο αγάπης για την κληρονομιά. Για αυτούς, η διατήρηση της εθνικής ταυτότητας δεν είναι κάτι μακρινό, αλλά μάλλον η αγάπη για κάθε ήχο του μουσικού οργάνου, κάθε κλωστή και κάθε τρόπο ζωής των προγόνων τους ακριβώς κάτω από τη δική τους στέγη, ενώ ταυτόχρονα αποτελούν παράδειγμα στην οικονομική ανάπτυξη και τον εμπλουτισμό της πατρίδας τους.

«Διατηρώντας τη φλόγα ζωντανή» για τα παραδοσιακά μουσικά όργανα.

Το χωριό 6 στην κοινότητα Tho Son βρίσκεται σε μια ήσυχη περιοχή, με περίπου το 90% του πληθυσμού του να αποτελείται από S'tieng. Ανάμεσα στις καταπράσινες φυτείες καουτσούκ και κάσιους, το σπίτι του κ. Dieu Sroi αντηχεί πάντα με μοναδικούς ήχους: τις απαλές μελωδίες του κέρατος σε σχήμα κολοκύθας, τις μελωδικές νότες του οργάνου chapi και τα ηχηρά γκονγκ που παίζουν ο κ. Sroi και η σύζυγός του μαζί με τα εγγόνια τους.

Ο κ. Σρόι, ένας άνθρωπος με τραχιά αλλά επιδέξια χέρια, λατρεύει πάντα τα πολύτιμα αντικείμενα της εθνικής του ομάδας. Δεν είναι μόνο ένας επιδέξιος μουσικός, αλλά αφιερώνεται επίσης στην αναζήτηση και συλλογή παραδοσιακών λαϊκών οργάνων. Αποκτά αυτά τα αντικείμενα, τα φροντίζει προσεκτικά για πολλά χρόνια και τα εκθέτει τακτοποιημένα στους τοίχους του σπιτιού του. Ακόμα πιο πολύτιμο είναι ότι κατασκευάζει προσωπικά τα παραδοσιακά όργανα με τα οποία ερμηνεύει, όπως η τρομπέτα από κολοκύθα και το λαούτο από μπαμπού (τσαπί λαούτο). Για αυτόν, κάθε φορά που ολοκληρώνει ένα όργανο, η φωνή των προγόνων ζωντανεύει ξανά. Χάρη σε αυτή την εις βάθος κατανόηση, τιμήθηκε με ασημένιο μετάλλιο στον Εθνικό Διαγωνισμό Παραστατικών Τεχνών Εθνικών Ομάδων του 2024.

Ο τεχνίτης Dieu Sroi μοιράστηκε: «Ως άτομο των S'tieng, πρέπει να διατηρήσω την παραδοσιακή μου μουσική και τα μουσικά μου όργανα. Αυτά είναι όργανα που έμαθα από τον παππού και τους παππούδες μου. Όταν βλέπω ότι τα μουσικά όργανα είναι χρήσιμα για τη διατήρηση του τρόπου ζωής του λαού μου, πρέπει να τα κρατήσω. Αν κάποια είναι χαλασμένα, τα επισκευάζω ή τα ξαναφτιάχνω μόνος μου. Έτσι ξεπληρώνω όσους ήρθαν πριν από εμένα και άφησαν αυτόν τον πολύτιμο θησαυρό για τις μελλοντικές γενιές. Αν δεν τα διατηρήσω, ο ήχος των κόρνων και των εγχόρδων οργάνων θα χαθεί και ο λαός των S'tieng θα χάσει τις ρίζες του...»

Η οικογένεια του κ. Dieu Sroi αποτελεί λαμπρό παράδειγμα διατήρησης της τοπικής εθνοτικής πολιτιστικής ταυτότητας. Είναι πολύ αφοσιωμένοι και έχουν κάνει πολλές πρακτικές συνεισφορές στην αποκατάσταση και προώθηση των παραδοσιακών αξιών. Ως αποτέλεσμα, η Λαϊκή Επιτροπή της κοινότητας έχει εφαρμόσει πολλά προγράμματα και πολιτικές για την υποστήριξη και τη διάδοση των πρακτικών της οικογένειας του κ. Dieu Sroi σε άλλα νοικοκυριά της περιοχής.

κα ĐIỂU THỊ HẠNH, Αντιπρόεδρος της Λαϊκής Επιτροπής της Thọ Sơn Commune

Νήματα αγάπης και ενότητας κάτω από μια στέγη

Πίσω από την επιτυχία του τεχνίτη Điểu Sroi βρίσκεται η σιωπηλή κατανόηση και υποστήριξη της συζύγου του, κας Thị Ố. Είναι πολύ έμπειρη στα μουσικά όργανα. Αγαπά τον ήχο του φλάουτου και της πίπας του συζύγου της όσο αγαπά την ίδια της την αναπνοή. Δεν υφαίνει μόνο μπροκάρ για να καλύψει τις ανάγκες ένδυσης της οικογένειάς της ή ράβει εξαιρετικά κοστούμια για να εμφανιστεί ο κ. Sroi, αλλά έχει επίσης μετατρέψει αυτή την παραδοσιακή τέχνη σε μια σταθερή πηγή εισοδήματος. Τα έντονα υφάσματα μπροκάρ, που φέρουν το εμπορικό σήμα αυτής της τεχνίτισσας από τον Άμλετ 6, στην Κοινότητα Thọ Sơn, ταξιδεύουν παντού με τους πελάτες, καθιστώντας τα απαραίτητα είδη για σημαντικές περιστάσεις για τον λαό S'tiêng, όπως γάμους και Tet (Σεληνιακή Πρωτοχρονιά). Ανάλογα με την πολυπλοκότητα των σχεδίων που ζητούν οι πελάτες, ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα ύφασμα μπροκάρ μπορεί να ποικίλλει, αλλά κατά μέσο όρο, για να παραχθεί ένα ποιοτικό προϊόν, πρέπει να εργάζεται επιμελώς στον αργαλειό της για έναν ολόκληρο μήνα.

Η κα Thi O υφαίνει μπροκάρ για να καλύψει τις ανάγκες ένδυσης της οικογένειάς της και φτιάχνει ρούχα για τον κ. Dieu Sroi για να τα φοράει στις παραστάσεις, μετατρέποντας αυτή την παραδοσιακή τέχνη σε μια σταθερή πηγή εισοδήματος.

Η κα Thi O εμπιστεύτηκε: «Έμαθα υφαντική από τους γονείς μου όταν ήμουν μικρή. Κάθε μοτίβο έχει τη δική του σημασία για τον λαό S'tieng. Θέλω να διατηρήσω αυτή την τέχνη επειδή είναι η παράδοσή μας. Αν δεν τη διατηρήσουμε, σταδιακά θα εξαφανιστεί. Βλέποντας το πάθος του συζύγου μου για τη μουσική με κάνει πολύ χαρούμενη, γι' αυτό προσωπικά υφαίνω και ράβω τα πιο όμορφα ρούχα για να τα φοράει στις παραστάσεις. Εκτός από αυτό, υφαίνω επίσης για να τα πουλήσω σε ανθρώπους που αγαπούν το μπροκάρ. Το εισόδημα από την υφαντική βοηθά την οικογένειά μας να έχει κάποια επιπλέον χρήματα. Ο σύζυγός μου και εγώ συμμεριζόμαστε την ίδια σκέψη: πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να διασφαλίσουμε ότι η μουσική και τα χρώματα της εθνικής μας ομάδας δεν θα εξαφανιστούν».

Εκτός από την κατασκευή μουσικών οργάνων, ο τεχνίτης Điểu Sroi κατασκευάζει επίσης βαλλίστρες. Στις μνήμες του αρχαίου λαού S'tiêng, η βαλλίστρα ήταν ένα απαραίτητο εργαλείο για την αυτοπροστασία και για την εύρεση τροφής για την οικογένεια. Για να φτιάξει μια καλή βαλλίστρα, από την ανάκρουσή της έως την ελαστική της δύναμη, ο κ. Sroi πρέπει να ψάχνει για ανθεκτικό ξύλο, σκαλίζοντας σχολαστικά το τόξο και το βέλος για μια εβδομάδα, μερικές φορές ακόμη και για ένα μήνα. Η επιμονή του στην κατασκευή βαλλίστρων δεν είναι για κυνήγι, αλλά για να διατηρήσει ένα μέρος της ιστορίας, ώστε οι μελλοντικές γενιές να μπορέσουν να κατανοήσουν τη δύσκολη αλλά ανθεκτική ζωή των προγόνων τους.

Ο κ. Dieu Sroi κατασκευάζει βαλλίστρες. Αυτή είναι η διαδικασία με την οποία κόβονται αιχμές βελών από μπαμπού.

Χωρίς να σταματήσει εκεί, ο κ. Σρόι επέδειξε και την επιχειρηματική του οξυδέρκεια. Αυτός και η σύζυγός του βελτίωσαν επιμελώς τη γη και επένδυσαν στη φύτευση καλλιεργειών υψηλής αξίας, όπως το ντούριαν και ο καφές. Χάρη στη σκληρή δουλειά τους στην εκμάθηση νέων τεχνικών, οι οπωρώνες τους απέδιδαν σταθερά σταθερή παραγωγικότητα, αποτελώντας πρότυπο στο χωριό.

Η ζωντανή πολιτιστική ζωή στην οικογένεια του τεχνίτη Điểu Sroi έχει γίνει πηγή έμπνευσης που εξαπλώνεται σε όλη την αγροτική περιοχή της κοινότητας Thọ Sơn. Η ιστορία αυτού του ζευγαριού τεχνιτών δείχνει ότι η διατήρηση του πολιτισμού ξεκινά με μικρές αλλά επίμονες δράσεις εντός κάθε οικογένειας. Η συμβολή τους έχει αναγνωριστεί από την τοπική αυτοδιοίκηση και θεωρείται βασικό στοιχείο στην προώθηση του κινήματος για την οικοδόμηση πολιτιστικής ζωής σε επίπεδο βάσης.

Κάθε μέρα, ο ρυθμικός ήχος της τρομπέτας του κ. Σρόι αναμειγνύεται με τον ρυθμό ύφανσης της κυρίας Θι Ο στο μικρό τους σπίτι στην αγροτική περιοχή Θο Σον. Σε αυτόν τον γαλήνιο χώρο, ο πολιτισμός δεν είναι μακριά, αλλά πάντα παρών, ζωντανός και φρέσκος στις καρδιές που λατρεύουν παλιές αξίες. Άνθρωποι όπως ο κ. Ντεού Σρόι και η κυρία Θι Ο γράφουν αθόρυβα νέα κεφάλαια για την ταυτότητα των Στιένγκ, έτσι ώστε η φλόγα του πολιτισμού των προγόνων τους να καίει για πάντα έντονα μέσα από τα ταπεινά τους σπίτια.

Που Χα

Πηγή: https://baodongnai.com.vn/dong-nai-cuoi-tuan/202604/thap-sang-ngon-lua-van-hoa-tu-nep-nha-98b2ca2/