بهار از راه می‌رسد و لباس‌های نو را برای مردم گیای به ارمغان می‌آورد.

برای اقلیت قومی گیای در کمون کوک سان، تت (سال نو قمری) با چیزهای بسیار آشنایی آغاز می‌شود: صدای ریتمیک چرخ خیاطی، دوخت دقیق لبه هر لباس...

کمون کوک سان ۲۰ روستا دارد که از این تعداد، ۷ روستا دارای مردم گیای هستند که بیش از ۶۰٪ جمعیت را تشکیل می‌دهند. به طور خاص، روستاهای اون تا، لونگ دو و کوم ها ۲ بیش از ۹۰٪ جمعیت گیای دارند. برای مردم گیای، لباس سنتی سال نو نه تنها برای زیبایی ظاهری است، بلکه شادی، هیجان و امید را برای سالی خوش‌یمن نیز منتقل می‌کند.

لباس سنتی زنان گروه قومی گیای.

خانم شی تی تونگ از کمون کوک سان از حدود ۲۰ سالگی به خیاطی مشغول بوده است. خانم تونگ از طریق شاگردی مادرش، جنبه‌های مهم طراحی و دوخت لباس‌های سنتی قومی را درک می‌کند.

به گفته خانم تونگ، مهمترین نکته این است که خیاط باید فرم لباس را درک کند، بداند چگونه رنگ‌ها را به طور هماهنگ و برجسته "با هم" هماهنگ کند و در عین حال به لباس سنتی گروه قومی گیای پایبند باشد. فصل دوخت لباس‌های سنتی گیای فقط به چند هفته قبل از تت (سال نو قمری) محدود نمی‌شود، بلکه از هشتمین ماه قمری، زمانی که بسیاری از خانواده‌ها شروع به شرکت در عروسی‌ها و جشنواره‌ها می‌کنند، تا درست قبل از تت ادامه دارد. قیمت هر لباس سنتی از ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار دونگ متغیر است.

با گذشت زمان، لباس سنتی مردم گیای در کمون کوک سان تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده است و کسانی که این سنت را حفظ می‌کنند معمولاً زنان خانواده هستند.

هر سال، من برای هر یک از فرزندانم یک دست لباس جدید می‌دوزم تا در عید تت (سال نو قمری) بپوشند. دوختن لباس برای فرزندانشان در عید تت، روشی است که زنان قوم گیای با آن «سنت را حفظ می‌کنند» و هویت خود را حفظ می‌کنند.

خانم لی تی لان، کمون کوک سان

حفظ لباس‌های سنتی فقط به این خلاصه نمی‌شود که «هر خانواده لباس مخصوص به خود را داشته باشد.» برای تضمین ماندگاری این سنت‌ها در زندگی مدرن، نقش روستاها و کمپین‌های آگاهی‌بخشی مردمی بسیار مهم می‌شود و به ایجاد عادت پوشیدن لباس‌های سنتی نه تنها در تعطیلات و جشنواره‌های روستایی، بلکه در سایر ایام سال نیز کمک می‌کند.

به گفته آقای هوانگ ون هاپ، دبیر شاخه حزبی روستای اون تا، از توابع کاک سان، این روستا در حال افزایش تلاش‌های تبلیغاتی برای تشویق روستاییان به دوخت لباس‌های سنتی برای پوشیدن در تعطیلات و جشنواره‌های تت است و آن را راهی برای حفظ زیبایی فرهنگ قومی می‌داند.

یکی از رویکردهای قابل توجهی که خانم ترونگ تی وان آن، رئیس اداره فرهنگ و امور اجتماعی کمون کوک سان، به آن اشاره کرد، پیوند دادن حفاظت فرهنگی با معیشت است. این امر هم به حفظ فرهنگ سنتی کمک می‌کند و هم پتانسیلی برای توسعه گردشگری اجتماعی ایجاد می‌کند و تأثیر مثبتی بر گردشگران شرکت‌کننده در فعالیت‌های محلی می‌گذارد و در نتیجه درآمد را افزایش می‌دهد.

با نزدیک شدن به تت (سال نو ویتنامی)، لباس‌های سنتی به بخش جدایی‌ناپذیری از جشن‌های شاد جامعه گیای تبدیل می‌شوند. لباس‌های نو و رنگ‌های روشن... همراه با آهنگ‌های محلی، لبخند مادران، مادربزرگ‌ها و زنان جوان، همه با هم ترکیب می‌شوند تا صحنه‌ای پر جنب و جوش از بهار را خلق کنند.

منبع: https://baolaocai.vn/xuan-ve-tren-ao-moi-nguoi-giay-post893797.html