សព្វថ្ងៃនេះ នៅពេលដែលភាសាបរទេស ជាពិសេសភាសាអង់គ្លេស ស្ទើរតែក្លាយជាកាតព្វកិច្ចសម្រាប់ការអប់រំ និងការងារ ភាសាវៀតណាមកំពុងប្រឈមមុខនឹងហានិភ័យនៃការត្រូវបានគេមិនអើពើនៅក្នុងការទំនាក់ទំនង និងឥរិយាបថប្រចាំថ្ងៃរបស់យើង។
ឆ្លុះបញ្ចាំងពី កម្រិតវប្បធម៌
វាមិនមែនជារឿងចម្លែកទេក្នុងការជួបប្រទះនឹងឧទាហរណ៍នៃការលាយបញ្ចូលគ្នាដោយចៃដន្យនៃភាសាវៀតណាម និងភាសាបរទេសក្នុងការនិយាយ និងការសរសេរក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ យុវវ័យច្រើនតែប្រើពាក្យស្លោក ដោយមិនអើពើនឹងច្បាប់អក្ខរាវិរុទ្ធ និងវេយ្យាករណ៍ជាមូលដ្ឋានរបស់វៀតណាម។ យូរៗទៅ នេះបានធ្វើឱ្យសម្រស់ និងភាពបរិសុទ្ធនៃភាសាកំណើតរបស់ពួកគេថយចុះ ដែលនាំឱ្យមានជំនាញបញ្ចេញមតិភាសាវៀតណាមកាន់តែចុះខ្សោយ។
នៅក្នុងសន្និសីទ "១០០ ឆ្នាំនៃអក្សរជាតិវៀតណាម" ដែលរៀបចំដោយសមាគម វិទ្យាសាស្ត្រ ប្រវត្តិសាស្ត្រដាណាំង អ្នកស្រាវជ្រាវ ចូវ យ៉េន ឡូន បានចង្អុលបង្ហាញថា អក្សរជាតិវៀតណាមគឺជាចំណុចកំពូលនៃប្រវត្តិសាស្ត្រ វប្បធម៌ និងអត្តសញ្ញាណជាតិ។ យោងតាមនាង ការប្រើប្រាស់ភាសាវៀតណាមដោយមិនប្រុងប្រយ័ត្ន លាយឡំ ឬតាមបែបទាន់សម័យដោយអចេតនាធ្វើឱ្យគ្រឹះនៃវប្បធម៌របស់យើងចុះខ្សោយ។ ការធ្វើសមាហរណកម្មប្រកបដោយចីរភាពតម្រូវឱ្យមានការឈរជើងយ៉ាងរឹងមាំនៅលើ "ទឹកដី" ភាសារបស់ប្រជាជាតិយើងជាចម្បង។
តាមពិតទៅ ការធ្វើសមាហរណកម្មអន្តរជាតិមិនមានន័យថាបាត់បង់ភាសាកំណើតរបស់ខ្លួននោះទេ។ ប្រទេសជាច្រើននៅជុំវិញពិភពលោកនៅតែប្រើប្រាស់ភាសាបរទេសយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ ប៉ុន្តែតែងតែដាក់ភាសាជាតិរបស់ពួកគេជាចំណុចកណ្តាលនៃ ការអប់រំ ការទំនាក់ទំនង និងជីវិតសង្គម។ នៅប្រទេសវៀតណាម ភាសាអង់គ្លេស និងភាសាបរទេសផ្សេងទៀត គឺជាឧបករណ៍ចាំបាច់សម្រាប់ពង្រីកចំណេះដឹង និងការចូលទៅកាន់វិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាទំនើប ប៉ុន្តែភាសាវៀតណាមនៅតែជា «ឫសគល់» ដែលជាមធ្យោបាយនៃការគិត និងបង្ហាញពីអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌វៀតណាម។
យោងតាមអ្នកស្រាវជ្រាវ Chau Yen Loan ការរក្សាភាពបរិសុទ្ធនៃភាសាវៀតណាមមិនមែននិយាយអំពីការបដិសេធ ឬបដិសេធភាសាបរទេសនោះទេ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញគឺនិយាយអំពីការប្រើប្រាស់ភាសាដោយមនសិការ គិតគូរ និងការទទួលខុសត្រូវ។ រាល់ពាក្យដែលបានជ្រើសរើស រាល់ប្រយោគដែលបាននិយាយ ឆ្លុះបញ្ចាំងពីកម្រិតវប្បធម៌ និងស្មារតីជាតិរបស់អ្នកប្រើប្រាស់។ នៅពេលដែលភាសាវៀតណាមត្រូវបានប្រើប្រាស់ខុស បង្ខូចទ្រង់ទ្រាយ ឬបកស្រាយខុស មិនត្រឹមតែភាសាត្រូវបានខូចខាតប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជម្រៅនៃការគិត និងអារម្មណ៍របស់មនុស្សក៏ត្រូវបានប៉ះពាល់ផងដែរ។
លោកស្រីក៏បានសង្កត់ធ្ងន់លើតួនាទីដ៏សំខាន់នៃការអប់រំក្នុងការលើកកម្ពស់សេចក្តីស្រឡាញ់ និងជំនាញភាសាវៀតណាមក្នុងចំណោមយុវជនជំនាន់ក្រោយ។ សាលារៀនត្រូវជម្រុញសិស្សានុសិស្សឱ្យឱ្យតម្លៃចំពោះសម្រស់ ភាពសម្បូរបែប និងភាពស្រទន់នៃភាសាវៀតណាមតាមរយៈសកម្មភាព និងសិក្ខាសាលាអក្សរសាស្ត្រ សារព័ត៌មាន និងទំនាក់ទំនង។
ដោយចែករំលែកទស្សនៈនេះ លោកបណ្ឌិត ហូ ត្រាន់ ង៉ុកអាញ់ មកពីមហាវិទ្យាល័យអក្សរសាស្ត្រ និងសារគមនាគមន៍ នៃសាកលវិទ្យាល័យអប់រំ (សាកលវិទ្យាល័យ ដាណាំង ) ជឿជាក់ថា ការអនុវត្តជំនាញភាសាវៀតណាមត្រូវធ្វើជាប្រចាំ និងជាប្រព័ន្ធ មិនត្រឹមតែនៅក្នុងវគ្គសិក្សាអក្សរសាស្ត្រប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងនៅក្នុងម៉ូឌុលផ្សេងៗទៀតផងដែរ។ សិស្សគួរតែត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យអានសៀវភៅ សរសេរ ពិភាក្សា និងជជែកវែកញែកជាភាសាវៀតណាមយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ដោយហេតុនេះបង្កើតទម្លាប់នៃការប្រើប្រាស់ភាសាចម្រុះ ស្តង់ដារ និងសម្បូរបែបខាងសិក្សា ដែលនៅតែជិតស្និទ្ធនឹងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។
ជ្រើសរើសវិធីសាស្រ្ត សមស្រប ។
តាមរយៈការវិភាគខាងលើ យើងអាចមើលឃើញថាបញ្ហាមិនមែនស្ថិតនៅលើការរៀនភាសាបរទេសឆាប់ ឬយឺតនោះទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅលើគំរូ និងទស្សនវិជ្ជាដែលបានជ្រើសរើសនៃការអប់រំភាសា។ នៅក្នុងគ្រួសារវ័យក្មេងជាច្រើននាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ភាសាអង់គ្លេសត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាសំបុត្រដែលធានាទៅកាន់អនាគត ខណៈពេលដែលភាសាវៀតណាមត្រូវបានគេសន្មត់ថាជាអ្វីមួយដែលនឹងអភិវឌ្ឍដោយធម្មជាតិដោយមិនចាំបាច់វិនិយោគ។ យោងតាមអ្នកអប់រំ របៀបគិតនេះមានផលវិបាកអវិជ្ជមានរយៈពេលវែងជាច្រើន។
គ្រូបង្រៀនមត្តេយ្យសិក្សាម្នាក់នៅក្នុងសង្កាត់ហៃចូវ បានចែករំលែកថា ឪពុកម្តាយជាច្រើនស្នើសុំឱ្យសាលារៀនទំនាក់ទំនងជាមួយកូនៗរបស់ពួកគេទាំងស្រុងជាភាសាអង់គ្លេស សូម្បីតែក្នុងសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃក៏ដោយ។ កុមារខ្លះនិយាយភាសាអង់គ្លេសបានស្ទាត់ជំនាញ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលពួកគេត្រូវការបញ្ចេញអារម្មណ៍របស់ពួកគេជាភាសាវៀតណាម ពួកគេពិបាក វាក្យសព្ទរបស់ពួកគេមានកម្រិត ហើយពួកគេពិបាករៀបរាប់រឿងទាំងមូល។ យោងតាមនាង ប្រសិនបើភាសាវៀតណាមមិនត្រូវបានចិញ្ចឹមបីបាច់គ្រប់គ្រាន់នៅដំណាក់កាលដំបូងនៃជីវិតទេ កុមារនឹងខ្វះមូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍដ៏ទូលំទូលាយនៃការគិត និងអារម្មណ៍របស់ពួកគេ។
ការសិក្សាមួយចំនួនក៏បានបង្ហាញផងដែរថា ភាសាកំណើតគឺជាភាសាដំបូងនៃការគិតរបស់មនុស្ស។ នៅពេលដែលគ្រឹះនេះខ្សោយ ការរៀនភាសាបរទេសងាយនឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការទន្ទេញចាំ និងធ្វើត្រាប់តាម ដោយខ្វះជម្រៅ។ យោងតាមលោកវេជ្ជបណ្ឌិត ហូ ត្រាន់ ង៉ុក អាញ់ កុមារអាចរៀនភាសាពីរបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ប្រសិនបើភាសាវៀតណាមដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការទំនាក់ទំនង។ ហើយភាសាបរទេសគួរតែត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាឧបករណ៍សម្រាប់ពង្រីកចំណេះដឹង មិនមែនជាការជំនួសភាសាកំណើតនោះទេ។
ពីទស្សនៈភាសាវិទ្យា ភាសាកំណើតមិនមែនគ្រាន់តែជាមធ្យោបាយនៃការទំនាក់ទំនងដំបូងនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការបង្កើតការគិតអរូបី សមត្ថភាពវែកញែក និងអារម្មណ៍សង្គម។ នៅពេលដែលកុមារខ្វះវាក្យសព្ទវៀតណាមគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដាក់ឈ្មោះអារម្មណ៍ បង្ហាញគំនិត ឬរៀបរាប់បទពិសោធន៍ឡើងវិញ ការផ្លាស់ប្តូរទៅរៀនភាសាបរទេសក្លាយជាដំណើរការនៃការ "ដាក់ឈ្មោះគោលគំនិតជាភាសាមួយផ្សេងទៀត" ដែលពួកគេមិនយល់ច្បាស់។ លទ្ធផលគឺថាកុមារអាចនិយាយភាសាបរទេសបានច្រើន ប៉ុន្តែការយល់ដឹងរបស់ពួកគេមិនស៊ីជម្រៅទេ ហើយការគិតរិះគន់ និងសមត្ថភាពបញ្ចេញមតិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេមានកម្រិត។
ទន្ទឹមនឹងនេះ ការសិក្សានៅសាលាពីរភាសាមួយចំនួនបង្ហាញថា សិស្សដែលមានមូលដ្ឋានគ្រឹះរឹងមាំខាងភាសាវៀតណាម ច្រើនតែរៀនភាសាបរទេសបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ក្រៅពីការរៀនវាក្យសព្ទ និងរចនាសម្ព័ន្ធប្រយោគ ពួកគេដឹងពីរបៀបប្រៀបធៀប ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនង និងផ្ទេរគំនិតរវាងភាសាទាំងពីរ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកដែលមានជំនាញភាសាកំណើតខ្សោយ ជារឿយៗពិបាកសរសេរអត្ថបទ និងបង្ហាញមតិ ទោះបីជាជំនាញទំនាក់ទំនងភាសាអង់គ្លេសរបស់ពួកគេមិនអន់ជាងក៏ដោយ។
លោកស្រី វ៉ូ ធី ធុយ ង៉ាន ជាគ្រូបង្រៀននៅសាលាអន្តរជាតិសិង្ហបុរី ក្នុងទីក្រុងដាណាង បានថ្លែងថា ការរក្សាតួនាទីស្នូលរបស់ភាសាវៀតណាម គឺជាកត្តាសម្រេចចិត្តមួយនៅក្នុងគុណភាពនៃការអប់រំទ្វេភាសា។ យោងតាមលោកស្រី ទ្វេភាសាមិនមែននិយាយអំពី "ពាក់កណ្តាលជាជនជាតិវៀតណាម ពាក់កណ្តាលជាភាសាអង់គ្លេស" នោះទេ ប៉ុន្តែជាប្រព័ន្ធភាសាពីរស្របគ្នា ដោយភាសាកំណើតដើរតួនាទីជាមូលដ្ឋានក្នុងការគិត។ ពីទស្សនៈផ្ទៃក្នុង លោកស្រី ង៉ាន ជឿជាក់ថា ឪពុកម្តាយត្រូវកែសម្រួលការរំពឹងទុករបស់ពួកគេ នៅពេលចុះឈ្មោះកូនៗរបស់ពួកគេចូលរៀនថ្នាក់ភាសាបរទេសដំបូងៗ។ ខណៈពេលដែលកុមារអាចស្ទាត់ជំនាញភាសាអង់គ្លេសតាំងពីដំបូង សំណួរសំខាន់ជាងនេះទៅទៀតនោះគឺថាតើពួកគេអាចនិទានរឿងដោយអារម្មណ៍ពេញលេញជាភាសាវៀតណាមបានយ៉ាងងាយស្រួលដែរឬទេ។
ប្រភព៖ https://baodanang.vn/tieng-viet-trong-moi-truong-hoi-nhap-3320535.html
![[រូបថត] ការពង្រឹងចរិតលក្ខណៈ និងជំនាញ៖ ការហ្វឹកហ្វឺនយ៉ាងខ្លាំងក្លាសម្រាប់ទាហានកាំភ្លើងធំ។](https://vphoto.vietnam.vn/thumb/1200x675/vietnam/resource/IMAGE/2026/06/30/1782815602541_lu-368-1875-4571-jpg.webp)
