ນັກດົນຕີ Khi - ຕະຫຼອດຊີວິດຂອງການບຸກເບີກ, ມໍລະດົກຂອງຊື່ສຽງທີ່ຍືນຍົງ.

ພິທີສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນຄົບຮອບ 49 ປີ ແຫ່ງການເສຍຊີວິດຂອງນັກດົນຕີ ກາວວັນລວູ.
ຮັກສາເອກະລັກຂອງລະຄອນໂອເປຣາພື້ນເມືອງ (cải lương) ຂອງພາກໃຕ້ຫວຽດນາມ.
ຈິດໃຈວິລະຊົນຂອງ Giồng Bốm ສ່ອງແສງຢ່າງສະຫວ່າງສະໄຫວຜ່ານລະຄອນ cải lương (ລະຄອນໂອເປຣາພື້ນເມືອງຫວຽດນາມ) ທີ່ມີຊື່ວ່າ "ດວງອາທິດແດງ".

ຊື່ທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຢ່າງກວ້າງຂວາງ.

ທ່ານ ເວືອງ ຮົ່ງ ແຊນ, ນັກວິຊາການທີ່ມີຄວາມຮູ້ຫຼາຍກ່ຽວກັບລະຄອນ ແລະ ດົນຕີພື້ນເມືອງຂອງພາກໃຕ້ຫວຽດນາມ, ເຄີຍຂຽນຖະແຫຼງການທີ່ໜັກແໜ້ນວ່າ: ຖ້າພວກເຮົາຕ້ອງກ່າວເຖິງບຸກຄົນທຳອິດທີ່ສົມຄວນທີ່ຈະຖືກເອີ້ນວ່າ "ບິດາຜູ້ກໍ່ຕັ້ງເມືອງ ກ໋າຍ ເລືອງ", ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ກ່າວເຖິງທ່ານ ຫາຍ ຄີ ໃນ ບັກລຽວ?

ດົນຕຣີບັນເລງ (ນ.) .

ບໍ່ພຽງແຕ່ Vương Hồng Sển ໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງການປະກອບສ່ວນຂອງລາວເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ລາວຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງພອນສະຫວັນທີ່ຫາຍາກຂອງ Lê Tài Khí : ການເຮັດໃຫ້ກອງ, ແກ, ແຊ່ງ ແລະ ເຄື່ອງດົນຕີສາຍມີຊີວິດຊີວາຂຶ້ນດ້ວຍມືດຽວ, ຄືກັບວ່າມີວົງດົນຕີທັງໝົດຫຼິ້ນ. ບົດຂຽນຂອງ Vương Hồng Sển ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ, ໃນສາຍຕາຂອງຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບຫັດຖະກຳເກົ່າແກ່, Nhạc Khị ເປັນບຸກຄົນສຳຄັນທີ່ມີບົດບາດນຳໜ້າໃນຍຸກຕົ້ນໆຂອງດົນຕີພື້ນເມືອງຫວຽດນາມພາກໃຕ້ ແລະ cải lương (ລະຄອນໂອເປຣາປະຕິຮູບ).

ໃນປຶ້ມຂອງລາວທີ່ມີຊື່ວ່າ "ບັກລຽວ ອະດີດ ແລະ ປະຈຸບັນ", ຜູ້ຂຽນ ຮວິ່ງມິງ ຍັງເບິ່ງ ຍັນຄີ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: "ນັກດົນຕີ ຫາຍຄີ, ເຊິ່ງເອີ້ນກັນວ່າ ຍັນຄີ, ມີພອນສະຫວັນຫຼາຍ, ຫຼິ້ນເຄື່ອງດົນຕີສີ່ຢ່າງໃນເວລາດຽວກັນຄື: ກີດ, ແຊງ, ແກ, ແລະ ຕົບມື - ໄດ້ຮັບຄວາມຊົມເຊີຍຈາກທຸກຄົນ." ຄຳດຽວທີ່ວ່າ "ມີພອນສະຫວັນ" ທີ່ ຮວິ່ງມິງ ໃຊ້ກໍພຽງພໍທີ່ຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າໃນຄວາມຊົງຈຳທາງວັດທະນະທຳຂອງບັກລຽວ, ຍັນຄີ ເປັນນັກດົນຕີທີ່ມີສີມື ແລະ ມີພອນສະຫວັນ ພ້ອມດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ເປັນເອກະລັກໃນການຫຼິ້ນຂອງລາວ.

ນັກຂຽນ ເຈິ່ນ ເຟືອກ ຖວນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ອຸທິດຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນການຄົ້ນຄວ້າດົນຕີພື້ນເມືອງຂອງແຂວງບັກລຽວ, ຖືວ່າ ຍ້າກຄີ ເປັນ "ຜູ້ກໍ່ຕັ້ງໂຮງຮຽນດົນຕີພື້ນເມືອງຂອງແຂວງບັກລຽວ," ເປັນ "ເສົາຄ້ຳທີ່ໜັກແໜ້ນ" ທີ່ໃຫ້ກຳລັງໃຈເບື້ອງຕົ້ນສຳລັບດົນຕີພື້ນເມືອງໃນພາກໃຕ້ຂອງຫວຽດນາມໂດຍທົ່ວໄປ ແລະ ແຂວງບັກລຽວໂດຍສະເພາະ. ອີງຕາມນັກສິລະປິນ ຟຸ່ງຮ່າ, ຖ້າພວກເຮົາເວົ້າກ່ຽວກັບຄົນລຸ້ນຕໍ່ໄປຂອງ ໄກເລືອງ (ລະຄອນໂອເປຣາພື້ນເມືອງຫວຽດນາມ), "ໃນດົນຕີມັນແມ່ນ ຍ້າກຄີ, ໃນ ໄກເລືອງ ມັນແມ່ນ ມົກກວນ ຫງວຽນຈ້ອງກວຽນ." ຖະແຫຼງການສັ້ນໆ, ແຕ່ຈາກຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃນອາຊີບ, ຜູ້ທີ່ເຄີຍຢືນຢູ່ເທິງເວທີ ໄກເລືອງ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງຈະແຈ້ງເຖິງຄວາມເຄົາລົບທີ່ນັກສິລະປິນມີຕໍ່ ຍ້າກຄີ.

ຜູ້ສ້າງພື້ນຖານ

ຊື່ແທ້ຂອງ ຍ່າກຄີ ແມ່ນ ເລ ໄຕ່ຄີ, ແຕ່ເພື່ອນບ້ານຂອງລາວເອີ້ນລາວວ່າ ຫາຍຄີ, ໃນຂະນະທີ່ລາວເຮັດວຽກນີ້ລາວເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນທົ່ວໄປໃນນາມ ຍ່າກຄີ. ລາວເກີດ ແລະ ເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ ລ່າງຢາຍ, ຫວີງຫຼິ, ບັກລຽວ (ປະຈຸບັນ ແມ່ນ ກາເມົາ ); ຊີວິດຂອງລາວເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຈັບປ່ວຍ, ສາຍຕາຂອງລາວບໍ່ດີເທົ່າກັບຄົນປົກກະຕິ, ແຕ່ລາວມີຄວາມຊົງຈຳທີ່ຫາຍາກ ແລະ ຄວາມອົດທົນທີ່ບໍ່ມີໃຜທຽບເທົ່າ. ພໍ່ຂອງລາວໄດ້ຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້ດ້ານດົນຕີບາງຢ່າງໃຫ້ລາວ, ແລະ ຕໍ່ມາລາວໄດ້ຮຽນດ້ວຍຕົນເອງເພີ່ມເຕີມ, ໂດຍຟັງເພງ ແລະ ປັບປຸງທັກສະຂອງລາວ.

ອີງຕາມນັກຂຽນ ເຈິ່ນເຟືອກທ້ວນ, ຄວາມຊົງຈຳຂອງ ຍ້າກຄີ ແມ່ນມະຫັດສະຈັນຫຼາຍ: ຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນເພງໜຶ່ງຫຼືສອງຄັ້ງ, ລາວສາມາດຮ້ອງມັນອີກຄັ້ງ, ຫຼິ້ນມັນ, ແລະແມ້ກະທັ້ງປັບປຸງມັນເພື່ອເຮັດໃຫ້ທຳນອງມີຄວາມຫວານຊື່ນແລະກະທັດຮັດຫຼາຍຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ, ເຖິງວ່າຈະມີຂໍ້ເສຍປຽບທາງດ້ານຮ່າງກາຍຂອງລາວ, ລາວໄດ້ກາຍເປັນເສົາຄ້ຳສະໜັບສະໜູນຄົນລຸ້ນໃໝ່ທີ່ມີຄວາມມັກຮັກໃນດົນຕີພື້ນເມືອງ.

ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ ຍິດ ຄີ ໄດ້ຮັບຄວາມເຄົາລົບນັບຖື, ນອກເໜືອໄປຈາກທັກສະດົນຕີ ແລະ ການປະພັນເພງຂອງລາວ, ແມ່ນການປະກອບສ່ວນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຂອງລາວໃນການບຳລຸງລ້ຽງ ດົນຕີ ສະໝັກຫຼິ້ນ. ລາວໄດ້ສ້າງຕັ້ງວົງດົນຕີ, ຝຶກອົບຮົມນັກດົນຕີໜຸ່ມ, ແລະ ສ້າງສະຖານທີ່ເຕົ້າໂຮມສຳລັບຜູ້ທີ່ມັກດົນຕີພື້ນເມືອງ.

ທ້າວ ເຈິ່ນ ເຟືອກ ຖວນ ໄດ້ຂຽນວ່າ, ພາຍນອກ, ວົງດົນຕີສະແດງໃນງານສົບ ແລະ ພິທີຕ່າງໆເພື່ອຫາລ້ຽງຊີບ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ມັນແມ່ນ "ສະຖານທີ່ຝຶກອົບຮົມ" ສຳລັບນັກຮ້ອງ ແລະ ນັກດົນຕີໃນເມືອງ ບັກລຽວ. ເວົ້າງ່າຍໆ: ລາວທັງຫາລ້ຽງຊີບຈາກອາຊີບຂອງລາວ ແລະ ສະໜັບສະໜູນຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກກັບລາວ.

ຕາມທີ່ທ່ານ ເຈິ່ນເຟືອກທ້ວນ, ນັກດົນຕີ ຍັກຄີ ຍັງໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໃນການປະກອບສ່ວນຂອງທ່ານໃນການຫັນເປັນທັນສະໄໝ, ການປັບປຸງ ແລະ ການນຳໃຊ້ບົດດົນຕີພື້ນຖານ 20 ບົດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຝຶກອົບຮົມນັກສິລະປິນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃຫ້ແກ່ແຂວງບັກລຽວ ແລະ ພາກໃຕ້ຫວຽດນາມ. ໃນດ້ານນີ້, ເອກະສານຄົ້ນຄວ້າສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຍັກຄີ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳເອົາບົດດົນຕີພື້ນຖານ 20 ບົດເຂົ້າມາໃນຊີວິດຂອງການຝຶກອົບຮົມວິຊາຊີບ ແລະ ເຂົ້າສູ່ການເຄື່ອນໄຫວດົນຕີພື້ນເມືອງຂອງແຂວງບັກລຽວ, ເຊິ່ງເປັນພື້ນຖານໃຫ້ຄົນລຸ້ນຫຼັງໄດ້ສືບຕໍ່ສ້າງ ແລະ ສ້າງສັນ.

ຜູ້ທີ່ດົນໃຈໃຫ້ ກາວວັນເລົາ ຂຽນ "ດາໂກຮວາຍລາງ" (ບົດເພງແຫ່ງຄວາມຫວນຄິດຮອດອະດີດ)

ສິ່ງທີ່ຕ້ອງໄດ້ປຶກສາຫາລືຢ່າງລະອຽດຄືບົດບາດຂອງ ຍ່າກຄີ ໃນສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບ ກາວວັນລົວ. ເປັນເວລາດົນນານມາແລ້ວ, ມີຄົນເວົ້າວ່າ "ທຳນອງແຫ່ງຄວາມຫຼົງໄຫຼ" (ທຳນອງແຫ່ງຄວາມຫຼົງໄຫຼ) ມີຕົ້ນກຳເນີດມາຈາກຄວາມໂສກເສົ້າສ່ວນຕົວຂອງ ກາວວັນລົວ - ການແຍກກັນຂອງຜົວເມຍ, ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ຕົກຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ. ນັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງ, ແຕ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງທັງໝົດ. ອີງຕາມການຄົ້ນຄວ້າ, ທ່ານ ເຈິ່ນ ຝູກ ຖູນ ໄດ້ກ່າວວ່າ ຍ່າກຄີ ບໍ່ພຽງແຕ່ສອນນັກຮຽນຂອງລາວໃຫ້ຫຼິ້ນເຄື່ອງດົນຕີ ແລະ ຮ້ອງເພງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງສອນວິທີການແຕ່ງເພງ, ວິທີການໃຊ້ດົນຕີ ແລະ ບົດເພງເພື່ອສະແດງອອກເຖິງປະເທດ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງຕົນ. ເພື່ອເຮັດໃຫ້ວິທີການສອນນີ້ເປັນຮູບປະທຳ, ລາວໄດ້ດັດແປງເພງ "Nam ai cổ Tô Huệ chức cẩm hồi văn" (ເພງນຳອາຍບູຮານໂດຍ Tô Huệ), ຈາກນັ້ນໄດ້ສະກັດເອົາຫົວຂໍ້ "Chinh phụ vọng chinh phu" (ພັນລະຍາຂອງນັກຮົບທີ່ປາຖະໜາຫາຜົວນັກຮົບຂອງນາງ) ເພື່ອນຳພານັກຮຽນ ແລະ ສະມາຊິກວົງດົນຕີຂອງລາວໃນການແຕ່ງເພງ.

ນັກດົນຕີ Cao Van Lầu (ນັກດົນຕີ Lê Tài Khí).

ຈຸດນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ ເພາະວ່າຮູບພາບຂອງຜູ້ຍິງທີ່ລໍຖ້າຜົວຂອງນາງບໍ່ພຽງແຕ່ກ່ຽວກັບຜູ້ຍິງທີ່ຢາກໄດ້ຜົວຂອງນາງເທົ່ານັ້ນ. ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເຈັບປວດຈາກການແຍກກັນ, ຄວາມໂສກເສົ້າ, ຄວາມໂສກເສົ້າຂອງຍຸກສະໄໝແຫ່ງຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງຊາດ, ບ່ອນທີ່ຜົວຖືກແຍກອອກຈາກເມຍ, ລູກຖືກແຍກອອກຈາກພໍ່, ແລະ ຄອບຄົວຖືກແຍກອອກຈາກກັນ. ນັກດົນຕີ Nhạc Khị ຕ້ອງການໃຊ້ເພງ ແລະ ດົນຕີເພື່ອລະນຶກເຖິງ "ພາບຂອງເດັກນ້ອຍຖືກແຍກອອກຈາກພໍ່, ຜົວຖືກແຍກອອກຈາກເມຍ, ແລະ ຄອບຄົວຖືກແຍກອອກຈາກກັນ" ທີ່ເກີດຈາກຍຸກສະໄໝ. ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງ, ລາວໄດ້ເປີດເສັ້ນທາງໃຫ້ນັກຮຽນຂອງລາວ: ໃຊ້ຄວາມເຈັບປວດສ່ວນຕົວເພື່ອແຕະຕ້ອງຄວາມເຈັບປວດຮ່ວມກັນ.

ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າ ກາວວັນເລົາ ເປັນຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ "ດາໂກ້ຮວາຍລາງ" ເປັນອະມະຕະ, ແລ້ວ ຍັກຄີ ກໍ່ເປັນຜູ້ທີ່ດົນໃຈໃຫ້ເກີດແກ່ນແທ້ທາງດ້ານອາລົມຂອງຜົນງານຊິ້ນເອກນັ້ນ. ບໍ່ພຽງແຕ່ "ດາໂກ້ຮວາຍລາງ" ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຜ່ານເອກະສານຄົ້ນຄວ້າ, ນັກວິຊາການຍັງໄດ້ວາງບົດເພງນີ້ໄວ້ຄຽງຄູ່ກັບ "ລຽວຢາງ" ຂອງ ບາໂຈດ ແລະ ເພງອື່ນໆເຊັ່ນ "ຈິນຟູແທນ" ແລະ "ຊາວຈິນຟູ" ຂອງ ຈິ້ງທຽນຕື ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ, ເຖິງແມ່ນວ່າແຕ່ລະເພງຈະມີແບບຂອງຕົນເອງ, ແຕ່ເສັ້ນດ້າຍທົ່ວໄປຍັງຄົງເປັນຮູບພາບຂອງຜູ້ຍິງທີ່ລໍຖ້າຜົວຂອງນາງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ, ຍັກຄີ ບໍ່ໄດ້ແຕ່ງເພງໃຫ້ນັກຮຽນຂອງລາວ, ແຕ່ລາວໄດ້ເປີດພາກສະໜາມທາງດ້ານອາລົມ, ເສັ້ນດ້າຍຫົວຂໍ້, ແລະ ວິທີຄິດທາງດ້ານສິລະປະ, ເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນຂອງລາວກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ. ນັ້ນແມ່ນການປະກອບສ່ວນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຄູທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່.

ຕະຫຼອດຊີວິດທີ່ໃຊ້ເວລາທ່າມກາງສຽງຂອງພິນ.

ຍ່າກຄີ ຍັງຖືກຈົດຈຳຈາກເພງທີ່ມີຊື່ສຽງສີ່ເພງຄື: "ງິ້ວ ຢຽດ ເລົາ" (ຂະບວນແຫ່ລາດຊະວົງປີນຫໍຄອຍ), "ອຽຕື ເກ" (ລູກທີ່ຮັກ), "ມິງ ຫວ່າງ ຖູຍ ງວຽນ" (ການຊື່ນຊົມດວງຈັນຂອງຈັກກະພັດ), ແລະ "ຝູ ໝ່າ ຢວຽນ" (ຄວາມຮັກຂອງເຈົ້າຊາຍ), ເຊິ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນຊຸມຊົນດົນຕີຄລາສສິກວ່າ ສີ່ສົມບັດ. ເຈິ່ນ ຝູກ ຖູກ ຖືວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນບົດເພງທີ່ໂສກເສົ້າ, ສະທ້ອນເຖິງອາລົມຂອງມະນຸດຢ່າງເລິກເຊິ່ງໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສູນເສຍຊາດ ແລະ ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອາໄສ. ອີງຕາມ ຮວ່າງ ມິງ ແລະ ຫວຸງ ຮຶງ ຊວນ, ຍ່າກຄີ ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນບຸກຄົນທີ່ມີທັງພອນສະຫວັນ ແລະ ປະສົບກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍຢ່າງ, ແຕ່ສຸດທ້າຍກໍ່ໄດ້ປະໄວ້ຮ່ອງຮອຍທີ່ບໍ່ສາມາດລຶບລ້າງໄດ້ໃຫ້ກັບລູກຫຼານ.

ຄົນລຸ້ນຫຼັງໆເວົ້າເຖິງ ຍັນຄີ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງ: ວຸງ ຮືງ ເຊີນ ຮັບຮູ້ການປະກອບສ່ວນຂອງລາວ; ຮວ່າງ ມິງ ຮັບຮູ້ພອນສະຫວັນຂອງລາວ; ເຈິ່ນ ຝູກ ທວານ ຖືວ່າລາວເປັນຜູ້ບຸກເບີກດົນຕີພື້ນເມືອງໃນ ບັກລຽວ; ຝຸງ ຮາ ຢືນຢັນຕຳແໜ່ງຂອງລາວໃນດົນຕີຂອງ ກີ່ ເລີງ (ລະຄອນໂອເປຣາພື້ນເມືອງຫວຽດນາມ). ຊື່ຂອງລາວຖືກລັດຖະບານໃຊ້ເພື່ອຕັ້ງຊື່ໃຫ້ສອງຖະໜົນ, ຖະໜົນສາຍໜຶ່ງຢູ່ໃນເຂດ ບັກລຽວ ແລະ ອີກສາຍໜຶ່ງຢູ່ໃນຕາແສງ ຮວ່າບິ່ງ, ແຂວງ ງາເມົາ. ກອງທຶນທີ່ສະໜັບສະໜູນ, ອະນຸລັກ ແລະ ພັດທະນາດົນຕີພື້ນເມືອງພາກໃຕ້ຂອງຫວຽດນາມຍັງຕັ້ງຊື່ຕາມ ເລີ ໄຕ່ ຄີ. ສິ່ງນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຍັນຄີ ເປັນຊື່ທີ່ຖືກຈົດຈຳດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຈາກຫຼາຍລຸ້ນຄົນ ແລະ ຈາກຫຼາຍມຸມມອງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

ພື້ນທີ່ທີ່ສ້າງຄືນໃໝ່ກິດຈະກຳສິລະປະຂອງດົນຕີ ແລະ ການຮ້ອງເພງພື້ນເມືອງພາກໃຕ້ຂອງຫວຽດນາມ - ມໍລະດົກວັດທະນະທຳທີ່ບໍ່ມີຕົວຕົນ - ຢູ່ເຂດວາງສະແດງຂອງຫໍພິພິທະພັນແຂວງກ່າເມົາໃນເມືອງບັກລຽວ. (ຮູບພາບ: ມີລິງ)

ດັ່ງນັ້ນ, ການຂຽນກ່ຽວກັບນັກດົນຕີ ຍ່າກຂາ ໃນມື້ນີ້ແມ່ນເພື່ອລະນຶກເຖິງການປະກອບສ່ວນຂອງ ຜູ້ບຸກເບີກ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເພື່ອລະນຶກເຖິງວ່າກ່ອນທີ່ "Dạ cổ hoài lang" ຈະກະຕຸ້ນຫົວໃຈຂອງປະຊາຊົນ, ມີຄູສອນຄົນໜຶ່ງທີ່ຮູ້ວິທີປຸກລະດົມຄວາມປາຖະໜາຂອງຜູ້ຍິງທີ່ມີຕໍ່ຜົວຂອງຕົນ; ກ່ອນທີ່ລຸ້ນນັກສິລະປິນຈະນຳເອົາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ມາສູ່ແຂວງບັກລຽວ, ມີຜູ້ຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງບົດດົນຕີ 20 ບົດຢ່າງງຽບໆ ແລະ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ໂດຍຜ່ານການສອນຫັດຖະກຳ ແລະ ດ້ວຍຫົວໃຈໃນດົນຕີພື້ນເມືອງ. ແລະ ກ່ອນທີ່ດົນຕີພື້ນເມືອງຂອງແຂວງບັກລຽວ ຈະກາຍເປັນດາວທີ່ສ່ອງແສງຂອງພາກໃຕ້, ມີນັກດົນຕີຄົນໜຶ່ງທີ່ຝັງເລິກຢູ່ໃນບ້ານເກີດເມືອງນອນ ແລະ ປະເທດຂອງຕົນ, ເຊິ່ງປະຊາຊົນເອີ້ນກັນຢ່າງເຄົາລົບວ່າ: ນັກດົນຕີ ຍ່າກຂາ.

ຫງວຽນຮ່ວາງເລ - ຫງວຽນມິງຫາຍ

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://baocamau.vn/nhac-khi-mot-doi-mo-loi-van-tieng-luu-danh-a129243.html