ການເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດໃນໃຈກາງນະຄອນຫຼວງຮ່າໂນ້ຍ

ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຈຸດໝາຍປາຍທາງໃນແຜນທີ່ທ່ອງທ່ຽວເທົ່ານັ້ນ, ຮ່າໂນ້ຍກຳລັງຫັນປ່ຽນໄປສູ່ສູນກາງວັດທະນະທຳທີ່ມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ຫຼາຍຮູບແບບໃນສະພາບການຂອງການເຊື່ອມໂຍງ.

ຈຸດຕັດກັນຂ້າມຊາດເກີດຂຶ້ນໃນສະຖານທີ່ທີ່ທຳມະດາທີ່ສຸດ: ຫໍບັນຍາຍຂອງມະຫາວິທະຍາໄລ, ສະໜາມບານບ້ວງ, ຫຼື ການອະທິຖານໃນມັດສະຍິດ. ມັນແມ່ນການພົບປະປະຈຳວັນເຫຼົ່ານີ້ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ຈິດວິນຍານຢ່າງງຽບໆ, ຂຽນເລື່ອງລາວຂອງມິດຕະພາບ ແລະ ຄວາມຮັກທີ່ເກີນຄວາມຫ່າງໄກ.

ການລຶບລ້າງໄລຍະຫ່າງ ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງ

ຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລການຄ້າ, Byambajav D., ນັກສຶກສາຊາຍຈາກມົງໂກລີ, ໄດ້ໃຊ້ເວລາສີ່ປີອາໄສຢູ່ໃນນະຄອນຫຼວງ. ບໍ່ເຫມືອນກັບເພື່ອນຮ່ວມຊາດສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ມັກຈະເລືອກຣັດເຊຍ ຫຼື ຈີນສຳລັບການສຶກສາຂອງເຂົາເຈົ້າ, Byambajav ໄດ້ເລືອກຫວຽດນາມດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະສະແຫວງຫາປະສົບການໃໝ່ໆຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

ໃນຊ່ວງຕົ້ນໆ, ການບັນຍາຍຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລແມ່ນບ່ອນທີ່ລາວໄດ້ພົບກັບເພື່ອນຄົນທຳອິດໃນທ້ອງຖິ່ນຂອງລາວ. ເຖິງແມ່ນວ່າຫຼັກສູດການຮຽນຈະເປັນພາສາອັງກິດ, ແຕ່ບາງສ່ວນຂອງເນື້ອໃນກໍ່ຖືກອະທິບາຍເປັນບາງຄັ້ງຄາວໂດຍໃຊ້ຄຳສັບ ຫຼື ສຳນວນພາສາຫວຽດນາມ, ເຊິ່ງມັກຈະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ Byambajav ອາໄສເພື່ອນຂອງລາວເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອໃນການຮຽນ.

ທ່ານ Byambajav D. (ຄົນທີສອງຈາກຊ້າຍ) ພ້ອມກັບເພື່ອນຊາວຫວຽດນາມທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລການຄ້າ. (ຮູບພາບ: ກວິ່ງແອງ)

ຈາກການສົນທະນາກ່ຽວກັບວຽກບ້ານຈົນເຖິງການແລກປ່ຽນຂໍ້ຄວາມໃນສື່ສັງຄົມອອນລາຍ, ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງເດັກຊາຍຕ່າງປະເທດແລະເພື່ອນຮ່ວມຫ້ອງຮຽນຂອງລາວຄ່ອຍໆແຄບລົງ. ນອກຫ້ອງຮຽນ, ພວກເຂົາກາຍເປັນເພື່ອນສະໜິດ, ຫຼິ້ນເກມວີດີໂອນຳກັນ, ໄປຫຼິ້ນຢູ່ຮ້ານກາເຟ, ຫຼື ສຳຫຼວດ ທຸກມຸມຂອງຮ່າໂນ້ຍ.

ນັກຮຽນຊາຍຄົນນີ້ໄດ້ເປີດເຜີຍວ່າຄວາມອົບອຸ່ນ ແລະ ຄວາມເປີດເຜີຍຂອງໝູ່ເພື່ອນໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ລາວເອົາຊະນະຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ບໍ່ເໝາະສົມໃນຕ່າງປະເທດໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ. ໂດຍການແບ່ງປັນຄວາມປະທັບໃຈຂອງລາວຕໍ່ໝູ່ເພື່ອນຊາວຫວຽດນາມ, ເດັກຊາຍຊາວມົງໂກນໄດ້ສະຫຼຸບຄວາມຮູ້ສຶກເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍສາມຄຸນນາມຄື: ສຸພາບ, ກະຕືລືລົ້ນ, ແລະ ມີພະລັງ.

ພື້ນທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ໃນໃຈກາງເມືອງ.

ທ່ານ Mohamed Mahdi Idrissi ມາຈາກປະເທດຊາອຸດິອາຣາເບຍ ແລະ ປະຈຸບັນເປັນຄູສອນພາສາອັງກິດຢູ່ ຮ່າໂນ້ຍ , ໄດ້ໃຊ້ເວລາປະມານແປດເດືອນເພື່ອປະສົບກັບຊີວິດການເປັນຢູ່ຫວຽດນາມ. ໃນຊ່ວງຕົ້ນໆຂອງການມາຮອດນະຄອນຫຼວງ, ອຸປະສັກທາງດ້ານພາສາເຮັດໃຫ້ລາວເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະສື່ສານກັບໃຜ. ໃນເວລານັ້ນ, ມັດສະຍິດ Al-Noor ຢູ່ຖະໜົນ Hang Luoc ໄດ້ກາຍເປັນພື້ນທີ່ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ລາວກັບເພື່ອນໃໝ່ຂອງລາວ.

ທ່ານ Mohamed Mahdi Idrissi (ຂວາ) ກັບເພື່ອນທີ່ມັດສະຍິດ Al-Noor. (ຮູບພາບ: Thu Phuong)

ຕາມທ່ານ Mohamed, ເຖິງວ່າມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນທາງດ້ານວັດທະນະທໍາ ແລະ ພາສາ, ແຕ່ຊຸມຊົນມຸດສະລິມຢູ່ຮ່າໂນ້ຍຍັງຄົງຮັກສາສາຍພົວພັນທໍາມະຊາດລະຫວ່າງຊາວຫວຽດນາມ ແລະ ຊາວຕ່າງປະເທດຜ່ານກິດຈະກໍາຮ່ວມກັນຫຼາຍຢ່າງໃນຊີວິດປະຈໍາວັນ. ເຂົາເຈົ້າກິນອາຫານຮາລານຮ່ວມກັນ, ອະທິຖານໃນສະຖານທີ່ຮ່ວມກັນ, ແລະ ເຂົ້າຮ່ວມງານບຸນເດືອນຣາມາດານ.

ທ່ານ Mohamed ຮູ້ສຶກຕື້ນຕັນໃຈເປັນພິເສດເມື່ອລາວລະນຶກເຖິງບັນຍາກາດຂອງເດືອນຣາມາດານ, ຊ່ວງເວລາທີ່ຊາວມຸດສະລິມຈາກທົ່ວທຸກ ມຸມໂລກ ໄດ້ມາເຕົ້າໂຮມກັນຫຼັງຈາກມື້ທີ່ຍາວນານຂອງການອົດອາຫານຢ່າງເຂັ້ມງວດ. “ຊາວຫວຽດນາມ, ຊາວອາຣັບ, ຊາວອິນເດຍ, ຊາວປາກີສະຖານ… ທຸກຄົນນັ່ງຮ່ວມກັນ, ແບ່ງປັນອາຫານ ແລະ ສຸມໃສ່ສິ່ງດີໆ,” ລາວເລົ່າ. ປະສົບການທີ່ອົບອຸ່ນໃຈເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ຄູສອນໜຸ່ມເອົາຊະນະຄວາມຮູ້ສຶກໂດດດ່ຽວຂອງລາວ, ເຮັດໃຫ້ລາວມີຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມຜູກພັນຢ່າງເລິກເຊິ່ງຕໍ່ດິນແດນ ແລະ ຜູ້ຄົນໃນສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້.

ເຊັ່ນດຽວກັບ Mohamed, Nabeel ຈາກການາດາ ກ່າວວ່າລາວມາຢູ່ຮ່າໂນ້ຍໄດ້ພຽງແຕ່ມື້ດຽວກວ່າໆ ແຕ່ໄດ້ສ້າງເພື່ອນມິດຢ່າງໄວວາຜ່ານຊຸມຊົນຊາວມຸດສະລິມໃນທ້ອງຖິ່ນ. Nabeel ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າເພື່ອນໃໝ່ຂອງລາວບໍ່ພຽງແຕ່ໄປນຳລາວໃນຊ່ວງເວລາອະທິຖານເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເຮັດໜ້າທີ່ເປັນ "ຜູ້ນຳທາງ" ຢ່າງກະຕືລືລົ້ນ ເຊິ່ງນຳພາລາວໄປສຳຜັດກັບອາຫານການກິນຂອງເຂດເມືອງເກົ່າ ແລະ ແນະນຳວິຖີຊີວິດຂອງຊາວຮ່າໂນ້ຍໃຫ້ລາວຮູ້ຈັກ. ຄວາມອົບອຸ່ນ ແລະ ການຕ້ອນຮັບຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ຕັ້ງແຕ່ຊາເຢັນ ແລະ ກາເຟທີ່ສະເໜີໃຫ້ແຂກ ຈົນເຖິງທິດທາງຕ່າງໆ ໄດ້ປະໄວ້ຄວາມປະທັບໃຈຢ່າງແຮງກ້າຕໍ່ຊາຍຊາວການາດາຄົນນີ້ຕັ້ງແຕ່ຊົ່ວໂມງທຳອິດຂອງການເດີນທາງຂອງລາວ.

ນາບີລ (ຢູ່ເບື້ອງຂວາ) ກັບເພື່ອນໃໝ່ຂອງລາວທີ່ມັດສະຍິດອານນູຣ. (ຮູບພາບ: ທູ ເຟືອງ)

ນອກຈາກຊຸມຊົນທາງສາສະໜາແລ້ວ, ກິລາຍັງກາຍເປັນສະຖານທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ເພື່ອນມິດຈາກໄລຍະໄກ. Dakota Zinser, ນັກກິລາບານບ້ວງມືອາຊີບຊາວອາເມລິກາ, ປະຈຸບັນກຳລັງແຂ່ງຂັນຢູ່ຫວຽດນາມໃນລະດູການທີສາມຂອງລາວ. ໂດຍມີປະສົບການຫຼິ້ນຢູ່ໃນຫຼາຍປະເທດທົ່ວໂລກ, Dakota ຍອມຮັບວ່າສິ່ງທີ່ນຳລາວກັບຄືນມາຫວຽດນາມແມ່ນການເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ລາວໄດ້ສ້າງຂຶ້ນໃນຊີວິດປະຈຳວັນຂອງລາວ.

Dakota Zinser ແບ່ງປັນກ່ຽວກັບຊີວິດຂອງລາວ ແລະ ສາຍພົວພັນທີ່ລາວໄດ້ສ້າງຂຶ້ນຢູ່ຫວຽດນາມ. (ຮູບພາບ: ກວີງແອງ)

ຊ່ວງເວລາທີ່ດາໂກຕາອາໄສຢູ່ຫວຽດນາມໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວຄ່ອຍໆຮັກຊີວິດ ແລະ ຜູ້ຄົນຢູ່ທີ່ນີ້. ອີງຕາມລາວ, ແຕ່ລະທີມບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນສະຖານທີ່ແຂ່ງຂັນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນຄືກັບຊຸມຊົນນ້ອຍໆບ່ອນທີ່ລາວໄດ້ສ້າງເພື່ອນໃໝ່ຫຼາຍຄົນ. ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນເພື່ອນຮ່ວມທີມໃນສະໜາມເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນເພື່ອນແທ້ນອກສະໜາມອີກດ້ວຍ. ຫຼັງຈາກການຝຶກຊ້ອມແຕ່ລະຄັ້ງ, ດາໂກຕາ ແລະ ສະມາຊິກໃນທີມມັກຈະອອກໄປກິນເຂົ້າ, ສົນທະນາ, ແລະ ແບ່ງປັນຄວາມສຸກ ແລະ ຄວາມໂສກເສົ້າໃນຊີວິດສ່ວນຕົວຂອງພວກເຂົາ.

ຈາກມິດຕະພາບ ສູ່ຄອບຄົວທີ່ຮັກແພງ

ນອກເໜືອໄປຈາກມິດຕະພາບ ແລະ ສາຍພົວພັນຊຸມຊົນ, ສາຍພົວພັນຂ້າມຊາຍແດນຫຼາຍຢ່າງໄດ້ເລີ່ມຮາກຖານຢ່າງງຽບໆ ແລະ ເບັ່ງບານເປັນຄອບຄົວທີ່ຮັກແພງຢູ່ໃນໃຈກາງນະຄອນຫຼວງຮ່າໂນ້ຍ.

ເກືອບສິບປີກ່ອນ, Tino, ຊາຍໜຸ່ມຈາກປະເທດເດນມາກ, ໄດ້ມາຮອດຫວຽດນາມດ້ວຍແຜນການໄລຍະສັ້ນຄື: ໄປຢາມໝູ່ເພື່ອນ ແລະ ຝຶກງານຢູ່ໂຮງຮຽນອະນຸບານ. ລາວບໍ່ເຄີຍຄິດມາກ່ອນວ່າການເດີນທາງທີ່ໂຊກຊະຕານີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ຈະປ່ຽນແປງອາຊີບຂອງລາວເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຈະນຳພາລາວໄປສູ່ການພົບກັບຄູ່ຊີວິດຂອງລາວອີກດ້ວຍ.

“ພວກເຮົາໄດ້ພົບກັນຜ່ານເພື່ອນຮ່ວມທາງ ແລະ ຄ່ອຍໆໃກ້ຊິດກັນຫຼາຍຂຶ້ນ,” ທຸຍ ພັນລະຍາຂອງ ຕີໂນ ເລົ່າຄືນ.

ຫຼັງຈາກຢູ່ນຳກັນເກືອບທົດສະວັດ, ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກທີ່ຈະສ້າງບ້ານ ແລະ ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ຫວຽດນາມ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ການເດີນທາງຂອງການແຕ່ງງານຫຼາຍຊາດບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທີ່ມ່ວນຊື່ນ ແລະ ໂລແມນຕິກທັງໝົດ; ມັນເປັນຊຸດຂອງມື້ທີ່ປະສານສົມທົບຄວາມແຕກຕ່າງໃນວິຖີຊີວິດ, ພາສາ ແລະ ວິທີຄິດ. Tino ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າສິ່ງທີ່ປະທັບໃຈລາວທີ່ສຸດກ່ຽວກັບການອາໄສຢູ່ທີ່ນີ້ແມ່ນຄວາມຜູກພັນທີ່ເຂັ້ມແຂງຂອງຄອບຄົວໃນບັນດາຄົນຫວຽດນາມ. ໃນຂະນະທີ່ຊາວໜຸ່ມເດນມາກມັກຈະຍ້າຍອອກໄປ ແລະ ດຳລົງຊີວິດຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍ, ຊີວິດຄອບຄົວໃນຫວຽດນາມມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງ ແລະ ໃກ້ຊິດກັນຫຼາຍກວ່າ.

ທີໂນ ແລະ ທຸຍ ພ້ອມກັບລູກຊາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ. (ຮູບພາບ: ທູ ເຟືອງ)

ສຳລັບນາງ ທຸຍ, ການຕົກຫລຸມຮັກ ແລະ ແຕ່ງງານກັບຄົນຕ່າງປະເທດເກືອບສິບປີກ່ອນຍັງເປັນປະສົບການທີ່ໃໝ່ຫຼາຍ. ນາງຈື່ໄດ້ເຖິງຊ່ວງເວລາຕົ້ນໆ, ເມື່ອຄອບຄົວ ແລະ ຊຸມຊົນອ້ອມຂ້າງຂອງນາງມີຄວາມກັງວົນ ແລະ ອະຄະຕິຫຼາຍຢ່າງກ່ຽວກັບຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງຂອງຄວາມຮັກທີ່ມີພື້ນຖານວັດທະນະທຳທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຫຼັງຈາກຫຼາຍປີຂອງການຢູ່ຮ່ວມກັນ, ເຮືອນຂອງພວກເຂົາໄດ້ພົບຄວາມສົມດຸນຍ້ອນການເຄົາລົບພື້ນທີ່ສ່ວນຕົວຂອງກັນແລະກັນ, ການແບ່ງປັນວຽກບ້ານ, ແລະການແບ່ງປັນທັງຄວາມສຸກແລະຄວາມໂສກເສົ້າ. ສຳລັບຄູ່ຮັກຄູ່ນີ້, ການເປີດເຜີຍແລະການສື່ສານດ້ວຍຄວາມອົດທົນແມ່ນກຸນແຈທອງ. "ຄວາມຮັກບໍ່ຮູ້ໄລຍະທາງທາງພູມສາດ. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນຄວາມເຄົາລົບແລະຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະເຂົ້າໃຈເຊິ່ງກັນແລະກັນ," Tino ເວົ້າ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://baoquocte.vn/nhung-moi-duyen-khong-bien-gioi-giua-long-ha-noi-396673.html