ພາສາຫວຽດນາມທັງແປກ ແລະ ຄຸ້ນເຄີຍ.

ດ້ວຍເກືອບ 300 ໜ້າ, "ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ" (ຈັດພິມໂດຍ NXB Trẻ ເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້) ເປັນປຶ້ມລ່າສຸດຂອງຮອງສາດສະດາຈານ Trịnh Sâm, ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ການສິດສອນພາສາສາດຊັ້ນນໍາໃນປະເທດຫວຽດນາມໃນປະຈຸບັນ.

ໂດຍອີງໃສ່ປະສົບການຕົວຈິງ ແລະ ການພັດທະນາຂອງພາສາຫວຽດນາມສະໄໝໃໝ່, "ພາສາຫວຽດນາມ: ຄຸ້ນເຄີຍແຕ່ແປກ " (ປະກອບດ້ວຍ 23 ບົດຄວາມສັ້ນໆ) ໄດ້ນຳພາຜູ້ອ່ານໄປສູ່ ການຄົ້ນພົບ ທີ່ໜ້າສົນໃຈ ແລະ ເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບພາສາຫວຽດນາມຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຜ່ານວິທີການພາສາສາດທາງດ້ານສະຕິປັນຍາ.

ນິໄສການໃຊ້ພາສາຂອງຄົນຫວຽດນາມຄືກັບສະຕິປັນຍາການຢູ່ລອດ.

ອີງຕາມຜູ້ຂຽນ Trinh Sam, ພາສາສາດສະຕິປັນຍາແມ່ນ ວິທະຍາສາດ ທີ່ສຶກສາພາສາເປັນກິດຈະກໍາຂອງຈິດໃຈ, ໂດຍສຸມໃສ່ວິທີທີ່ມະນຸດໃຊ້ຄວາມຄິດ ແລະ ການຮັບຮູ້ເພື່ອສ້າງ ແລະ ຮັບພາສາ . ພາສາສາດສະຕິປັນຍາເບິ່ງພາສາບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນລະບົບຂອງກົດລະບຽບເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເຊື່ອມໂຍງຢ່າງໃກ້ຊິດກັບ ທັດສະນະໂລກ ຂອງບຸກຄົນ. ການໃຊ້ພາສາຍັງຫມາຍເຖິງເວລາທີ່ຄົນນໍາໃຊ້ລະດັບວັດທະນະທໍາຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະ ລະດັບຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າກ່ຽວກັບລັກສະນະຕ່າງໆຂອງຊີວິດສັງຄົມ.

ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຊາວຫວຽດນາມມີສຸພາສິດຫຼາຍຂໍ້ກ່ຽວກັບການໃຊ້ພາສາ, ເຊັ່ນວ່າ: "ຄຳເວົ້າບໍ່ມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຫຍັງໃນການຊື້/ເລືອກຄຳເວົ້າຂອງເຈົ້າຢ່າງລະມັດລະວັງເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນພໍໃຈ," "ຄຳເວົ້າສາມາດເສຍເລືອດ..." ຄົນຈີນຍັງມີຄຳເວົ້າທີ່ວ່າ " ເມື່ອ ເວົ້າຄຳໜຶ່ງແລ້ວ, ແມ່ນແຕ່ມ້າສີ່ໂຕກໍ່ບໍ່ສາມາດຈັບມັນ ໄດ້," ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າເມື່ອເວົ້າຄຳເວົ້າແລ້ວ, ພວກມັນບໍ່ສາມາດເອົາຄືນໄດ້. ສຸພາສິດເຫຼົ່ານີ້ເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງການລະມັດລະວັງໃນເວລາເວົ້າ ແລະ ການໃຊ້ພາສາ... ນີ້ແມ່ນການສະແດງອອກຂອງພາສາສາດທາງດ້ານສະຕິປັນຍາ.

ຈາກທັດສະນະທາງວິຊາການ, "ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ" ເປັນການສຶກສາທີ່ໜ້າຊົມເຊີຍຢ່າງສູງທີ່ຜູ້ຂຽນໄດ້ເຜີຍແຜ່ຢ່າງກວ້າງຂວາງສຳລັບຜູ້ອ່ານ.

ຮູບພາບ: ຮາ ຕຸງ ເຊີນ

ໂດຍອ້າງອີງເຖິງຫຼັກການທາງດ້ານຄວາມຮູ້ພາຍໃນຂົງເຂດພາສາສາດ, "ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ " ເປັນປຶ້ມທີ່ກ່າວເຖິງນິໄສການໃຊ້ພາສາຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ, ເຊິ່ງເຊື່ອມໂຍງຢ່າງໃກ້ຊິດກັບການພັດທະນາທາງປະຫວັດສາດ ແລະ ອາລະຍະທຳຂອງປະເທດ.

ໃນບົດຄວາມ "ໂລກແນວຄິດຂອງແມ່ນ້ຳ ແລະ ນ້ຳໃນການຮັບຮູ້ຂອງຊາວຫວຽດນາມ" ແລະ " ໂລກແນວຄິດຂອງແມ່ນ້ຳ ແລະ ນ້ຳໃນການຮັບຮູ້ຂອງຊາວຫວຽດນາມພາກໃຕ້ ," ຜູ້ຂຽນໄດ້ນຳສະເໜີສົມມຸດຕິຖານທີ່ໜ້າສົນໃຈ. ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝບູຮານ, ປະຊາຊົນຫວຽດນາມມີຄວາມຜູກພັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບແມ່ນ້ຳ ແລະ ນ້ຳ; ດັ່ງນັ້ນ, ພາສາຂອງເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງແຍກອອກຈາກນ້ຳບໍ່ໄດ້ໃນຖານະເປັນອົງປະກອບທີ່ສຳຄັນຂອງການຢູ່ລອດ. ດັ່ງນັ້ນ, ຊາວຫວຽດນາມຍັງມີລັກສະນະອ່ອນໂຍນ, ຍືດຫຍຸ່ນ, ຄວາມສາມາດໃນການປັບຕົວ ແລະ ຄວາມຄ່ອງແຄ້ວຄືກັບນ້ຳ. ຈາກທັດສະນະຕົວຈິງນີ້, ຈິ້ງຊຳສະຫຼຸບວ່າ ຄວາມສາມາດໃນການປັບຕົວ ແລະ ຄວາມສົມດຸນແມ່ນຄວາມລັບຂອງການຢູ່ລອດຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມຕະຫຼອດຫຼາຍຍຸກຫຼາຍສະໄໝ. ສິ່ງນີ້ອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງແມ່ນ້ຳ ແລະ ນ້ຳຈຶ່ງມີບົດບາດຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນຊີວິດດ້ານພາສາຂອງປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາ. ຈາກສິ່ງນີ້, ຜູ້ຂຽນປຶ້ມ "ພາສາຫວຽດນາມທີ່ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ" ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດທີ່ໜ້າສົນໃຈຫຼາຍ: ຜູ້ຄົນໃຊ້ຄຳວ່າ "lặn lội" (ເຮັດວຽກໜັກ) ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຍ່າງຢູ່ເທິງບົກ - "lặn lội đến thăm nhau" (ເຮັດວຽກໜັກເພື່ອຢ້ຽມຢາມກັນ), " lặn rời tác văn sở" ( ຫາຍໄປ ຈາກຫ້ອງການ), " lặn mất biến" (ຫາຍໄປຈາກຫ້ອງຮຽນ); ຜູ້ຄົນໃຊ້ຄຳວ່າ "bến" ( ໂບກລົດ ) ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຍ່າງຢູ່ເທິງບົກ (ຂ້າມແມ່ນ້ຳ), ແລະ "bến xe" (ສະຖານີລົດເມ) ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຢູ່ເທິງບົກກໍຕາມ...

ພາສາຫວຽດນາມ, ທັງທີ່ຄຸ້ນເຄີຍ ແລະ ບໍ່ຄຸ້ນເຄີຍ , ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພາສາສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງລັກສະນະຕ່າງໆຂອງການຮັບຮູ້, ຄວາມຮູ້, ວັດທະນະທໍາ ແລະ ລະດັບອາລະຍະທໍາຂອງມະນຸດໃນສັງຄົມທີ່ມີການພັດທະນາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

ທິດສະດີໄດ້ມາຈາກການປະຕິບັດ.

ນັ້ນແມ່ນທິດທາງການຄົ້ນຄວ້າທີ່ໜ້າສົນໃຈຫຼາຍຂອງຮອງສາດສະດາຈານ ຈິ້ງຊຳ ໃນ ປຶ້ມ "ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ." ໃນຂະນະທີ່ຂຽນກ່ຽວກັບທິດສະດີພາສາສາດ, ລາວບໍ່ໄດ້ກຳນົດບົດສະຫຼຸບທາງວິທະຍາສາດຢ່າງເຂັ້ມງວດກ່ຽວກັບການນຳໃຊ້ພາສາຫວຽດນາມຕົວຈິງ. ດັ່ງນັ້ນ, "ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ" ຈຶ່ງສະເໜີບົດຮຽນທີ່ເປັນປະໂຫຍດໃນດ້ານພາສາສາດສະຕິປັນຍາ, ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ອ່ານເຂົ້າໃຈຊີວິດພາສາສາດຂອງສັງຄົມທີ່ພວກເຮົາອາໄສຢູ່ໄດ້ດີຂຶ້ນ.

ໃນບົດຂຽນ "ແບບພາສາສາດຂອງປະທານໂຮ່ຈິມິນ ຈາກທັດສະນະຂອງພາສາສາດສະຕິປັນຍາ ," ຜູ້ຂຽນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍນິໄສການໃຊ້ພາສາຂອງປະທານໂຮ່ຈິມິນ, ໂດຍໄດ້ກຳນົດເງື່ອນໄຂຢ່າງຊັດເຈນເຊັ່ນ: ຂຽນຫຍັງ, ຂຽນໃຫ້ໃຜ, ແລະ ຂຽນແນວໃດ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ປະທານໂຮ່ຈິມິນເກືອບຈະກ່າວເຖິງຢ່າງສົມບູນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສ້າງແບບພາສາສາດຂອງລາວ. ໃນບົດຄວາມທີ່ຄົບຖ້ວນນີ້, ຜູ້ຂຽນໄດ້ສົນທະນາກ່ຽວກັບບັນຫາທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງແບບພາສາສາດຂອງໂຮ່ຈິມິນ ຈາກທັດສະນະຂອງພາສາສາດສະຕິປັນຍາ. ບັນຫາເຫຼົ່ານີ້ລວມມີ: ຄຳອຸປະມາທາງດ້ານແນວຄິດ ແລະ ການສຶກສາພາສາຂອງໂຮ່ຈິມິນ; ປະສົບການນິຍົມ ແລະ ການສຶກສາພາສາຂອງໂຮ່ຈິມິນ; ແລະ ຄວາມໂດດເດັ່ນ ແລະ ການສຶກສາພາສາຂອງໂຮ່ຈິມິນ. ໂດຍອີງໃສ່ຫຼັກຖານທາງຂໍ້ຄວາມສະເພາະໃນມໍລະດົກດ້ານພາສາສາດຂອງປະທານໂຮ່ຈິມິນ, ຜູ້ຂຽນ ຈິ້ງຊຳ ສັງເກດເຫັນວ່າ, ດ້ວຍສາມຫຼັກການທີ່ໄດ້ລະບຸໄວ້ຂ້າງເທິງ, ສາມາດສັງເກດ ແລະ ເຫັນໄດ້ວ່ານີ້ແມ່ນວິທີການອະທິບາຍທີ່ແນ່ນອນຈະເຮັດໃຫ້ຮູບພາບການຄົ້ນຄວ້າກ່ຽວກັບແນວຄິດຂອງປະທານໂຮ່ຈິມິນໂດຍທົ່ວໄປ, ແລະ ແບບພາສາສາດຂອງລາວໂດຍສະເພາະມີຄວາມອຸດົມສົມບູນ ແລະ ອຸດົມສົມບູນຂຶ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

ນີ້ຍັງໝາຍຄວາມວ່າພາສາສາດທາງດ້ານສະຕິປັນຍາເປັນກະແຈທີ່ມີປະສິດທິພາບໃນການເປີດປະຕູໃໝ່ໃນການສຶກສາຮູບແບບພາສາສາດ, ຕັ້ງແຕ່ຜູ້ຂຽນສະເພາະຄົນຈົນເຖິງພາສາຂອງປະເທດຊາດທັງໝົດ. ນີ້ຍັງເປັນການປະກອບສ່ວນທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງຮອງສາດສະດາຈານ ຈິ້ງຊຳ ໃນ ປຶ້ມຂອງລາວທີ່ມີຊື່ວ່າ "ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ".

ຮອງສາດສະດາຈານ ດຣ. ຈິ້ງຊຳ, ຜູ້ຂຽນປຶ້ມ “ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ”

ຮູບພາບ: ສະໜອງໃຫ້ໂດຍຫົວຂໍ້

ການເຊື່ອມໂຍງທີ່ໃກ້ຊິດລະຫວ່າງພາສາ ແລະ ວັດທະນະທໍາ

ໃນ "ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ," ຜູ້ຂຽນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການໃຊ້ອຸປະກອນການໂຕ້ວາທີໃນພາສາຫວຽດນາມເປັນປະຈຳ, ເຊັ່ນ: ການປຽບທຽບ ແລະ ຄຳສັບຄ້າຍຄືກັນ, ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍຂອງພາສາຫວຽດນາມໄດ້ເລິກເຊິ່ງກວ່າ, ເຊິ່ງກວມເອົາທຸກຢ່າງຕັ້ງແຕ່ຄຳເວົ້າຈົນເຖິງຜົນງານວັນນະຄະດີ ແລະ ບົດກະວີ. ສິ່ງນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງຈະແຈ້ງໂດຍຕົວຢ່າງສະເພາະ: ບົດກະວີຂອງ Nguyen Kim Huy, ນັກຂຽນທີ່ມີຊື່ສຽງຈາກ Da Nang, ຜູ້ທີ່ໃຊ້ການປຽບທຽບຢ່າງລະອຽດ: "ການປຽບທຽບທາງກະວີ, ປະເພດໜຶ່ງຂອງການປຽບທຽບທີ່ປາກົດຢູ່ໃນວັນນະຄະດີ, ມີຮ່ອງຮອຍສ່ວນຕົວຂອງຜູ້ຂຽນ: ' ເຈົ້າຄືຕາເວັນຕົກດິນ, Dai Lai ກໍ່ແມ່ນຕາເວັນຕົກດິນ / ເມື່ອຕອນແລງຕົກດິນ, ພວກເຮົາທັງສອງຮູ້ສຶກຊາ… Dai Lai ແມ່ນຕາເວັນຕົກດິນ, ແລະເຈົ້າກໍ່ຢູ່ໃນຕອນແລງ / ພວກເຮົາທັງສອງຍ່າງຄຽງຄູ່ກັນໃນຂະນະທີ່ມື້ຍັງດຳເນີນໄປຢ່າງຊື່ໆ' ( Dai Lai Sunset , Nguyen Kim Huy)." ນີ້ແມ່ນແສງສະຫວ່າງຂອງບົດກະວີ ແລະ ແສງສະຫວ່າງຂອງວັດທະນະທຳທີ່ອອກມາຈາກຄວາມງາມຂອງແບບພາສາ.

ໂດຍອີງໃສ່ທິດສະດີພາສາສາດສະຕິປັນຍາ, "ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ" ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພາສາແມ່ນກະຈົກທີ່ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນວິທີທີ່ມະນຸດຮັບຮູ້ໂລກທຳມະຊາດ ແລະ ສັງຄົມ. ສະພາບການທາງສັງຄົມ-ວັດທະນະທຳກວມເອົາຂອບເຂດພາສາທີ່ຄົນໃຊ້ປະຈຳວັນຜ່ານພາສາເວົ້າ ແລະ ພາສາຂຽນ. ວັດທະນະທຳສູງເທົ່າໃດ, ພາສາກໍ່ຈະມີຄວາມຫຼູຫຼາ ແລະ ສວຍງາມຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ. "ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ" ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຈິງນີ້ຢ່າງສຳເລັດຜົນ.

ການອ່ານ ພາສາຫວຽດນາມ, ເຊິ່ງທັງຄຸ້ນເຄີຍ ແລະ ບໍ່ຄຸ້ນເຄີຍ, ຜູ້ອ່ານຍັງຈະໄດ້ຮູ້ກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ທີ່ໜ້າສົນໃຈອື່ນໆພາຍໃນຂອບເຂດຂອງພາສາສາດສະຕິປັນຍາ. ຕົວຢ່າງ: ການປຽບທຽບແນວຄິດ, ການພົວພັນທາງວັດທະນະທຳ, ການຄິດທາງດ້ານພາສາ, ພາສາຫວຽດນາມທີ່ໜ້າສົນໃຈ...

ຮອງສາດສະດາຈານ ດຣ. ຈິ້ງຊຳ, ອະດີດອາຈານສອນວິຊາພາສາສາດຢູ່ຄະນະວັນນະຄະດີ - ມະຫາວິທະຍາໄລສຶກສາສາດ ກວີ່ນ (ປະຈຸບັນແມ່ນມະຫາວິທະຍາໄລ ກວີ່ນ), ແລະ ອາຈານສອນວິຊາພາສາສາດຢູ່ຄະນະວັນນະຄະດີ - ມະຫາວິທະຍາໄລສຶກສາສາດ ນະຄອນໂຮ່ຈິມິນ, ໄດ້ອຸທິດຊີວິດຂອງລາວໃຫ້ກັບການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ການສອນວິຊາພາສາສາດໃນລະດັບລະດັບປະລິນຍາຕີ ແລະ ປະລິນຍາໂທ. ໂດຍອີງໃສ່ການຄົ້ນຄວ້າປະຕິບັດ ແລະ ປະສົບການການສອນດ້ານພາສາສາດ, ຈິ້ງຊຳ ໄດ້ຂຽນປຶ້ມ "ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ" ເປັນສິ່ງພິມ ແລະ ເພື່ອເຜີຍແຜ່ຄວາມຮູ້ລ້າສຸດທີ່ລາວໄດ້ຮັບ. ແບບການຂຽນຂອງ ຈິ້ງຊຳ ແມ່ນກະທັດຮັດ ແລະ ຊັດເຈນ, ນຳສະເໜີບັນຫາ ແລະ ແນວຄວາມຄິດໂດຍສະເພາະ, ກະຕຸ້ນຜູ້ອ່ານໃຫ້ຮັກພາສາຫວຽດນາມເປັນພາສາແມ່ຂອງເຂົາເຈົ້າຈາກທັດສະນະທາງວິຊາການຂອງພາສາສາດສະຕິປັນຍາ. ດັ່ງນັ້ນ, "ພາສາຫວຽດນາມ: ແປກແຕ່ຄຸ້ນເຄີຍ" ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ຄວາມຊື່ນຊົມຂອງພາສາຫວຽດນາມຕື່ມອີກ, ໂດຍເນັ້ນໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມອຸດົມສົມບູນ ແລະ ຄວາມງາມຂອງມັນ. ແລະ ດັ່ງນັ້ນ, "ພາສາຫວຽດນາມ: ຄຸ້ນເຄີຍແຕ່ແປກ" ແມ່ນໜຶ່ງໃນສິ່ງພິມທີ່ສຳຄັນທີ່ສຳນັກພິມຊາວໜຸ່ມໄດ້ລວມເຂົ້າໃນຊຸດປຶ້ມ ກ່ຽວກັບພາສາຫວຽດນາມທີ່ອຸດົມສົມບູນ ແລະ ສວຍງາມ, ພ້ອມດ້ວຍສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດ ແລະ ໜ້າສົນໃຈຫຼາຍຢ່າງ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://thanhnien.vn/tieng-viet-la-ma-quen-185251121101658901.htm