Het behoud van de volkscultuur van de hooglanden.

QTO - De bergachtige regio Quang Tri, van oudsher de thuisbasis van twee belangrijke etnische minderheidsgroepen, de Bru-Van Kieu en de Pa Ko, herbergt ook een rijke en unieke schat aan volkscultuur.

Volkscultuur wordt onderverdeeld in twee typen: materiële cultuur en immateriële cultuur. Materiële cultuur omvat voorwerpen zoals paalwoningen, rijstvijzels, manden, pijl en boog, traditionele muziekinstrumenten, enzovoort; immateriële cultuur omvat legendes, sprookjes, volksliederen, volkskunstuitvoeringen, rituelen zoals de Giang-aanbiddingsceremonie, de nieuwerijstaanbiddingsceremonie, enzovoort.

De housewarmingceremonie van de Pa Kô-bevolking in de provincie Quang Tri - Foto: PXD

Ondanks de rijkdom en uniciteit ervan, blijft het onderzoek naar en de studie van de folklore van de Van Kieu-etnische groep beperkt. Schrijfster Mai Van Tan verzamelde en compileerde het boek "Van Kieu Folk Tales"; dichter en onderzoeker Luong An leverde ook een aantal artikelen; en er is enig onderzoek gedaan naar de folklore van de Van Kieu. Over het geheel genomen is dit echter nog steeds niet in verhouding tot het culturele erfgoed van de bevolking in de bergachtige regio Quang Tri.

Overal wordt de culturele identiteit vaak beïnvloed door geografische kenmerken, met name de vorm van rivieren en bergen. Dit is nog duidelijker voor etnische minderheden in de hooglanden, omdat hun leven al generaties lang nauw verweven is met de natuur, ondergedompeld in het landschap van de bergen en bossen. En hun cultuur is daaruit voortgekomen.

In het bergachtige zuidelijke deel van Quang Tri bijvoorbeeld, zijn veel dorpen in de voormalige districten Dakrong en Huong Hoa al lange tijd nauw verbonden met de Dakrong-rivier – een rivier vol legendes. Volgens onderzoeker Le Duc Tho: "...In werkelijkheid, van oudsher tot op de dag van vandaag, heet de rivier in het stroomopwaartse gebied, waar de etnische groepen Van Kieu, Pa Ko en Pa Hy wonen, Dakrong; in de Ba Long-vallei stroomafwaarts naar de zee heet de rivier Thach Han. De naam Dakrong-rivier betekent in de Mon-Khmer-taal 'helder water' (Dak: rivier, water; rong: helder)."

Het is uit het materiële en spirituele leven dat nauw verweven is met de geliefde en mysterieuze Dakrong-rivier dat de roemrijke Dakrong-legende is ontstaan, die door de lokale bevolking wordt gekoesterd en door onderzoekers zeer wordt gewaardeerd. De Dakrong-legende vertelt het verhaal van een trouwe en onwankelbare liefde tussen een jong stel dat elkaar eeuwige trouw beloofde, maar wreed van elkaar werd gescheiden en ontvoerd door een boosaardige man die alle mogelijke middelen gebruikte. Na vele zware beproevingen werden de geliefden herenigd, terwijl de schurk een tragisch einde vond.

De legende van Dakrong is een liefdeslied dat de heilige liefde en eeuwige vrijheid bezingt in de hooglanden van Quang Tri. Dichter en onderzoeker Luong An, afkomstig uit Quang Tri, heeft deze legende met empathie en respect bestudeerd.

De legende vertelt dat, toen ze door een wrede man gevangen werd genomen en opgesloten, het meisje, ondanks de hevige bedreigingen, hartstochtelijke woorden zong, zelfs tegen een hoge prijs: "Als je niet komt, ben ik bang / Als ik vanavond je a-ren trompet hoor klinken vanaf de voorkant van het huis, zal ik wachten / Moeder zal mijn rok niet aan de paal vastbinden / Moeder zal me zelfs een paar kettingen geven / Omdat ze weet dat je a-loong pa roi bent (a-loong pa roi betekent een sterke jongeman)."

Laten we het laatste deel van de legende beleven aan de hand van het verhaal van onderzoeker Luong An: "...Da Krongs echtgenoot, die geloofde dat hij de waarheid sprak, ging oostwaarts. Terwijl hij liep, speelde hij op de a-renhoorn zodat zij hem kon horen zingen en hem kon vinden... Ze hielden van elkaar met een pure, oneindige liefde, zoals de beek die, nadat zij waren gestopt, bleef stromen langs de voet van de berg, helder, onophoudelijk, voor altijd hun leven beschermend en hen vrede schenkend..."

In deze regio woont meneer Ho Phuong, een ambtenaar die al vele jaren werkzaam is in het bergachtige gebied van Zuid-Quang Tri. Hij is momenteel adjunct-directeur van het Algemeen Servicecentrum van de gemeente Dakrong en heeft een grote passie voor het onderzoeken en verzamelen van artefacten van de etnische minderheden in de hooglanden. Van kleding geweven van bladeren en traditionele muziekinstrumenten tot houten sculpturen, zijn huis is als een "privémuseum" dat veel lokale bewoners en onderzoekers trekt.

De heer Phuong zei: "Het cultureel erfgoed van de bergregio Quang Tri is werkelijk rijk en waardevol en moet in de huidige tijd worden behouden en gepromoot. Niet alleen ik, maar velen hopen dat de overheid concretere en praktische maatregelen zal nemen om de volksculturele waarden van de bergregio effectief te beschermen."

Wij zijn ervan overtuigd dat de provincie Quang Tri in de nabije toekomst concrete beleidsmaatregelen zal nemen om bij te dragen aan het behoud van de volkscultuur in het hoogland.

Pham Xuan Dung

Bron: https://baoquangtri.vn/van-hoa/202605/bao-ton-van-hoa-dan-gian-vung-cao-80d29c6/