Het teken van Vu Khoan

In mijn handen heb ik het boek "Vu Khoan - Een boodschap van liefde". Kijkend naar zijn gezicht op het expressieve portret dat de hele omslag vult, voelt het alsof hij ons in vertrouwen neemt, tegelijkertijd als een geleerde en wijze staatsman, een hechte en liefdevolle oudere broer en een warme en intieme vriend. Zijn gezicht straalt bedachtzaamheid uit, maar is tegelijkertijd vol van delen, empathie en genegenheid.

Dit boek werd samengesteld door een groep van zijn ondergeschikten, uit bewondering en genegenheid voor hun leider, leraar en oudere broer Vu Khoan, met toestemming van zijn vrouw, Ho The Lan, die een aantal van zijn geschriften en geschriften over hem verzamelde en selecteerde.

Hoewel dit boek slechts een deel van het leven en de carrière van de heer Vu Khoan belicht, heeft het niettemin een beeld geschetst van een briljante diplomaat en een grootse persoonlijkheid.

Gedurende mijn 44-jarige carrière in de journalistiek heb ik ongeveer 30 jaar lang commentaar geschreven over internationale aangelegenheden en het buitenlands beleid van Vietnam. Daardoor heb ik regelmatig de gelegenheid gehad om de heer Vu Khoan te ontmoeten en te interviewen. In zijn functies als onderminister van Buitenlandse Zaken (1990-1998), permanent onderminister van Buitenlandse Zaken (1998-2000), minister van Handel (2000-2002), vicepremier belast met buitenlandse economische betrekkingen (2002-2006) en secretaris van het Centraal Comité van de Communistische Partij (2001-2006) heeft de heer Vu Khoan een belangrijke bijdrage geleverd aan de beleidsontwikkeling en heeft hij direct bijgedragen aan de opheffing van het embargo en de blokkade, met name tijdens de onderhandelingen en ondertekening van de handelsovereenkomst tussen Vietnam en de VS, de normalisering van de betrekkingen tussen Vietnam en de VS en het proces van openstelling en diepe integratie in de internationale gemeenschap, waaronder de toetreding van Vietnam tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO).

De heer Vu Khoan heeft ook rechtstreeks leiding gegeven aan en deelgenomen aan onderhandelingen over de integratie van Vietnam met landen in de regio, de uitbreiding van internationale betrekkingen met belangrijke partners en de versterking van het prestige en de positie van Vietnam. Men kan stellen dat Vu Khoan een van de "architecten" is van het Vietnamese buitenlandbeleid en de diplomatie van de afgelopen decennia, met name tijdens de turbulente jaren van regionale en mondiale gebeurtenissen, waarin Vietnam altijd een gevoelig "knooppunt" was onder grote druk.

Volgens ambassadeur Nguyen Tam Chien, voormalig viceminister van Buitenlandse Zaken , was de heer Vu Khoan betrokken bij het besluitvormingsproces en heeft hij de afgelopen decennia op directe en voortreffelijke wijze belangrijk nationaal beleid uitgevoerd in de belangrijke internationale activiteiten van Vietnam.

Ik herinner me dat de heer Vu Khoan, toen hij viceminister van Buitenlandse Zaken was, me tijdens een persconferentie hartelijk begroette, me de hand schudde en zei: " Ik lees uw commentaren nog steeds regelmatig. De schrijvers van de krant van het Volksleger schrijven scherp en vakkundig. Het schrijven van internationale commentaren is tegenwoordig erg moeilijk. Blijf het gewoon proberen ." Dat was in een tijd waarin ons land talloze moeilijkheden ondervond door belegering en embargo, en het buitenlands beleid altijd verhit was vanwege kwesties als Cambodja, democratie, mensenrechten, religie en de bootvluchtelingen die het Westen "bootvluchtelingen" noemde...

In die jaren publiceerde de krant van het Volksleger regelmatig commentaren op de bovengenoemde urgente kwesties. Op een cruciaal moment in de geschiedenis, gekenmerkt door dramatische en ontwrichtende veranderingen, werd het schrijven van commentaren een uiterst gevoelige en uitdagende taak. Honderden commentaren over de ineenstorting van de socialistische regimes in de Sovjet-Unie en Oost-Europa, de Golfoorlog, de Aziatische financiële crisis, de Joegoslavische oorlogen, de aanslagen van 9/11, de oorlog in Afghanistan, de betrekkingen tussen Vietnam en de VS, en meer, werden allemaal onder zulke urgente en moeilijke omstandigheden geproduceerd.

Nadat de krant die commentaren had gepubliceerd, keken we allemaal reikhalzend uit naar de reactie van het publiek en de meningen van de leiding op verschillende niveaus. Er waren momenten dat we behoorlijk nerveus en gespannen waren. De opmerkingen van onderminister van Buitenlandse Zaken Vu Khoan, zoals hierboven vermeld, waren daarom een zeer waardevolle aanmoediging voor de commentatoren van de krant van het Volksleger. Voor mij persoonlijk diende dit als een "garantie" voor de geest van "durven denken, durven schrijven" over moeilijke kwesties.

Vu Khoan was een van de vooraanstaande leiders van de partij en de staat die de pers altijd beschouwde als een bijzonder effectief wapen. Hij was een goede vriend van de persgemeenschap en zelf ook een begenadigd journalist. Hij schreef veel en op hoog niveau.

Vorig jaar waren zowel de pers als het publiek geschokt en bedroefd door zijn overlijden op 21 juni 2023, de 98e verjaardag van de Vietnamese revolutionaire journalistiek.

Ik herinner me dat 19 jaar geleden, tijdens het officiële bezoek van premier Phan Van Khai aan de Verenigde Staten, op de avond van 20 juni 1995 in Washington, voorafgaand aan de zeer belangrijke gesprekken tussen onze premier en de Amerikaanse president, het hoofd van de regering en vicepremier Vu Khoan een bijeenkomst voorzat om de pers te feliciteren, waaronder 25 journalisten die aan die historische reis hadden deelgenomen. Het schijnt dat dit de eerste keer was dat een bijeenkomst ter herdenking van de Revolutionaire Persdag van Vietnam in het buitenland werd gehouden tijdens een bezoek op hoog niveau.

Tijdens die bijeenkomst hield vicepremier Vu Khoan een hartelijke en warme toespraak, waarin hij zijn respect en genegenheid voor journalisten uitsprak en zijn begrip voor hun werk toonde. Hij benadrukte de moeilijkheden en uitdagingen waar de pers in de nieuwe omstandigheden voor stond. We waren allen diep ontroerd door de betrokkenheid van de regeringsleider. Duong Trung Quoc, hoofdredacteur van het tijdschrift "Past and Present", haalde de elegant gedrukte uitnodiging tevoorschijn en vroeg alle aanwezigen om deze te ondertekenen, zodat deze diepgaande en onvergetelijke herinnering aan onze tijd in Amerika bewaard zou blijven.

Het bezoek van premier Phan Van Khai vond plaats tegen de achtergrond van een groep Vietnamees-Amerikanen in de VS die, nog steeds vasthoudend aan misvattingen en achterhaalde haatdragende opvattingen, hevige subversieve acties organiseerden. Ze verzamelden zich buiten het hotel waar onze delegatie verbleef, schreeuwden en veroorzaakten opschudding.

Op de ochtend van 21 juni 1995, toen de auto met Vietnamese journalisten bij de poort van het Witte Huis aankwam, zagen we een menigte die met vlaggen van het voormalige regime in Saigon zwaaide, spandoeken omhoog hield en luid schreeuwde. De Amerikaanse politie verhinderde dat deze groep ons naderde. Nadat we de persconferentie van premier Phan Van Khai en president G. Bush in het Oval Office hadden bijgewoond, en we de poort verlieten en in de auto stapten, stormden enkele brutale extremisten naar voren, sprongen op de auto, spuugden en scholden ons uit met extreem grove beledigingen en scheldwoorden.

Het meest hartverscheurend was dat onder de 25 Vietnamese journalisten die aan die reis deelnamen, twee ervaren journalisten waren: Dao Nguyen Cat, hoofdredacteur van de Vietnam Economic Times, en Pham Khac Lam, hoofdredacteur van het Vietnam-America Magazine en voormalig directeur-generaal van de Vietnamese televisie. Ondanks hun hoge leeftijd moesten ze zich met moeite in het voertuig wringen toen de agressieve menigte op hen afstormde. (Deze twee gerespecteerde, ervaren journalisten zijn onlangs overleden, wat een diep gevoel van verlies achterliet bij hun collega's in het hele land.) De Amerikaanse politie greep onmiddellijk in.

Die dag, nadat hij het nieuws had ontvangen dat Vietnamese journalisten vlak voor het Witte Huis waren aangevallen, sprak vicepremier Vu Khoan de journalisten bemoedigende woorden toe en gaf hij ons aanvullende informatie over de Vietnamese gemeenschap in de VS. Hij benadrukte dat degenen die zich verzetten tegen de normalisering van de betrekkingen tussen de VS en Vietnam slechts een kleine minderheid vormden, voornamelijk officieren van het voormalige regime in Saigon, mensen die nog steeds rouwden om de afgelopen jaren, of onvoldoende op de hoogte waren van de situatie in Vietnam en de relatie tussen de VS en Vietnam. Hij benadrukte dat de meerderheid van de Vietnamese expats zich verbonden voelde met hun thuisland en zeer enthousiast was over de baanbrekende vooruitgang in de betrekkingen tussen de VS en Vietnam. De volgende ochtend, tijdens het ontbijt, overhandigde ik vicepremier Vu Khoan het interview over de resultaten van mijn bezoek aan de VS, voordat ik het naar de krant van het Volksleger stuurde. De vicepremier las het terwijl hij aan zijn koffie nipte, las het snel uit, gaf het aan mij terug en zei heel kort: "Het is klaar."

Enkele maanden geleden, tijdens het doornemen van documenten, stuitte ik op een handgeschreven concept van een interview uit die historische reis. Negentien jaar zijn verstreken, maar het voelt alsof ik het gisteravond nog heb afgemaakt. Een paar dagen later, tijdens een ontmoeting met de heer Vu Ho, de zoon van vicepremier Vu Khoan, voordat hij vertrok om zijn functie als buitengewoon ambassadeur in Zuid-Korea te aanvaarden, liet ik hem het concept van het interview zien.

Toen de heer Vu Ho het concept van het interview met zijn vader van bijna twintig jaar geleden zag, was hij diep ontroerd. Ik wil hieraan toevoegen dat de echtgenote van vicepremier Vu Khoan mevrouw Ho The Lan is, een ervaren diplomate en voormalig directeur van de persdienst van het ministerie van Buitenlandse Zaken, met wie ik jarenlang heb samengewerkt. Ik bewonder mevrouw Ho The Lan ook zeer om haar nauwgezette, betrouwbare, toegewijde en doordachte manier van werken. Generatie na generatie is het een familie met een zeer trotse diplomatieke traditie.

Gedurende zijn leven werkte Vu Khoan in de diplomatie, als strategisch onderzoeker en vooraanstaand expert op het gebied van buitenlandse economische betrekkingen. Tegelijkertijd was hij een ware journalist, zowel qua kwantiteit als kwaliteit van zijn artikelen en zijn journalistieke stijl. Hij leverde een toegewijde bijdrage aan de krant Nhan Dan, de krant van het Volksleger en vele andere. Elke krant hoopte zijn artikelen te kunnen publiceren, met name in herdenkingsuitgaven en ter gelegenheid van Tet (Vietnamees Nieuwjaar).

Een collega van mij bij de krant Nhan Dan vertelde dat meneer Vu Khoan altijd verantwoordelijk en zorgvuldig te werk ging. Zelfs nadat hij iets had geschreven en ingediend, was hij nog niet klaar; hij bleef de ontwikkelingen nauwlettend volgen. Bij talloze gelegenheden maakte auteur Vu Khoan cruciale aanpassingen op het laatste moment, sneller dan zelfs de nieuws- en politieke verslaggevers.

Journalist Bao Trung van de krant van het Volksleger gaf aan dat hij altijd enthousiast is over het interviewen van de heer Vu Khoan. Hij is onder de indruk van diens diepgaande intellect, gecombineerd met zijn geestige opmerkingen over de realiteit van het leven, en van het feit dat hij een man van een bijzondere generatie is, die openstaat voor luisteren en inspireren, en zijn kennis deelt met jongeren.

Auteur Vu Khoan ontving de B-prijs (er was geen A-prijs) bij de Nationale Journalistiekprijzen van 2011 voor zijn werk "Een warm hart en een koel hoofd zijn nodig", dat incidenten in de Oostzee behandelde. Hij schreef dit stuk in zijn hoedanigheid als medewerker van de krant van het Volksleger, zelfs na zijn pensionering en terwijl hij nog steeds dagelijks achter zijn computer werkte.

De heer Vu Khoan is een lichtend voorbeeld van zelfstudie en zelfverbetering door middel van praktische ervaring, waarbij hij zich voortdurend inspant om steeds belangrijkere taken te volbrengen. Ambassadeur Nguyen Tam Chien vertelde dat de heer Vu Khoan ooit gekscherend tegen mensen zei: "Ik ben een ongeschoold persoon." Sterker nog, hij heeft gedurende zijn hele leven nooit een formele academische graad behaald. Dankzij de zeldzame kans om als tolk te dienen voor president Ho Chi Minh, secretaris-generaal Le Duan, premier Pham Van Dong, generaal Vo Nguyen Giap en anderen, heeft de heer Vu Khoan zich nauwgezet verdiept in de communicatieve vaardigheden en situationele aanpaktechnieken van deze vooraanstaande leiders van het land.

Degenen die de kans kregen om met hem samen te werken of met hem te praten, hielden een positieve indruk over van een wijze, maar tegelijkertijd bescheiden en eenvoudige leider en politicus. Hij bezat een opmerkelijk talent om complexe kwesties op een eenvoudige en begrijpelijke manier uit te leggen. Volgens ambassadeur Pham Quang Vinh belichaamde Vu Khoan een combinatie van diepgaande kennis, strategische visie, welsprekende argumentatie en een uitgesproken Vietnamees karakter, waarbij hij altijd het nationale belang voor ogen hield. Zijn denkwijze, strategische visie, stijl en karakter waren overtuigend, droegen bij aan interne consensus en leidden tot strategische beslissingen op cruciale momenten voor het land. In buitenlandse zaken overwoog hij altijd de belangen van de natie, waarbij hij de voor- en nadelen identificeerde en inzichtelijke interpretaties gaf. Al deze gedachten en gedeelde ervaringen werden door zijn jongere collega's vastgelegd in het boek "Vu Khoan – Gedachten achtergelaten".

Flexibiliteit in het omgaan met situaties om een positief effect te creëren, is kenmerkend voor Vũ Khoan. Hij vertelde ooit: "Op een groot feest dat door de Amerikanen werd georganiseerd ter ere van de ratificatie van de handelsovereenkomst tussen Vietnam en de VS, begon ik mijn toespraak met een citaat van Luther King: 'I have a dream'. Ik vertelde ook dat ik de nacht ervoor een droom had gehad, waarin ik Amerikaanse zakenpartners ontmoette en hen kennis liet maken met diverse Vietnamese producten. Vervolgens nodigde ik Vietnamese bedrijven uit om op te staan, waarmee ik een zeer goede indruk maakte..."

Hij was een inspiratiebron voor iedereen, met name voor de jongere generatie. Zijn belangrijkste bijdrage aan de opleiding en ontwikkeling van kaderpersoneel waren de succesvolle trainingen in diplomatieke methoden en vaardigheden, die hij persoonlijk leidde als hoofddocent aan de Diplomatieke Academie van 2011 tot 2016.

Deze cursussen werden door de studenten liefkozend "VK-lessen" genoemd. Elke cursus duurde zes weken, met elke week een ander onderwerp. Met de oprechte boodschap "Vaardigheden zijn de hefboom om kennis in het leven te brengen" deelde dhr. Vu Khoan zijn ervaringen in de diplomatieke wereld, besprak, vatte samen en destilleerde deze om de "technieken" en "trucs" van professioneel werk met toekomstige generaties te delen.

Door zijn lesmethode wist hij ogenschijnlijk complexe en macroscopische concepten om te zetten in eenvoudige, gemakkelijk te onthouden conclusies. Veel veelbelovende functionarissen die deelnamen aan de "VK"-cursus werden later afdelingshoofden, ambassadeurs en hoofden van vertegenwoordigingen op belangrijke locaties over de hele wereld.

Kort na zijn overlijden stelde een groep studenten van de Diplomatieke Academie het werk "Eerbetoon aan oom Vu Khoan: Een grootse persoonlijkheid, een eenvoudig leven" samen en droeg het op aan zijn familie. Ambassadeur Nguyen Phuong Nga, voormalig voorzitter van de Vietnamese Unie van Vriendschapsorganisaties, schreef geëmotioneerd over zijn advies: "Streef ernaar een fatsoenlijk mens te zijn": "Oom Vu Khoan, een man wiens rijke leven ons heeft geholpen beter te begrijpen wat het betekent om een fatsoenlijk mens te zijn."

21 april 2024

Journalist Ho Quang Loi

Bron