Poëzieavond "Tu Thuy"!

Ik ben al bijna 50 jaar dichter en heb veel poëzievoordrachten en -optredens bijgewoond, maar ik ben nog nooit zo onder de indruk geweest van een poëzieavond als van deze.

Dat was de poëzieavond "Gedichten die de natie vormgeven ", onder leiding van de Algemene Politieke Afdeling van het Vietnamese Volksleger en georganiseerd door het Legertijdschrift voor Literatuur en Kunst in samenwerking met het Instituut voor Oriëntaalse Ontwikkelingsstudies. Dit was tevens een van de culturele en artistieke activiteiten ter gelegenheid van de 80e verjaardag van de Augustusrevolutie en de Nationale Dag op 2 september.

1. Tijdens mijn tijd als journalist, en ook nu nog, ben ik regelmatig betrokken geweest bij de bouw van tempels, het lokaliseren van graven en het organiseren van culturele en spirituele evenementen ter nagedachtenis aan gesneuvelde soldaten. Mijn persoonlijke ervaring is dat, wanneer we beginnen met de bouw of de opening van deze spirituele projecten, er vaak donkere wolken samenpakken en het hard begint te regenen. Op die momenten, of het nu in de bewolkte toppen van het Truong Son-gebergte is of te midden van de overstromingen in de regio Dong Thap Muoi, richten we altijd altaren op voor de heldhaftige martelaren.

Voor het altaar brachten we onze gebeden uit aan de helden, met de vraag of de regen zou ophouden wanneer de openingsceremonie en de live-uitzending zouden beginnen, zodat onze landgenoten in het hele land en onze mensen in het buitenland dit betekenisvolle culturele evenement ter ere van hen die een bijdrage aan het land hebben geleverd, ten volle zouden kunnen meemaken. En bijna elke keer, net voordat het programma zou beginnen, hield de regen op. Ik herinner me dat het gebeurde tijdens de inhuldiging van de martelaarsmonumenten in Long Khot (provincie Tay Ninh); Long Dai (provincie Quang Binh), Ka Rong (provincie Quang Tri); Ngoc Hoi (provincie Quang Ngai ); Rung Sac (Ho Chi Minh-stad)...

Half augustus, vlak voor de opening van de poëzieavond "Gedichten die het beeld van de natie vormgeven" (scenario: Volkskunstenaar Cao Huu Nhac; regie: Volkskunstenaar Huu Tu), die plaatsvond op het strand van Tuy Hoa (provincie Dak Lak), vlakbij de baai van Vung Ro - waar meer dan een halve eeuw geleden de "schepen zonder nummers" die de revolutie in het zuiden steunden aanmeerden - begon een stortbuien. De zware regenval baarde de organisatoren zorgen; als de regen aanhield, dreigde de poëzieavond te worden afgelast.

Kolonel en schrijver Nguyen Binh Phuong, hoofdredacteur van het tijdschrift voor legerliteratuur en -kunst, en kolonel en schrijver Trinh Quang Phu, directeur van het Instituut voor Oriëntaals Ontwikkelingsonderzoek, de organisatoren van dit evenement, konden hun bezorgdheid niet verbergen. Schrijver Nguyen Binh Phuong zei, alsof hij zichzelf wilde geruststellen: "Regen en zonneschijn zijn het werk van de hemel / Tranen die voor een vriend worden vergoten, zijn het werk van de mensen van vandaag...".

De auteur en studenten van de Phu Yen Universiteit tijdens de poëzieavond.

Zoals gebruikelijk stond ik voor de zee en bad ik tot de helden: "Kameraden, steun ons alstublieft, zodat de regen stopt, zodat onze kameraden en medeburgers kunnen genieten van deze poëzieavond ter nagedachtenis aan jullie, de uitmuntende zonen en dochters die zich hebben opgeofferd voor het vaderland, ter gelegenheid van de 80e verjaardag van de voorlezing van de Onafhankelijkheidsverklaring door president Ho Chi Minh." Vreemd genoeg stopte de regen precies om 20.00 uur, toen het liveprogramma begon, ging de wind liggen en bleef alleen het zachte gemurmel van de golven over, als de woorden van de ouden.

2. Die poëzieavond was diep ontroerend; de verzen raakten de harten en brachten velen in het publiek tot tranen. Bijna twee uur lang presenteerden gerenommeerde kunstenaars zoals Volkskunstenaar Tu Long, Volkskunstenaar Hong Hanh en kunstenaars van het Sao Bien Art Troupe... aan het publiek aangrijpende gedichten die de tand des tijds hebben doorstaan, geschreven door dichters uit het tijdperk van Ho Chi Minh, zoals To Huu, Nguyen Dinh Thi, Chinh Huu, Huu Loan, Huynh Van Nghe, Nguyen Khoa Diem, Pham Tien Duat, Nguyen My, Nguyen Duc Mau…

Een student van de Phu Yen Universiteit vertelde me met tranen in haar ogen: "Ik heb deze gedichten al eerder gelezen, maar nu ik ze hier opnieuw beluister, begrijp ik nog dieper de waarde van de onafhankelijkheid en vrijheid waarvoor onze voorouders zoveel offers hebben gebracht en zich zo hebben ingezet. Ik voel nog sterker de weg die we zullen blijven volgen, de weg die president Ho Chi Minh en onze voorgangers hebben gekozen."

Toen de poëzieavond ten einde liep, kwamen we – soldaten uit een vervlogen tijdperk, kunstenaars en publiek – samen om nieuwe gedichten voor te lezen en herinneringen op te halen. Ik wendde me tot kolonel Trinh Quang Phu, een schrijver die had bijgedragen aan het succes van de poëzieavond, en opperde dat we het de "Vier Wateren"-poëzieavond zouden moeten noemen.

Het eerste element was de poëzievoordracht die plaatsvond pal naast de baai van Vung Ro, een plek doordrenkt van geschiedenis. Het tweede element was het podium, ontworpen op een sikkelvormig meer, dat deed denken aan de plek waar dichters uit de oudheid samenkwamen om de maan te bewonderen en gedichten voor te dragen. Het derde element was de "regen in het bos en de storm op zee" vóór de voorstelling begon, wat, hoewel het enige spanning veroorzaakte, ook hielp om de drukkende hitte te verdrijven en de lucht te klaren. En het vierde element waren de tranen van zowel de artiesten als het publiek toen de tijdloze gedichten heroïsche en glorieuze herinneringen opriepen, doordrenkt met het bloed en de botten van generaties.

Toen hij dat hoorde, begon volkskunstenaar Tu Long, die tijdens de poëzieavond het gedicht "De ziel stijgt op om de nationale geest te worden" had voorgedragen, spontaan verzen te reciteren die hij zojuist op het podium had voorgedragen – verzen die op de een of andere manier perfect pasten bij de sfeer van de avond, waar de golven van Tuy Hoa buiten zachtjes ruisten: "Tranen van de hemel of tranen van de levenden? / Echo's uit de tempel, het geluid van klokken en trommels / En mijn kameraden die de hele nacht door kletsen…".

De poëzieavond "De Vier Wateren" was werkelijk heilig!

TRANEN DE TUYEN

Bron: https://www.sggp.org.vn/dem-tho-tu-thuy-post809889.html