To Huu "trad het leven binnen" via boeken en kranten.
Via To Huu's memoires, "Recalling a Time ", leren lezers dat de revolutionaire dichter, toen hij in de eerste klas zat onder de naam Nguyen Kim Thanh, behoorlijk bedreven was in het Frans en in aanraking kwam met Franse literatuur via werken zoals "Homeless" van Hector Malot en korte verhalen van Alphonse Daudet. De jonge Thanh bracht veel tijd door in de schoolbibliotheek om een basiskennis op te bouwen. "Hoe dan ook, doordat ik Frans sprak, kon ik originele Franse werken lezen of buitenlandse boeken uit het Westen die in het Frans waren vertaald. De school had een bibliotheek, dus ik kon veel goede boeken lezen, behalve communistische boeken," schreef To Huu.
Het boek "Ten Days That Shook the World" van John Reed (editie 1960) is een van de werken die To Huu als student heeft gelezen.
Van de boeken die hij op school tegenkwam, verdiepte To Huu zich later in vele andere theoretische en ideologische werken in de boekhandels van Hai Trieu in Huong Giang en Le Duan in Thuan Hoa. Zijn memoires, " Terugblik op een tijd", onthullen dat Kim Thanh dankzij Hai Trieu werken uit de Sovjetliteratuur las, zoals "De Moeder" (M. Gorki), "Hoe het staal werd gehard" (Ostrovski) en "Tien dagen die de wereld deden schudden" (John Reed, de huidige Vietnamese versie heet "Tien dagen die de wereld deden schudden "). Werken als " Het Communistisch Manifest" en "Das Kapital " werden hem geïntroduceerd door Le Duan, de eigenaar van de boekhandel in Thuan Hoa. Door boeken te lezen en in contact te komen met revolutionairen zoals Le Duan, Hai Trieu, Phan Dang Luu en Nguyen Chi Dieu, " werd ik geleidelijk aan verlicht over het communisme ", zo vertelt To Huu over zijn weg naar de revolutie.
Componist Do Nhuan, auteur van het lied "Vietnam, mijn vaderland", beoefende al op jonge leeftijd een zeldzame vaardigheid: boekbinden. En hoe zat het met lezen? Volgens zijn memoires, "Klanken van het leven", las Do Nhuan "vaak de poëzie van Xuan Dieu en The Lu. Ik genoot enorm van The Lu's spannende romans zoals 'Goud en Bloed', 'Op de Duizendmijlsweg', 'Le Phong de Verslaggever', en zelfs van detectiveverhalen die in opdracht van uitgeverij Ly Ngoc Hung door schrijvers werden geschreven ."
Memoires uit Tien Giang (uitgegeven in 1986) van Nguyen Thi Thap en Geen andere weg (uitgegeven in 1969) van Nguyen Thi Dinh
FOTO: TRAN DINH BA
Bij Con Dao lees en bespreek ik "De ziel van de vlinder die droomt van onsterfelijkheid".
Voor degenen die boeken als hun vertrouwelingen beschouwen, is het verlangen naar gezelschap onder alle omstandigheden, zelfs in de gevangenis, een verlangen naar kennis dat niet verschilt van dat van een hongerig persoon die voedsel nodig heeft. Daarom verzocht de revolutionair Nguyen Duc Kinh in *Brieven van Con Lon* (uitgegeven door Nguyen Duc Kinh, 1937), in vele brieven aan zijn jongere broer en vrienden, dringend om naast geld en brieven ook boeken en kranten te sturen. Zo vroeg hij Nguyen Cong Hoan in een brief van 13 april 1935 om hem pas verschenen romans te sturen; in een brief van 28 december 1935 verzocht hij zijn broer om hem water, uien en vooral boeken en kranten te sturen. In het bijzonder gaf de brief van 1 maart 1936 uiting aan een vurig verlangen: "Hier hebben we boeken en kranten harder nodig dan worstjes of kaneelbroodjes. Ik ga de dozen ophalen, en de broers thuis wachten erop om ze terug te brengen... wat?... Idealistische of materialistische boeken , of kranten zoals Tiến Bộ (Vooruitgang) of Kiến Văn (Kennis )... Zeg tegen Anh Liệu [Trần Huy Liệu] dat hij ze naar ons opstuurt zodat we ze kunnen lezen."
De roman "De ziel van de vlinder die droomt van onsterfelijkheid " (editie van 1933) werd bekritiseerd door Nguyen Duc Chinh.
FOTO: NATIONALE BIBLIOTHEEK VAN FRANKRIJK
Maar het bleef bij lezen; als een man met een sterk redeneervermogen en een hoog niveau van kritisch denken, hield Nguyen Duc Chinh zich ook bezig met literaire kritiek. Khai Hungs *De droom van de vlinder* werd bekritiseerd omdat het te dromerig zou zijn; het korte verhaal *Geur die herinneringen oproept* werd nog steeds beschouwd als het werk van een burgerlijke schrijver (brief aan Nguyen Duc Kinh en Tran Huy Lieu gedateerd 27 mei 1935). Nhat Linhs * Breakup* daarentegen werd geprezen als "Best goed! In één opzicht, artistiek gezien," maar onzeker vanuit een sociaal perspectief, omdat het een halfslachtige oplossing bood van verzet en bevrijding voor het personage van Miss Loan (brief gedateerd 28 augustus 1936).
Er waren ook vrouwelijke revolutionairen die al van jongs af aan een oprechte liefde voor boeken koesterden. Generaal Nguyen Thi Dinh onthulde in haar memoires, "Er is geen andere weg", dat ze als kind het verhaal van Luc Van Tien hoorde en las, waardoor ze al op jonge leeftijd slechte mensen haatte en de prachtige beelden van Luc Van Tien en Kieu Nguyet Nga bewonderde. Revolutionair Nguyen Thi Thap had een vurige liefde voor boeken: "Ik was dol op lezen. Elke keer als ik bananen of betelnoten naar de markt bracht om te verkopen, durfde ik geen snacks te eten, maar spaarde ik het geld op om boeken te kopen. Kleine, dunne boekjes zoals Vo Dong So, Bach Thu Ha, Omdat de bloem valt, De druppel bloed van gedeelde liefde ... Ik las ze steeds opnieuw en raakte er nooit op uitgekeken," zo staat te lezen in haar memoires, " Vanuit Tien Giang Land ".
Volgens de memoires "Uit Tien Giang Land " wekten, naast de eerdergenoemde literaire boeken, latere boeken over het leven en de patriottische geschriften van Phan Chau Trinh en Phan Boi Chau het bewustzijn van de jonge vrouw op over kwesties van gendergelijkheid, verouderde gebruiken en tradities... Bovendien "zocht en las ze geheime revolutionaire boeken en kranten", en later, onder begeleiding van ervaren revolutionaire kameraden, sloeg de jonge vrouw Nguyen Thi Thap de weg van revolutionaire activiteiten in om het land te redden. ( wordt vervolgd )
Bron: https://thanhnien.vn/det-nhung-soi-vang-can-sach-bao-hon-lap-suong-banh-que-185250423215339019.htm
Reactie (0)