Reisverslag Vietnam: Hanoi

De stad is prachtig; deze jonge hoofdstad werd gebouwd naast de oude stad Annam, maar ontwikkelde zich onafhankelijk en zonder de oude stad negatief te beïnvloeden. De stichters van de stad hebben wijselijk de overblijfselen van deze ongelooflijk unieke beschaving ongemoeid gelaten, behalve voor het opruimen van afval, het schoonmaken van kruispunten en steegjes, en het tentoonstellen ervan als kostbare kunstwerken. De nabijheid van de twee steden, het contrast tussen de elegantie en moderne gemakken en de vervallen Aziatische charme, is een van de meest aantrekkelijke aspecten van Hanoi ; door de ogen van een kunstenaar of een toerist die simpelweg exotisme waardeert, maakt dit Hanoi aantrekkelijker dan Saigon, een magnifieke maar enigszins desolate stad met een overdreven bureaucratische en monotone uitstraling.

De ingang van een lokale tempel in Hanoi.

De hoofdstad van Tonkin leek voorbestemd om een ​​van de mooiste en meest aangename steden van het Verre Oosten te worden – en dat was ze ook. Het is een van die steden die nooit teleurstelt. Ze heeft een eigen, uniek karakter en is zeker een bezoek waard, zelfs als de glorieuze beelden van Bombay [nu Mumbai], Batavia of Bangkok nog steeds in ons geheugen gegrift staan.

Wie Hanoi de afgelopen vier of vijf jaar niet heeft bezocht, zal de stad nauwelijks herkennen. Sindsdien is de stad getransformeerd. Nog niet zo lang geleden was het een concessiegebied aan de oevers van de Rode Rivier. Er stond ooit, en staat nog steeds, het herenhuis – ik zou het geen paleis durven noemen – van de gouverneur-generaal, de generale staf en andere bijgebouwen. Daarna kwam de Paul Bertstraat [nu Trang Tienstraat], waar kooplieden woonden. Het lijkt erop dat deze groep probeerde de verfijndere Britse gewoonte over te nemen om werk en gezin strikt gescheiden te houden. Jong en oud begonnen toe te geven aan de behoefte aan lucht en ruimte. Langs de nieuwe boulevards verrezen vele villa's met tuinen. Toegegeven, ze staan ​​nog vrij verspreid, met veel onbebouwde percelen; maar deze locaties zullen vroeg of laat bebouwd worden.

Zolang Noord-Vietnam welvarend blijft, zal Hanoi, met een bevolking van meer dan 60.000, zich verder uitbreiden, voorbij Hai Phong , en zelfs zijn jongere rivaal overtreffen. Maar uiteindelijk is dit slechts een indruk, en ik kan er geen definitief oordeel op baseren. Deze indruk is echter wel iets wat veel bezoekers, zowel Fransen als buitenlanders, hebben opgemerkt. Iedereen die hier is geweest, zelfs maar voor een paar dagen, is niet alleen gefascineerd door het unieke landschap, maar ook door de gunstige ligging. Hanoi is altijd de ware hoofdstad van het land geweest. De natuur heeft Hanoi tot het hart van dit land gemaakt, met de belangrijkste slagaders als de beekjes die in de Rode Rivier uitmonden.

Annamese vrouwen in Hanoi

Op dit moment bruist het hier van leven, er is beweging, een vrolijk straatbeeld dat scherp contrasteert met de slaperige stilte van veel andere koloniale steden. Ontspannen gezichten, aangenamere gesprekken en discussies – alles getuigt van een levenslust, een sterke acceptatie van de aanvankelijke moeilijkheden en een vurig geloof in de toekomst. Misschien heb ik het mis. Misschien laat ik me misleiden door de schijn. Hanoi heeft mijn verwachtingen ruimschoots overtroffen. Men zegt dat het slechts de façade is. Je moet zien wat er onder deze glamoureuze buitenkant schuilgaat. Het kan me niet schelen, en ik wil eraan toevoegen dat ik er, in ieder geval voorlopig, geen bezwaar tegen heb. Waarom zou ik mijn plezier bederven met sombere gedachten? Observeer het decor voordat je oordeelt.

Het landschap was werkelijk betoverend, vooral 's ochtends wanneer de lucht nog vochtig was door de nachtmist, of in de vurige middagen, wanneer het middagdutje voorbij was, het werk gedaan was en de hele stad Hanoi, van burgers tot militairen , naar de buitenwijken trok om te genieten van de koele bries rond de nieuwe Experimentele Tuin [nu de Botanische Tuin], langs de Grand-Bouddhastraat [nu Quan Thanhstraat], een wandelroute die de Tour de Bois wordt genoemd. Vanaf 4 uur 's middags verschenen ruiters met hun gevolg, hun kleine, temperamentvolle paarden stampend en stampend, vierwielige koetsen met charmante mandjes eraan, zoals je die in kuuroorden ziet. En aan de oevers van het Ho Nho-meer [Hoan Kiem-meer] wedijverden mensen met elkaar om hun luchtige kleding te tonen.

Wonderbaarlijk genoeg is dit kleine meer, ooit een moeras en vuilstortplaats, nu zo helder als een bergmeer, waardoor de landtongen en baaien prachtig afsteken tegen de weelderige gazons van een schaduwrijk, bloemrijk park. Op een kleine heuvel, verbonden met de oever door een houten brug, staat een oude tempel, die op veel plaatsen door termieten is aangetast, maar nog steeds elegant is, met zijn weerspiegeling in de hemel en het kalme water.

Aan de overkant van het meer ligt de oude wijk van Hanoi, een stad die spierwit geschilderd is. Deze maatregel is opgelegd door een recent uitgevaardigd stadsbesluit om de zorgwekkende verspreiding van ziekten te voorkomen nu het hete seizoen nadert. De witte kalk geeft de laagbouw, de krappe, dicht opeengepakte ruimtes en de schuine daken die de straat raken, het uiterlijk van een West-Aziatische stad, een hoekje van Tunis of Smyrna. Zowel de interne indeling als de groepering van ambachten en goederen vertonen overeenkomsten met de steden van het oude Midden-Oosten, waar soortgelijke gebruiken nog niet zijn verdwenen. Kortom, dit is een primitieve stad, van Aziatisch of Europees type, met aangrenzende maar niet vermengde elementen, een eigenaardige benauwdheid, concurrentie tussen kleine republieken van ambachtslieden en handelaren, mensen die "dichtbij maar ver van elkaar wonen" en elkaars elke beweging in de gaten houden... Inderdaad, de geschiedenis herhaalt zich voortdurend, en aanvankelijk manifesteren de instincten van het sociale leven zich bijna altijd in soortgelijke vormen, bij elk volk. (wordt vervolgd)

---

(Nguyen Quang Dieu, fragment uit het boek *Around Asia: Cochinchina, Annam, and Tonkin* , vertaald door Hoang Thi Hang en Bui Thi He, uitgegeven door AlphaBooks - National Archives Center I en Dan Tri Publishing House in juli 2024)

Bron: https://thanhnien.vn/du-ky-viet-nam-ha-noi-thu-phu-xu-bac-ky-18524121322015199.htm