De logica achter de overwinning van de Augustrevolutie

HNN - Er zijn opvattingen dat de Augustusrevolutie van 1945 in Vietnam "iets was dat niet had mogen gebeuren" en dat de Viet Minh misbruik maakte van de "kans" toen er een "politiek vacuüm" in Vietnam ontstond. De historische praktijk bewijst echter een andere logica.

Op 19 augustus 1945, na een demonstratie op het Grote Theaterplein, kwamen de inwoners van Hanoi in opstand en bezetten het Noordelijk Regeringsgebouw, het hoofdkwartier van het Franse marionettenregime in Noord-Vietnam. (Foto: Archiefmateriaal)

Is het "iets wat niet zou moeten gebeuren"?

"Revisionistische historische opvattingen" stellen dat: "De Vietnamese Onafhankelijkheidsdag is 11 maart 1945." Dit is de dag waarop Bảo Đại de "Verklaring van Vietnamese Onafhankelijkheid" ondertekende, nadat Japan op 9 maart 1945 de Fransen in Indochina had verdreven en "de onafhankelijkheid van Vietnam had hersteld." Of: "Het heroveren van de macht door de Communistische Partij in 1945 was 'onverstandig' omdat 'de Japanners, toen ze de Fransen vervingen, al de regering van Trần Trọng Kim hadden'."

Degenen die deze mening naar voren brengen, hebben de feiten opzettelijk verkeerd geïnterpreteerd en verzwegen dat Japan de volledige controle over Indochina verwierf om een ​​mogelijke aanval van Franse troepen af ​​te wenden, terwijl de geallieerde troepen op het punt stonden de overwinning te behalen. De regering van Tran Trong Kim was een direct gevolg van het Japanse fascistische bezettings- en bewindbeleid, dat onvermijdelijk op een nederlaag afstevende. Hoewel deze regering tijdens haar korte bestaan ​​van 17 april 1945 tot 23 augustus 1945 enkele nuttige dingen wist te bereiken, kan zij niet worden beschouwd als een symbool van de eensgezinde wil tot onafhankelijkheid van het Vietnamese volk.

Er bestaat geen "krachtstofzuiger".

De Noorse historicus Stein Tonnesson introduceerde in 1991 het concept van een "machtsvacuüm" dat ontstond toen Japan Frankrijk in Indochina verving, maar vervolgens werd verslagen en zich overgaf aan de geallieerden. Hij stelde: "Door een machtsvacuüm te creëren, keerden de grootmachten de hele situatie om en nodigden zo de Viet Minh uit om de macht te grijpen." De Amerikaanse onderzoeker en journalist Lady Borton schreef: "Ho Chi Minh en de leiders van de Viet Minh maakten snel gebruik van het politieke vacuüm na de overgave van Japan in augustus 1945." William J. Duiker, Huynh Kim Khanh, Vu Ngu Chieu en King C. Chen noemden eveneens het "politieke vacuüm" voordat het Vietnamese volk de macht greep.

Na de overgave van Japan aan de geallieerden beschikte het Japanse leger in Indochina nog steeds over ongeveer 100.000 manschappen met volledige bewapening en uitrusting, gestationeerd op belangrijke verdedigingsposities. Hoewel ze niet langer de wil hadden om te vechten, volgden de twee Japanse legerkorpsen slechts de bevelen van hun superieuren op en vormden ze een geduchte tegenstander voor elke macht die hen met geweld probeerde aan te vallen. Toen het Vietnamese volk in opstand kwam om de macht te grijpen, zetten politieke krachten hun inspanningen voort met als doel politiek voordeel te behalen na de officiële val van het fascistische Japan.

Tot 19 augustus 1945 bleef de regering van Tran Trong Kim aan de macht. Haar laatste poging was het organiseren van een bijeenkomst van de Algemene Vereniging van Ambtenaren in Hanoi op de middag van 17 augustus 1945. Veel andere politieke partijen en organisaties zagen de kans die zich voordeed en haastten zich om activiteiten te ontplooien om in de naoorlogse periode een politieke positie te verwerven.

Ho Chi Minh en de Viet Minh wonnen.

Dankzij grondige voorbereidingen: het opzetten van basiskampen en verzetszones, het ontwikkelen van guerrillaoorlogvoering en de opkomende massabeweging van verzet tegen Japan en nationale bevrijding..., greep het Vietnamese volk in de tweede helft van augustus 1945, onder leiding van de Indochinese Communistische Partij en president Ho Chi Minh, de kans en kwam in opstand om nationale onafhankelijkheid te verwerven.

De historische overwinning van de algemene opstand van augustus 1945 in Vietnam toonde de revolutionaire leiderschapskwaliteiten en het vermogen om kansen te grijpen van de Indochinese Communistische Partij, onder directe leiding van president Ho Chi Minh. Dit vermogen kwam tot uiting in het voorspellen van de ontwikkelingen en het correct bepalen van het moment van de overgave van de Japanse fascisten om de algemene opstand te lanceren. De keuze voor het juiste moment om het gehele Vietnamese volk op te roepen tot een gelijktijdige opstand was gebaseerd op de kracht van de revolutie, de geest van "onze eigen kracht gebruiken om onszelf te bevrijden" en het scherpe, creatieve en tijdige inzicht in de situatie en het benutten van kansen.

Ondanks de uiteenlopende beoordelingen van de oorzaken en aard van de Augustrevolutie vanuit verschillende politieke perspectieven, kunnen buitenlandse historici de immense nationale kracht die Ho Chi Minh en de Indochinese Communistische Partij ten volle benutten niet ontkennen. Dit was de drijvende kracht achter de overwinning van de revolutie, en niet externe factoren.

Het is ook nodig te benadrukken dat: Om de algemene opstand van het hele volk te bewerkstelligen en de volledige macht te grijpen, mag de rol van de uitmuntende leider Ho Chi Minh niet over het hoofd worden gezien. Een geleerde merkte over de rol van Ho Chi Minh in deze revolutie op: "Terwijl andere nationalistische leiders tevreden waren om in Zuid-China te blijven en te wachten tot het Japanse leger door de geallieerden was verslagen, toonden Ho en zijn collega's hun vermogen om de uitdaging aan te gaan en de hele wereld voor een voldongen feit te plaatsen" [*].

Lady Borton verklaarde ook dat Ho Chi Minh de eerste Vietnamese revolutionair was die informatie ontving over de Japanse overgave aan de geallieerden. Ho Chi Minh ontving dit nieuws via de radio en handelde zeer snel.

Tijdens de nationale bevrijdingsbeweging brachten de Vietnamese mensen vele offers om hun uiteindelijke doel te bereiken. Ze grepen een unieke historische kans, die zich slechts eens in de duizend jaar voordoet, op de juiste manier aan en benutten die ten volle. Met een grote, getrainde strijdmacht binnen de Viet Minh-organisatie en onder leiding van een uitmuntende leider, kwamen de Vietnamese mensen in opstand om zichzelf te bevrijden, in plaats van passief te wachten op een "machtsvacuüm" of een "politiek vacuüm".

En zoals president Ho Chi Minh bevestigde in de Onafhankelijkheidsverklaring van de Democratische Republiek Vietnam: "Een natie die zich meer dan tachtig jaar lang dapper heeft verzet tegen het juk van de Franse slavernij, een natie die zich jarenlang dapper heeft verzet tegen het fascisme samen met de geallieerden, die natie moet vrij zijn! Die natie moet onafhankelijk zijn!"

[*] W. Duiker (2000): Ho Chi Minh - een leven, Hyperion, New York, vertaald door de vertaalafdeling van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, p. 332

Ngo Vuong Anh

Bron: https://huengaynay.vn/chinh-polit-xa-hoi/theo-dong-thoi-su/logic-thang-loi-cua-cach-mang-thang-tam-157142.html