Bij die gelegenheden presenteerden we de ruimte "Quan Ho Verleden en Heden" om artefacten, kostuums, gebruiken en de levensstijl van het Quan Ho-volk te tonen. We zongen niet alleen, maar vertelden ook verhalen over de betelnoot in de vorm van een feniksvleugel, de kegelvormige hoed met kinband, de zijden mantel en de tulband; over begroetingen, het aanbieden van betel, het sluiten van vriendschappen en sociale contacten binnen de Quan Ho-cultuur. We vertellen onderzoekers en journalisten vaak dat zingen slechts een klein onderdeel is van de gehele "kunst van Quan Ho". De essentie van Quan Ho ligt in de gebruiken, het culturele gedrag en het belang van loyaliteit en genegenheid die het Quan Ho-volk heeft bewaard en van generatie op generatie heeft doorgegeven.

Broeder Duong Duc Thang (uiterst rechts) laat premier Pham Minh Chinh kennismaken met de volkscultuur van Quan Ho. Foto: baochinhphu.vn

2025 kan worden beschouwd als een bijzonder jaar, omdat we de kans krijgen om deel te nemen aan alle grote evenementen in het Nationaal Tentoonstellingscentrum (gemeente Dong Anh, Hanoi ). Deze omvatten: de "Tentoonstelling van Nationale Prestaties: 80 Jaar Onafhankelijkheid - Vrijheid - Geluk" in [maand]; de Herfstbeurs 2025; en meest recent, de Lentebeurs tijdens het Chinees Nieuwjaar 2026. Te midden van het levendige multiculturele landschap vallen de Quan Ho-volksliederen van Bac Ninh nog steeds op door hun unieke elegantie en verfijning.

Het doet ons veel plezier te zien dat steeds meer mensen stoppen om te luisteren, te leren en vragen te stellen over de Quan Ho-volkszang. Sommigen hebben de melodieën al eens gehoord, maar begrepen de gebruiken niet; sommige buitenlandse toeristen ontdekken voor het eerst dat de Bac Ninh Quan Ho-volkszang door UNESCO is erkend als immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid. Hoe meer we het introduceren en promoten, hoe duidelijker het wordt dat Quan Ho tegenwoordig niet alleen een volkskunstvorm uit de Kinh Bac-regio is, maar zich zowel nationaal als internationaal heeft verspreid en een waarde is geworden die gemeenschappen verbindt.

Ambassadeur Alejandro Negrin bezoekt de tentoonstellingsruimte "Quan Ho Volksliederen: Verleden en Heden". Foto aangeleverd door de geïnterviewde.

Tijdens de voorjaarsbeurs van 2026 hadden we een bijzondere ervaring: we ontmoetten premier Pham Minh Chinh en de regeringsdelegatie. De premier was op televisie al erg benaderbaar, maar toen ik hem persoonlijk ontmoette, ervoer ik zijn vriendelijkheid, oprechtheid en attentheid nog sterker.

Wij groeten u met respect:

- Ja, wij, de Quan Ho-volkszangers, willen u en de delegatie die de beurs bezoekt van harte groeten!

De premier glimlachte en vroeg:

Behoren jullie allemaal tot de Quan Ho-volkszangtraditie van Bac Ninh?

- Ja, meneer. We zijn geboren in het oorspronkelijke Quan Ho-dorp en vertegenwoordigen vandaag de provincie Bac Ninh op deze tentoonstelling om de Quan Ho-cultuur te presenteren.

Kun je Quan Ho-volksliederen zingen?

Ja, we weten hoe we moeten zingen.

- Zou je een liedje voor me willen zingen?

We wilden graag het lied "Gasten op bezoek in ons huis" ten gehore brengen als eerbetoon aan premier Pham Minh Chinh en de delegatie. Na het lied kwam de premier naar voren, schudde iedereen de hand en klopte hen bemoedigend op de schouder.

- Jullie zingen allemaal prachtig. Doe alsjeblieft je best om dit immateriële culturele erfgoed te behouden en te promoten.

We waren diep ontroerd en zeiden:

- Ja, meneer. We danken u en de delegatie hartelijk voor het luisteren en de aanmoediging. We zullen ons best doen om de volksliederen van Quan Ho te behouden en te promoten, zodat ze zich nog verder verspreiden.

De bijeenkomst duurde slechts zo'n tien minuten, maar gaf ons veel stof tot nadenken. De woorden van de premier maakten ons nog bewuster van onze verantwoordelijkheid als degenen die de Quan Ho-volksliederen over de hele wereld verspreiden. Als degenen die dit erfgoed direct promoten, zeiden we tegen onszelf dat we de waarden van de Bac Ninh Quan Ho-volksliederen op een zo eerlijk, verfijnd en toegankelijk mogelijke manier moeten presenteren.

Bovendien had onze delegatie op 12 maart de eer de Mexicaanse ambassadeur in Vietnam, Alejandro Negrin, te verwelkomen in de tentoonstelling "Quan Ho Volksliederen: Verleden en Heden". We vertelden de ambassadeur over de betekenis van de betelnoot in de vorm van een feniksvleugel, de traditionele kleding van de mannelijke en vrouwelijke zangers, en de loyaliteit en toewijding die in elk lied tot uiting komen. Na het luisteren sprak de ambassadeur zijn dankbaarheid uit en prees hij de Quan Ho volksliederen van Bac Ninh. Voor ons was dit een grote vreugde en tevens een bewijs van de groeiende populariteit van Quan Ho onder internationale vrienden.

Telkens als we terugkomen van een evenement, zijn onze harten gevuld met nieuwe gedachten. De vreugde om door het publiek omarmd te worden, gaat gepaard met een steeds zwaarder wordend gevoel van verantwoordelijkheid. Als degenen die direct betrokken zijn bij het verspreiden van de Quan Ho-volksliederen onder de gemeenschap, herinneren we onszelf eraan om ze in hun oorspronkelijke vorm en essentie te bewaren; zodat Quan Ho niet alleen prachtig klinkt, maar ook de volledige ziel en geest van ons Kinh Bac-thuisland behoudt.

    Bron: https://www.qdnd.vn/van-hoa/doi-song/quan-ho-xua-va-nay-1026284