Het lijkt alsof het gisteren was dat ik net na mijn afstuderen aan mijn carrière begon en op zoek was naar een baan, maar ik ben al 30 jaar verbonden met Tuy Hoa. Toen ik emigreerde, hadden Phu Yen en Khanh Hoa zich net afgescheiden van de provincie Phu Khanh (1989). Tuy Hoa was toen de provinciehoofdstad van Phu Yen; in 2005 werd Tuy Hoa een stad die direct onder de provincie Phu Yen viel.
Destijds betreurden veel inwoners het dat de term 'stad' beter paste bij het landschap van Tuy Hoa, dat 'half stad, half rijstveld' was. Ze vonden dat de stedelijke infrastructuur ver achterliep op die van naburige provinciehoofdsteden zoals Pleiku ( Gia Lai ), Quy Nhon (Binh Dinh) en Nha Trang (Khanh Hoa)... Inderdaad, de straten van Tuy Hoa waren destijds erg ruim, smal en verfijnd, vooral langs de twee hoofdwegen, Tran Hung Dao en Le Loi. Sommigen merkten op dat de sterke kant van Tuy Hoa de relatief brede wegen met weinig verkeer waren.
 |
| De Nhan-berg ligt ten zuiden van de stad Tuy Hoa. |
Tuy Hoa is een kuststadje ingeklemd tussen twee bergen (Nhanberg en Chop Chaiberg). Nhanberg is de beroemde locatie voor het Lantaarnfestival, waar gedichten worden opgetekend. Chop Chai, die oprijst uit de vlakte van Tuy Hoa, is bekend van het volksliedje "Chop Chai draagt een hoed / Wolken bedekken Da Biaberg" (Da Biaberg ligt in het district Dong Hoa, provincie Phu Yen).
Mijn vrienden zeggen vaak gekscherend: "Tuy Hoa en Phu Yen hebben geen koffie en geen spijt." Dit komt doordat mensen uit deze regio met een kenmerkend accent de letter "ê" als "ơ" uitspreken en de letter "ôi" als "âu"... ("koffie" wordt uitgesproken als "cà phơ", "spijt" als "hấu lẫu"). Vanwege de vele overeenkomsten (waaronder de accenten) wordt het gebied tussen de provincies Binh Dinh en Phu Yen vaak de "Nẫu-regio" genoemd. Een tijdlang was er discussie over "waar de Nẫu-regio precies ligt?", waarbij zowel Binh Dinh als Phu Yen beweerden dat zij daar recht op hadden. Daarom noemen sommige mensen Phu Yen "Zuid-Nẫu" en Binh Dinh "Noord-Nẫu".
De charmante straatjes van Tuy Hoa gaan harmonieus samen met de rijstvelden, bergen, rivieren en de zee. Dankzij deze geografische ligging heeft Tuy Hoa altijd een rijke variëteit aan verse, lokaal geproduceerde producten en gerechten tegen betaalbare prijzen, in tegenstelling tot veel andere steden. Mijn vriend zei: "Je hoeft niet veel geld mee te nemen om naar Tuy Hoa te gaan en je toch te vermaken." Afhankelijk van je budget en smaak, bieden de eetgelegenheden in Tuy Hoa van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat gerechten aan, van eenvoudig tot verfijnd, kenmerkend voor de regio Zuid-Centraal. De laatste jaren is Tuy Hoa steeds populairder geworden bij toeristen.
Een tijdlang bezocht ik regelmatig de koffiezaak van mijn oude vriend, de schrijver Ngo Phan Luu. Zijn zaak was gevestigd in zijn huis, naast de grote Tuy Hoa-markt. Literaire figuren, dichters, straatverkopers, riksja- en tricyclechauffeurs kwamen er allemaal even langs voor een verfrissing en wat ontspanning. Mijn vriend, die van elders kwam, vond het amusant om het "vreemde dialect" van Tuy Hoa te horen. Het gebeurde toen een vaste klant, nadat hij zijn drankje had opgedronken, opstond en zei: "Zo, oké?" De eigenaar keek op en antwoordde: "Zo, hè?" De vrouw van de eigenaar klikte met haar tong en zei: "Zo, Na..." En daarmee was de transactie afgerond... een schuldbewijs getekend! Ondertussen zei een jonge vrouw aan de tafel ernaast onschuldig tegen haar vriend: "Nẫu zei dat, maar je gelooft het niet, Na?", een werkelijk vertederende opmerking.
Tuy Hoa is pas de laatste jaren echt een toeristisch concept aan het ontwikkelen. Dit is vooral te danken aan de onverwachte impact van de film "I See Yellow Flowers on Green Grass" (geregisseerd door Victor Vũ, gebaseerd op de gelijknamige roman van schrijver Nguyễn Nhật Ánh). De film speelt zich voornamelijk af in Phú Yên, met veel opvallend mooie scènes. Zozeer zelfs dat veel inwoners verbaasd en overdonderd waren over hoe mooi hun geboortestad was!
 |
| De Chop Chai-berg ligt ten noorden van de stad Tuy Hoa. |
De afgelopen tien jaar is er in Tuy Hoa pas een begin gemaakt met de opkomst van een aantal grote hotels, winkelcentra, restaurants en eetgelegenheden. Veel bussen met toeristen uit verschillende plaatsen komen aan. Veel uitgaansgelegenheden en restaurants zijn 's avonds geopend. De meeste inwoners van Tuy Hoa hebben echter nog steeds de gewoonte om vroeg naar bed te gaan en vroeg op te staan. Deze gewoonte, wellicht een weerspiegeling van de landelijke, rijstproducerende regio, heeft een negatieve invloed op het toerisme. Rond 8 of 9 uur 's avonds zijn veel huizen langs de straten namelijk al gesloten en de lichten uit, wat veel toeristen teleurgesteld achterlaat.
Rond 3 of 4 uur 's ochtends komen de straten weer tot leven: winkels lichten op en ouderen sporten. Daarna volgen groepen hardlopers en strandgangers. In Dien Hong Park beginnen ook groepen tai chi-beoefenaars aan hun oefeningen. Af en toe zie je oudere mannen en vrouwen, na hun training, peinzend met elkaar praten bij een kop thee.
Ik heb al meer dan tien jaar verschillende oudere mannen zo zien zitten in een huis aan de Phan Dinh Phung-straat. Bij toeval kwam ik erachter dat het oude boeren van het platteland waren die door hun kinderen en kleinkinderen naar de stad waren gebracht voor betere verzorging op hun oude dag. Hun verhalen over het leven in Tuy Hoa zijn nog steeds verweven met herinneringen aan rijst en aardappelen, de kameraadschap met hun buren... En ze erkennen ook dat Tuy Hoa nog steeds veel landelijke kenmerken heeft, zelfs in het uiterlijk, de manier van denken en de communicatie... Zoals men tegenwoordig zou zeggen: "eenvoudig en rechttoe rechtaan hebben hun voor- en nadelen." Veel mensen geloven echter dat deze unieke, authentieke en zachtaardige aard van de mensen van Tuy Hoa zal blijven bestaan, hoe snel het tempo van het stadsleven ook verandert...
Wie Tuy Hoa ontmoet, zal ontroerd raken door de eenvoudige, oprechte aard van de mensen uit de regio Nẫu. Wie Tuy Hoa kent, zal betoverd worden door het lied… “O Tuy Hoa, negen herinneringen, tien genegenheden,” het volkslied dat de jonge rijstplanten in de wind streelt… (Tuy Hoa, negen herinneringen, tien genegenheden, Cao Huu Nhac).
Bron: https://baodaklak.vn/du-lich/202506/tuy-hoa-nho-nho-thuong-thuong-7610ff1/
Reactie (0)