Het bejaarde echtpaar houdt het gongritme in stand in het dorp Bu Sop.

Het geluid van de gongs heeft meneer M'Bray en mevrouw Thi Bai van kinds af aan tot op hoge leeftijd begeleid. Meer dan de helft van hun leven lang heeft dit echtpaar uit het dorp Bu Sop (district Quang Truc) samen het ritme van de gongs in stand gehouden tijdens elk festival en elke feestelijke gelegenheid in hun dorp, gedreven door een blijvende liefde voor hun etnische cultuur.

Mevrouw Thi Bai en de heer M'Bray (respectievelijk tweede en derde van links) oefenen met het gongteam voordat ze aan het optreden deelnemen.

De band tussen man en vrouw is diep geworteld in het ritme van de dorpsgongs.

Telkens wanneer er in het dorp Bu Sop een festival, bruiloft of ander lokaal feest is, zien de inwoners steevast meneer M'Bray en mevrouw Thi Bai samen met hun gongensemble verschijnen. Te midden van de diepe, resonerende geluiden van het uitgestrekte bos slaat hij krachtige ritmes, terwijl zij met zachte, ritmische tonen meespeelt. De geconcentreerde houding van het oudere echtpaar met het gongensemble laat veel mensen de bijzondere liefde voelen die ze voor de gongs van hun etnische groep koesteren.

De heer M'Bray werd geboren in 1953 en mevrouw Thi Bai in 1957. Beiden groeiden op in de gongcultuur van het M'nong-volk in het dorp Bu Sop. Van jongs af aan was het geluid van gongs een vast onderdeel van hun dagelijks leven, van het Nieuwe Rijstfeest en de Gezondheidsgebedsceremonie tot de avondbijeenkomsten rond het kampvuur.

Mevrouw Thi Bai vertelt dat ze op vijftienjarige leeftijd leerde gongspelen. Destijds keek ze uit nieuwsgierigheid toe hoe de volwassenen in het dorp oefenden en leerde ze het ritme na te spelen. Aanvankelijk was het slechts een hobby voor een jong meisje in het dorp, maar hoe meer ze ermee bezig was, hoe meer ze, zonder het zelf te beseffen, verliefd werd op het geluid van de gongs. Meneer M'Bray leerde zelfs nog eerder gongspelen dan zijn vrouw. Vanaf zijn tienerjaren volgde hij de dorpsoudsten naar de dorpsfeesten om op de gongs te spelen en werd hij geleidelijk aan steeds bekwamer.

Vroeger werden huwelijken meestal gearrangeerd door de ouderen in de familie. Mijn grootouders leerden elkaar kennen via zo'n bemiddeling. Maar wat hun huwelijk nog sterker maakte, was hun gedeelde passie voor gongs. Na hun huwelijk groeide die liefde alleen maar verder toen ze zich bij elk dorpsfestival aansloten bij het gongensemble.

"Toen we jong waren, gingen mijn man en ik altijd samen naar festivals als we erover hoorden. Soms waren we van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat op pad en hadden we nog steeds veel plezier," herinnerde mevrouw Thi Bai zich met een vriendelijke glimlach.

Veel mensen in het dorp zeggen gekscherend dat feesten zonder de gongslagen van meneer M'Bray en mevrouw Thi Bai aanvoelen alsof de vertrouwde dorpssfeer ontbreekt.

Laat het geluid van de gongs voor altijd nagalmen in het uitgestrekte bos.

In de loop der jaren werd het haar van het bejaarde echtpaar grijs, maar hun passie voor gongs bleef onverminderd groot. Voor meneer M'Bray en mevrouw Thi Bai was het geluid van de gongs niet zomaar een hobby, maar een onmisbaar onderdeel van hun spirituele leven.

Wanneer de lokale gemeenschap een festival organiseert of bezoekers verwelkomt, doet het echtpaar enthousiast mee. Zelfs als ze moe zijn, maken ze hun kostuums klaar en komen ze vroeg samen aan als ze horen dat de dorpelingen iemand nodig hebben om op de gongs te spelen. Zolang ze maar de gongs kunnen vasthouden en mee kunnen doen aan de traditionele dans, voelen ze zich gezond en gelukkig.

Mevrouw Thi Dan, lid van het gongteam van het dorp Bu Sop, vertelde dat meneer en mevrouw M'Bray een grote passie hebben voor gongs en altijd enthousiast zijn over activiteiten om de traditionele cultuur in de streek te behouden. Wanneer het dorp of de streek een optreden nodig heeft, gasten moet verwelkomen of aan festivals moet deelnemen, staan ​​ze altijd klaar.

"Omdat ze al vele jaren bij het gongensemble horen, heeft iedereen veel respect voor het bejaarde echtpaar. Ondanks hun leeftijd zijn ze nog steeds erg enthousiast en hopen ze dat het geluid van de gongs zal worden doorgegeven aan toekomstige generaties," aldus mevrouw Thi Dan.

In hun kleine huisje in het dorp Bu Sop klinkt op rustige middagen soms nog steeds het geluid van de gongs. Geen podium of grote menigte nodig; het vertrouwde ritme van de gongs is genoeg om jeugdherinneringen op te roepen bij het bejaarde echtpaar. Meneer M'Bray vertelt dat vroeger elke jongere in het dorp wist hoe je op de gongs moest spelen en de xoang-dans moest uitvoeren. Nu is het leven veranderd en heeft de jongere generatie veel andere interesses, waardoor er minder mensen meer met gongmuziek bezig zijn. Dit stemt het echtpaar vaak tot nadenken.

Temidden van de drukte van het moderne leven in de hooglanden, raakt het beeld van het oudere echtpaar dat in alle rust de gongs begeleidt tijdens de feestdagen vele harten. Zonder poespas of pracht en praal dragen meneer M'Bray en mevrouw Thi Bai eraan bij dat het geluid van de dorpsgongs door de bergen blijft galmen.

Bron: https://baolamdong.vn/vo-chong-gia-giu-nhip-chieng-noi-bon-bu-sop-444037.html