Rzadko widywana scena w wiosce w Mang Den

Spokojne życie ludu Xơ Đăng

Fotograf Dodo (mieszkający w gminie Mang Den, w prowincji Quang Ngai ) miał okazję odwiedzić wioskę Kon Tu Ma i zaobserwować codzienne życie grupy etnicznej Xo Dang. Wioska położona jest nad rzeką Dak S'Nghe, w otoczeniu pól ryżowych i lasów. Drewniane domy na palach, liczące sobie kilkadziesiąt lat, są domem dla wielu pokoleń, a ich architektura przypomina tradycyjne spichlerze ryżowe. Ich dni płyną spokojnie: kobiety opiekują się dziećmi, sprzątają domy i tkają. Mężczyźni zajmują się polami, hodują drób i wytwarzają własne narzędzia z naturalnych materiałów. Wszyscy mieszkańcy wioski, zwłaszcza dzieci i osoby starsze, nadal kąpią się w ziołowych środkach leczniczych, aby oczyścić swoje ciała. Starsi ludzie często siedzą na ganku, dbając o swoje fajki, które są wykonane z ziół uprawianych we wsi i limonki. Wieczorem piec węglowy pośrodku domu płonie, aby ugotować ryż i prażyć kukurydzę. „Mieszkańcy wioski mówią, że nie znają smutku, bo nie ma powodu do smutku. Tutejsze społeczności etniczne od pokoleń pielęgnują wiele tradycyjnych zwyczajów i praktyk. Nawet spichlerze, w których przechowywano ryż, są uważane za symbole obfitości i wdzięczności wobec przodków” – dodał.

Kobiety, które utrzymują wioskę

Kobiety w wiosce Kon Tu Ma nadal praktykują porody domowe, tradycyjną metodę przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Poprzednie pokolenia ludu Xơ Đăng wierzyły, że poród w domu utrzymuje ciepło rodzinne, pomagając matce i dziecku szybko wrócić do zdrowia. Kobiety były zazwyczaj pod opieką matek, położnych lub starszych kobiet z wioski. Oprócz opieki nad dziećmi, dbały również o ciepło rodzinne, prowadziły gospodarstwo domowe i były wykwalifikowane w rolnictwie, uprawie ryżu i tkactwie. Obecnie Xơ Đăng i niektóre inne społeczności etniczne rozwijają turystykę społecznościową z modelami zakwaterowania, pozwalając odwiedzającym zanurzyć się w lokalnym stylu życia i kulturze. Podczas noclegów kobiety zabierają gości na brodzenie w strumieniach, aby łowić ryby, tkać i pleść koszyki. W ciągu dnia przygotowują posiłki z kleistego ryżu, wieprzowiny, kurczaka z wolnego wybiegu, ryb strumieniowych i różnych dzikich warzyw. „Tutejsze kobiety są proste, łagodne, głęboko związane ze społecznością i chętnie uczestniczą w tradycyjnych festiwalach. Są przyjazne dla turystów, zwłaszcza gdy ktoś przychodzi popatrzeć, jak tkają brokat, lub pyta o wioskę” – powiedziała Dodo.