Przynosimy wiosnę na wyspę

Każdego Nowego Roku Księżycowego, gdy nadchodzi wiosna, a na kontynencie rozbrzmiewają targi kwiatów, świąteczne posiłki i powitalne uściski, w porcie morskim Cam Ranh okręty wojenne przecinają fale, odbywając wyjątkową podróż – podróż mającą na celu przyniesienie wiosny z kontynentu do specjalnej strefy Truong Sa.

• Partia i ludzie są ściśle związani z morzem i wyspami.
• Wizyta i złożenie życzeń noworocznych jednostkom odpowiedzialnym za ochronę bezpieczeństwa i suwerenności morskiej.

Od 5 do 20 stycznia towarzyszyliśmy okrętowi 571 w tym wyjątkowym rejsie. Na czele delegacji stał podpułkownik Nguyen Duy Ba, komisarz polityczny Brygady 146, Regionu 4 Marynarki Wojennej. Powiedział, że spośród wielu misji morskich i wyspiarskich, ta zawsze była dla żołnierzy najbardziej poruszająca. Ponieważ okręt nie tylko przewoził niezbędne zaopatrzenie, ale także tradycyjne święto Tet – przynosząc ciepło kontynentu oficerom, żołnierzom i mieszkańcom tego odległego i trudnego miejsca.

Po prawie 20 dniach dryfowania po wzburzonym morzu pod koniec roku, statek 571 kolejno cumował na wyspach Song Tu Tay, Sinh Ton i Truong Sa. Zapewnienie, że każda gałązka brzoskwini i moreli pozostała nienaruszona, a każda doniczka z kumkwatem miała żywe liście po przybyciu na wyspy, było efektem niezliczonych, cichych wysiłków oficerów i żołnierzy na pokładzie.

Statek 571 przewozi dary Tet na wyspę Truong Sa.

Wiosna jest już obecna od momentu przybycia do luku bagażowego. Romantyczny róż kwiatów brzoskwini północnej, soczysta żółć kwiatów moreli południowej i doniczki z kumkwatami obsypane zielonymi i żółtymi owocami. Pomiędzy nimi przeplatają się wiązanki soczyście zielonych liści bananowca, kleisty ryż, fasola mung, słodycze, czerwony papier, cekiny… Wszystko jest starannie ułożone, jakby idealnie oddając smaki Tet (wietnamskiego Nowego Roku) z domu i przenosząc je na tę odległą wyspę.

Na pokładzie statku żołnierz Tran Quoc Bao z 862. batalionu na wyspie Da Nam starannie pielęgnuje każde drzewko kumkwatu w doniczce. Oprócz solidnego mocowania, aby zapobiec jego przewróceniu się na wzburzonych falach, żołnierze osłaniają je również przed morską bryzą, chroniąc liście przed solą. Każde drzewko ma mały system nawadniania kropelkowego, a ktoś codziennie je monitoruje i podlewa. Pośród bezkresnego morza i nieba, ręce tych młodych żołnierzy w milczeniu dbają o to, by wiosna nie zwiędła.

Wnętrze statku było więc zupełnie inne. Pośród szarości stali i błękitu morza, kwiaty brzoskwini, moreli i kumkwatu nagle stały się delikatnymi akcentami, łagodząc trudy podróży kończącej rok i zachowując znajomy oddech kontynentu pośród bezkresnego oceanu.

Święto Tât na wyspie nie byłoby kompletne bez różowych odcieni kwiatów brzoskwini i doniczek z kumkwatami pełnymi owoców.

Kiedy morze się uspokoiło, mieliśmy okazję przeczytać małe, urocze napisy umieszczone na każdej doniczce z rośliną: „Podarowane przez Komitet Partii, Rząd i Ludność Gminy Van Giang, Prowincja Hung Yen ”; „Stowarzyszenie Morza i Wysp Wietnamskich – Przesyłanie wiosny na wyspy”; „Podarowane przez rodzinę Bao An”...

Te proste przesłania sprawiły, że wiosna na statku wydała się pełniejsza i cieplejsza – jakby za każdym drzewem kumkwatu znajdował się dom zwrócony w stronę Truong Sa.

Na wyspie Sinh Ton młody strzelec wyborowy Tran Van Kiet przytulił właśnie dostarczone drzewo kumkwatu, a jego twarz promieniała promiennym uśmiechem. Świętując po raz pierwszy Tet z dala od domu, Kiet wysłał wiadomość do swojego rodzinnego miasta Hiep Phuoc w Ho Chi Minh: „Życzę moim rodzicom szczęśliwego Tet. W sierpniu poproszę moją jednostkę o pozwolenie na wizytę”. Młody żołnierz uśmiechnął się nieśmiało: „Que Hoa, zaczekaj na mnie!”, co wywołało wybuch śmiechu całego oddziału, który zlał się z morską bryzą.

Pani Pham Thi My Dieu, która od wielu lat świętuje Tet (Księżycowy Nowy Rok) na wyspie Sinh Ton, powiedziała, że ​​atmosfera Tet na wyspie nie różni się zbytnio od tej na kontynencie. Wszyscy na początku roku udają się do świątyni, aby modlić się o pokój; dzieci otrzymują pieniądze na szczęście i z entuzjazmem biegają po dziedzińcu. Żołnierze i cywile organizują przeciąganie liny, wyścigi w workach, pieką banh chung (tradycyjne wietnamskie ciastka ryżowe) i wspólnie świętują Sylwestra… Tet na tej odległej wyspie jest więc ciepły i pełen życia, niczym w wiosce na środku morza.

Podpułkownik Nguyen Duy Ba, szef spraw politycznych Brygady 146 (skrajnie po lewej), wraz z podpułkownikiem Nguyen Van Khuongiem, oficerem politycznym wyspy Song Tu Tay, odwiedzili i złożyli noworoczne życzenia rodzinie pana Phan Ngoc Vuonga na wyspie Song Tu Tay.

Tymczasem pani Dinh Thi My Hao, mieszkanka wyspy Song Tu Tay, stwierdziła, że ​​podczas każdego święta Tet mieszkańcy wyspy z niecierpliwością oczekują przybycia statków z kontynentu, jakby tęsknili za bliskimi. Gałęzie kwitnących moreli i drzew kumkwatu są starannie umieszczone w centrum ich domów, dodając im odrobiny wiosny do małych pokoi pośród bezkresnego oceanu, tworząc poczucie bliskości z domem.

Żołnierze i cywile na wyspie Truong Sa przygotowują banh chung (tradycyjne wietnamskie ciastka ryżowe).

Na wyspie Truong Sa młodzi żołnierze są zajęci dekorowaniem na wiosnę. Taca z pięcioma owocami jest z szacunkiem ułożona na ołtarzu poświęconym prezydentowi Ho Chi Minhowi. Obok niej leżą kolorowe kwiaty, które właśnie przypłynęły statkiem. Podpułkownik Tran Huy Phung, oficer polityczny wyspy Truong Sa, powiedział: „Dla oficerów, żołnierzy i mieszkańców, te wiosenne statki są najwyraźniejszym znakiem, że Tet (Księżycowy Nowy Rok) jest już bardzo blisko”.

W każdym apartamencie znajdują się różnorodne dekoracje Tet.

Według podpułkownika Nguyen Duy Ba, statki niosące wiosnę do Truong Sa stały się piękną tradycją. Każda gałązka kwiatu i każdy banh chung (tradycyjny wietnamski placek ryżowy) to nie tylko przedmiot, ale przesłanie z domu: Nie jesteś sam, Ojczyzna jest zawsze z tobą.

Pośród rozległego oceanu statki regularnie wypływają w morze, niosąc ze sobą ciepło kontynentu, ludzką życzliwość i niezachwianą wiarę. Nawet w tym miejscu, na czele fal, wiosna wciąż nadchodzi – to proste, lecz trwałe świadectwo, że Truong Sa pozostaje nieodłączną częścią wietnamskiej ojczyzny!

Cong Dinh - Le Nguyen

Źródło: https://baocamau.vn/cho-mua-xuan-ra-dao-a126335.html