Bruno Fernandes musi grać w środku pomocy, ponieważ Manchester United ma poważne braki kadrowe w tej formacji - Zdjęcie: REUTERS
Przed meczem Premier League z Fulham, który odbędzie się 24 sierpnia o 22:30 czasu wietnamskiego, Manchester United osiągnął porozumienie w sprawie zakontraktowania bramkarza Senne Lammensa z Antwerpii za kwotę 20 milionów euro.
Marnotrawstwo jak w Manchesterze United
Jeśli ta umowa zostanie sfinalizowana, Manchester United zwiększy swoje wydatki na letnim rynku transferowym do 250 milionów euro. Co istotne, są to wyłącznie wydatki netto, ponieważ Manchester United nie otrzymał jeszcze ani grosza ze sprzedaży zawodników. Wcześniej tego lata rozstali się z Evansem – środkowym obrońcą, który zdecydował się przejść na emeryturę. Eriksen odszedł na zasadzie wolnego transferu. A ostatnio z Marcusem Rashfordem – napastnikiem, który został wypożyczony do Barcelony na zasadzie wolnego transferu (Barcelona zapłaciła tylko jego pensję).
Obecna polityka transferowa Manchesteru United przypomina tę z lata 2017 roku. W tamtym roku wydali prawie 200 milionów euro na zawodników, w tym trzy kosztowne transfery, i odzyskali jedynie 10 milionów euro ze sprzedaży młodych zawodników z akademii. W rezultacie Manchester United zakończył sezon z pustymi rękami, mimo że był prowadzony przez mistrzowskiego menedżera Jose Mourinho, a następnie załamał się w kolejnym sezonie.
Klub z czołówki jest jak korporacja, w której finanse muszą być zawsze zrównoważone. W ciągu ostatniej dekady angielscy kibice widzieli, jak dwa najstabilniejsze kluby w lidze, Manchester City i Liverpool, sprzedawały niemal tyle samo zawodników, ile kupowały. W ciągu ostatnich dwóch lat Chelsea również stopniowo zbliżała się do podobnego poziomu stabilności.
Dokładniej, Chelsea zarobiła tego lata 256 milionów euro ze sprzedaży zawodników, równoważąc swoje wydatki (279 milionów euro). W zeszłym sezonie zarobiła 239 milionów euro ze sprzedaży, wydając 281 milionów euro na zakupy. Ogólnie rzecz biorąc, Chelsea mogła być nieco niestabilna w pierwszych dwóch latach pod wodzą miliardera Todda Boehly'ego. Ale teraz położyła kres marnotrawstwu.
Trener Amorim nadal nie jest spokojny o swoją drużynę, mimo że minęły już dwie kolejki Premier League - Zdjęcie: REUTERS
Dużo, ale wciąż za mało.
Z drugiej strony Manchester United jest u szczytu rozrzutności. Jeśli sfinalizują transakcję z Lammensem, pierwszy skład Czerwonych Diabłów powiększy się do 31 zawodników. Dzieje się tak, ponieważ mają długą listę 4-5 piłkarzy do sprzedania, w tym Sancho, Antony'ego, Hojlunda, Garnacho i Malacię. Ale kogo sprzeda Manchester United?
Możliwe, że w końcu go sprzedadzą, ale ze stratą. Wcześniej tego lata Manchester United zaoferował Realowi Betis 40 milionów euro – drużynie desperacko potrzebującej usług Antony'ego. Betis jednak odmówił, chcąc go jedynie wypożyczyć z opcją wykupu za około 20 milionów euro w przyszłym roku. Betis czekał, doskonale wiedząc, że żaden duży klub nie będzie chętny na „odrzuconego” zawodnika z Manchesteru United. I mieli rację; na zaledwie tydzień przed końcem letniego okna transferowego Manchester United wciąż nie sprzedał Antony'ego.
Nawet jeśli Betis zaakceptuje cenę Manchesteru United, „Czerwone Diabły” i tak stracą 55 milionów euro na Antony'm – którego pozyskali latem 2022 roku za 95 milionów euro. To samo dotyczyłoby Hojlunda – którego kupiono za 75 milionów euro, ale teraz nikt nie jest zainteresowany jego kupnem za 40 milionów euro, na które liczy Manchester United.
Hay Sancho, który kosztował Manchester United 85 milionów euro w opłatach transferowych i prawie 100 milionów euro w pensjach, ma odejść z klubu za darmo latem przyszłego roku.
Marnotrawstwo wydatków Manchesteru United jest przerażające, potencjalnie sięgając miliardów euro w wyniku nieudanych transferów. Konsekwencje są oczywiste: negatywny wpływ na jakość zespołu.
Manchester United przegrał z Arsenalem w pierwszej rundzie Premier League z powodu głupiego zagrania bramkarza. Po wydaniu miliardów euro na piłkarzy w ostatnich latach, trudno uwierzyć, że „Czerwone Diabły” wciąż nie potrafią rozwiązać problemu z bramkarzami. Pośpieszne zakontraktowanie Lammensa tuż po tej porażce jest tego dowodem.
Co więcej, Manchesterowi United bardzo brakuje środkowego pomocnika, do tego stopnia, że muszą przesunąć Bruno Fernandesa na środek pola. Brakuje im również lidera na pozycji środkowego obrońcy, do tego stopnia, że grają Luke'iem Shawem, licząc na jego doświadczenie...
Mając ponad 30 zawodników, a mimo to ledwo wiążąc koniec z końcem, tylko Manchester United mógł znaleźć się w tak kuriozalnej sytuacji.
Źródło: https://tuoitre.vn/chuyen-nuc-cuoi-cua-man-united-20250823225444814.htm
Komentarz (0)