Dziedzictwo Huynha Thuc Khanga z Tieng Dan

VHXQ - Podróż pana Huynha i gazety Tiếng Dân to znakomity rozdział w historii wietnamskiego przemysłu kulturalnego, w którym „dusza” kraju została przekazana w sposób naukowy i pełen pasji na kartach książki...

Redakcja gazety Tiếng Dân przy ulicy Đông Ba, obecnie ulica Huỳnh Thúc Kháng, miasto Huế . Fot. Materiały archiwalne.

Model przemysłu wiedzy

Początkowo Huynh Thuc Khang planował umieścić siedzibę gazety Tieng Dan w Hoi An. Jednak ze względów bezpieczeństwa Francuzi zażądali przeniesienia gazety Tieng Dan do Hue. Na przestrzeni dziejów Hue przekształciło się ze stolicy w dawną stolicę cesarską, obejmującą politykę , kulturę i gospodarkę.

Od początku XX wieku wymiana kulturalna między Wietnamem a Francją położyła podwaliny pod odrodzenie wartości dziedzictwa kulturowego i tradycyjnego rzemiosła. W rezultacie, świadomość narodowa została silnie pobudzona poprzez politykę „produktów krajowych”, podobną do obecnej inicjatywy „Wietnamczycy korzystają z dóbr wietnamskich”.

Dr Huynh Thuc Khang był wybitnym uczonym z zakresu klasycznej sinologii, który porzucił karierę w administracji rządowej, by zaangażować się w ruch reformatorski. Po latach trudów w Con Dao powrócił i zrozumiał, że w zmieniającym się świecie prasa i parlament są najskuteczniejszymi narzędziami oświecania społeczeństwa.

Powstanie Huynh Thuc Khang Company 10 kwietnia 1927 roku stanowiło punkt zwrotny w praktycznym myśleniu intelektualistów w środkowym Wietnamie. Firma nie ograniczała się jedynie do wydawania gazet, ale prowadziła również własną drukarnię o nazwie Tieng Dan (Głos Ludu). To wyraźnie odzwierciedlało koncepcję „całkowitego udomowienia” – kluczowego elementu przemysłu kulturalnego: proaktywnego zarządzania wszystkim, od surowców (idei, artykułów) po produkcję (druk) i dystrybucję.

Współcześnie przemysł kulturalny rozumiany jest jako modernizacja produktów o wartości historycznej, wykorzystująca nowoczesne metody zarządzania, aby tworzyć historie bogate w tożsamość kulturową. Patrząc wstecz, przypadek gazety Tiếng Dân i firmy Huỳnh Thúc Kháng jest doskonałym przykładem prymitywnego, lecz odpornego modelu „przemysłu wiedzy”, w którym wiedza i informacja były wytwarzane, pakowane i dystrybuowane jako wysokiej jakości produkt krajowy, mający na celu odrodzenie narodu i cywilizację demokratyczną.

Ruiny obecnej siedziby gazety Tiếng Dân znajdują się w Hue.

„Głos Ludu” – produkt najwyższej jakości

Tiếng Dân stał się pierwszym ogólnonarodowym medium w stolicy cesarstwa, Hue. Na rynku kulturalnym, który został zawłaszczony przez zachodnie ideologie, Tiếng Dân stał się ekskluzywną krajową „marką”, której celem było kształcenie charakteru i kształtowanie rynku wiedzy.

Odzwierciedla profesjonalne podejście zarządcze i operacyjne, a gazeta utrzymuje stały harmonogram publikacji dwóch numerów tygodniowo (w środy i soboty). Wszystkie czynności, od redakcji po druk, są ujednolicone, aby sprostać surowym procedurom cenzury francuskiej, wymagającym dostarczenia tłumaczeń na język francuski z dwudniowym wyprzedzeniem.

Strategia treści ma charakter silnie edukacyjny. Pan Huynh ustanowił cztery złote zasady swojej twórczości: odzwierciedlanie aspiracji ludzi; transparentne promowanie wspólnych interesów; wspieranie otwartego zaangażowania politycznego; oraz zapewnianie wszechstronnej edukacji w zakresie etyki, wiedzy i ekonomii. Jest to podobne do sposobu tworzenia produktów z „historiami przesiąkniętymi charakterystycznymi, podstawowymi wartościami” we współczesnym przemyśle kulturalnym.

Pełniąc funkcję przewodniczącego Izby Reprezentantów Centralnego Annamu, pan Huynh łączył środowisko parlamentarne z całym społeczeństwem za pośrednictwem swojej gazety. „Tiếng Dân” (Głos Ludu) był nie tylko gazetą, ale także forum akademickim, które gromadziło utalentowanych ludzi, podobnie jak działało Stowarzyszenie na rzecz Ochrony Starożytnych Stolic.

Pan Huynh Thuc Khang stwierdził kiedyś: „Aby ocenić poziom intelektualny narodu, wystarczy zobaczyć, ile gazet czytają jego obywatele”. Właśnie na tym polega budowanie rynku w przemyśle kulturalnym. Promując nawyk czytania gazet, firma stworzyła nową klasę „świadomych konsumentów” w Hue i całym środkowym Wietnamie.

Utworzenie redakcji przy ulicy Dong Ba 123 (obecnie ulica Huynh Thuc Khang 193, Hue) wprowadziło ten intelektualny produkt w samo serce codziennego życia mieszkańców Hue. Pomimo bezpośredniego nadzoru Departamentu Bezpieczeństwa, „Tieng Dan” (Głos Ludu) przetrwał 16 lat (1927–1943), stając się świadectwem odporności wietnamskich inicjatyw kulturalnych w najtrudniejszych warunkach.

***

Patrząc wstecz na XXI wiek, model firmy Huynh Thuc Khang i gazety Tieng Dan z początku XX wieku niesie ze sobą głębokie lekcje dla celu odrodzenia kulturowego i budowania cywilizacji na dziedzictwie. W związku z tym wiedza, dziennikarstwo i druk to branże, które mogą pomóc w „rozpowszechnianiu najwspanialszych osiągnięć naszych przodków” i całej ludzkości.

Sukces Tiếng Dân polega na stworzeniu unikalnego produktu o własnej, odrębnej tożsamości, którego nikt inny nie jest w stanie zastąpić. Jest to również wyraz dumy narodowej wyrażonej poprzez produkt wytwarzany lokalnie.

Podróż pana Huynha i gazety Tiếng Dân to znakomity rozdział w historii wietnamskiego przemysłu kulturalnego, w którym „dusza” kraju zostaje przekazana na strony w sposób naukowy i pełen pasji, przyczyniając się do powstawania wyjątkowych produktów, które stale rozwijają się wraz z ludzką cywilizacją.

Źródło: https://baodanang.vn/di-san-huynh-thuc-khang-tu-tieng-dan-3334782.html