Niekończące się lipcowe popołudnie

Lipiec powoli mijał, a jego jasnosiwe włosy szeleściły na twarzy weterana, gdy siedział w milczeniu na cmentarzu, gdzie jego przyjaciele spoczywali przez dziesięciolecia. Popołudniowy wiatr zdawał się przenosić go w czasy bomb i kul, a rozległa przestrzeń przed nim przypominała obraz pola bitwy, poległych i ocalałych, krajobraz smutku i cierpienia. Siedział nieruchomo, cicho licząc każde wspomnienie, każdy rok spędzony razem na tym bohaterskim polu bitwy. Potem, chwiejnym krokiem, podszedł do każdego grobu, zapalając kadzidło dla przyjaciół, wspominając dzień, w którym odeszli bez słowa pożegnania.

Dziś kraj jest otoczony bujną zielenią, która przetrwała długie okresy oporu. Zielone pędy wykiełkowały i rozkwitły, a pokolenia młodych ludzi z entuzjazmem wyruszały, by budować swoją ojczyznę. Teraz rozpoczyna się nowa era, gdy prowincje i miasta łączą się…

Nadchodzi lipiec, rozsiewając delikatne promienie słońca po pnączach tykw. Leniwy kot przeciąga się, powoli wchodząc do kuchni. Na ganku pisklęta figlarnie gonią za mamą, a ich ćwierkanie niesie się echem po całej przestrzeni. W dzisiejszych czasach ludzie często wspominają o wspomnieniach, towarzyszach oraz poświęceniach i stratach poprzednich pokoleń. To również sposób, by młodsze pokolenie poczuło dumę z Wietnamu, kraju, który pomimo wzlotów i upadków historii zawsze był jak krzepkie sosny i cyprysy, walczące o to, by naród miał wyraźnie wietnamską tożsamość.

Lipiec, miesiąc wdzięczności, niesie ze sobą zmienną pogodę. Każdego popołudnia prastary las przed nami szumi na wietrze, a czyste barwy lata ustępują miejsca ponuremu deszczowi. Mimo to, kroki młodych ludzi wciąż się poruszają, przygotowując się do podróży do miejsc historycznych, by odnaleźć rewolucyjne symbole. Długie sznury pojazdów ciągną się wzdłuż autostrady, wszędzie widać zielone koszule wolontariuszy i białe mundury studentów. Wszyscy chcą usłyszeć, zobaczyć i na własne oczy zobaczyć miejsca, przez które nasi bohaterowie, wujkowie i dziadkowie… przeszli podczas długich wojen oporu. Aby lepiej docenić tę świętą ziemię, naznaczoną tysiącletnią historią, gdzie niebo naszej ojczyzny i narodu jest obecne wszędzie.

Na cmentarzu w jego rodzinnym mieście unosi się zapach kadzidła, niosąc ze sobą odgłosy lipca, jakby czyjeś kroki powracały do ​​tego znajomego miejsca, witając nowy początek na szerokiej, otwartej drodze. Widzę tego weterana powoli kroczącego obok grobów, śledzącego dłonią każdy napis, z oczami pełnymi tęsknoty, gdy patrzy na każdy nagrobek. Ci, którzy pozostali, nigdy nie zapomną minionych dni.

Lipcowe popołudnie było wypełnione delikatnym wiatrem…

Szwecja

Źródło: https://baodongnai.com.vn/dong-nai-cuoi-tuan/202507/mien-man-chieu-thang-bay-d3b26d7/