Dziennikarz Huynh Thuc Khang

- Na początku maja, wraz z naszymi kolegami z Quang Ngai, mieliśmy okazję odwiedzić grób patriotycznego uczonego i dziennikarza Huynh Thuc Khanga na szczycie góry Thien An. Grób znajduje się wśród bujnych, kwitnących drzew o różnych kolorach, z widokiem na rzekę Tra Khuc. Skromny wygląd grobu byłego prezydenta odzwierciedla patriotyczny i pełen miłości do ludzi charakter tego wielkiego człowieka.

Redaktor naczelny Tiếng Dân, odważny dziennikarz.

Pan Huynh urodził się 1 października 1876 roku w Quang Nam . Zdał egzamin prowincjonalny w wieku 21 lat, a egzamin cesarski na tytuł doktora literatury trzeciej klasy w roku Giap Thin (1904) w ośrodku egzaminacyjnym Thua Thien, ale odmówił objęcia urzędu i dołączył do ruchu patriotycznego. Został zesłany do Con Lon (Con Dao) przez francuskich kolonizatorów na 13 lat. Po uwolnieniu, komisarz Wietnamu Centralnego, Pasquier, zaproponował mu objęcie urzędu, ale stanowczo odmówił.

Pan Huynh był redaktorem naczelnym gazety Tiếng Dân od 1927 do 1943 roku.

10 sierpnia 1927 roku ukazał się pierwszy numer gazety „Tiếng Dân”, a pan Huỳnh Thúc Kháng został redaktorem naczelnym i redaktorem zarządzającym. Gazeta miała siedzibę w Huế . „Tiếng Dân” opowiadał się za opozycją wobec rządu protektoratu. Większość artykułów wstępnych publikowanych w „Tiếng Dân” została napisana przez pana Huỳnha Thúc Khánga, którego celem było wzbudzenie patriotyzmu wśród czytelników. „Tiếng Dân” narodził się w niezwykle trudnych okolicznościach, w czasie, gdy mieszkańcy środkowego Wietnamu z niecierpliwością oczekiwali pojawienia się renomowanej gazety wietnamskojęzycznej. Gazeta miała format 58 x 42 cm i ukazywała się dwa razy w tygodniu.

Choć ukazała się później niż gazety na północy i południu, gazeta „Tiếng Dân” (Głos Ludu) odegrała znaczącą rolę polityczną . Pan Huỳnh Thúc Kháng wyjaśnił znaczenie „Tiếng Dân” w numerze „La Tribune Indochinoise” z 24 grudnia 1926 roku w następujący sposób: „Reprezentuje ona radość, smutek i tęsknotę pielęgnowaną w sercach milionów naszych rodaków. Lud jest fundamentem narodu. „Tiếng Dân” uważnie śledzi wydarzenia w kraju. Jeśli rząd naprawdę rozumie głębokie aspiracje ludu, dlaczego miałby traktować „Tiếng Dân” niesprawiedliwie, tak jak potraktował kilka innych gazet, które niedawno powstały i zostały zamknięte? Ta gazeta naprawdę zasługuje na miano „Tiếng Dân”, ponieważ w rzeczywistości to poprzez prasę głos ludu może być wyrażany”.

Wielokrotnie francuski urząd cenzury kolonialnej zmuszał redakcję do wprowadzania poprawek zgodnie z ich życzeniem, ale pan Huynh stanowczo odmawiał, mówiąc: „Albo opublikujcie oryginalny tekst, albo go odrzućcie; ani jedno słowo nie zostanie zmienione”.

Pewnego razu gazeta „Tiếng Dân” opublikowała artykuł o francuskim zastępcy komisarza w Da Lat, który ostro znieważył wietnamskiego urzędnika, ostro go krytykując. Konsulat w Hue natychmiast zwrócił się do komisarza w Da Lat z prośbą o złożenie raportu na ten temat. Komisarz napisał do pana Huynha z prośbą o ujawnienie nazwiska autora artykułu. Pan Huynh odpowiedział: „Jeśli gazeta „Tiếng Dân” opublikowała fałszywe informacje, możecie mnie ścigać, ale nie mogę podać nazwiska autora”. Po tym incydencie konsulat w Hue wydał okólnik zakazujący francuskim urzędnikom używania obraźliwego języka wobec wietnamskich urzędników.

Przez całą swoją dziennikarską karierę pan Huynh powtarzał: „Jeśli nie mam prawa powiedzieć wszystkiego, co chcę powiedzieć, to przynajmniej mam prawo nie mówić tego, co jestem zmuszony powiedzieć”.

Dziennikarze z Tuyen Quang odwiedzają grób pana Huynha.

Gazeta „Tiếng Dân” była gazetą polityczną, ale pan Huynh nie zapomniał o publikowaniu wybranych wierszy i esejów, często autorstwa Phan Bội Châu, Phan Tây Hồ, Bích Khê i wielu innych znanych pisarzy. Ówczesna cenzura wymagała, aby wszystkie artykuły były tłumaczone na język francuski w trzech egzemplarzach i przesyłane do francuskiej ambasady przed drukiem. Ówczesny francuski gubernator generalny nie mógł zaakceptować „nieposłusznej” postawy pana Huynha i 21 kwietnia 1943 roku wydał decyzję o zamknięciu „Tiếng Dân”.

Dla dziennikarzy i pisarzy w reżimie kolonialnym pozbawionym wolności prasy, walka pana Huynha i jego gazety „Tiếng Dân” była prawdziwie odważna, napędzana patriotyzmem i miłością do narodu. Wydając 1766 numerów, „Tiếng Dân” przyczynił się do podsycania płomienia patriotycznego zapału w sercach narodu wietnamskiego.

Dożywotnia kadencja prezydenta jest dla ludzi.

Po sukcesie rewolucji sierpniowej w 1945 roku pan Huynh miał już 70 lat. Na zaproszenie prezydenta Ho Chi Minha dołączył do rządu koalicyjnego, obejmując stanowisko ministra spraw wewnętrznych. Podczas wizyty prezydenta Ho Chi Minha we Francji powierzono mu obowiązki pełniącego obowiązki prezydenta Demokratycznej Republiki Wietnamu, z poleceniem „dostosowywania się do zmieniających się okoliczności przy jednoczesnym zachowaniu niezłomnych zasad”. Nie zawodząc zaufania prezydenta Ho Chi Minha, pan Huynh Thuc Khang wypełnił misję powierzoną mu przez prezydenta Ho Chi Minha.

Grób pana Huynh Thuc Khanga znajduje się na górze Thien An w Quang Ngai.

Pod koniec 1946 roku pełnił funkcję specjalnego wysłannika rządu w Komitecie Administracyjnym Ruchu Oporu Południowo-Centralnego Wietnamu z siedzibą w Nghia Hanh w prowincji Quang Ngai. 21 kwietnia 1947 roku pan Huynh Thuc Khang zmarł z powodu ciężkiej choroby w wieku 71 lat.

W liście zapowiadającym państwowy pogrzeb pana Huynh Thuc Khanga prezydent Ho Chi Minh napisał: „Pan Huynh był człowiekiem o wielkiej wiedzy, niezłomnej determinacji i wysokich wartościach moralnych… Pan Huynh był człowiekiem, którego nie zniechęcało bogactwo, nie zniechęcała bieda i nie zastraszała władza. Przez całe życie pan Huynh nie dbał o sławę ani fortunę, nie pożądał bogactwa i nie aspirował do stanowiska urzędniczego. Przez całe życie pan Huynh dążył jedynie do wolności ludu i niepodległości narodu”.

Później, w 1949 roku, prezydent Ho Chi Minh nazwał jego imieniem pierwszy i jedyny kurs dziennikarski w Thai Nguyen podczas wojny oporu, aby wyszkolić i zbudować zespół rewolucyjnych dziennikarzy wietnamskich. Przemówienie otwierające z 4 kwietnia 1949 roku, opublikowane w specjalnym wydaniu gazety Cuu Quoc z 12 września 1949 roku w Viet Bác, zawierało fragment: „Noszenie imienia pana Huynh Thuc Khanga ma na celu upamiętnienie i naśladowanie tego patriotycznego weterana, a także uznanego i doświadczonego dziennikarza, dającego przykład stażystom w zakresie pilnej nauki, rozwijania umiejętności organizacyjnych i niezłomnej odwagi – fundamentalnych cech dziennikarza”.

Nasi koledzy z Quang Ngai powiedzieli nam, że grób pana Huynha jest corocznym celem podróży dziennikarzy 21 czerwca, czyli w rocznicę jego śmierci. Uważamy się za szczęściarzy, że w zeszłym miesiącu odwiedziliśmy warsztaty dziennikarskie Huynh Thuc Khang w Dai Tu w Thai Nguyen, a teraz mamy okazję oddać mu hołd w krainie góry An i rzeki Tra.

Z okazji setnej rocznicy Wietnamskiego Dziennikarstwa Rewolucyjnego, dziennikarze wspominają dziś odważnego dziennikarza Huynh Thuc Khanga – człowieka, który zawsze zachowywał niezłomnego i niezłomnego ducha w obliczu trudności i przeciwności losu, pracując dla dobra ludzi, nie goniąc za sławą ani pieniędzmi. Jako weteran-patriota, dał wspaniały przykład patriotyzmu, poświęcając całe swoje życie ludziom i narodowi.

Źródło: https://baotuyenquang.com.vn/nha-bao-huynh-thuc-khang-212810.html