3 เหตุผลที่จะทำให้คุณตกใจ

[โฆษณา_1]

ฉันอายุมากกว่า 60 ปีแล้ว และเกษียณอายุมาได้สามปีแล้ว แต่สามีของฉันเสียชีวิตไปก่อน ดังนั้นฉันจึงอยู่คนเดียวตั้งแต่นั้นมา เงินบำนาญรายเดือนของฉันอยู่ที่ 8 ล้านดอง ซึ่งมากเกินพอสำหรับคนที่มีชีวิตเรียบง่ายอย่างฉัน อย่างไรก็ตาม การอยู่คนเดียวในวัยชรานั้นค่อนข้างเศร้า ดังนั้นฉันจึงเรียกประชุมครอบครัวกับลูกๆ เพื่อตัดสินใจว่าลูกคนไหนจะรับฉันไปอยู่ด้วย

ฉันได้ชี้แจงอย่างชัดเจนแล้วว่าฉันยังมีสุขภาพแข็งแรงและสามารถช่วยลูกๆ ดูแลหลานๆ ได้ ทุกเดือนฉันจะกันเงิน 5 ล้านดองไว้สำหรับค่าอาหารของพวกเขา ส่วนอีก 3 ล้านดองที่เหลือ ฉันจะเก็บไว้สำหรับค่ารักษาพยาบาลและอาหารเสริม เพื่อที่ลูกๆ จะได้ไม่ต้องเสียเงินในส่วนนี้ นอกจากนี้ ฉันยังมีบัญชีเงินฝากออมทรัพย์มูลค่า 500 ล้านดอง หากฉันป่วยหนัก ลูกๆ ก็สามารถใช้เงินนั้นในการรักษาได้ และหากฉันเสียชีวิตกะทันหัน เงินนั้นก็จะตกเป็นของลูกที่อาศัยอยู่กับฉัน

แต่ที่น่าเศร้าคือ ไม่มีลูกคนไหนอยากรับฉันไปอยู่ด้วยเลย

ลูกคนโตของฉันบอกว่าชีวิตในเมืองวุ่นวายและเครียดมาก และเธอกลัวว่าฉันจะปรับตัวเข้ากับเสียงดัง ฝุ่นละออง และความวุ่นวายไม่ได้ เธอเป็นห่วงว่าฉันจะรู้สึกเหงาในสภาพแวดล้อมในเมืองที่ไม่คุ้นเคยนี้ ที่ซึ่งเพื่อนบ้านแทบไม่มีเวลาพูดคุยและแบ่งปันกันเหมือนที่บ้านเกิด

Lương hưu 8 triệu/tháng, có nửa tỷ tiết kiệm, hứa đóng góp 5 triệu nhưng không ai đón tôi đến sống cùng: 3 lý do như sấm dội vào tai - Ảnh 2. — ภาพประกอบ

ลูกคนที่สองของฉันแย้งว่า แม้ว่าฉันจะช่วยดูแลเด็กๆ และออกค่าใช้จ่ายเรื่องอาหารรายเดือนให้ แต่การมีผู้สูงอายุอยู่ในบ้านก็จำเป็นต้องคำนึงถึงพื้นที่และเวลาให้มากขึ้น เธอมีงานยุ่งและกังวลว่าจะไม่มีเวลาดูแลฉันอย่างเหมาะสม กลัวว่าฉันจะรู้สึกถูกละเลยและเกิดความวิตกกังวลที่ไม่จำเป็นเกี่ยวกับเด็กๆ ซึ่งจะยิ่งทำให้ทุกอย่างยากขึ้นไปอีก

แต่ลูกคนที่สามของฉันกลับมีความคิดเห็นที่แตกต่างออกไป เขาบอกว่าฉันควรอยู่ที่ชนบทต่อไป ที่นั่นมีเพื่อนบ้านใจดี อากาศบริสุทธิ์ และสวนเล็กๆ ที่ฉันรักเสมอมา เขาเชื่อว่าการเปลี่ยนสภาพแวดล้อมในการอยู่อาศัยเมื่ออายุมากขึ้นจะส่งผลเสียต่อสุขภาพของฉัน และเขาไม่อยากให้ฉันละทิ้งความสุขในชีวิตประจำวัน เช่น การทำสวนและการพบปะสังสรรค์กับเพื่อนบ้าน ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันยังคงทำอยู่ทุกวัน

ฉันเข้าใจและซาบซึ้งในความรู้สึกของลูกๆ แต่ลึกๆ แล้ว ฉันอดรู้สึกเศร้าและเหงาไม่ได้ ในวัยนี้ ฉันปรารถนาที่จะอยู่ใกล้ชิดกับลูกๆ และหลานๆ มากขึ้น อยากใช้ชีวิตร่วมกัน แบ่งปันอาหาร ความสุข และความเศร้าทุกวัน บางทีฉันอาจต้องคิดหาวิธีอื่นที่จะใช้ชีวิตร่วมกับพวกเขา ฉันไม่อยากให้พวกเขาได้รับข่าวร้ายจากเพื่อนบ้านเมื่อฉันจากไป พวกเขาจะเสียใจในภายหลังหรือเปล่า?

[โฆษณา_2]
แหล่งที่มา: https://giadinh.suckhoedoisong.vn/luong-huu-8-trieu-thang-co-nua-ty-tiet-kiem-hua-dong-gop-5-trieu-nhung-khong-ai-don-toi-den-song-cung-3-ly-do-nhu-sam-doi-vao-tai-17224061408424561.htm