ต้นอินทรีในเดือนมิถุนายน

หนังสือพิมพ์ออนไลน์บิ่ญเฟือก, ข่าวออนไลน์บิ่ญเฟือก, ข่าวเกี่ยวกับบิ่ญเฟือก ข่าวจากบิ่ญเฟือกและทั่วโลก, เหตุการณ์ปัจจุบัน, การเมือง, เศรษฐกิจ, การศึกษา, ความมั่นคงในบิ่ญเฟือก, รัฐธรรมนูญ, กฎหมาย, วิทยาศาสตร์, เทคโนโลยี, สุขภาพ, วิถีชีวิต, วัฒนธรรม, การพักผ่อน, สังคม, ข่าวล่าสุด, เยาวชนบิ่ญเฟือก, กีฬา, ดงซอย, บูดัง, ล็อกนิญ, ฟูโอ๊กลอง…

ต้นอินทรีในเดือนมิถุนายน

BPO - เดือนมิถุนายนมาถึงแล้ว

สีม่วง เหมือนดอกอินทนิล

เดือนมิถุนายนมักเป็นเดือนที่กระตุ้นอารมณ์ความรู้สึกของนักข่าวเสมอ แต่เดือนมิถุนายนปีนี้ หัวใจของฉันเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลายและการเปลี่ยนแปลงมากมาย…

เมื่อพลิกดูของที่ระลึกเก่าๆ ฉันคลี่ม้วนกระดาษสีเหลืองที่ยังคงมีรอยดินสอหนาๆ จางๆ ของฉันอยู่ ซึ่งเป็นร่องรอยจากภาพวาดต้นไม้โบราณที่ตั้งอยู่บนเนินเขาอย่างไม่มั่นคง

ลำต้นไม้เก่าแก่ต้นนั้นได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำของฉันตลอดหลายปีที่ผ่านมา

***

บา รา และเนินเขาอันเงียบสงบที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆ เคยเป็นศูนย์กลางการออกอากาศวิทยุและโทรทัศน์ สถานที่ที่ความทรงจำต่างๆ ผสานกันอย่างเงียบๆ ก่อให้เกิดความทรงจำที่ตราตรึงใจ ณ ที่นั้น ต้นไม้ใหญ่โบราณยืนตระหง่านอย่างเงียบๆ เป็นพยานถึงฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงไปนับไม่ถ้วน ทั้งฝนและลม

ในช่วงแรกๆ ที่ฉันเหยียบย่างลงบนเนินเขานี้ ฉันเอาแต่จ้องมองต้นไม้ดอกชบา และหัวใจของฉันก็พองโตด้วยความภาคภูมิใจ ลำต้นที่แข็งแรงของมันยืนหยัดท่ามกลางความโหดร้ายของธรรมชาติด้วยความไม่ย่อท้อ เหมือนกับพวกเรา – " ผู้พิทักษ์คลื่น" – ที่มั่นคงและเงียบสงบ

***

วาดโดย: ซี ฮวา

มิถุนายน

ฤดูดอกอินทนิลบาน

ช่อดอกไม้สีม่วงพลิ้วไหวเบาๆ ในแสงแดด ชวนให้นึกถึงความฝันอันบริสุทธิ์ของนักเรียนยากจนผู้แอบรักเจ้าหญิงบางหลาง ผู้ซึ่งเสด็จลงมายังโลกมนุษย์ในเทพนิยายจากอดีตกาล

แล้วฤดูกาลก็ผ่านไป ดอกไม้ร่วงโรย กลีบดอกสีม่วงพลิ้วไหวเบาๆ ตามสายลม เหมือนช่วงเวลาที่ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่แล้วได้เลือนหายไป เหลือไว้เพียงเสียงสะท้อนอันก้องกังวานของช่วงเวลาอันรุ่งโรจน์

เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน

พวกเราเปลี่ยนแปลงไปเช่นเดียวกับต้นไม้ดอกชบาต้นนั้น

มีบางวันที่พายุบนยอดเขาบาราพัดกระหน่ำจนกลบเสียงอื่นๆ เหลือเพียงเสียงฟ้าร้องท่ามกลางภูเขาและป่าที่มืดครึ้ม ราวกับความท้าทายในอาชีพที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้เรารู้สึกไม่มั่นใจ…

เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน

ฉันค่อยๆ คุ้นเคยกับธรรมชาติของภูเขาและป่าไม้ คุ้นเคยกับเสียงขันของไก่ป่าในยามเช้าตรู่ และเสียงต่างๆ ของสัตว์และพืชในยามค่ำคืน รอคอยสายลม เล่นกับเมฆ ต้อนรับแสงตะวันในยามกลางวัน และรอคอยดวงจันทร์ที่จะลอยอยู่บนท้องฟ้า

ฉันคุ้นเคยกับการปีนเขา การแบกรับ " ภาพ" และ " เสียง" ข้ามทุกก้อนหินและเส้นทางที่นำไปสู่ ​​" ประตูสู่สวรรค์" ในการเดินทางของฉันเพื่อรักษาสายคลื่นและเชื่อมโยงเสียงไปยังทุกมุมโลก

เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน

ฉันและต้นอินทนิลต้นนั้นจะอยู่ด้วยกันเสมอ สีของต้นไม้บอกฉันถึงสีสันแห่งชีวิตและเวลา น้ำค้างระเหยไปแล้วก็ตกลงมา ลมหยุดแล้วก็พัดอีกครั้ง กลางวันและกลางคืนก็ไหลเวียนไปเรื่อยๆ

เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน

ต้นไม้อินทนิลก็คุ้นเคยกับฝน ลม ฟ้าร้อง และฟ้าผ่า เช่นเดียวกับที่เราเรียนรู้ที่จะยืนหยัด ยอมรับการเปลี่ยนแปลง และดำเนินชีวิตต่อไปอย่างสงบ

…และบางที ในช่วงเวลาอันเงียบสงบในวันนี้ เราอาจได้ทิ้งร่องรอยเล็กๆ โบราณไว้บนเนินเขาที่เต็มไปด้วยสีม่วง ทิ้งไว้เบื้องหลังภูเขาลูกนั้น ราวกับเสียงแผ่วเบาในบทเพลงแห่งความทรงจำอันซับซ้อนหลายชั้น

***

วันเวลาเก่าๆ…

เสาอากาศที่กระจัดกระจายอยู่บนหลังคาดูคล้ายแขนที่ยื่นออกไปเพื่อค้นหาแสงประกายแห่งสีสันและความสุขของชีวิต

ภาพและเสียงจากโทรทัศน์และวิทยุเก่าๆ บัดนี้เงียบสงัดไปแล้ว สิ่งเหล่านี้ปล่อยให้ความทรงจำในอดีตหวนกลับมา บทเพลงอันยิ่งใหญ่ เพลงพื้นบ้าน และทำนองดั้งเดิมที่คนรุ่นต่างๆ เคยรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ

วันเวลาเก่าๆ…

ตอนนี้ เหลือเพียงร่องรอยจางๆ ชัดเจน และละเอียดอ่อนของกาลเวลาในภาพวาดต้นอินทนิลที่ฉันวาดไว้เมื่อหลายปีก่อนเท่านั้น

***

เดือนมิถุนายนมาถึงแล้ว

ต้นไม้ดอกชบาเก่าแก่บนเนินเขา เมื่อเวลาผ่านไปก็แก่ชราลง กิ่งก้านและใบก็ร่วงหล่น ดอกสีม่วงค่อยๆ เหี่ยวเฉาไป เหมือนความเศร้าของเจ้าหญิงที่ระลึกถึงนักปราชญ์ผู้ยากไร้ในอดีต เสียงของใครบางคนหรือเสียงลมพัดผ่านป่าที่สะท้อนความเศร้าโศกและความสูญเสียนั้น…

อาจจะไม่ใช่!

ลึกๆ แล้ว มันเป็นเพียงการหยุดชั่วคราว ช่วงเวลาแห่งความเงียบสงบเพื่อการเปลี่ยนแปลง

รากของต้นอินทนิลได้ยึดเนินเขาไว้อย่างมั่นคง หล่อเลี้ยงความเขียวขจีใหม่ให้แก่ผืนดิน ในบริเวณที่กิ่งก้านแห้งและหัก หน่ออ่อนใหม่ก็ยังคงผลิออกมา เป็นสัญลักษณ์ของการเกิดใหม่

ความทรงจำเก่าๆ ไม่ได้จางหายไป แต่ค่อยๆ ผสานเข้ากับจังหวะชีวิตใหม่ๆ อย่างเงียบๆ เหมือนกับชีวิตของต้นไม้ จากเมล็ดเล็กๆ มันเติบโต ออกดอก และออกผล ตามวิถีวิวัฒนาการของชีวิต

แล้ววันหนึ่งใบไม้ก็เหี่ยวเฉา กิ่งก้านแห้งกรัง ดอกไม้ร่วงโรย และต้นไม้ก็ดูเหมือนจะโค้งคำนับต่อกฎแห่งธรรมชาติ ต่อความไม่เที่ยงแท้ของชีวิต!

ช่างน่าเศร้าเหลือเกิน ต้นตะแบกโบราณต้นนั้นไม่เคยพยายามยึดเหนี่ยวฤดูใบไม้ผลิ ไม่เคยต่อต้านลมและฝนที่เปลี่ยนแปลงไป ต้นตะแบกต้นนั้นใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ในทุกช่วงเวลา สะสมดอกไม้ที่สดใสมากมายนับไม่ถ้วนเพื่อชีวิต

***

เดือนมิถุนายนมาถึงแล้ว…

ฉันจำดอกไม้สีม่วงที่เคยบานสะพรั่งเต็มเนินเขา ท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยความโหยหาได้

ในบางช่วงเวลาจะมีช่วงเวลาแห่งความเงียบสงบ แต่ความเงียบสงบนั้นไม่ได้หายไป เพียงแต่ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปเป็นรูปแบบใหม่

และ…

ฉันยังคงหวังว่าสักวันหนึ่งเนินเขาเก่าแก่แห่งนี้จะเต็มไปด้วยดอกไม้สีม่วงอีกครั้ง…

ต้นอินทนิลในเดือนมิถุนายน!

จังหวัด บิ่ญเฟือ ก มิถุนายน 2568

ที่มา: https://baobinhphuoc.com.vn/news/9/174161/bang-lang-thang-6