"การเผชิญหน้า" ที่น่าหวาดเสียว

ต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 คุณลัม วัน ตวน เจ้าหน้าที่ประจำจุดตรวจ 21-100 อุทยานแห่งชาติอูมินฮา พาพวกเราไปยังบริเวณที่ต้นมะเดื่อโบราณยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางป่าที่ยังคงความบริสุทธิ์ บริเวณนี้เคยเป็นจุดตรวจของหน่วยงานป้องกันและควบคุมไฟป่าในช่วงฤดูแล้ง สมาชิกในหน่วยมักเรียกที่นี่ว่า "จุดตรวจลิง" เพราะมีลิงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก

อัญตวนเล่าว่าเมื่อกว่า 20 ปีก่อน ในช่วงปลายเดือนมกราคมและต้นเดือนกุมภาพันธ์ น้ำบริเวณเชิงป่าต้นมะเดื่อเริ่มแห้งเหือด และเถาวัลย์บนต้นมะเดื่อก็ค่อยๆ เหี่ยวเฉา เป็นสัญญาณบ่งบอกถึงฤดูแล้งที่รุนแรง ประมาณ 21.00 น. ขณะที่สมาชิกในทีมกำลังเตรียมตัวเข้านอน พวกเขาก็ได้ยินเสียงดังลั่นใต้ต้นมะเดื่ออีกฝั่งของคลอง ปะปนกับเสียงร้องอย่างตื่นตระหนกของพังพอนหรือลิง ด้วยความสงสัยว่ามีอะไรผิดปกติ สมาชิกในทีมคนหนึ่งจึงรีบวิ่งออกไปส่องไฟฉายดู หลังจากส่องไฟฉายไปสักพัก โว่ วัน เต็ง คนแรกที่เห็น ก็วิ่งกลับเข้าไปข้างในด้วยความหวาดกลัวและเล่าว่า “มันคืออะไร? มันตัวใหญ่มาก หัวใหญ่เท่ากระติกน้ำร้อน ตาสีแดงสองข้างเรืองแสงขนาดเท่าหัวแม่มือ ลำตัวหนาเท่าต้นกล้วย กำลังไล่ล่าเหยื่อ มันดูเหมือนงู ตัวใหญ่มาก”

นายลัม วัน ตวน เจ้าหน้าที่ประจำจุดตรวจ 21-100 ในอุทยานแห่งชาติอูมินห์ฮา เล่าถึงประสบการณ์การเผชิญหน้ากับงูจงอางเมื่อประมาณ 20 ปีที่แล้ว

นายลัม วัน ตวน เจ้าหน้าที่ประจำจุดตรวจ 21-100 ในอุทยานแห่งชาติอูมินห์ฮา เล่าถึงประสบการณ์การเผชิญหน้ากับงูจงอางเมื่อประมาณ 20 ปีที่แล้ว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทีมทั้งหมดจึงวิ่งออกไปตรวจสอบและเห็นงูชูหัวขึ้นสูงประมาณ 3-4 เมตรเหนือพื้นดิน กำลังไล่ล่าเหยื่อ กลุ่มตกใจ รีบปิดไฟฉาย และวิ่งเข้าไปในกระท่อมเพื่อซ่อนตัว กลัวว่างูจะเห็นแสงไฟและตามเข้าไป ทำให้เกิดอันตราย หลังจากนั้น ทีมรีบใช้เครื่องวิทยุสื่อสาร Icom ติดต่อผู้บัญชาการสถานี ซึ่งสั่งให้พวกเขาไปนอนในกระท่อมที่แข็งแรงซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 2 กิโลเมตรอย่างปลอดภัย เช้าวันรุ่งขึ้น ทีมก็กลับไปยังด่านหน้าเพื่อปฏิบัติหน้าที่ตามปกติ