ในสมัยนั้น แทบไม่มีบ้านไหนมีโทรทัศน์เลย ผู้คนฟังแต่วิทยุ ในช่วงเวลาอันศักดิ์สิทธิ์ของวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ประธานาธิบดี ได้กล่าวคำอวยพรปีใหม่แก่คนทั้งประเทศผ่านทางวิทยุ จากนั้น ทุกคนก็พากันโห่ร้องด้วยความยินดีต้อนรับปีใหม่ท่ามกลางเสียงประทัดที่ดังสนั่นไปทั่วทุกหนแห่ง...
เช้าวันแรกของเทศกาลตรุษจีน พ่อหยิบถาดเครื่องบูชาจากแท่นบูชาบรรพบุรุษ ขนมข้าวเหนียว ปอเปี๊ยะ เนื้อวุ้น หัวหอมดองแกะสลักรูปดอกไม้ ทุกอย่างอร่อยไปหมด ทุกคนในครอบครัวมารวมตัวกันเพื่อรับประทานอาหารมื้อแรกของปี บริเวณบ้านเต็มไปด้วยเศษประทัดสีแดงท่ามกลางสายฝนปรอยๆ เด็กๆ วิ่งออกไปเก็บประทัดที่ยังไม่ระเบิดและยังไม่เปียกน้ำอย่างรวดเร็ว
เทศกาลตรุษจีนในยุคที่รัฐบาลให้เงินอุดหนุนไม่ได้เป็นการแสดงสินค้าที่ตระการตาหรือการจัดงานเลี้ยงที่หรูหราฟุ่มเฟือย แต่เป็นฤดูใบไม้ผลิแห่งความประหยัด การแบ่งปัน และบรรยากาศที่อบอุ่นเป็นพิเศษ
คำว่า Tet (ปีใหม่เวียดนาม) มาจากคูปองปันส่วนและเตาฟืนสำหรับทำบั๋นจุง (ขนมข้าวเหนียวแบบดั้งเดิม)
ในช่วงที่มีการอุดหนุนงบประมาณ เทศกาลตรุษจีนไม่ได้มาพร้อมกับสีสันสดใสของดอกพีชและดอกแอปริคอต หรือถนนที่สว่างไสวเท่านั้น แต่ยังมาถึงเร็วกว่าปกติด้วยคูปองปันส่วนที่เก่าและชำรุด สำหรับหลายครอบครัว เทศกาลตรุษจีนเป็นช่วงเวลาที่รอคอยเป็นพิเศษ ไม่เพียงเพราะความสุขของการได้พบปะสังสรรค์ แต่ยังเพราะอาหารปันส่วนหาได้ง่ายกว่าปกติอีกด้วย
นับตั้งแต่ต้นเดือนจันทรคติที่สิบสอง การสนทนาในแต่ละบ้านจะไม่ใช่เรื่องอาหารประจำวันอีกต่อไป แต่จะเริ่มวางแผนสำหรับเทศกาลตรุษจีน ข้าวเหนียวจะถูกเก็บไว้ เนื้อสัตว์จะถูกชั่งน้ำหนักอย่างละเอียด และน้ำตาล ผงชูรส ชา และบุหรี่ ล้วนถูกบันทึกอย่างระมัดระวัง ผู้ใหญ่ต่างกังวลว่าจะจัดงานตรุษจีนอย่างไรให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ภายในงบประมาณที่มี
จากนั้นก็มาถึงคิวยาวเหยียดสำหรับการซื้อของในเทศกาลตรุษจีน อากาศหนาวจัด ผู้คนสวมเสื้อแจ็กเก็ตหนาๆ เก่าๆ กอดถุงช้อปปิ้งแน่น ยืนเบียดเสียดกันตั้งแต่ก่อนรุ่งสาง สายตาจับจ้องไปที่ประตูเลื่อนแต่ละบานที่เปิดออกด้วยความคาดหวัง เพียงแค่ได้ยินข่าวว่า "วันนี้มีเนื้อขาย" ก็ทำให้ทั้งละแวกนั้นตื่นเต้นกันยกใหญ่ บางครั้งผู้คนจะยืนรอเป็นชั่วโมงๆ เพียงเพื่อซื้อเนื้อไม่กี่ร้อยกรัมหรือน้ำปลาขวดเดียว ในอากาศหนาวจัด พวกเขาแบ่งปันพื้นที่กัน คอยเตือนกันให้รักษาที่ และพูดคุยกันเรื่องครอบครัวและเรื่องงาน ไม่ใช่ทุกคนที่จะซื้อของได้เพียงพอ บางครั้งหลังจากต่อคิวเป็นชั่วโมง ร้านค้าก็จะประกาศว่าสินค้าหมด แต่ก็มีคนบ่นน้อย ครอบครัวต่างๆ แบ่งปันกัน เพราะตรุษจีนในเวลานั้นไม่ใช่แค่เรื่องของแต่ละครอบครัว แต่เป็นความหวังร่วมกันของชุมชนทั้งหมด
หากคูปองปันส่วนเป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นเทศกาลตรุษจีนแล้ว ห้องครัวก็เปรียบเสมือนสถานที่ที่เก็บรักษาจิตวิญญาณของเทศกาลตรุษจีนในยุคที่รัฐบาลอุดหนุน ในช่วงปลายปี ไม่ว่าสถานการณ์จะยากลำบากเพียงใด แทบทุกครัวเรือนก็พยายามทำขนมบั๋นจุง (ขนมข้าวเหนียวเวียดนามแบบดั้งเดิม) สักหม้อ ไม่มากนัก เพียงแค่ขนมสี่เหลี่ยมสีเขียวไม่กี่ชิ้น เพียงพอที่จะวางบนแท่นบูชาบรรพบุรุษและแบ่งปันกันในครอบครัว ภาพการทำขนมบั๋นจุงก็เป็นความทรงจำที่ลืมไม่ลงเช่นกัน ข้าวเหนียวถูกล้างอย่างระมัดระวัง ถั่วเขียวถูกล้างให้สะอาด หมูสามชั้นถูกหั่นเป็นชิ้นขนาดพอดี ทุกอย่างถูกคำนวณเพื่อให้ได้มาตรฐาน ใบตองถูกล้างที่บ่อน้ำท้ายหมู่บ้าน และไม้ไผ่ถูกผ่าเป็นเส้น ผู้ใหญ่ห่อขนม และเด็กๆ นั่งล้อมรอบเก็บใบตอง
คืนแห่งการทำขนมบั๋นจุง (ขนมข้าวเหนียวเวียดนามแบบดั้งเดิม) เป็นคืนที่ยาวนานและอบอุ่นที่สุดของปี ทั้งครอบครัวมารวมตัวกันรอบกองไฟ เฝ้ามองหม้อขนมที่กำลังเดือดปุดๆ บางครั้งทั้งละแวกบ้านก็มาร่วมกันทำขนมในหม้อใหญ่ ผลัดกันดูแลไฟ ข้างนอกลมหนาวจัด ภายในครัว เปลวไฟที่ริบหรี่ส่องสว่างใบหน้าที่เปล่งปลั่ง ผิวสีแทน ใจดี และอบอุ่นด้วยฟืนและฟาง พร้อมกับเสียงพูดคุยเล่าเรื่องราวไม่รู้จบ ผู้ใหญ่เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับเทศกาลตรุษจีน (ปีใหม่เวียดนาม) ในอดีต เรื่องราวในยุคอดอยาก และสงครามที่ผ่านมา เด็กๆ ฟังพลางรอเวลาที่จะได้กินขนมบั๋นจุงชิ้นแรกที่ตักออกจากหม้อ หรือขนมชิ้นเล็กๆ ที่พวกเขาทำเอง หรือที่ผู้ใหญ่ทำขึ้นมาเป็นพิเศษสำหรับพวกเขา เสียงหัวเราะ เสียงฟืนที่แตกปะทุ กลิ่นใบตอง และกลิ่นควันจากครัว ผสมผสานกันสร้างบรรยากาศตรุษจีนที่ไม่เหมือนใคร
เสื้อผ้าใหม่สำหรับเทศกาลตรุษจีน (ปีใหม่ตามปฏิทินจันทรคติ) และจิตวิญญาณแห่งชุมชน
บนแท่นบูชา มีจานผลไม้เรียบง่ายวางผลไม้ห้าชนิด ได้แก่ กล้วยดิบหนึ่งหวี ส้มโอหนึ่งผล และส้มกับส้มแมนดารินอีกเล็กน้อย สิ่งสำคัญไม่ได้อยู่ที่การจัดตกแต่งที่วิจิตรบรรจง แต่เน้นที่ความจริงใจ ธูปหอมสื่อถึงความเคารพของลูกหลาน และความปรารถนาให้ปีใหม่มีความสงบสุขและเจริญรุ่งเรืองยิ่งกว่าปีที่ผ่านมา
ในช่วงที่รัฐบาลให้เงินอุดหนุน อาหารในเทศกาลตรุษจีนอาจไม่จัดอย่างยิ่งใหญ่ แต่ก็เตรียมด้วยความเอาใจใส่เป็นอย่างยิ่ง จะมีหมูต้มหั่นบางๆ จานหนึ่ง ซุปหน่อไม้แห้งหนึ่งชาม หอมดองหนึ่งจาน และไส้กรอกหมูหั่นเป็นชิ้นๆ วางกระจายอย่างทั่วถึง บางครอบครัวอาจใช้ไส้กรอกหมูอบเชยทำเองแทนไส้กรอกหมู ขนมบะจ่างก็หั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมสวยงามโดยใช้ไม้ไผ่ ความเข้มข้นของไขมัน ความมันของถั่ว ความเหนียวนุ่มของข้าวเหนียว และรสชาติเปรี้ยวเผ็ดของหอมดองผสมผสานกันอย่างลงตัว อาหารในเทศกาลตรุษจีนเป็นช่วงเวลาที่ทั้งครอบครัวได้มารวมตัวกัน คนที่ทำงานอยู่ไกลก็พยายามกลับบ้าน หลังจากทำงานหนักมาทั้งปี พวกเขาก็เฝ้ารอเพียงไม่กี่วันในช่วงตรุษจีนที่จะได้นั่งล้อมโต๊ะด้วยกัน อวยพรให้กันและกันมีสุขภาพแข็งแรง และแบ่งปันเรื่องราวในอดีตและปัจจุบัน
ในช่วงที่รัฐบาลให้เงินอุดหนุน การได้ชุดใหม่สำหรับเทศกาลตรุษจีนเป็นเพียงความฝัน แต่ไม่ใช่ว่าจะเป็นจริงได้เสมอไป ผ้ามีจำกัด และการได้เสื้อผ้าใหม่ต้องวางแผนล่วงหน้าเป็นอย่างดี หลายครอบครัวเลือกที่จะใช้ผ้าผืนเดียวกันร่วมกัน บางครั้งพี่ๆ ต้องยอมให้น้องๆ ใช้ และเสื้อผ้าเก่าก็ต้องนำมาซ่อมแซมและรีดเพื่อใส่ในช่วงตรุษจีน ถึงกระนั้น แค่เสื้อตัวใหม่ รองเท้าแตะคู่ใหม่ที่ยังมีกลิ่นพลาสติกอยู่ ก็เพียงพอที่จะทำให้เด็กๆ มีความสุขตลอดช่วงเทศกาลตรุษจีนแล้ว ในเช้าวันแรกของเทศกาลตรุษจีน เด็กๆ ในชุดที่ดีที่สุด ต่างอวยพรปีใหม่ให้คุณปู่คุณย่าและเพื่อนบ้านอย่างมีความสุข พร้อมรับซองแดงเล็กๆ ที่บางครั้งอาจมีเงินเพียงไม่กี่เซ็นต์ แต่ความสุขของพวกเขานั้นล้นเหลือ
แม้จะมีปัญหาขาดแคลนสิ่งของ แต่ก็ไม่ได้ลดทอนความสุขในช่วงเทศกาลตรุษจีนในยุคที่รัฐบาลให้เงินอุดหนุน เพราะความสุขนั้นมาจากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ทั้งครอบครัวจะมารวมตัวกันฟังรายการวิทยุเฉลิมฉลองปีใหม่ พร้อมกับชมการแสดงทางวัฒนธรรมเล็กๆ น้อยๆ ทางโทรทัศน์ขาวดำซึ่งหาได้ยากในละแวกบ้าน เพลงฤดูใบไม้ผลิจะถูกเปิดขึ้น แม้เสียงจะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็เพียงพอที่จะเติมเต็มหัวใจของผู้คนด้วยความตื่นเต้น
ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งของเทศกาลตรุษจีนในยุคที่รัฐบาลให้เงินอุดหนุน คือ ความรู้สึกผูกพันในชุมชนและความสามัคคีของเพื่อนบ้านอย่างแรงกล้า ครอบครัวที่มีขนมข้าวเหนียวก็จะแบ่งปันให้แก่ครอบครัวที่ไม่มีเวลาทำ และครอบครัวที่มีหัวหอมดองก็จะแบ่งปันให้เช่นกัน ครอบครัวที่อยู่คนเดียวหรือลำบากก็จะได้รับการดูแลเอาใจใส่จากคนทั้งละแวกบ้าน ในวันปีใหม่ ผู้คนจะไปเยี่ยมเยียนกันเพื่อแลกเปลี่ยนคำอวยพรปีใหม่ โดยไม่มีของขวัญมากมาย เพียงแค่ซองชา ซองบุหรี่ หรือขนมข้าวเหนียวสักสองชิ้น คำอวยพรนั้นเรียบง่ายและจริงใจ หวังว่าจะมีปีใหม่ที่สงบสุข มีอาหารและเครื่องนุ่งห่มเพียงพอ เด็กๆ วิ่งเล่นไปตามตรอกซอย เสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วกำแพงเก่าๆ ที่ทาสีขาว เล่นเกมพื้นบ้าน เช่น ตีไม้ กระโดดข้ามช่อง และชักเย่อ... สร้างภาพที่เรียบง่ายแต่แสนอบอุ่นของเทศกาลตรุษจีน
ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้นเรื่อยๆ และเทศกาลตรุษจีนในยุคปัจจุบันก็อุดมสมบูรณ์และสะดวกสบาย อย่างไรก็ตาม คูปองปันส่วน ข้าวสาร ขนมข้าวเหนียวที่เคี่ยวไฟตลอดทั้งคืน และกลิ่นควันจากครัวที่อบอวลอยู่บนหลังคา—เทศกาลตรุษจีนในยุคที่รัฐบาลอุดหนุน ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำร่วมกันที่ลบไม่ออก ซึ่งเป็นยุคที่ค่านิยมของครอบครัวและจิตวิญญาณของชุมชนได้รับการยกย่อง...
ที่มา: https://baophapluat.vn/boi-hoi-tet-thoi-bao-cap.html
การแสดงความคิดเห็น (0)