ในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ พลทหารต้วน ซึ่งเพิ่งกลับมาประจำการ เห็นว่าฝั่งซ้ายของสนามขาดผู้เล่นไปหนึ่งคน จึงถามเพื่อนร่วมทีมว่าขอเข้าร่วมเล่นด้วยได้ไหม หลังจากนั้นประมาณ 10 นาที ต้วนก็ยิงได้สองประตู ต่อมาไม่นาน ขณะที่กำลังเลี้ยงบอลอย่างสนุกสนานผ่านกองหลังฝ่ายตรงข้าม ต้วนก็ถูกสะดุดล้มลงกับพื้น และต้องเดินกะเผลกออกจากสนาม โชคดีที่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส

ภาพประกอบ: ฟุง มินห์

หลังจากผู้เล่นแยกย้ายกันไปแล้ว รองผู้ตรวจการฝ่าย การเมือง ของกองพันได้เรียกพลทหารชั้นหนึ่งโต๋น ผู้ที่ทำให้ทหารตวนล้มลงมานั่งบนม้านั่งหิน แล้วถามว่า:

- คุณรู้สึกเสียใจบ้างไหมที่ทำให้เพื่อนร่วมหน่วยที่เพิ่งเข้าใหม่สะดุดล้ม?

- ครับ... ครับ... ท่านทราบได้อย่างไรครับ?

- ฉันเห็นสถานการณ์ชัดเจนและดูเหมือนว่าคุณจงใจทำอย่างนั้นใช่ไหม?

ใช่ ฉันรู้ว่าฉันทำผิด แต่ในตอนนั้นฉันรู้สึก...หงุดหงิด

- ทำไมคุณถึงเล่นอย่างไม่ยุติธรรมเช่นนั้น? กีฬา ต้องเล่นอย่างยุติธรรม นอกจากนี้ ในฐานะผู้อาวุโส คุณควรจะมีคุณธรรมและซื่อตรงยิ่งกว่านี้! ปีที่แล้ว ตอนที่คุณเพิ่งเข้าหน่วยและถูกทหารรุ่นพี่ปฏิบัติอย่างไม่ยุติธรรม คุณไม่รู้สึกเสียใจบ้างเหรอ? คุณพอใจและยอมรับมันแล้วหรือ? โชคดีที่ทหารคนนั้นขาไม่หัก ถ้าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส คุณจะทำอย่างไร?

- ครับ ผมรู้ว่าผมทำผิดพลาด ผมขอโทษครับ และผมจะไปพบกับทหารที่ทำให้ผมสะดุดล้มเพื่อขอโทษในภายหลังด้วยครับ

- หากคุณยอมรับผิดอย่างแท้จริง ผมจะไม่ดำเนินการลงโทษทางวินัยเพิ่มเติม แต่คุณสัญญากับตัวเองหรือไม่ว่านับจากนี้ไปคุณจะดำเนินชีวิตอย่างมีคุณธรรมและปฏิบัติต่อผู้ใต้บังคับบัญชา เพื่อนร่วมงาน และเพื่อนทหารด้วยความเคารพ?

ใช่ ฉันสัญญา!

นายทหารฝ่ายการเมืองของกองพันตบไหล่ทหารโต๋นเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่นว่า "การจะเป็นผู้นำที่คู่ควร คุณต้องได้รับความเคารพและความชื่นชมจากผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณ तभीพวกเขาถึงจะเคารพและรักคุณอย่างแท้จริง และแม้เมื่อคุณแก่ชราลง คุณก็จะยังคงจดจำและคิดถึงกันและกันในทางที่ดี!"

เพื่อนร่วมทีม

    ที่มา: https://www.qdnd.vn/quoc-phong-an-ninh/xay-dung-quan-doi/cau-chuyen-ky-luat-lam-anh-833467