สวัสดีเดือนสิงหาคม สวัสดีวันแรกของฤดูใบไม้ร่วง

(ดงไน) - เดือนสิงหาคมมาถึงแล้ว ไม่จำเป็นต้องดูปฏิทิน ไม่จำเป็นต้องฟังพยากรณ์อากาศ แค่ตื่นนอนตอนเช้า เปิดหน้าต่าง แล้วได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ก็รู้แล้วว่าฤดูใบไม้ร่วงกำลังมาเยือน มันมาเร็ว แต่ก็ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาในหัวใจ เหมือนใครบางคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตโดยไม่พูดอะไรสักคำ แต่ทิ้งความรู้สึกไว้เบื้องหลัง

ภาพ: อินเทอร์เน็ต

สวัสดีเดือนสิงหาคม – เดือนแห่งการเปลี่ยนแปลงอันละเอียดอ่อน ฝนที่ตกหนักอย่างฉับพลันในเดือนกรกฎาคมได้ซาลงแล้ว ดวงอาทิตย์ไม่แผดเผาเหมือนสีแดงเพลิงของฤดูร้อนอีกต่อไป ลมไม่ร้อนอบอ้าวอีกต่อไป แต่เริ่มพัดพาความเย็นสบายอย่างอ่อนโยน เหมือนมือที่ลูบไล้เส้นผมอย่างแผ่วเบา ใบไม้ยังคงเขียวอยู่ แต่บางส่วนเริ่มเปลี่ยนสี ร่วงหล่นอย่างเงียบๆ ราวกับกำลังรอคอยสิ่งที่กำลังจะมาถึง ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงรู้สึกไม่สบายใจแปลกๆ ทุกครั้งที่ฤดูใบไม้ร่วงมาถึง ไม่ครึกครื้นเหมือนฤดูใบไม้ผลิ ไม่เร่าร้อนเหมือนฤดูร้อน ไม่หม่องเศร้าเหมือนฤดูหนาว ฤดูใบไม้ร่วงเป็นฤดูกาลแห่งการเติบโตของจิตวิญญาณ แก่พอที่จะคิดถึงอดีต แต่ยังเยาว์วัยพอที่จะฝัน และเดือนสิงหาคมคือการทักทายแรกของฤดูใบไม้ร่วง

ฉันเคยได้ยินคนพูดว่าเดือนสิงหาคมเป็นเดือน "กลาง" ระหว่างความร้อนระอุและความเย็นสบายที่พอเหมาะจะดื่มกาแฟร้อนสักแก้ว ระหว่างวันที่ฝนตกปรอยๆ ในฤดูร้อนและแสงแดดอ่อนๆ ในฤดูใบไม้ร่วงที่ค่อยๆ เติมเต็มช่องว่าง ระหว่างความโหยหาที่ไร้ชื่อและสิ่งต่างๆ ที่ยังทำไม่เสร็จจากฤดูร้อน เดือนสิงหาคมเป็นเดือนที่เรายังไม่ลืมความวุ่นวาย แต่ก็ยังไม่ได้ดื่มด่ำกับความสงบอย่างเต็มที่ ดังนั้นหัวใจของเราจึงล่องลอยอยู่ เหมือนยืนอยู่ตรงธรณีประตู ไม่แน่ใจว่าจะก้าวไปข้างหน้าหรือหันกลับไปมองอีกครั้ง...

สำหรับฉัน ฤดูใบไม้ร่วงมักเกี่ยวข้องกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เสมอ เช่น การล้างหน้าด้วยน้ำเย็นในตอนเช้าและรู้สึกถึงความเย็นสบายเล็กน้อยบนผิว การตากผ้าหลังจากแดดอ่อนลงแล้วแต่ยังคงมีกลิ่นหอมสดชื่น หรือการเดินผ่านแนวต้นไม้ที่คุ้นเคยระหว่างทางไปทำงานแล้วเห็นใบไม้ร่วงลงมาอย่างเงียบๆ โดยไม่มีเสียง ไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ เพียงเพราะถึงจุดสิ้นสุดของชีวิตบนกิ่งไม้ สิ่งเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ เมื่อรวมกันแล้ว สร้างความรู้สึกอ่อนโยนที่ฤดูใบไม้ร่วงเท่านั้นที่จะมอบให้ได้

ตอนที่ฉันยังเด็ก ทุกครั้งที่เดือนสิงหาคมมาถึง แม่ของฉันจะพูดว่า "เดือนนี้เป็นเดือนแห่งการเตรียมเก็บเสื้อผ้าบางๆ และรีดเสื้อแขนยาว" ตอนนั้นฉันก็แค่ฟัง ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว มันไม่ใช่ว่าแม่ของฉันกลัวความหนาว แต่เป็นเพราะเธอมีนิสัยชอบเตรียมตัวล่วงหน้าสำหรับสิ่งที่กำลังจะมาถึง ราวกับว่าชีวิตเองก็ต้องได้รับการรีดให้เรียบก่อนที่จะเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่ ฉันได้เรียนรู้พฤติกรรมนั้นมาบ้างแล้ว เมื่อเดือนสิงหาคมมาถึง ฉันก็รู้สึกอยากทำความสะอาดบ้าน เช็ดกระจก และพับเสื้อผ้าเก่าๆ ขึ้นมาทันที บางครั้งก็ไม่มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษ แค่เพราะฉันอยากทำ บางทีนั่นอาจเป็นวิธีส่วนตัวของแต่ละคนในการ "ต้อนรับฤดูกาล" ก็ได้

เพื่อนของฉันถามฉันว่า "ทำไมฉันถึงรู้สึกเศร้าทุกครั้งที่ฤดูใบไม้ร่วงมาถึง และฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไม" ฉันไม่ได้ตอบทันที เพราะฉันเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ฤดูใบไม้ร่วงไม่ได้ทำให้คนเศร้า แต่มันทำให้เราช้าลง ฟังมากขึ้น และเมื่อเราเงียบอยู่นานพอ เราก็จะเริ่มจดจำ จดจำสิ่งที่เราลืมไปแล้ว จดจำความรักที่บริสุทธิ์ไร้เดียงสาในสมัยเรียน จดจำถนนสายเก่าที่เราเคยเดินทุกวัน จดจำคนที่เรารักที่เราไม่ได้เจอมานาน และบางครั้งก็จดจำแม้กระทั่งตัวเราเอง ในเวอร์ชั่นที่ไร้เดียงสาและช่างฝันของเรา ที่เคยเขียนบันทึกประจำวันและเชื่อว่าถ้าเรารักอย่างจริงใจ เราก็จะได้รับความรักตอบแทน ความทรงจำเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องชัดเจน มันจะหลั่งไหลกลับมาโดยอัตโนมัติเมื่อฤดูกาลมาถึง

ฉันชอบดื่มชาในวันฤดูใบไม้ร่วง ไม่ใช่ชานม ชามะนาว หรืออะไรที่หรูหรา แค่ชาอุ่นๆ สักถ้วย นั่งอยู่บนระเบียงบ้าน มองแสงแดดสีทองอ่อนๆ ส่องลงมาบนซุ้มต้นเฟื่องฟ้า ฉันค่อยๆ จิบชาช้าๆ ชาไม่ได้หอมมากนัก แต่ก็อุ่นพอที่จะทำให้จิตใจสงบ และฤดูใบไม้ร่วงก็เป็นแบบนั้นเช่นกัน ไม่ฉูดฉาดจนดึงดูดความสนใจ แต่ก็อ่อนโยนพอที่จะทำให้ฉันอยากอยู่ต่อนานๆ

เมื่อเดือนสิงหาคมมาถึง ฉันไม่ได้ปรารถนาอะไรมากนัก ฉันเพียงหวังว่าหัวใจของฉันจะยังคงเบาพอที่จะโอบรับสายลม สงบพอที่จะสัมผัสกลิ่นหอมของดอกไม้และหญ้า และอ่อนโยนพอที่จะไม่ปล่อยให้วันเวลาที่ฉันกำลังใช้ชีวิตอยู่ผ่านไป ชีวิต ถ้าเป็นไปได้ ควรจะช้าลงสักหน่อยในฤดูใบไม้ร่วง เพื่อให้ใบไม้ที่ร่วงหล่นแต่ละใบงดงาม สายลมแต่ละสายมีเสียงของมันเอง และทุกเช้าที่ฉันตื่นขึ้นมา ฉันรู้สึกขอบคุณที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ท่ามกลางท้องฟ้าในฤดูใบไม้ร่วง

ฮา ลินห์

ที่มา: https://baodongnai.com.vn/van-hoa/chao-nhe-yeu-thuong/202507/chao-thang-tam-chao-nhung-ngay-chom-thu-c2a1c3f/