การกำหนดมาตรฐานเพื่อการปรับปรุงคุณภาพ

GD&TĐ - การประกาศของกระทรวงศึกษาธิการและการฝึกอบรมเกี่ยวกับร่างหนังสือเวียนว่าด้วยการกำหนดจำนวนผู้เข้าศึกษาและการขอความคิดเห็นจากประชาชน เป็นขั้นตอนที่จำเป็นและทันท่วงทีในกระบวนการปรับปรุงกรอบสถาบันสำหรับอุดมศึกษาและอาชีวศึกษาให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น

ร่างหนังสือเวียนฉบับนี้มีพื้นฐานมาจากการบังคับใช้กฎหมาย การอุดมศึกษา ฉบับแก้ไขเพิ่มเติมปี 2025 ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงจากการบริหารจัดการจำนวนนักศึกษาตามขนาดไปสู่การบริหารจัดการตามศักยภาพในการฝึกอบรมและคุณภาพที่แท้จริง จุดเด่นที่สำคัญของร่างหนังสือเวียนฉบับนี้คือแนวทางที่เป็นระบบและสอดคล้องกัน โดยให้ความสำคัญกับคุณภาพการฝึกอบรมเป็นหลัก เกณฑ์เกี่ยวกับพื้นที่ สิ่งอำนวยความสะดวก และคณาจารย์ได้รับการกำหนดมาตรฐานและเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับการกำหนดจำนวนนักศึกษา ด้วยเหตุนี้ ร่างหนังสือเวียนจึงสร้างกรอบกฎหมายที่ชัดเจนสำหรับสถาบันฝึกอบรมในการประเมินตนเอง ปรับปรุง และพัฒนาศักยภาพภายในของตนเอง

ประการแรกและสำคัญที่สุด ระเบียบที่ระบุจำนวนนักศึกษาที่จะลงทะเบียนเรียนในแต่ละสถานที่ฝึกอบรมถือเป็นก้าวสำคัญในการบริหารจัดการคุณภาพ การแยกโควตาการรับสมัครนักศึกษาสำหรับวิทยาเขตหลักและวิทยาเขตสาขาแต่ละแห่งสะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพในการประกันคุณภาพในแต่ละสถานที่ได้อย่างแม่นยำ ช่วยแก้ปัญหาการกระจุกตัวของโควตาในสถานที่เดียวที่ไม่ตรงตามข้อกำหนด แนวทางนี้ไม่เพียงแต่เพิ่มความโปร่งใส แต่ยังช่วยให้การตรวจสอบและติดตามคุณภาพการฝึกอบรมมีประสิทธิภาพมากขึ้นอีกด้วย

นอกจากนี้ การเพิ่มเติมและชี้แจงระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับอาจารย์ประจำเต็มเวลา แสดงให้เห็นถึงความพยายามของ กระทรวงศึกษาธิการและการฝึกอบรม ในการใช้ทรัพยากรทางสังคมอย่างยืดหยุ่นไปพร้อมกับการรักษามาตรฐานคุณภาพ โดยกำหนดสัดส่วนการเข้าร่วมเท่ากับครึ่งหนึ่งของอาจารย์ประจำเต็มเวลาที่มีคุณสมบัติเดียวกัน พร้อมด้วยข้อกำหนดเฉพาะเกี่ยวกับสัญญา ระยะเวลาการทำงาน และจำนวนที่จำกัด ร่างระเบียบนี้ได้ออกแบบกลไกที่มีทั้งความเปิดกว้างและความเข้มงวด ซึ่งจะช่วยป้องกันการใช้ทรัพยากรซ้ำซ้อนและรับประกันการมีส่วนร่วมอย่างแท้จริงของอาจารย์ในการฝึกอบรม

จุดเด่นอีกประการหนึ่งคือ การรวมเกณฑ์โควตาการรับนักศึกษาให้สอดคล้องกับหนังสือเวียนว่าด้วยมาตรฐานสำหรับสถาบันอุดมศึกษา การใช้ผู้สอนที่มีปริญญาเอกเป็นมาตรฐานในการปรับลดจำนวนนักศึกษาเป็นการส่งสัญญาณที่ชัดเจนเกี่ยวกับทิศทางการพัฒนาคุณภาพบุคลากรทางการสอน นอกจากนี้ เกณฑ์พื้นที่ใช้สอยขั้นต่ำ 2.8 ตารางเมตรต่อนักศึกษา (ปรับลดจำนวนแล้ว) พร้อมด้วยแผนงานการเปลี่ยนผ่าน แสดงให้เห็นถึงการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างข้อกำหนดด้านมาตรฐานและความเป็นไปได้ในการนำไปปฏิบัติ

ที่สำคัญ ร่างระเบียบข้อบังคับเชื่อมโยงการเพิ่มจำนวนนักศึกษาเข้ากับตัวชี้วัดคุณภาพผลผลิต ระเบียบนี้ห้ามการเพิ่มโควตาการรับนักศึกษาในสาขาวิชาหรือกลุ่มสาขาวิชาที่มีอัตราการลาออกในปีแรกเกิน 15% หรือมีอัตราการจ้างงานบัณฑิตต่ำ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนจากการจัดการแบบเดิมไปสู่การจัดการฝึกอบรมที่มีประสิทธิภาพ สิ่งนี้บังคับให้สถาบันการศึกษาต้องประเมินคุณภาพที่แท้จริงของกระบวนการสอนและการเรียนรู้โดยตรง รวมถึงความรับผิดชอบต่อผู้เรียนและสังคมด้วย

นอกจากจะเพิ่มความเข้มงวดในเงื่อนไขการประกันคุณภาพแล้ว ร่างระเบียบนี้ยังคงเปิดโอกาสให้สถาบันฝึกอบรมมีความยืดหยุ่นในการจัดการรับสมัครนักศึกษา โดยอนุญาตให้จำนวนนักศึกษาที่รับเข้าศึกษาจริงเกินกว่าจำนวนที่ประกาศไว้ได้ไม่เกิน 5% สำหรับหลักสูตรระดับปริญญาตรี และไม่เกิน 20% สำหรับหลักสูตรปริญญาโทและปริญญาเอก โดยมีเงื่อนไขว่ายังคงมั่นใจได้ว่ามีศักยภาพในการฝึกอบรมเพียงพอ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงแนวทางการบริหารจัดการที่ยืดหยุ่นแต่ก็ควบคุมได้ นี่คือความสมดุลที่จำเป็นระหว่างข้อกำหนดด้านระเบียบวินัยและการดำเนินงานด้านการรับสมัครนักศึกษาในทางปฏิบัติ

โดยรวมแล้ว ร่างหนังสือเวียนฉบับนี้ไม่ใช่เพียงเอกสารทางเทคนิคเกี่ยวกับการกำหนดจำนวนผู้ลงทะเบียนเรียนเท่านั้น แต่ยังเป็นข้อความนโยบายที่สอดคล้องกันอีกด้วย กล่าวคือ จำนวนผู้ลงทะเบียนเรียนต้องควบคู่ไปกับคุณภาพ ขนาดต้องสอดคล้องกับศักยภาพ และความเป็นอิสระต้องเชื่อมโยงกับความรับผิดชอบ

ในบริบทของการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่เผชิญกับความต้องการนวัตกรรมที่แข็งแกร่ง ร่างหนังสือเวียนฉบับนี้ถือเป็นก้าวสำคัญในการทำให้บทบัญญัติของกฎหมายเป็นรูปธรรม สร้างรากฐานสำหรับการปรับปรุงคุณภาพการฝึกอบรม ตอบสนองความต้องการด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และความคาดหวังของสังคมได้ดียิ่งขึ้น

ที่มา: https://giaoducthoidai.vn/chuan-hoa-de-nang-chat-post767179.html