ความยิ่งใหญ่เป็นเรื่องง่าย

ภาพประกอบ

มักกล่าวกันว่าการเลี้ยงดูลูกเป็นสัญชาตญาณที่มีมาแต่กำเนิด แต่เป็นเช่นนั้นจริงหรือ? พ่อแม่เลี้ยงดูลูก แต่ในทางกลับกัน ลูกก็เป็น "ครู" สอนบทเรียนอันมีค่ามากมายให้แก่พ่อแม่ ซึ่งเป็นบทเรียนที่ไม่อาจเรียนรู้ได้หากไม่ได้เป็นพ่อแม่ เช่น พลังแห่งความรักของแม่และพ่อ ความอดทนและการเสียสละ และการให้ความสำคัญกับชีวิตอีกชีวิตหนึ่งเป็นศูนย์กลางของชีวิตตนเองและดูแลเอาใจใส่ชีวิตนั้นไปตลอดชีวิต

สัญชาตญาณช่วยให้เราเป็นพ่อแม่ได้ แต่การจะเป็นพ่อแม่ที่แท้จริงนั้น เราต้องเรียนรู้มากมาย มันเป็นเส้นทางที่ยาวไกล บางครั้งอาจใช้เวลาทั้งชีวิต

ฉันเรียนรู้ทุกอย่างตั้งแต่วันที่ลูกเกิดมา ผู้คนมักจะรวมบทบาทของพ่อแม่ทั้งสองเข้าด้วยกันด้วยคำว่า "การเลี้ยงดู" แต่ในความเป็นจริง พ่อและแม่เป็นสองแต่ก็เป็นหนึ่งเดียวกัน เป็นหนึ่งแต่ก็เป็นสอง แต่ละคนต้องเริ่มต้นเรียนรู้บทเรียนของตนเอง เริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่นับตั้งแต่วันที่ลูกเกิดมา

จากมุมมองของฉัน ฉันได้เห็นสามีของฉันเริ่มต้นเส้นทางของการเป็นพ่อ มันคือตอนที่ฉันลืมตาขึ้นในห้องผ่าตัดหลังจากอยู่ในอาการโคม่า ฉันเห็นผู้ชายคนนั้นอุ้มทารกตัวเล็กๆ ไว้ในอ้อมแขน แล้วส่งให้ฉันด้วยรอยยิ้มที่เจือด้วยน้ำตา

นับจากนั้นเป็นต้นมา วันเวลาก็เต็มไปด้วยความสุข แม้จะเผชิญกับความยากลำบากก็ตาม คนแรกที่เปลี่ยนผ้าอ้อมให้ลูกไม่ใช่ฉัน แต่เป็นสามีของฉัน เขายังเป็นคนแรกที่อาบน้ำให้ลูก และเมื่อฉันเจ็บปวดจากแผลผ่าตัดที่ติดเชื้อ สามีของฉันก็เป็นคนที่ดูแลลูกอย่างพิถีพิถัน ลูกมีอาการตัวเหลืองหลังคลอด แต่ปฏิเสธที่จะนอนคว่ำเพื่อรับการฉายแสง พ่อจึงอุ้มลูกคว่ำหน้าลงบนท้องเพื่อให้แสงส่องไปที่ทั้งสองคน นอนนิ่งๆ เป็นเวลาหลายชั่วโมงโดยไม่ขยับเขยื้อนเพราะกลัวจะปลุกลูก

เขาคือคนที่อดทนอุ้มและปลอบลูกน้อยเป็นชั่วโมงๆ เมื่อลูกร้องไห้ไม่หยุด ใบหน้าของเขาจะบิดเบี้ยวเมื่อเห็นลูกน้อยเจ็บปวดจากอาการจุกเสียด เขาคือคนที่ใช้เวลาหลายชั่วโมงค้นคว้าว่าผ้าอ้อมแบบไหนสบายที่สุดสำหรับลูกน้อย เรียนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับการเลี้ยงดูเด็ก วิธีดูแลและอุ้มพวกเขา... เพื่อให้แน่ใจว่าลูกจะได้รับการพัฒนาที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ คุณพ่อที่พร้อมจะเป็นแม่ไก่คอยปกป้องลูก คอยแสดงอาการวิตกกังวลเมื่อรู้สึกว่าลูกอาจตกอยู่ในอันตราย...

บางครั้ง ขณะที่ผมสังเกตคุณพ่อ ผมก็รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก นี่แหละคือสิ่งที่การเป็นพ่อเป็นอย่างไร และผมก็ระลึกถึงคุณพ่อของตัวเอง ความทรงจำในวัยเด็กของผมเลือนรางมาก ผมได้ยินเพียงคุณแม่เล่าว่า ตอนนั้นคุณแม่เป็นครู และคุณพ่อเปิดคลินิกส่วนตัว ทุกครั้งที่ท่านไปทำงาน ท่านจะอุ้มผมไว้บนหลัง คอยดูแลผมขณะตรวจคนไข้ ตอนที่ผมเพิ่งหัดเดิน คุณพ่อจะนั่งอยู่ในคลินิก และผมจะนั่งอยู่ในเครื่องช่วยเดินที่มีสายรัดผูกติดกับปลายอีกด้านของเก้าอี้ที่ท่านนั่งอยู่ ทุกๆ ครั้งที่ท่านดึงผมเข้ามาใกล้และลูบหัวผม

ครั้งหนึ่ง มีศิลปินคนหนึ่งมาเยี่ยมและถ่ายรูปฉัน ซึ่งพ่อของฉันชอบมาก เขาจึงรีบนำฟิล์มไปที่ร้านถ่ายรูปเพื่อล้าง แต่เพราะคนล้างรูปวิจารณ์ลูกสาวของฉันอย่างไม่ใส่ใจว่าไม่สวยพอ พ่อของฉันจึงโกรธจัดและดุด่าเธอ เพราะสำหรับเขาแล้ว ลูกสาวของเขาเป็นเด็กที่สวยที่สุดในโลก

รูปถ่ายนั้นถูกแขวนไว้กลางห้องนั่งเล่น พร้อมกับบทกวีสองบรรทัดที่พ่อของฉันว่าจ้างกวีให้เขียนขึ้นมาเพื่อฉันโดยเฉพาะ แม้กระทั่งตอนที่ฉันโตขึ้น ก่อนที่บ้านจะถูกสร้างใหม่ รูปถ่ายนั้นก็ยังคงอยู่ที่เดิม อาจเป็นเพราะมันคุ้นเคยมาก ฉันจึงไม่เคยคิดถึงมันเลย แต่ต่อมา เมื่อฉันโตขึ้น และโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากมีลูก ฉันก็ตระหนักว่าฉันโชคดีแค่ไหนที่ได้รับการโอบล้อมด้วยความรักของพ่อ ความรักที่ยิ่งใหญ่เหลือเกิน

ผู้คนมักพูดถึงความรักของแม่และการเสียสละอันยิ่งใหญ่ของแม่กันมาก แม่ต้องอดทนต่อความยากลำบากและการเสียสละมากมาย ทั้งอุ้มท้องและคลอดลูก แต่บทบาทของพ่อก็มีความสำคัญไม่น้อยไปกว่ากันและหาเปรียบมิได้ พ่อไม่ใช่แค่ "เสาหลัก" ที่มองไม่เห็น แต่เป็นผู้เลี้ยงดูทางอารมณ์ คอยสนับสนุนลูกด้วยหัวใจที่อ่อนโยน เขาเปรียบเสมือนต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงาแก่ชีวิตของลูก ปูทางกว้างให้พวกเขา ปกป้องพวกเขาจากฝนและลม ด้วยแม่ ลูกจะอยู่ในความรักที่อบอุ่น ด้วยพ่อ ลูกสามารถเป็นตัวของตัวเองได้อย่างเต็มที่

...นับตั้งแต่มีลูก สามีของฉันก็ใส่ใจสุขภาพมากขึ้น เขาเลิกทำกิจกรรมที่เคยทำหลายอย่าง เช่น ออกไปเที่ยวกับเพื่อน หรือ แบ็คแพ็ค ... ก่อนหน้านี้เขาใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง แต่ตอนนี้ลูกคือสิ่งแรกที่เขานึกถึงเมื่อทำอะไรก็ตาม เพื่อลูกของเรา เขาคิดที่จะย้ายออกจากเมืองไปอยู่ชานเมืองที่มีต้นไม้เขียวขจี ที่นั่นเขาจะสร้างสวนในฝันให้เธอ เขาจะปลูกผักและผลไม้ที่สะอาดและดีต่อสุขภาพมากมายให้เธอกิน ปลูกดอกไม้ให้เธอชื่นชม สอนเธอว่ายน้ำและปีนป่าย สอนให้เธอเป็น "ชาวนาตัวน้อย" และเล่นกับสุนัข แมว และกระต่าย เธอจะเป็นเด็กที่มีความสุขรายล้อมไปด้วยความรักของพ่อแม่และเชื่อมโยงกับธรรมชาติอย่างลึกซึ้ง การเดินทางของการเป็นพ่อเพิ่งเริ่มต้น แต่ฉันเชื่อว่าพ่อของลูกสาวฉันจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดที่เขามีให้เธอ สร้างรากฐานทางจิตวิญญาณที่มั่นคงให้กับชีวิตของเธอ...

นับตั้งแต่มีลูก ฉันได้เข้าใจถึงความยากลำบากและการเสียสละของเหล่าแม่ๆ รวมถึงความสูงส่งของความเป็นพ่อด้วย เรามักยกย่อง "วีรบุรุษ" ในหลายๆ ด้านของชีวิต แต่เรามักลืม "วีรบุรุษ" ผู้เงียบขรึมที่อยู่เคียงข้างเราเสมอ นั่นก็คือพ่อของเรา

ทันใดนั้นฉันก็นึกขึ้นได้ว่า ผู้ชายทุกคนที่เกิดมาในโลกนี้ อาจไม่จำเป็นต้องสร้างอาชีพที่ยิ่งใหญ่หรือทิ้งร่องรอยสำคัญไว้ในชีวิต แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือ เขาต้องเป็นพ่อที่ดี สร้างบ้านที่เต็มไปด้วยความรัก เพื่อให้ลูกของเขาเติบโตขึ้นมาในอ้อมกอดอันอบอุ่น

แค่นี้ก็ดีมากพอแล้ว

ง็อกไม

ที่มา: https://baophapluat.vn/dieu-vi-dai-gian-don-post551699.html