เราอยู่ในยุคที่คนๆ หนึ่งอาจมีเพื่อน 5,000 คนบนเฟซบุ๊ก มีผู้ติดตามหลายหมื่นคนบนอินสตาแกรม แต่ก็ยังหาใครสักคนที่จะแบ่งปันปัญหาของตนไม่ได้
"กำแพง" ของโปรไฟล์ส่วนตัวเต็มไปด้วยภาพ เสียง และสีสัน แต่เบื้องหลังนั้นกลับซ่อนความเหงาและความโดดเดี่ยวเอาไว้มากมาย ปรากฏการณ์ที่ขัดแย้งกำลังเกิดขึ้น: ในขณะที่แอปพลิเคชัน "ทำให้ โลก ใกล้ชิดกันมากขึ้น" แต่คนหนุ่มสาวกลับมีแนวโน้มที่จะถอยหนีเข้าไปอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยเสมือนจริง
วัยรุ่นจำนวนมากยอมรับว่าพวกเขารู้สึกว่างเปล่าหากไม่มีโทรศัพท์อยู่ในมือขณะนั่งอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่เพื่อนฝูงจะมารวมตัวกัน แต่แต่ละคนก็ใช้ชีวิตอยู่ในโลกของตัวเองผ่านโทรศัพท์ โทรศัพท์กลายเป็นเกราะป้องกัน แทนที่จะสังเกตโลกรอบตัวหรือเริ่มต้นบทสนทนากับคนที่นั่งข้างๆ พวกเขากลับเลือกที่จะก้มหน้าก้มตาเลื่อนดูโซเชียลมีเดีย
สื่อสังคมออนไลน์เป็นเวทีที่ทุกคนต่างแสดงด้านที่ดีที่สุดของตนเอง เรามองดูการเดินทางและความสำเร็จอันยอดเยี่ยมของผู้อื่น และโดยไม่รู้ตัวก็เปรียบเทียบตัวเองกับพวกเขา ความเหงาเกิดขึ้นเมื่อคุณรู้สึกว่าคุณเป็นคนเดียวที่กำลังดิ้นรนกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน ในขณะที่คนอื่นๆ ทั่วโลกดูมีความสุข เราจึงรู้สึกเหงาเพราะเราไม่เข้าพวกในโลกที่สมบูรณ์แบบที่เรากำลังเผชิญอยู่ทุกวัน
โซเชียลมีเดียเปรียบเสมือนกระจก แต่ไม่ใช่โลกทั้งใบ โซเชียลมีเดียมีไว้เพื่อความบันเทิงเท่านั้น การเชื่อมต่อโดยตรงและจริงใจต่างหากคือ "อาหาร" ที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณของเรา
อย่าปล่อยให้ช่วงวัยรุ่นของคุณเป็นเพียงแค่จุดแจ้งเตือนสีเขียวบนหน้าจอโทรศัพท์ วางโทรศัพท์ลงแล้ว ออกไปสำรวจ โลกที่อยู่รอบตัวคุณเพื่อเชื่อมต่อกับผู้คน อาจจะเป็นทริปการกุศลกับเพื่อนๆ การออกเดท หรือเพียงแค่ใช้เวลาช่วงบ่ายเดินเล่นในสวนสาธารณะ ฟังเสียงจังหวะชีวิต
เพราะสุดท้ายแล้ว เรามีชีวิตอยู่เพื่อรู้สึก ไม่ใช่เพื่อโอ้อวด ดังนั้นแทนที่จะจมอยู่กับโลกเสมือนจริง เรามาออกไปใช้ชีวิตจริงของเรากันเถอะ
ที่มา: https://baotaininh.vn/dung-de-minh-lac-long-142862.html
