ตอบคำถามของผู้มีสิทธิเลือกตั้งเกี่ยวกับการกำหนดเขตที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย

กฎหมายที่ดินปี 2013 กำหนดว่า เอกสารสิทธิ์ที่ดินที่ออกก่อนวันที่ 15 ตุลาคม 1993 ซึ่งระบุว่าเป็นที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยนั้น ได้รับการยอมรับว่าเป็นที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยโดยสมบูรณ์ แต่ต้องไม่เกินห้าเท่าของพื้นที่ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยที่ได้รับอนุญาตในบริเวณนั้น (ภาพ: HQ)

นายเหงียน ดึ๊ก (หมู่บ้านคานห์ทิง ตำบลตามไทย อำเภอภูนิญ) กล่าวว่า ที่ดินของครอบครัวเขาเคยได้รับการยอมรับว่าเป็นที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัย และได้รับจัดสรรเพียงสูงสุด ^{300 ตารางเมตร} ตามระเบียบ แต่ในบางกรณีในตำบลเดียวกัน ที่ได้รับจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัย ^{300 ตารางเมตร} ในตอนแรก แต่หลังจากยื่นอุทธรณ์ กลับได้รับจัดสรรเพิ่มขึ้นเป็น ^{1,500 ตารางเมตร} ชาวบ้านในพื้นที่จึงกังวลว่าควรฟ้องร้องเพื่อให้ได้รับสิทธิประโยชน์เช่นเดียวกับครัวเรือนที่ได้รับจัดสรรที่ดิน ^{1,500 ตารางเมตร} หรือไม่

นาย Tran Van Cu รองหัวหน้าสำนักงานทะเบียนที่ดิน จังหวัดกวางนาม ตอบคำถามของผู้มีสิทธิเลือกตั้งว่า กฎหมายที่ดินได้มีการปรับปรุงแก้ไขมาเรื่อยๆ ตามมาตรา 50 ของกฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2546 หากที่ดินแปลงใดถูกระบุว่าเป็นที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยในทะเบียนที่ดินแล้ว ที่ดินทั้งแปลงนั้นก็จะถือว่าเป็นที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยเช่นกัน

นายเจิ่น วัน คู รองหัวหน้าสำนักงานทะเบียนที่ดินจังหวัดกวางนาม ตอบข้อซักถามของประชาชนเกี่ยวกับปัญหาที่ดิน ภาพ: สำนักงานใหญ่ — นายเจิ่น วัน คู รองหัวหน้าสำนักงานทะเบียนที่ดิน จังหวัดกวางนาม ภาพ: สำนักงานใหญ่

ต่อมา กฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2556 ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ได้กำหนดว่า เอกสารภายใต้มาตรา 100 วรรค 1, 2 และ 3 ที่จัดทำขึ้นก่อน วันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2536 และระบุว่าเป็นที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัย จะได้รับการยอมรับอย่างเต็มที่ว่าเป็นที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัย อย่างไรก็ตาม การยอมรับนี้จะไม่เกินห้าเท่าของระเบียบการจัดสรรที่ดินสำหรับแต่ละพื้นที่ วรรค 2 ของมาตรา 24 แห่ง พระราชกฤษฎีกา 43/2557 ซึ่งเป็นแนวทางในการบังคับใช้กฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2556 ก็ได้กำหนดประเด็นนี้ไว้อย่างชัดเจนเช่นกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยในเมืองจำกัดอยู่ที่ ^{200 ตารางเมตร} ที่ดินในชนบท ^{300 ตารางเมตร} และที่ดินบนภูเขา ^{400 ตารางเมตร} และจำนวนนี้จะถูกคูณไม่เกินห้าเท่า นี่คือเหตุผลที่ครัวเรือนในชนบทบางแห่งได้รับที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัย ^ถึง 1,500 ตารางเมตร หลังจากยื่นเรื่องร้องเรียน อำนาจในการอนุมัติที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยนี้เป็นของคณะกรรมการประชาชนประจำอำเภอ

“ตามระเบียบปัจจุบัน ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยไม่ได้หมายความถึงที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยเพียงอย่างเดียว แต่รวมถึงที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยและที่ดินสำหรับทำสวนด้วย ผู้ที่ต้องการทราบว่าตนเองเป็นเจ้าของที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยมากน้อยเพียงใด ควรตรวจสอบเอกสารสิทธิ์ที่ดินเพื่อดูว่าที่ดินนั้นได้มาจากการจดทะเบียนก่อนวันที่ 15 ตุลาคม 2536 หรือไม่ และระบุไว้อย่างชัดเจนว่าเป็นที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยหรือไม่ ปัจจุบัน ในบรรดาเอกสารที่ประชาชนเก็บรักษาไว้ มีเพียง 299 ฉบับที่จดทะเบียนในช่วงปี 2527-2532 ในพื้นที่จังหวัดกวางนาม- ดานัง เดิมเท่านั้น ที่ระบุว่าที่ดินนั้นได้มาจากการจดทะเบียนก่อนวันที่ 15 ตุลาคม 2536” นายคู กล่าว

นอกจากนี้ยังมีเอกสารประเภทอื่น ๆ ที่จัดทำขึ้นหลังจากพระราชกฤษฎีกา 64/1993 ของรัฐบาลเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินให้แก่บุคคลเพื่อใช้ประโยชน์ระยะยาวในการผลิตทางการเกษตร (จัดทำขึ้นระหว่างปี 1994 ถึง 1999) เอกสารเหล่านี้เป็นเอกสารทะเบียนที่ดิน แต่จัดทำขึ้นหลังวันที่ 15 ตุลาคม 1993 และเคยใช้ในการกำหนดพื้นที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยตามกฎหมายที่ดินปี 2003 ดังนั้น เมื่อกฎหมายที่ดินปี 2013 มีผลบังคับใช้ จึงได้ปรับการจัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยให้แก่ประชาชน

แหล่งที่มา