บ่ายวันนี้ ฉันเดินเล่นไปตามตรอกเล็กๆ ที่เงียบสงบ ซึ่งเป็นสถานที่หายากที่ยังคงหลงเหลือร่องรอยของอดีตอยู่ แม้ว่าแสงแดดในฤดูร้อนจะเจิดจ้าที่สุด แต่การได้หลบแดดใต้ร่มเงาของต้นไม้ที่เอนเอียงไปตามกำแพงโบราณก็ช่วยขจัดความเหนื่อยล้าทั้งหมดไปในทันที ท่ามกลางเสียงจิ้งหรีดร้องและสายลมที่พัดพาเอาทั้งกลิ่นดินผสมกับกลิ่นหอมของดอกหมากที่ร่วงหล่น ฉันก็พลันนึกถึงความทรงจำในอดีตขึ้นมาได้ ความทรงจำนั้นบริสุทธิ์และสมบูรณ์ราวกับว่าเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้

วัยเด็กของฉันปราศจากของเล่นและ การเดินทางท่องเที่ยว ที่หรูหรา ในตอนนั้น พ่อของฉันทำงานอยู่ไกลบ้านเป็นเวลานาน บางครั้งกลับมาบ้านเพียงปีละครั้ง ส่วนแม่ของฉันก็ยุ่งอยู่กับอาชีพครู ทั้งการสอบและการสอนทำให้เธอต้องยุ่งอยู่ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ แล้วเธอก็จะทำงานเตรียมแผนการสอนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยจนดึกดื่น
ช่วงวัยเด็กของฉันเกือบทั้งหมดใช้เวลาอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของปู่ย่าตายาย ฉันเติบโตมาด้วยความรักอันแสนหวานและไร้เงื่อนไข ความอบอุ่นจากมันเทศอบ กลิ่นหอมของชาเมล็ดบัว และนิทานแสนละมุนละไมที่ย่าเล่าให้ฟัง
ในความฝันเลือนราง ฉันเห็นตัวเองวิ่งและกระโดดโลดเต้นอยู่ท่ามกลางร่มเงาเขียวขจีของสวน เท้าเปล่าเหยียบย่ำแสงแดดที่ส่องลอดผ่านใบไม้ ลมจากมือของคุณปู่รู้สึกราวกับกระแสน้ำเย็นจากมหาสมุทร พัดพาฉันไปอย่างแผ่วเบาท่ามกลางความร้อนอบอ้าวของภาคกลางที่แห้งแล้ง บางครั้งท่านก็จะค่อยๆ จิบชาเขียวเข้มข้น เสียงถ้วยดินเผากระทบกับถาดไม้ดังแผ่วเบาในบรรยากาศอันเงียบสงบของช่วงกลางวันในชนบท
ในสมัยนั้น คุณปู่ของฉันเปรียบเสมือนสารานุกรมที่มีชีวิต ท่านสามารถตอบคำถามทุกข้อของฉันได้ โลก ของท่านจำกัดอยู่เพียงสวนเล็กๆ ที่ซึ่งดอกมะลิบานสะพรั่งส่งกลิ่นหอมอบอวลอยู่ท่ามกลางต้นไม้ที่เต็มไปด้วยผลไม้ เมื่อแสงแดดในฤดูร้อนอ่อนลง เราทั้งสองก็จะช่วยกันดูแลต้นไม้ ฉันเดินเตาะแตะอยู่ข้างๆ ท่าน ถือบัวรดน้ำเล็กๆ เลียนแบบท่าทางที่ครุ่นคิดของท่าน ผ่านเรื่องเล่าของคุณปู่ ฉันได้เรียนรู้ที่จะรักเสียงนกร้องเจื้อยแจ้วท่ามกลางใบไม้ และฝันถึงดินแดนอันห่างไกลจากเรื่องเล่าในยามสงคราม
ในขณะเดียวกัน คุณยายก็ง่วนอยู่กับการทำอาหารในครัวเล็กๆ เรียบง่ายของท่าน ซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นควันบุหรี่ในยามเย็นและกลิ่นหอมของอาหารที่คุ้นเคย เมื่อท่านไม่อยู่ คุณยายก็ดูแลฉันแทนแม่ ตั้งแต่เสื้อผ้าไปจนถึงอาหารการกิน ฉันจำช่วงบ่ายแก่ๆ เหล่านั้นได้ดี ฉันยืนรอแม่ที่ประตูบ้าน แล้วท่านก็จะแอบส่งฝรั่งสุกหอมๆ หรือขนมอบอุ่นๆ ให้ฉัน ท่านมักจะดุคุณปู่เล่นๆ ว่า "ตามใจหนูมากเกินไป" แต่ท่านก็เป็นคนเดียวที่มักจะตื่นขึ้นมากลางดึกเพื่อห่มผ้าห่มบางๆ ให้ฉัน เพราะกลัวฉันจะเป็นหวัด
เวลาผ่านไปอย่างเงียบงัน และฉันเติบโตขึ้นในอ้อมกอดอันอบอุ่นของพวกเขา เหมือนต้นกล้าเล็กๆ ที่ได้รับการรดน้ำด้วยน้ำค้างอันบริสุทธิ์ แต่กฎแห่งความโหดร้ายของธรรมชาติ: ในขณะที่กาลเวลาทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น มันก็พรากความแข็งแกร่งของยายไปเช่นกัน ผมของยายกลายเป็นสีขาวเหมือนเมฆบนท้องฟ้า ท่าทางของปู่ก็งอมากขึ้นเรื่อยๆ และก้าวเดินของเขาก็ไม่คล่องแคล่วเหมือนก่อน เมื่อฉันเริ่มออกไปผจญภัยในโลกกว้าง สำรวจขอบฟ้าใหม่ๆ พื้นที่ของปู่ย่าตายายก็ค่อยๆ แคบลง เหลือเพียงความเงียบสงบอยู่ข้างระเบียงบ้านเก่าๆ
แล้ววันหนึ่ง เตียงไม้ไผ่ก็รู้สึกกว้างขวางอย่างประหลาด ปู่ย่าตายายของฉันจับมือกันข้ามไปยังอีกฟากหนึ่งของเส้นทางชีวิต เหมือนใบไม้ที่ร่วงหล่นจากกิ่งก้านเพื่อกลับคืนสู่รากเหง้า นำพาท้องฟ้าอันบริสุทธิ์ไร้เดียงสาในวัยเด็กของฉันไปด้วย ส่งมันไปยังดินแดนแห่งภาพลวงตา
บ่ายวันนี้ ขณะที่ฉันเดินเล่นไปตามตรอกเก่า มองแสงแดดสาดส่องเป็นเงายาวบนกำแพงที่ปกคลุมด้วยมอส หัวใจของฉันเจ็บปวดด้วยความเศร้าที่ไม่สามารถอธิบายได้ ฉันนึกถึงควันฉุนจากครัวของยาย เสียงพัดไม้ไผ่ที่ปลุกฉันจากการงีบหลับตอนกลางวัน และหลังค่อมของคุณปู่ข้างต้นมะลิหอมกรุ่น ตอนนี้ฉันเป็นแม่ มีบ้านของตัวเอง กำลังเผชิญกับเส้นทางชีวิตที่ยาวไกลและเต็มไปด้วยพายุอย่างกล้าหาญ ฉันไม่ใช่เด็กที่เคยหน้าบึ้งทุกครั้งที่ฉันสะดุดล้ม และไม่ใช่เด็กที่รอฉันอย่างอดทนอยู่ที่โต๊ะอาหารอุ่นๆ ในยามเย็นที่ฉันกลับบ้านดึกอีกต่อไป
สายลมยามบ่ายพัดมาอย่างไม่คาดคิด พัดเอากลีบดอกไม้เล็กๆ สองสามกลีบมาติดที่ไหล่ฉัน เมื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้าสีฟ้าใสผ่านใบไม้ ฉันยิ้มอย่างอ่อนโยน รู้ว่าคุณยายได้เก็บเกี่ยวผลงานอันหนักหน่วงมาตลอดชีวิต บ่มเพาะมันอย่างพิถีพิถัน จนกลายเป็นสายลมที่สดชื่นที่สุด ปกป้องคุ้มครองวัยเด็กของฉัน และทำให้ฉันเติบโตขึ้นมาอย่างสงบสุข แม้จะยากลำบาก แต่ก็เปี่ยมไปด้วยความหวานชื่น
ที่มา: https://baotayninh.vn/gio-tu-tay-noi-150369.html







