ตอนนี้เดือนเมษายนแล้ว และเรากำลังจะไปต้าไค
เพื่อนเก่ามารวมตัวกันที่นี่ ณ บ้านของสหายร่วมรบ
ความรักอันไร้ขอบเขตเมื่อปรากฏให้เห็นในเส้นผมสีขาว
พวกเขากอดกันพลางรำลึกถึงความทรงจำในสมรภูมิรบอย่างสุดซึ้ง
ยังคงยึดมั่นในจิตวิญญาณของ H50 ไม่เกรงกลัวอุปสรรคใดๆ
การสบตาซึ่งกันและกันเปรียบเสมือนการตามหาความเยาว์วัยของเรา
เรื่องราวเหล่านี้เป็นเรื่องไร้สาระที่ทำให้คุณน้ำตาไหล
ฉันรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อสหายทุกคนที่ไม่สามารถกลับมาร่วมงานพบปะสังสรรค์อันแสนสุขของเราได้
ผิวของผู้ป่วยโรคมาลาเรียในป่ารายนี้ยังคงซีดและมีสีม่วงอมน้ำเงินจนถึงทุกวันนี้
รำลึกถึงช่วงเวลาแห่งสงครามอันดุเดือด
ข้าวจำนวนมาก ยา อาวุธ และกระสุน
ถูกแบกไว้บนหลังข้ามสนามรบในเขตหก
ฉันจำมื้อเย็นเหล่านั้นได้ดี ชามซุปที่ผสมน้ำฝน
เปลญวนแกว่งไหวเบาๆ ฉันนอนอยู่ตรงนั้นมองดูดวงจันทร์และนึกถึงแม่ พ่อ และผู้สูงอายุ
จดหมายถึงคนรักของฉันยังเขียนไม่เสร็จ แต่ถึงเวลาที่จะต้องรวบรวมเอกสารแล้ว
อีกครั้งหนึ่ง จดหมายรักที่เขียนไม่เสร็จ... โอ้ สายลมแห่งฤดูใบไม้ร่วง...
ผมเงางามที่แม่มอบให้ฉันนั้นเริ่มบางลงทุกฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านไป
จำนวนเพื่อนร่วมรบเริ่มลดลง และผมรู้สึกสงสารเพื่อนร่วมรบของผม
หัวใจของฉันบอกฉันอีกครั้งว่า: สงครามต้องมีการเสียสละ...
การต่อสู้ที่กล้าหาญ การได้เห็นซากเครื่องบินที่ถูกยิงตก
ยิ่งเรามั่นใจมากขึ้นเกี่ยวกับวันแห่งชัยชนะอันแสนสุข
เส้นทางที่เราเคยผ่านมา เส้นทางใหม่ที่เราได้เปิดขึ้น
โกดังสินค้าถูกแบกไว้บนบ่า
ภูเขาที่คุ้นเคยให้ปีนป่าย ลำธารลึกให้ข้าม
แม้จะมีอายุเพียง 20 ปี แต่กองทัพ H50 ก็มีพละกำลังที่น่าทึ่ง
วันนี้เรามารวมตัวกันที่นี่เพื่อเฉลิมฉลองการพบปะสังสรรค์ครั้งนี้
ไม่มีใครพูดถึงความสำเร็จและผลงานที่ผ่านมาของตนเอง
เพียงแค่น้ำตาและรอยยิ้มก็เพียงพอที่จะมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้กันและกันแล้ว
และความสุขก็ล้นเหลือ เป็นการเฉลิมฉลองครั้งยิ่งใหญ่ภายในใจเรา
ต้าไค, 12 เมษายน 2568
ที่มา: https://baobinhthuan.com.vn/h50-sang-mai-mot-thoi-129359.html
การแสดงความคิดเห็น (0)