ตรอกที่มีมอสปกคลุมในเมืองฮอยอัน

[โฆษณา_1]

ลึกซึ้งและยิ่งใหญ่
ตรอกซอกซอยที่ปกคลุมด้วยมอสในเมือง
ช่วงวัยเด็กของฉันเต็มไปด้วยการเล่นไล่จับ
ทอดตัวจากถนนฟานชูตรินห์ ผ่านเมืองเกืองเด ผ่านถนนเหงียนไทฮ็อก และคดเคี้ยวไปจนถึงริมฝั่งแม่น้ำที่คดเคี้ยว
สายลมพัดมาจากแม่น้ำโฮไอสีฟ้าคราม สดชื่นและเปี่ยมด้วยความหมาย…

ภาพประกอบ: แวน เหงียน

ตรอกซอยต่างๆ ในเมืองฮอยอัน
มันคือ โลก ที่บริสุทธิ์และเป็นความลับของเด็กๆ ที่เติบโตมาในเมือง
โลกนั้นเต็มไปด้วยเสียงร้องของจิ้งหรีดในฤดูร้อน
ปลากัดหลากสีสันสะบัดหางอยู่ในบ่อน้ำโบราณลึก
น้ำใสสะอาดราวกับคริสตัล
เสียงถังกระทบผนังบ่อดังก้องชัดเจนในคืนเดือนมืด
เสียงแมวจรจัดร้องเหมียวๆ บนหลังคากระเบื้องหยินหยางของบ้านหลังเก่า
เสียงตะโกนของพ่อค้าขายไข่เป็ดผสมพันธุ์ยามดึกดังก้องกังวานอย่างไพเราะ...

เงียบสงบและกว้างขวาง
บางครั้งตรอกซอกซอยก็อาจไร้เดียงสาเหมือนรักแรกพบ
ข้าวเหนียวข้าวโพดห่อหนึ่ง ถูกห่ออย่างเรียบร้อยและไม่โจ่งแจ้ง
เสียงรองเท้าไม้ที่แผ่วเบาดังก้องไปทั่วถนนที่เงียบสงัด
มีความปรารถนาบางอย่างที่ไม่อาจเอ่ยชื่อได้
มีคนคนหนึ่งยืนรอใครบางคนอยู่ในตรอกเปลี่ยว แต่คนคนนั้นก็ไม่มา
มีเพียงค่ำคืนอันยาวนานและเงียบสงัด ราวกับโชคชะตา
เสียงหึ่งๆ อันน่าเศร้าของยุงนั้นช่างน่าหดหู่ใจเหลือเกิน…

ตรอกซอยต่างๆ ในเมืองฮอยอัน
มันคือเส้นเลือดใหญ่ของท้องถนน
นี่คือชีวิตมนุษย์
ตรอกซอยเหล่านั้นคุ้นเคยราวกับเส้นบนฝ่ามือของคุณ
แม้จะหลับตาแล้ว ฉันก็ยังจำทุกซอกทุกมุมได้อย่างชัดเจน
นี่คือมุมที่ฉันเคยโดดเรียนมาเล่นกับเพื่อนๆ ตอนเด็กๆ
นี่คือมุมที่แม่ตีฉัน ฉันเลยคลานเข้าไปร้องไห้
ฉันมักหยิบหนังสือการ์ตูนออกมาอ่านที่มุมนี้เวลาพักกลางวัน
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้จับมือคุณ
ในมุมนี้ ฉันเช็ดน้ำตาและร้องไห้อย่างเงียบๆ ตอนที่คุณบอกลา…

คนเราเติบโตขึ้นและจากไป
คนชราก็แก่ลง และคนชราก็ยังคงอยู่ต่อไป
ไม่มีใครอาศัยอยู่ในเมืองนี้ตลอดไป
ไม่มีใครออกจากเมืองแล้วไม่กลับมาอีกเลย
เส้นทางทอดยาวหลายไมล์ผ่านภูเขาและลำธาร…

ตรอกนั้นยังคงยืนนิ่งเงียบราวกับเป็นพยาน
ด้วยแสงแดด ด้วยสายลม และมอสที่ค่อยๆ งอกสีเขียวจางๆ ตามกาลเวลาและฤดูกาลที่ผ่านไป…

[โฆษณา_2]
ที่มา: https://thanhnien.vn/hem-reu-o-hoi-an-tho-cua-dinh-le-vu-185250301151400143.htm