ความทรงจำที่สวยงามในวัยเด็ก

เช้าวันหยุดสุดสัปดาห์ ลูกสาวกับฉันขึ้นไปบนดาดฟ้าเพื่อทำความสะอาดและรดน้ำสวนเล็กๆ ของครอบครัว ขณะที่กำลังถอนวัชพืช ลูกสาวอุทานว่า "พ่อ! มีต้นโคลเวอร์นำโชคอยู่ในสวนของเรา!" ฉันมองตามสายตาเธอและพบกับต้นโคลเวอร์สีเขียวสดกลุ่มหนึ่ง มันคือต้นซอร์เรลที่คุ้นเคยจากวัยเด็กของฉันในชนบท

ต้นออกซาลิส ภาพ: TXH

ต้นซอร์เรล หรือที่รู้จักกันในชื่อซอร์เรลดิน เคยเป็นเพียงผักป่าที่ขึ้นเองตามธรรมชาติตามมุมลับๆ ของสวน ริมคูน้ำ หรือในทุ่งแห้งแล้ง สวนรอบบ้านของฉันเคยมีต้นฝรั่งขนาดใหญ่ที่มีทรงพุ่มกว้าง และใต้ต้นฝรั่งเหล่านั้นมีเถาซอร์เรลสีเขียวชอุ่มเล็กๆ ขึ้นอยู่มากมาย แม้จะเติบโตอย่างเงียบๆ แต่ต้นซอร์เรลก็มีความทนทานอย่างเหลือเชื่อ มักจะเจริญเติบโตและให้รสเปรี้ยวแก่ซุปที่ปรุงเองที่บ้าน และยังใช้เป็นยารักษาโรคได้อีกด้วย

ต้นผักโขมทั่วไปมีใบสีเขียวที่มีแฉกรูปหัวใจสามแฉก เนื่องจากรูปร่างที่โดดเด่น เด็กๆ ในหมู่บ้านจึงมักเรียกมันว่า "ใบโคลเวอร์สามแฉก" หลังจากนั้นไม่นาน เถาผักโขมก็จะออกดอกเย็นสดชื่นขึ้นมาทันที ดอกไม้ห้ากลีบดูเล็กและสวยงามเหมือนกระดุม ใต้ร่มเงาของต้นฝรั่งที่เย็นสบาย ดอกไม้จะงอกและค่อยๆ ออกผล เมื่อผลผักโขมเริ่มออก เด็กๆ อย่างพวกเราก็จะคว้าเกลือมาหนึ่งกำมือ รีบเด็ดผลอวบๆ สองสามผล จุ่มลงในเกลือ แล้วค่อยๆ เคี้ยว ผลผักโขมมีรสเปรี้ยวจัดกว่าใบ แต่การกินเยอะๆ นั้นทำให้ติดใจ ฉันเองก็เป็นหนึ่งในคนที่หลงใหลในรสชาติของผลผักโขม มักจะรอเก็บผลอ่อนหรือผลที่สุกกำลังดี จุ่มลงในเกลือและพริก แล้วอุทานด้วยความดีใจกับรสเปรี้ยวสดชื่น

ในช่วงต้นฤดูร้อน เมื่อการเรียนไม่หนักหน่วงมากนัก ฉันมักจะไปตกปลาที่บ่อกับเพื่อนๆ ในหมู่บ้าน เมื่อใดก็ตามที่ฉันจับปลาช่อนได้ ฉันจะนำมันกลับบ้านอย่างตื่นเต้นเพื่อให้แม่ทำซุปเปรี้ยวใส่ใบมะขามป่น ในครัวที่เรียบง่ายของเรา แม่ของฉันทำความสะอาดปลาอย่างชำนาญ จากนั้นก็หมักปลาอย่างพิถีพิถันด้วยหัวหอม พริก และเครื่องเทศอื่นๆ... หลังจากนั้น เธอก็ใส่ปลา สะระแหน่ กระเจี๊ยบ สับปะรด และมะเขือเทศ ก่อนจะใส่ใบมะขามป่นลงไปเป็นขั้นตอนสุดท้าย แม่ของฉันมักจะบอกว่าไม่จำเป็นต้องใส่ใบมะขามมาก แค่ไม่กี่ใบก็เพียงพอที่จะทำให้ได้รสชาติเปรี้ยวอมหวานที่อร่อยแล้ว

เมื่อซุปปลาเปรี้ยวสุกได้ที่แล้ว ก็จะตักใส่ชามใบใหญ่ น้ำซุปใสและหอมกรุ่น พวกเราเด็กๆ จะสูดดมกลิ่นหอมๆ มองเห็นเนื้อปลาช่อนสีขาวเนียนละเอียดซ่อนอยู่ท่ามกลางใบมะขามสดสีเขียว พร้อมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของต้นหอมและผักชี ในช่วงบ่ายของฤดูร้อน เพียงแค่ข้าวสวยสักชาม จิบน้ำซุปปลาช่อนเปรี้ยวหวานที่ผสมผสานกับความเปรี้ยวของมะขาม ก็ช่วยบรรเทาความร้อนในฤดูร้อนได้บ้าง

ที่น่าสนใจคือ ซุปเปรี้ยวที่ทำจากมะขามป่นนั้นไม่มีรสเปรี้ยวจัดเหมือนมะขามสดหรือมะเฟือง แต่กลับให้ความรู้สึกละมุนละไมบนลิ้น ผสานกับรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของอาหารจานนี้ เป็นรสชาติแบบบ้านๆ แต่อบอุ่นใจอย่างลึกซึ้ง ที่ปลุกความทรงจำในอดีตให้กับทุกคนที่ได้ลิ้มลอง

แต่สิ่งที่ประทับใจฉันมากที่สุดคือช่วงเวลาสบายๆ ที่ได้เล่นขายของกับเด็กๆ ในละแวกบ้าน สินค้าที่ขายมีเพียงดอกไม้ป่าสองสามชนิด ดอกกล้วยหั่นบางๆ และใบผักโขมสองสามใบ เด็กๆ ค้นหาใบผักโขมสวยๆ ที่มีดอกสีเหลืองเล็กๆ อย่างพิถีพิถันบนพื้นหญ้า ล้างให้สะอาด แล้วนำมาวางขายเป็นร้าน แลกเปลี่ยนกับเหรียญใบไม้ บางครั้งพวกเขาก็ไม่ล้างด้วยซ้ำ แค่หาใบผักโขมมาแล้วกินกับเกลือเม็ดเล็กๆ มันเป็นเรื่องง่ายๆ แต่กลับทำให้ฉันเต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะ

นอกจากจะเป็นเครื่องเทศสำคัญในอาหารพื้นเมืองแล้ว ต้นซอร์เรลยังเป็นยาสมุนไพรธรรมชาติที่สามารถรักษาโรคต่างๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพอย่างไม่น่าเชื่อ ตอนเด็กๆ หน้าฉันมักมีฝีขึ้นเต็มไปหมด แม่จะไปเก็บต้นซอร์เรลจากสวนมาล้างให้สะอาด แล้วบดอย่างพิถีพิถันให้ฉันดื่มน้ำคั้น ส่วนกากที่เหลือก็จะนำมาทาบริเวณที่บวม ช่วยให้แผลหายเร็วขึ้นและทำให้ผิวรู้สึกสบายขึ้น เพราะใบซอร์เรลมีฤทธิ์เย็น จึงมีประสิทธิภาพมากในการรักษาโรคผิวหนัง เช่น แผลเปื่อย ฝี และแผลไหม้

เวลาผ่านไปอย่างเงียบๆ ฉันและพี่น้องเติบโตขึ้นและจากบ้านเกิดไป หลังจากใช้ชีวิตในเมืองมาหลายปี ฉันก็ค่อยๆ ลืมเรื่องน้ำมะขามเปรี้ยวไป จนกระทั่งวันหยุดสุดสัปดาห์หนึ่ง ฉันบังเอิญไปเจอสีเขียวคุ้นเคยในสวน และความรู้สึกคิดถึงน้ำมะขามเปรี้ยวหวานที่แสนอร่อยในอดีตก็พลุ่งพล่านขึ้นมา

ที่มา: https://baodanang.vn/hoai-niem-dep-cua-tuoi-tho-3332130.html