รสชาติจากฝีมือแม่

ปอเปี๊ยะห่อด้วยใบพลู

เมื่อฝนตกปรอยๆ ข้างนอก และความหนาวเย็นของต้นฤดูหนาวเริ่มคืบคลานเข้ามา แม่ของฉันจะเตรียมถาดที่เต็มไปด้วยใบพลูและเนื้อสับ

แม่ของฉันคัดเลือกใบพลูแต่ละใบอย่างพิถีพิถัน ใบพลูต้องหนา นุ่ม และขอบไม่ฉีกขาดง่าย เพื่อให้สามารถห่อไส้เนื้อสับได้ แม่ของฉันมักจะเลือกเนื้อหมูที่มีทั้งส่วนที่เป็นเนื้อแดงและส่วนที่เป็นไขมัน เพื่อไม่ให้เนื้อแห้งเมื่อห่อ เนื้อสับมักจะผสมกับหอมแดงสับ ตะไคร้ พริกไทย เห็ดหูหนู และน้ำจิ้มที่ทำจากน้ำปลา น้ำตาล และผงชูรส ทำให้ได้รสชาติที่อร่อยลงตัว

แม่ของฉันนั่งอยู่ข้างกองไฟ มือของเธอกำลังห่อเนื้อบดเป็นแผ่นอย่างคล่องแคล่ว ใบพลูสดนุ่มห่อหุ้มเนื้อบดปรุงรสอย่างดี เธอจัดเรียงแผ่นเนื้อบดเล็กๆ แต่ละแผ่นลงบนไม้เสียบอย่างเรียบร้อยก่อนนำไปย่าง

เสียงฉ่าๆ ของลูกชิ้นย่างบนเตาถ่านนั้นเหมือนท่วงทำนองเรียบง่าย แต่กลับมีเสน่ห์อย่างประหลาด แม่ของฉันบอกว่าเวลาปิ้งลูกชิ้น ต้องพลิกมันตลอดเวลาเพื่อให้สุกทั่วถึง ไม่ไหม้ และไส้ข้างในยังคงชุ่มฉ่ำและนุ่มโดยไม่แห้ง

ลูกชิ้นย่างสดใหม่ส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้องครัว ผสมผสานกับอากาศ คุณแม่มักพูดว่า ความอร่อยของอาหารไม่ได้อยู่ที่รสชาติเพียงอย่างเดียว แต่ยังอยู่ที่ความใส่ใจในการเตรียมด้วย

ฉันยังจำความรู้สึกของการได้กลิ่นนั้นได้อย่างชัดเจน กลิ่นหอมอบอุ่นที่อบอวลไปทั่วอากาศ ชวนให้นึกถึงมื้ออาหาร เมื่อกัดไส้กรอกเข้าไป รสชาติเข้มข้นกลมกล่อมของเนื้อซึมซาบเข้าสู่ปากและละลายหายไป รสชาตินั้นเข้มข้นและอร่อยมาก ไส้กรอกแต่ละชิ้นเปรียบเสมือนคำเชิญง่ายๆ เป็นเครื่องเตือนใจถึงช่วงบ่ายของวันฝนตก ถึงเตาผิงที่อบอุ่นและเรืองรอง ที่ซึ่งมีคนคอยดูแลให้ฉันอิ่มท้องเสมอ

ขนมม้วนใบพลูฝีมือแม่ฉันอาจไม่ใช่เมนูหรูหราอะไร แต่สำหรับฉันแล้วมันอร่อยที่สุด ตอนนี้ฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ทุกครั้งที่ฉันทำมัน ฉันอดไม่ได้ที่จะนึกถึงวันฝนตกในฤดูหนาวเหล่านั้น ที่นั่งล้อมวงทานอาหารรออาหารฝีมือแม่ด้วยความหวัง

ที่มา: https://baoquangnam.vn/huong-vi-tu-ban-tay-me-3144750.html