ท้องฟ้าของเมืองบ้านเกิดของคุณปู่คุณย่าฝั่งแม่ของฉัน

สถานที่สงบสุขของฉันคือช่วงเวลาในวัยเด็กที่ใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านของคุณปู่คุณย่าฝั่งแม่ ที่นั่น ฉันได้เห็นนาข้าวที่เต็มไปด้วยรวงข้าวสุกงอมภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น เสียงว่าวที่ลอยล่องอย่างไพเราะบนท้องฟ้า และควายอ้วนพีที่นอนอย่างสงบอยู่ข้างป่าไผ่ วัยเด็กของฉันเต็มไปด้วยการวิ่งเล่นไปทั่วชนบท ไล่จับตั๊กแตนและจิ้งหรีด เหงื่อท่วมตัว แต่ไม่เคยลืมที่จะสูดดมกลิ่นหอมของข้าวที่เพิ่งเก็บเกี่ยวใหม่ๆ

ฉันจำได้ถึงวันที่ฉันวิ่งตามคุณไปช่วยดึงแหจับปลา ตัวฉันเปื้อนโคลนไปหมด แต่ก็ยังตื่นเต้นรอชม "ปลาที่ได้" ทุกครั้งที่คุณยกแหขึ้น มีทั้งปลา กุ้ง ตัวใหญ่ ตัวเล็ก กระโดดโลดเต้นอยู่ในแห และทุกเย็น คุณก็จะเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่ให้ฉัน

Ảnh minh họa: baolongan.vn — ภาพประกอบ: baolongan.vn

ความทรงจำในวัยเด็กของฉันยังรวมถึงวันที่สงบสุขที่ได้ใช้เวลากับคุณยาย และอาหารเรียบง่ายที่ฝังลึกอยู่ในใจฉันจนถึงขนาดที่เป็นผู้ใหญ่แล้วก็ยังไม่สามารถลืมรสชาติหวานสดชื่นของอาหารเหล่านั้นได้

คุณยายของฉันมีฝีมือในการทำอาหารมาก ท่านคอยดูแลให้พวกเราได้กินอาหารครบมื้อเสมอ เมื่อฉันกลับไปอยู่บ้านคุณยายที่ชนบท อาหารในวัยเด็กของฉันไม่ได้มีหลายอย่างเหมือนตอนนี้ มีแค่ซุปธรรมดาๆ หนึ่งชาม กุ้งสองสามตัว ปลาแห้ง หรือเต้าหู้สองสามชิ้น แต่ด้วยฝีมือของคุณยาย รสชาติเหล่านั้นยังคงอยู่ในความทรงจำของฉันจนกระทั่งผมฉันหงอก

ฉันมักจะหวนคิดถึงช่วงเวลาที่อยู่กับคุณยายเสมอ เรากินข้าวด้วยกันบนเสื่อที่ระเบียง คุณยายจะตักอาหารใส่จานฉันตลอด พร้อมกับพูดว่า "กินสิลูก!" คุณยายรู้ว่าฉันอยู่ไกลบ้านและพ่อแม่ ดังนั้นคุณยายจึงตามใจฉันมากกว่าลูกพี่ลูกน้องคนอื่นๆ แม้แต่กับมันเทศหรือมันสำปะหลัง คุณยายก็จะแบ่งส่วนไว้ให้ฉันก่อนเสมอ

ต่อมา หลังจากเข้าเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ฉันกับน้องสาวก็ยังคงปั่นจักรยานกลับบ้านเกิดอยู่บ่อยๆ บางครั้งป้าก็จะให้มันฝรั่งเราบ้าง บางครั้งลุงก็จะให้ปลาหรือข้าวสารเราบ้าง สิ่งเหล่านี้ช่วยให้เราผ่านพ้นความยากลำบากต่างๆ ไปได้ และยังช่วยบ่มเพาะความทรงจำเกี่ยวกับหมู่บ้านของคุณปู่คุณย่าฝั่งแม่ไว้ในใจฉันด้วย

กลิ่นหอมอ่อนๆ หวานละมุนของชนบททำให้ผู้คนโหยหาการกลับไป แม้ท่ามกลางความวุ่นวายของชีวิต ที่นั่นพวกเขาพบสถานที่สงบสุขที่มีนาข้าวเขียวชอุ่ม ซึ่งเมื่อบานสะพรั่งจะแต่งแต้มทิวทัศน์ทั้งหมดให้เป็นสีทองอร่าม

หมอกยามเย็นที่ลอยขึ้นมาจากนาข้าวในบ้านเกิดของฉัน กลายเป็นกลิ่นอายของบ้านในใจ แม้จะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม ทุกครั้งที่ฉันเห็นทุ่งนาอันกว้างใหญ่เหล่านั้น กลิ่นอายของบ้านก็หวนกลับมา แทรกซึมไปตาม "ซอกหลืบ" แห่งความทรงจำของฉัน ฉันจึงตระหนักได้ว่าช่วงเวลาในวัยเด็กนั้นเป็นที่พักผ่อนอันสงบสุขสำหรับพวกเราทุกคน...

ตามรายงานจากหนังสือพิมพ์กองทัพประชาชน

แหล่งที่มา