ความทรงจำเกี่ยวกับชนบทในใจกลางเมือง

ท่ามกลางความวุ่นวายของชีวิตสมัยใหม่ บางครั้งฉันก็แค่อยากหาสถานที่เงียบสงบเพื่อฟังเสียงลม สูดกลิ่นดิน และสัมผัสสิ่งของจากอดีต และแล้วระหว่างการไปเยือนวิญลอง ฉันก็ได้ค้นพบหมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาตู่บุย (ตั้งอยู่ที่ F55 เขตมินห์ลินห์ ตำบลแทงห์ดึ๊ก จังหวัดวิญลอง) – สถานที่เรียบง่ายที่พาฉันย้อนกลับไปสู่วัยเด็ก

ท่ามกลางความวุ่นวายของชีวิตสมัยใหม่ บางครั้งฉันก็แค่อยากหาสถานที่เงียบสงบเพื่อฟังเสียงลม สูดกลิ่นดิน และสัมผัสสิ่งของจากอดีต และแล้วระหว่างการไปเยือนเมือง วิญลอง ฉันก็ได้ค้นพบหมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาตู่บุย (ตั้งอยู่ที่ F55 เขตมินห์ลินห์ ตำบลแทงห์ดึ๊ก จังหวัดวิญลอง) – สถานที่เรียบง่ายที่พาฉันย้อนกลับไปสู่วัยเด็ก

หมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาตู่ปุ่ยช่วยสร้างความทรงจำอันคุ้นเคยของชนบทในอดีตขึ้นมาใหม่

ในบรรยากาศที่ชวนให้นึกถึงชนบท มีการจำหน่ายชาและขนมเค้กแบบดั้งเดิม ซึ่งให้รสชาติที่ชวนให้นึกถึงวันวาน

เรือบรรทุกผลไม้จัดแสดงอยู่ที่หมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาตู่ปุ่ย ซึ่งสะท้อนถึงเอกลักษณ์ของภูมิภาคริมแม่น้ำแห่งนี้

แถวของร้านค้าและแผงลอยสร้างบรรยากาศที่ชวนให้นึกถึงหมู่บ้านชนบทอันเงียบสงบ ซึ่งอบอวลไปด้วยจิตวิญญาณของชนบท

ในช่วงวันหยุดยาว เทศกาลตรุษจีน และวันหยุดสุดสัปดาห์ หมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาตู่ปุ่ยจะกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมาก

หมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาเปิดให้เข้าชมทุกวันตั้งแต่เวลา 7.00 น. ถึง 17.00 น. ตั้งแต่วินาทีแรกที่ฉันก้าวเข้าไป ความประทับใจแรกของฉันคือความคุ้นเคย หลังคากระเบื้องเรียบง่าย โอ่งน้ำ และหม้อดินเผาวางเรียงอย่างเป็นระเบียบอยู่บนระเบียง—มุมเล็กๆ ที่ตกแต่งราวกับความทรงจำขนาดย่อม ฉันพบเห็นครอบครัวกำลังถ่ายรูป เด็กๆ วิ่งเล่นอยู่ในลานบ้านแบบชนบท และผู้ใหญ่กำลังจิบกาแฟในร่มเงา หมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาไม่ใช่แค่สถานที่ท่องเที่ยว แต่ยังเป็นสถานที่ที่ทุกคนสามารถหวนรำลึกถึงความทรงจำในวัยเด็กผ่านภาพที่จำลองฉากเรียบง่ายและคุ้นเคยในอดีต

สิ่งที่ประทับใจฉันมากที่สุดคือประสบการณ์การเป็นช่างฝีมือในหมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผา การได้สัมผัสดินเหนียวอ่อนนุ่มเป็นครั้งแรก ฉันรู้สึกได้ถึงความเย็นและกลิ่นดินอันเป็นเอกลักษณ์อย่างชัดเจน ด้วยคำแนะนำอย่างเอาใจใส่ ฉันลองปั้นถ้วยเล็กๆ ใบหนึ่ง ในตอนแรกฉันทำไม่ค่อยเก่ง ดินเหนียวจึงบิดเบี้ยว แต่ค่อยๆ มือของฉันก็เริ่มคุ้นเคยกับจังหวะ และการหมุนแต่ละครั้งก็ราบรื่นขึ้น เมื่อทำเสร็จแล้ว แม้ว่าจะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ฉันก็ยังรู้สึกมีความสุข ราวกับว่าฉันได้สร้างสรรค์สิ่งที่ไม่เหมือนใครขึ้นมาด้วยตัวเอง

บางทีอาจเป็นช่วงเวลานั้นเองที่ทำให้ฉันเข้าใจว่าทำไมกิจกรรมนี้จึงดึงดูดไม่เพียงแต่เด็กๆ แต่ยังรวมถึงผู้ใหญ่ด้วย ในโลกแห่งเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว โอกาสที่จะได้นั่งนิ่งๆ จดจ่ออยู่กับก้อนดินเหนียว และค่อยๆ ปั้นมันอย่างอดทนนั้นเป็นประสบการณ์ที่มีค่า

บรรยากาศแบบ "ตลาดชนบท" ในหมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาทำให้สถานที่แห่งนี้มีชีวิตชีวามากยิ่งขึ้น ฉันเดินเล่นไปรอบๆ เพลิดเพลินกับขนมข้าว ขนมห่อใบไม้ ขนมกล้วย ขนมหนังหมู แล้วก็ลองชิมแพนเค้กไส้หอยทากและกะทิร้อนๆ กลิ่นหอมของไก่ผัดพริก รสชาติเข้มข้นของเส้นหมี่รูปหนอนกับหนังหมู รสหวานสดชื่นของชาท้องถิ่น... ทุกอย่างผสมผสานกันอย่างลงตัว สร้างสรรค์เป็นอาหาร เลิศ รสที่เป็นเอกลักษณ์ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง

หลังจากเดินชมตลาดเสร็จแล้ว ฉันเลือกที่จะนั่งพักที่ร้านกาแฟในบริเวณนั้น สั่งเครื่องดื่มเย็นๆ สักแก้ว นั่งดูผู้คนเดินผ่านไปมาอย่างเงียบๆ และดื่มด่ำกับความสงบที่หาได้ยาก การผสมผสานระหว่างงานหัตถกรรมพื้นบ้านและอาหารพื้นเมืองได้ช่วยให้สถานที่แห่งนี้ค่อยๆ กลายเป็นแหล่ง ท่องเที่ยว ชุมชนที่น่าดึงดูดในจังหวัดวิงห์ลอง

เมื่อยามเย็นย่างเข้ามา ฉันออกจากหมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาตู่ปุ่ย มือยังคงติดฝุ่นเล็กน้อย หัวใจเปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์ที่ยากจะบรรยาย การได้สัมผัสผืนดินในตอนเช้า การเดินเล่นในตลาดชนบทในตอนกลางวัน การได้ฟังเสียงลมพัดผ่านหลังคามุงจากในตอนบ่าย การเดินทางครั้งนี้ไม่ใช่แค่การพักผ่อนช่วงสุดสัปดาห์ แต่เป็นการหวนคืนสู่ความทรงจำที่คุ้นเคย

และบางที ท่ามกลางภูมิทัศน์เมืองที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา สถานที่อย่างหมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาตู่ปุ่ย อาจเป็นแหล่งพักพิงอันเงียบสงบที่จำเป็น ที่ซึ่งแต่ละคนสามารถชะลอชีวิตลง ฟังเสียงภายในใจ และค้นพบความสงบสุขเรียบง่ายได้

ข้อความและภาพถ่าย: ฮู โทไอ

ที่มา: https://baovinhlong.com.vn/van-hoa-giai-tri/202602/ky-uc-mien-que-giua-long-do-thi-ba0330f/